శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఏతస్మాద్ అపరం కించిద్ మనఃశుద్ధ్యై న విద్యతే । జన్మాన్తరే భవేత్ పుణ్యం తదా భాగవతం లభేత్

మనస్సు శుద్ధికి దీనికన్నా వేరే మార్గం లేదు; పూర్వజన్మలో పుణ్యం ఉంటే, అప్పుడు భాగవతాన్ని పొందగలుగుతారు.

పరీక్షితే కథాం వక్తుం సభాయాం సంస్థితే శుకే । సుధాకుంభం గృహీత్వైవ దేవాస్తత్ర సమాగమన్

పరిక్షిత్తు సభలో కూర్చొని కథ విని, శుకుడు అక్కడ ఉండగా, దేవతలు అమృతపు కుంభాన్ని తీసుకుని అక్కడికి వచ్చారు.

శుకం నత్వావదన్ సర్వే స్వకార్యకుశలాః సురాః । కథాసుధాం ప్రయచ్ఛస్వ గృహీత్వైవ సుధాం ఇమామ్

శుకుని నమస్కరించి, అన్ని పనుల్లో నిపుణులైన దేవతలు ఇలా అన్నారు: మేము తీసుకొచ్చిన ఈ అమృతాన్ని ఇచ్చి, కథామృతాన్ని మాకు ప్రసాదించు.

ఏవం వినిమయే జాతే సుధా రాజ్ఞా ప్రపీయతామ్ । ప్రపాస్యామో వయం సర్వే శ్రీమద్‌భాగవతామృతమ్

ఇలా మార్పిడి జరిగినప్పుడు, రాజు అమృతాన్ని పానముచేయవలసి ఉంది; మేమంతా శ్రీమద్భాగవతామృతాన్ని సేవించబోతున్నాము.

క్వ సుధా క్వ కథా లోకే క్వ కాచః క్వ మణిర్మహాన్ । బ్రహ్మరాతో విచార్యైవం తదా దేవాఞ్జహాస హ

ఈ లోకంలో అమృతం ఎక్కడ, కథలు ఎక్కడ, కంచు ఎక్కడ, గొప్ప మణి ఎక్కడ? బ్రహ్మరాటుడు ఇలా ఆలోచించి దేవతలపై నవ్వాడు.

అభక్తాన్ తాంశ్చ విజ్ఞాయ న దదౌ స కథామృతమ్ । శ్రీమద్‌భాగవతీ వార్తా సురాణాం అపి దుర్లభా

అభక్తులను గుర్తించి, ఆయన వారికి కథామృతాన్ని ఇవ్వలేదు; శ్రీమద్భాగవత కథలు దేవతలకు కూడా దుర్లభమైనవే.

రాజ్ఞో మోక్షం తథా వీక్ష్య పురా ధాతాపి విస్మితః । సత్యలోక తులాం బద్ధ్వా తోలయత్ సాధనాన్యజః

రాజు మోక్షాన్ని చూసి, బ్రహ్మ కూడా ఆశ్చర్యపోయాడు; సత్యలోకంలో తూకాన్ని కట్టి, అజన్ముడు మోక్ష సాధనాలను తూచాడు.

లఘూన్యన్యాని జాతాని గౌరవేణ ఇదం మహత్ । తదా ఋషిగణాః సర్వే విస్మయం పరమం యయుః

ఇతర గ్రంథాలు చిన్నవిగా పుట్టాయి, కాని ఇది గొప్పదిగా, గంభీరంగా ఉంది. అందుకే అక్కడ ఉన్న అన్ని ఋషులు అద్భుతంగా ఆశ్చర్యపోయారు.

మేనిరే భగవద్‌రూపం శాస్త్రం భాగవతం కలౌ । పఠనాత్ శ్రవణాత్ సద్యో వైకుణ్ఠఫలదాయకమ్

భాగవత శాస్త్రాన్ని వారు భగవంతుని స్వరూపంగా భావించారు. కలియుగంలో దీన్ని చదవడం లేదా వినడం వలన వెంటనే వైకుంఠ ఫలితం లభిస్తుంది అని నమ్మారు.

సప్తాహేన శ్రుతం చైతత్ సర్వథా ముక్తిదాయకమ్ । సనకాద్యైః పురా ప్రోక్తం నారదాయ దయాపరైః

ఇది ఏడు రోజుల్లో వినబడింది, అన్ని విధాలా ముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది. ప్రాచీన కాలంలో దయతో కూడిన సనకాది మహర్షులు నారదునికి ఇది చెప్పారు.

యద్యపి బ్రహ్మసంబంధాత్ శ్రుతమేతత్ సురర్షిణా । సప్తాహశ్రవణవిధిః కుమారైస్తస్య భాషితః

బ్రహ్మతో సంబంధం వల్ల దేవర్షి నారదుడు ఇది వినాడు అయినా, ఏడు రోజుల్లో వినే విధానాన్ని కుమారులు వివరించారు.

శౌనక ఉవాచ - లోకవిగ్రహముక్తస్య నారదస్యాస్థిరస్య చ । విధిశ్రవే కుతః ప్రీతిః సంయోగః కుత్ర తైః సహ

శౌనకుడు అడిగాడు — లోక సంబంధాలు లేకుండా, ఎప్పుడూ సంచరిస్తూ ఉండే నారదుడు, ఆ యజ్ఞంలో ఉన్నవారితో ఎలా స్నేహం కలిగి, అనురాగం చూపగలిగాడు?

సూత ఉవాచ - అత్ర తే కీర్తయిష్యామి భక్తియుక్తం కథానకమ్ । శుకేన మమ యత్ప్రోక్తం రహః శిష్యం విచార్య చ

సూతుడు చెప్పాడు — నేను నీకు ఇప్పుడు భక్తితో నిండిన కథను చెప్పబోతున్నాను. అది శుకుడు నన్ను శిష్యుడిగా భావించి, రహస్యంగా నాకు వివరించాడు.

ఏకదా హి విశాలాయాం చత్వార ఋషయోఽమలాః । సత్సఙ్గార్థం సమాయాతా దదృశుస్తత్ర నారదమ్

ఒకసారి విశాల నగరంలో నలుగురు పవిత్ర ఋషులు సత్సంగార్థం చేరారు. అక్కడే వారు నారదునిని చూశారు.

కుమారాః ఊచుః - కథం బ్రహ్మన్ దీనముఖం కుతశ్చిన్తాతురో భవాన్ । త్వరితం గమ్యతే కుత్ర కుతశ్చాగమనం తవ

కుమారులు అడిగారు — బ్రాహ్మణా! నీ ముఖం ఎందుకు దిగులుగా ఉంది? నీ మనసు ఎందుకు కలవరంగా ఉంది? నీవు ఎక్కడికి త్వరగా వెళ్తున్నావు? ఎక్కడి నుండి వచ్చావు?

ఇదానీం శూన్యచిత్తోఽసి గతవిత్తో యథా జనః । తవేదం ముక్తసఙ్‌గస్య నోచితం వద కారణమ్

ఇప్పుడు నీవు ఖాళీ మనసుతో, ధనం కోల్పోయిన సాధారణ మనిషిలా కనిపిస్తున్నావు. బంధనాలు లేని నీకు ఇది సరిగ్గా లేదు — కారణం చెప్పు.

నారద ఉవాచ - అహం తు పృథివీం యాతో జ్ఞాత్వా సర్వోత్తమమితి । పుష్కరం చ ప్రయాగం చ కాశీం గోదావరీం తథా

నారదుడు చెప్పాడు — నేనెంతైనా భూమి మీద తిరిగాను, ఇది అత్యుత్తమమని భావించాను. పుష్కరం, ప్రయాగం, కాశీ, గోదావరి వంటి తీర్థాలకు వెళ్లాను.

హరిక్షేత్రం కురుక్షేత్రం శ్రీరఙ్‌గం సేతుబన్ధనమ్ । ఏవమాదిషు తీర్థేషు భ్రమమాణ ఇతస్తతః

హరిక్షేత్రం, కురుక్షేత్రం, శ్రీరంగం, సేతుబంధం వంటి పవిత్ర స్థలాల్లో, అటు ఇటు తిరుగుతూ సంచరించాను.

నాపశ్యం కుత్రచిత్ శర్మ మనస్సంతోషకారకమ్ । కలినాధర్మమిత్రేణ ధరేయం బాధితాధునా

ఎక్కడా మనస్సుకు సంతృప్తిని ఇచ్చే ఆనందం నాకు దొరకలేదు. ఇప్పుడు కలియుగంలో అధర్మానికి మిత్రుడైన కలి భూమిని బాధిస్తోంది.

సత్యం నాస్తి తపః శౌచం దయా దానం న విద్యతే । ఉదరంభరిణో జీవా వరాకాః కూటభాషిణః

నిజాయితీ, తపస్సు, పవిత్రత, దయ, దానం — ఇవేవీ ఇక లేవు. దురదృష్టవశాత్తూ, జీవులు కడుపు నింపుకోవడానికే బ్రతికేస్తున్నారు, మోసపూరితంగా మాట్లాడుతున్నారు.

మన్దాః సుమన్దమతయో మన్దభాగ్యా హి ఉపద్రుతాః । పాఖణ్డనిరతాః సంతో విరక్తాః సపరిగ్రహాః

ప్రజలు మాంద్యంగా, తక్కువ బుద్ధితో, దురదృష్టంతో బాధపడుతున్నారు. మంచివారు చాలా తక్కువ, పాకండంలో మునిగిపోయారు. విరక్తులు కూడా కుటుంబాన్ని పోషిస్తున్నారు.

తరుణీప్రభుతా గేహే శ్యాలకో బుద్ధిదాయకః । కన్యావిక్రయిణో లోభాద్ దంపతీనాం చ కల్కనమ్

ఇళ్లలో యువతులు అధికారం చూపుతున్నారు, మరిది సలహాలు ఇస్తున్నాడు. కూతుర్లు లోభంతో అమ్మబడుతున్నారు, దంపతుల మధ్య కలహాలు పెరుగుతున్నాయి.

ఆశ్రమా యవనై రుద్ధాః తీర్థాని సరితస్తథా । దేవతాయతనాన్యత్ర దుష్టైః నష్టాని భూరిశః

ఆశ్రమాలు యవనుల చేతిలో అడ్డుపడుతున్నాయి, పవిత్ర నదులు కూడా అలాగే. దేవాలయాలు దుష్టుల చేతిలో అనేకం నాశనం అయ్యాయి.

న యోగీ నైవ సిద్ధో వా న జ్ఞానీ సత్క్రియో నరః । కలిదావానలేనాద్య సాధనం భస్మతాం గతమ్

ఇప్పుడు యోగి లేడు, సిద్ధుడు లేడు, జ్ఞాని లేడు, మంచి పనులు చేసే వారు లేరు. కలియుగం అగ్నిలో అన్ని సాధనాలు బూడిదైపోయాయి.

అట్టశూలా జనపదాః శివశూలా ద్విజాతయః । కామిన్యః కేశశూలిన్యః సంభవన్తి కలౌ ఇహ

పల్లెలు దొంగలతో బాధపడుతున్నాయి, ద్విజులు శివుని త్రిశూలంతో గాయపడుతున్నారు. కలియుగంలో స్త్రీలు జుట్టు విడిచిపెట్టి కామానికి లోనవుతున్నారు.

ఏవం పశ్యన్ కలేర్దోషాన్ పర్యటన్ అవనీం అహమ్ । యామునం తటమాపన్నో యత్ర లీలా హరేరభూత్

కలియుగంలో ఉన్న దోషాలు చూసి, నేనూ భూమి మీద తిరుగుతూ, చివరికి యమునా నది తీరానికి వచ్చాను. అక్కడే హరివారు లీలలు జరిగాయి.

తత్రాశ్చర్యం మయా దృష్టం శ్రూయతాం తన్మునీశ్వరాః । ఏకా తు తరుణీ తత్ర నిషణ్ణా ఖిన్నమానసా

అక్కడ నేను ఒక అద్భుతాన్ని చూశాను, మునివర్యులారా, వినండి. అక్కడ ఒక యువతి కూర్చొని, మనసు బాధతో మలినంగా కనిపించింది.

వృద్ధౌ ద్వౌ పతితౌ పార్శ్వే నిఃశ్వసన్తౌ అచేతనౌ । శుశ్రూషన్తీ ప్రబోధన్తీ రుదతీ చ తయోః పురః

ఆమె పక్కన ఇద్దరు వృద్ధులు పడి, ఊపిరాడక, చైతన్యం లేకుండా ఉన్నారు. ఆ యువతి వారిని చూసుకుంటూ, మేల్కొలిపేందుకు ప్రయత్నిస్తూ, వారి ముందు ఏడుస్తూ ఉంది.

దశదిక్షు నిరీక్షన్తీ రక్షితారం నిజం వపుః । వీజ్యమానా శతస్త్రీభిః బోధ్యమానా ముహుర్ముహుః

ఆమె తన రక్షకుడిని కోసం అన్ని దిశల్లో చూస్తూ, తన రూపాన్ని వందలాది స్త్రీలు పంకా ఊదుతూ, మళ్లీ మళ్లీ మేల్కొలిపేందుకు ప్రయత్నిస్తూ ఉన్నారు.