కృష్ణుడు మరియు రాముడు, సర్వలోకాల రక్షకులు అయినా, వ్రజలో సాధారణ గొపాల బాలురుగా వ్యవహరించేవారు. వారు ప్రతీ ఉదయం తనదైన దూడలను మేతకు తీసుకెళ్ళి, వాటిని నీటి తీరానికి తీసుకెళ్ళేవారు. దూడలు నీరు తాగిన తర్వాత, బాలురు కూడా ఆ నీటిని తాగి, ఆహ్లాదంగా ఉండేవారు. ఒక రోజు, బాలురు నీటి తీరంలో ఉన్నప్పుడు, వారు ఒక్కసారిగా ఒక మహత్తరమైన ఆకారాన్ని చూశారు. ఆ ఆకారం, ఇంద్రుడు వజ్రాయుధంతో కొట్టిన ఒక పర్వత శిఖరాన్ని పోలి ఉండేది. అది బకాసురుడు—ఒక గొప్ప రాక్షసుడు, బకపక్షి రూపంలో అక్కడకు వచ్చాడు. అతడు అకస్మాత్తుగా వచ్చి, తన పదునైన ముక్కుతో కృష్ణుని పట్టుకుని, అతనిని గట్టిగా మింగేశాడు. కృష్ణుడు బకాసురుని నోటిలో మింగబడిన దృశ్యాన్ని చూసి, రాముడు మరియు ఇతర బాలురు, ప్రాణాలు లేని ఇంద్రియాల్లా, అయోమయంగా నిలిచిపోయారు. అయితే, ఆ గొపాల కుమారుడు, జగత్కురు కృష్ణుడు, అగ్నిలా తన తాపంతో బకాసురుని నోటి వేరును కాల్చేశాడు. బాధతో బకాసురుడు వెంటనే కృష్ణుని తిరిగి ఊపిరాడని吐చేసి, కోపంతో మరలా తన ముక్కుతో కృష్ణుని చంపేందుకు దాడిచేశాడు. ఆ సమయంలో, కృష్ణుడు—ధార్మికుల రక్షకుడు, కంసుని మిత్రుడు—తన చేతులతో బకాసురుని ముక్కును పట్టుకుని, బాలురందరూ చూస్తుండగా, దాన్ని సులభంగా చీల్చి, దేవతల్లో శూరుడిలా అతన్ని సంహరించాడు. ఈ దృశ్యం బాలురందరిని ఆనందంతో నింపింది. అప్పుడే, దేవతలు కృష్ణునిపై నందనపుష్పాలు, మల్లెపూల వర్షాన్ని కురిపించగా, డంకాలు, శంఖాలు మ్రోగించి, స్తోత్రాలతో ఆయనను స్తుతించారు. ఈ దృశ్యాన్ని చూసి గొపాల బాలురు ఆశ్చర్యపోయారు. బకాసురుని నోటిలోనుండి కృష్ణుడు బయటికి వచ్చిన వెంటనే, రాముడు ముందుండి, బాలురందరూ ప్రాణాలు తిరిగి వచ్చినట్లు ఆనందంతో కృష్ణునిని ఆలింగనం చేసుకున్నారు. దూడలను కూడగట్టుకుని, సంబరంగా ఆ సంఘటనను పాడుకుంటూ వ్రజకు తిరిగి వెళ్లారు. ఈ వార్త విని, గొపాలకులు మరియు వారి భార్యలు, ఆశ్చర్యంతో, అపారమైన ప్రేమతో కృష్ణునిని తపించిన కళ్లతో చూశారు. ఆయన మరణం నుండి తిరిగివచ్చినట్టుగా భావించారు. "అయ్యో! మన బాలుడు ఎంతెంత ప్రమాదాలను ఎదుర్కొన్నాడు! ఇవన్నీ మన పూర్వ పాపఫలమా?" అని వారు విచారించారు. అయినా, ఎంతటి భయంకరమైన రాక్షసులు వచ్చినా, వారు కృష్ణుని మట్టికట్టలేరు; వారు దీపంలో పడే పురుగుల్లా నశించిపోతున్నారు. బ్రహ్మజ్ఞులు చెప్పిన మాటలు అసత్యం కావు; గర్గ ముని చెప్పినట్లే జరిగింది అని వారు గుర్తు చేసుకున్నారు. ఇలా నందుడు, ఇతర గొపాలకులు, కృష్ణుడు-బలరాముల కథల్లో మునిగి, లోకబాధలను మరిచి, ఆనందంగా కాలం గడిపారు. దాగుడు మూతలు, చెరువుల్లో చెక్కులు కట్టడం, కోతిలా ఎగరడం వంటి బాలల ఆటలతో వారు వ్రజలో తమ బాల్యాన్ని గడిపారు. అంతలో, మరొక కథను శౌనకుడు అడిగాడు: "అశ్వత్థాముడు వదిలిన బ్రహ్మశిరస్సు అస్త్రంతో ఉత్తర గర్భంలో ఉన్న శిశువు నశించిపోయాడు. కానీ భగవంతుని కృపతో అతడు మళ్లీ ప్రాణం పొందాడు. ఆ మహాత్ముడి జననం, కార్యాలు, మరణానంతరం అతడు ఎక్కడికి వెళ్లాడో మేము వినాలనుకుంటున్నాం. శుక మహర్షి మాకు చెప్పిన ఈ కథను మరింత వివరించి చెప్పగలరా?" సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: "యుధిష్ఠిరుడు, తన ప్రజలను తండ్రిలా సంరక్షిస్తూ, కృష్ణుని పాదసేవ ద్వారా అన్ని కామ్యాలపైనా ఆసక్తి లేకుండా జీవించాడు. అతనికి అపారమైన ధనం, యజ్ఞాలు, రాజ్యాలు, రాణులు, సోదరులు, జంబూద్వీపంపై అధికారం, ఆకాశాన్ని తాకే కీర్తి—all ఉన్నాయి. అయినా, ముకుందునిపై స్థిరమైన మనస్సు కలవారికి—even దేవతలు కోరుకునే వస్తువులు—ఎంత విలువ ఉండగలవు? ఆకలితో ఉన్న రాజుకు ఇతర వస్తువులు ఎంత ఆనందాన్ని కలిగిస్తాయో, అవి కూడా అంతే." "భృగువంశజుడా! ఆ వీరబాలుడు తల్లి గర్భంలో ఉన్నప్పుడే, అస్త్రాగ్నితో కాల్చబడుతున్నప్పుడు, ఒక అద్భుతమైన వ్యక్తిని చూశాడు. ఆ రూపం, బొటనవేలి పరిమాణంలో, నీలవర్ణంగా, పసుపు వస్త్రధారిగా, బంగారు కిరీటంతో, నీలిమగా, నీలివర్ణంగా, నాలుగు దీర్ఘమైన భుజాలతో, మిణుగురు బంగారు కుండలాలతో, రక్తవర్ణ కన్నులతో, గదను పట్టుకుని, అన్ని దిక్కులా తిరుగుతూ, ఆ గదను మళ్ళీ మళ్ళీ భ్రమణం చేస్తూ, అగ్ని పిండంలా మెరిసిపోతూ, ఆ బాలుని చుట్టూ సంచరించాడు." "ఆ స్వయంగా తన గదతో అస్త్రాగ్నిని తొలగించాడు. గోవుల అధిపతి మబ్బును తొలగించినట్టుగా, ఆ బాలుడు ఆశ్చర్యంతో 'ఇతను ఎవరు?' అని చూశాడు." "ఆపదను తొలగించిన అనంతరం, ఆ అపారుడు, ధర్మరక్షకుడు, విశ్వవ్యాపి, పదకొండు నెలలు పూర్తయ్యాక, బాలుని కన్నుముందే అంతర్ధానమయ్యాడు." "అంత తరువాత, మంగళకరమైన లక్షణాలు, అనుకూలమైన గ్రహస్థితులు ఏర్పడినప్పుడు, పాండు వంశాన్ని మళ్లీ వెలుగులోనికి తెచ్చే బాలుడు పుట్టాడు. అతడు పాండువుల శక్తిని కలిగి జన్మించాడు." "తన మనస్సు ఆనందంతో నిండిన రాజు, ధౌమ్యుడు, కృపాచార్యుడు మొదలైన బ్రాహ్మణులతో బాలుని జాతకాన్ని చూసించాడు, మంగళకార్యాలు చేయించాడు. పుణ్యక్షేత్రంలో బ్రాహ్మణులకు బంగారం, ఆవులు, భూములు, గ్రామాలు, ఏనుగులు, కుదిరిన గుఱ్ఱాలు, ఉత్తమ భోజనాలు దానం చేశాడు." "ఆ సంతృప్తులైన బ్రాహ్మణులు వినయంతో రాజుతో ఇలా అన్నారు: 'పురువంశశ్రేష్ఠా! మీ వంశంలో ఇతడే మహానుభావుడు. కాలచక్రం తిప్పినప్పుడు, వైష్ణవశక్తితో, మీకు ఆశీర్వాదంగా విష్ణువు ఇతడిని పంపాడు.'" "'కాబట్టి ఇతడు లోకంలో విష్ణురాతుడిగా ఖ్యాతి పొందతాడు—విష్ణువు రక్షించినవాడిగా. అతడు మహాభక్తుడు, మహాత్ముడు.'" "యుధిష్ఠిరుడు అడిగాడు: 'ఈ బాలుడు మన వంశంలోని ధార్మిక రాజర్షుల మార్గాన్ని అనుసరిస్తాడా? సత్పురుషులు, పండితులు ప్రశంసించే మహోన్నతులుగా ఎదుగుతాడా?'" "బ్రాహ్మణులు సమాధానమిచ్చారు: 'పృథాపుత్రా! ఇతడు ప్రజల రక్షకుడిగా, మానవులలో ఇక్ష్వాకువులా, బ్రాహ్మణ భక్తుడిగా, సత్యవంతుడిగా, దశరథుని కుమారుడు రామునిలా ఉంటాడు. ఇతడు శిబిలా దాతగా, ఆశ్రయదాతగా, యజ్ఞాల్లో తన వంశ కీర్తిని వ్యాపింపజేసే దుశ్యంతుని కుమారుడిలా ప్రసిద్ధి చెందతాడు.'" "'ఇతడు ధనుర్విద్యలో ఇద్దరు అర్జునులకు సమానుడు; అగ్నిలా దుర్జేయుడు, సముద్రంలా దాటి పోదగని వాడు. జంతువులలో సింహంలా పరాక్రమవంతుడు; హిమాలయంలా స్థిరత కలవాడు; భూమిలా సహనశీలి; తల్లిదండ్రుల్లా ఓర్పు కలవాడు.'" "'తన తాతవంటి నిష్పక్షపాతుడు; శివునిలా దయగలవాడు; సమస్త జీవులకు ఆశ్రయమైనవాడు; విష్ణువుకు లక్ష్మి ఎలా ఉంటుందో, అలాగే ఇతడు లోకానికి ఆశ్రయం.'" "'కృష్ణునిపై అపారమైన భక్తితో, అన్ని సద్గుణ సంపన్నుడు; రంతిదేవునిలా దాత, యయాతిలా ధార్మికుడు. బలిచక్రవర్తిలా స్థిరత్వం, ప్రహ్లాదునిలా కృష్ణభక్తి కలవాడు; అశ్వమేధ యజ్ఞాలు చేస్తాడు; పెద్దలను సేవిస్తాడు.'" ఇలా, గొపాల బాలల ఆటలు, కృష్ణుని పరాక్రమాలు, పాండు వంశానికి జన్మించిన మహానుభావుడి ఆశ్చర్యకరమైన జననం, బ్రాహ్మణుల ఆశీర్వాదాలు—ఈ కథలు వ్రజలో ఆనందాన్ని పంచాయి; శ్రోతలకు భక్తి, ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించాయి.