శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

కచ్చిత్ రాజాఽఽహుకో జీవతి అసత్పుత్రోఽస్య చానుజః । హృదీకః ససుతోఽక్రూరో జయన్తగదసారణాః

అహుకుడనే రాజు బతికే ఉన్నాడా? అతని దుష్ట కుమారుడు, తమ్ముడు బాగున్నారా? హృదికుడు, అతని కుమారుడు, అక్రూరుడు, జయంతుడు, గద, సారణ—all are they well?

ఆసతే కుశలం కచ్చిత్ యే చ శత్రుజిదాదయః । కచ్చిదాస్తే సుఖం రామో భగవాన్ సాత్వతాం ప్రభుః

శత్రుజిత్ మొదలైన వారు క్షేమంగా ఉన్నారా? సాత్వతుల ప్రభువు అయిన రాముడు సుఖంగా ఉన్నాడా?

ప్రద్యుమ్నః సర్వవృష్ణీనాం సుఖమాస్తే మహారథః । గమ్భీరరయోఽనిరుద్ధో వర్ధతే భగవానుత

వృష్ణివంశపు మహారథి అయిన ప్రద్యుమ్నుడు బాగున్నాడా? లోతైన మనసున్న అనిరుద్ధుడు అభివృద్ధి చెందుతూ, భగవంతుని కృపతో ఉన్నాడా?

సుషేణశ్చారుదేష్ణశ్చ సామ్బో జామ్బవతీసుతః । అన్యే చ కార్ష్ణిప్రవరాః సపుత్రా ఋషభాదయః

సుషేణుడు, చారుదేశుడు, జాంబవతీ కుమారుడు సాంబుడు, ఇంకా కర్ష్ణులలో ప్రముఖులు అయిన ఋషభుడు మొదలైన వారు, వారి కుమారులు—all are they well?

తథైవానుచరాః శౌరేః శ్రుతదేవోద్ధవాదయః । సునన్దనన్దశీర్షణ్యా యే చాన్యే సాత్వతర్షభాః

అలాగే, శౌరి అనుచరులు అయిన శ్రుతదేవుడు, ఉద్ధవుడు, సునందుడు, నందుడు, శీర్షణ్యుడు, ఇంకా ఇతర సాత్వతులలో ప్రముఖులు—all are they well?

అపి స్వస్త్యాసతే సర్వే రామకృష్ణ భుజాశ్రయాః । అపి స్మరన్తి కుశలం అస్మాకం బద్ధసౌహృదాః

రామకృష్ణుల భుజబలంపై ఆధారపడినవారు అందరూ క్షేమంగా ఉన్నారా? మనతో మైత్రీ కలిగిన వారు మన క్షేమాన్ని గుర్తు చేసుకుంటున్నారా?

భగవానపి గోవిన్దో బ్రహ్మణ్యో భక్తవత్సలః । కచ్చిత్పురే సుధర్మాయాం సుఖమాస్తే సుహృద్‌వృతః

బ్రాహ్మణులను ఆదరించే, భక్తులకు ప్రీతిపాత్రుడైన భగవంతుడు గోవిందుడు, సుధర్మ అనే నగరంలో స్నేహితులతో కూడి సుఖంగా ఉన్నాడా?

మఙ్‌గలాయ చ లోకానాం క్షేమాయ చ భవాయ చ । ఆస్తే యదుకులామ్భోధౌ ఆద్యోఽనన్తసఖః పుమాన్

ప్రపంచాల మంగళానికి, క్షేమానికి, అభివృద్ధికి, ఆదికవి, అనంతుని మిత్రుడు అయిన పురుషుడు యదువంశ సముద్రంలో ఉన్నాడా?

యద్‍బాహుదణ్డగుప్తాయాం స్వపుర్యాం యదవోఽర్చితాః । క్రీడన్తి పరమానన్దం మహాపౌరుషికా ఇవ

తమ స్వగ్రామంలో, బలమైన భుజాలతో రక్షించబడుతూ, యాదవులు గౌరవించబడి, పరమానందంతో, మహా వీరుల్లా ఆనందంగా ఆడుకుంటారు.

యత్ పాదశుశ్రూషణముఖ్య కర్మణా సత్యాదయో ద్వ్యష్టసహస్రయోషితః । నిర్జిత్య సఙ్‌ఖ్యే త్రిదశాంస్తదాశిషో హరన్తి వజ్రాయుధవల్లభోచితాః

పాద సేవ చేయడం ప్రధాన కర్తవ్యం గా భావించి, సత్యా మరియు మరో పదహారు వేల మంది స్త్రీలు, దేవతాంగనలను అందంలో మించిపోగా, ఇంద్రుని ప్రియ భార్యలకు లభించే ఆశీర్వాదాలు పొందుతారు.

యద్‍బాహుదణ్డాభ్యుదయానుజీవినో యదుప్రవీరా హ్యకుతోభయా ముహుః । అధిక్రమన్త్యఙ్‌ఘ్రిభిరాహృతాం బలాత్ సభాం సుధర్మాం సురసత్తమోచితామ్

బలమైన భుజాల వల్ల ఎదిగిన యాదవ వీరులు, ఎప్పుడూ నిర్భయంగా ఉండి, తమ పాదాలతో బలవంతంగా తీసుకొచ్చిన, ఉత్తమ దేవతలకు తగిన సుధర్మా సభలో ప్రవేశిస్తారు.

కచ్చిత్తేఽనామయం తాత భ్రష్టతేజా విభాసి మే । అలబ్ధమానోఽవజ్ఞాతః కిం వా తాత చిరోషితః

ప్రియమైనవాడా, నీవు ఆరోగ్యంగా ఉన్నావా? నీ తేజస్సు తగ్గిపోయినట్టు నాకు అనిపిస్తోంది. నీవేమైనా కోల్పోయావా, అవమానించబడ్డావా, లేక చాలా కాలంగా దూరంగా ఉన్నావా?

కచ్చిత్ నాభిహతోఽభావైః శబ్దాదిభిరమఙ్‌గలైః । న దత్తముక్తమర్థిభ్య ఆశయా యత్ప్రతిశ్రుతమ్

నీవేమైనా అపశకునాల వల్ల, శబ్దాదుల వంటి అనర్ధాల వల్ల బాధపడుతున్నావా? దాతలకు ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని కోరికతో నీవు నెరవేర్చలేకపోయావా?

కచ్చిత్త్వం బ్రాహ్మణం బాలం గాం వృద్ధం రోగిణం స్త్రియమ్ । శరణోపసృతం సత్త్వం నాత్యాక్షీః శరణప్రదః

నీవు ఆశ్రయం ఇచ్చేవాడిగా, బ్రాహ్మణుడు, బాలుడు, ఆవు, వృద్ధుడు, రోగి, స్త్రీ లేదా ఆశ్రయం కోరిన ఏ జీవిని తిరస్కరించలేదుగా?

కచ్చిత్త్వం నాగమోఽగమ్యాం గమ్యాం వాసత్కృతాం స్త్రియమ్ । పరాజితో వాథ భవాన్ నోత్తమైర్నాసమైః పథి

నీవు నిషిద్ధమైన స్త్రీని, అనుమతించబడిన స్త్రీని, లేదా నీతో నివసించే స్త్రీని సమీపించలేదుగా? నీవు ఉత్తమమైన లేదా తక్కువ మార్గాల్లో ఓడిపోలేదుగా?

అపి స్విత్పర్యభుఙ్‌క్థాస్త్వం సమ్భోజ్యాన్ వృద్ధబాలకాన్ । జుగుప్సితం కర్మ కిఞ్చిత్ కృతవాన్న యదక్షమమ్

నీవు వృద్ధులు, పిల్లలతో పంచుకోవాల్సిన భోజనం ఒంటరిగా తినలేదుగా? నీవు అవమానకరమైన లేదా నీ శక్తికి మించిన పనిని చేయలేదుగా?

కచ్చిత్ప్రేష్ఠతమేనాథ హృదయేనాత్మబన్ధునా । శూన్యోఽస్మి రహితో నిత్యం మన్యసే తేఽన్యథా న రుక్

ప్రియమైనవాడా, నీ హృదయంలో నీ స్వంత బంధువుల వల్ల ఎప్పుడూ ఖాళీగా, ఒంటరిగా అనిపిస్తుందా? లేక వేరేలా అనుకుంటున్నావా? అలా కాకపోతే నీకు బాధ ఉండదు.

ఊచుశ్చ సుహృదః కృష్ణం స్వాగతం తేఽతిరంహసా । నైకోఽప్యభోజి కవల ఏహీతః సాధు భుజ్యతామ్

అప్పుడు స్నేహితులు కృష్ణునితో, "ఓ కృష్ణా! నీవు ఎంతో వేగంగా వచ్చావు, స్వాగతం. మేమందరం ఇంకా ఏదీ తినలేదు. రా, బాగా తిను" అని అన్నారు.

తతో హసన్ హృషీకేశోఽభ్యవహృత్య సహార్భకైః । దర్శయంశ్చర్మాజగరం న్యవర్తత వనాద్ వ్రజమ్

తర్వాత హృషీకేశుడు చిరునవ్వుతో, పిల్లలతో కలిసి భోజనం చేసి, వారికి అజగర చర్మాన్ని చూపించి, అరణ్యం నుంచి గ్రామానికి తిరిగి వెళ్లాడు.

( వసంతతిలకా ) బర్హప్రసూన నవధాతువిచిత్రితాఙ్‌గః ప్రోద్దామవేణుదలశృఙ్‌గరవోత్సవాఢ్యః । వత్సాన్ గృణన్ననుగగీత పవిత్రకీర్తిః గోపీదృగుత్సవదృశిః ప్రవివేశ గోష్ఠమ్

పావురపు పిచుకల పింఛాలు, పువ్వులు, తాజా రంగులతో అలంకరించబడి, వేణువు, శృంగాల ఉత్సవంతో ఆనందంగా, దూడలను పొగిడుతూ, పవిత్రమైన కీర్తిని పాడుతూ, గోపికల చూపులతో ఉత్సవంగా, గోశాలలో ప్రవేశించాడు.

( అనుష్టుప్ ) అద్యానేన మహావ్యాలో యశోదానన్దసూనునా । హతోఽవితా వయం చాస్మాద్ ఇతి బాలా వ్రజే జగుః

ఈ రోజు యశోదా, నందుని కుమారుని వల్ల మహా పాము సంహరించబడింది, మనమంతా దాని నుండి రక్షించబడ్డాము అని బాలురు వ్రజలో పాడారు.

శ్రీరాజోవాచ । బ్రహ్మన్ పరోద్‍భవే కృష్ణే ఇయాన్ప్రేమా కథం భవేత్ । యోఽభూతపూర్వస్తోకేషు స్వోద్‍భవేష్వపి కథ్యతామ్

రాజు అడిగాడు: బ్రాహ్మణా, కృష్ణుడు జన్మించినప్పుడు, ఇంత గొప్ప ప్రేమ ఎలా కలిగింది? ఇది ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ లేని విధంగా, తమ పిల్లలకైనా కలగని ప్రేమ ఎలా కలిగింది? దయచేసి వివరించు.

శ్రీశుక ఉవాచ । సర్వేషామపి భూతానాం నృప స్వాత్మైవ వల్లభః । ఇతరేఽపత్యవిత్తాద్యాః తద్వల్లభతయైవ హి

శుకుడు చెప్పాడు: రాజా! ప్రతి ప్రాణికీ తన ఆత్మే అత్యంత ప్రియమైనది. పిల్లలు, ధనం మొదలైనవి కూడా ఆత్మ వల్లే ప్రియంగా అనిపిస్తాయి.

తద్ రాజేన్ద్ర యథా స్నేహః స్వస్వకాత్మని దేహినామ్ । న తథా మమతాలమ్బి పుత్రవిత్తగృహాదిషు

రాజేంద్రా! ప్రతి జీవికి తన ఆత్మపై ఉండే మమకారం ఎంత బలంగా ఉంటుందో, పిల్లలు, ధనం, ఇల్లు వంటి వాటిపై అంతగా ఉండదు.

దేహాత్మవాదినాం పుంసాం అపి రాజన్యసత్తమ । యథా దేహః ప్రియతమః తథా న హ్యను యే చ తమ్

దేహమే ఆత్మ అని భావించే వారికీ కూడా, రాజా! దేహం ఎంత ప్రియమైనదో, దానిని అనుసరించే ఇతరులు అంతగా ప్రియంగా ఉండరు.

దేహోఽపి మమతాభాక్ చేత్ తర్హ్యసౌ నాత్మవత్ ప్రియః । యజ్జీర్యత్యపి దేహేఽస్మిన్ జీవితాశా బలీయసీ

దేహాన్ని 'నాది' అని భావించినా, అది ఆత్మలా ప్రియంగా ఉండదు. ఎందుకంటే, ఈ దేహం వృద్ధాప్యంలోకి వెళ్లినా, జీవించాలనే ఆశ మాత్రం బలంగా ఉంటుంది.

తస్మాత్ ప్రియతమః స్వాత్మా సర్వేషామపి దేహినామ్ । తదర్థమేవ సకలం జగద్ ఏతత్ చరాచరమ్

అందుకే, ప్రతి జీవికి తన ఆత్మే అత్యంత ప్రియమైనది. ఆత్మ కోసం మాత్రమే ఈ జగత్తులోని చలించేవి, నిలిచివున్నవి అన్నీ ఉన్నాయి.

కృష్ణమేనమవేహి త్వం ఆత్మానం అఖిలాత్మనామ్ । జగద్ధితాయ సోఽప్యత్ర దేహీవాభాతి మాయయా

కృష్ణుడే అన్ని ఆత్మలకు ఆత్మ అని నీవు తెలుసుకో. జగత్తు మేలుకోసం ఆయన కూడా తన మాయతో ఈ లోకంలో శరీరధారి వలె కనిపిస్తున్నాడు.

వస్తుతో జానతామత్ర కృష్ణం స్థాస్ను చరిష్ణు చ । భగవద్ రూపమఖిలం నాన్యద్ వస్త్విహ కిఞ్చన

నిజంగా, తెలిసినవారికి ఈ లోకంలో నిలిచినదీ, సంచరించేదీ కృష్ణుడే. భగవంతుని రూపమే అన్నిటిలోనూ వ్యాపించి ఉంది. ఇక్కడ వేరే ఏది లేదు.