శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఒకప్పుడు, క్రూరమైన వేటగాడు తన లక్ష్యాన్ని సాధించాడని సంతృప్తితో, ఆ పావురాన్ని, అతని భార్యను, వారి పిల్లలను—ఇవన్నీ కుటుంబస్థులైన పక్షులను—తన ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు. ఇలాగే, మనస్సు ప్రశాంతంగా లేని, ద్వంద్వాలలో ఆనందించే, కుటుంబానికి బంధంతో జీవించే గృహస్థుడు, తన బంధాల వల్ల దిగజారిపోతాడు. మానవ జన్మను పొందినవాడు, విముక్తికి ద్వారం తెరిచిన ఈ లోకంలో ఉన్నా, పక్షిలా గృహస్థ జీవితానికి బంధించబడితే, అతడిని ఎక్కి పడిపోయినవాడిగా గుర్తిస్తారు. ఈ విధంగా, ఒక రోజు సూతుడు చెప్పాడు—తమ కుటుంబీకుల కోసం నీరు సమర్పించేందుకు, కృష్ణా నాయకత్వంలో ఉన్న స్త్రీలు గంగానదికి వెళ్లారు. వారు నీరు సమర్పించి, మళ్లీ మళ్లీ తీవ్రంగా విలపించి, హరి పదపద్మాల వల్ల పవిత్రమైన, బ్రహ్మద్వారా కూడా పవిత్రమైన నదిలో స్నానం చేశారు. అక్కడ మాధవుడు, కురు వంశాధిపతి ధృతరాష్ట్రుడు తన తమ్ముడితో పాటు, తన కుమారుల వేదనతో బాధపడుతున్న గాంధారీ, పృథా, కృష్ణా సమక్షంలో కూర్చున్నారని చూశాడు. ఆయన, మునులందరితో కలిసి, తమ కుటుంబ సభ్యులను కోల్పోయి దుఃఖంలో మునిగిపోయిన వారిని సమాధాన పరచాడు. సమస్త భూతాలలోని కాలచక్రాన్ని, దాని అనివార్యతను వారికి వివరించాడు. అజాతశత్రువు తన రాజ్యాన్ని, జూదగాళ్లచేత కోల్పోయినదాన్ని తిరిగి పొందాడు. కచస్పర్శతో పాపబూద్దులు కలిగిన రాజులను సంహరించి, తన ధర్మాన్ని స్థాపించాడు. అతనితో మూడు అశ్వమేధ యాగాలు చేయించి, అద్భుతమైన ఏర్పాట్లతో, తన పవిత్ర ఖ్యాతిని అన్ని దిక్కులకూ వ్యాపింపజేశాడు, ఇంద్రునిలా. తర్వాత, పాండవులతో వీడ్కోలు చెప్పి, సాత్యకి, ఉద్ధవుడితో కలిసి, వ్యాసాది మునులచే సత్కృతుడై, వారిని సత్కరించి, ద్వారకకు వెళ్లేందుకు తన రథంపై ఎక్కాడు. ఆ సమయంలో ఉత్తరా భయంతో పరుగెత్తుతూ వచ్చి, ఆయనను ఎదుర్కొంది. ఉత్తరా భయంతో—"రక్షించు, రక్షించు ఓ మహాయోగీ, దేవదేవా, జగన్నాథా! నాకు మరణం అన్ని వైపులా ముప్పుగా ఉంది, నిన్ను తప్ప నాకు వేరే ఆశ్రయం లేదు," అని వేడుకుంది. "ఓ ప్రభూ! మండుతున్న ఇనుపబాణం నాపై పరుగెత్తుతోంది! అది నన్ను కాల్చినా పరవాలేదు. కానీ, నా గర్భంలో ఉన్న శిశువు నాశనం కాకుండా చూడండి," అని ప్రార్థించింది. ఆమె మాటలు విని, భక్తులకు అనుగ్రహించే ప్రభువు, ద్రోణపుత్రుడు విడిచిన ఆయుధం పాండవ వంశాన్ని నాశనం చేయాలనే ఉద్దేశంతో వచ్చిందని గ్రహించాడు. అదే సమయంలో, ఆ మండుతున్న బాణాలు తమవైపు వస్తున్నాయని చూసిన పాండవులు తమ ఆయుధాలను ధరించి రక్షణకు సిద్ధమయ్యారు. అంతటి విపత్తు తమపై వచ్చినప్పుడు, తమ మనస్సు అంతా ఆయనలోనే నిలిపిన తన వారిని రక్షించేందుకు స్వయంగా శ్రీకృష్ణుడు తన సుదర్శన చక్రాన్ని ప్రయోగించాడు. యోగేశ్వరుడైన హరి, సమస్త భూతాలలో అంతర్యామిగా ఉన్నవాడు, తన మాయాశక్తితో కురు వంశజ అయిన ఉత్తరా గర్భంలోని శిశువును కప్పివేశాడు. బ్రహ్మశిరస్సు అనే ఆయుధం అపర్యాయమైనదీ, నిరోధించలేనిదీ అయినా, కృష్ణుని వైష్ణవ శక్తిని ఎదుర్కొని శాంతించిపోయింది. ఇది ఆశ్చర్యంగా భావించవద్దు—అజన్ముడైన అచ్యుతుడు తన మహిమతో ఈ జగత్తును సృష్టించటం, పోషించటం, లయ చేయటం చేస్తాడు. బ్రహ్మాయుధ ప్రభావం నుంచి విముక్తులై, తన కుమారులతో, కృష్ణునితో కలిసి, పుణ్యవంతురాలైన పృథా, కృష్ణుడు వెళ్లిపోవబోతున్న సందర్భంలో ఆయనను ఇలా సంబోధించింది: "సర్వమూలపురుషుడైన ప్రభువా! భౌతిక ప్రకృతికి అతీతుడవు, అందరికీ అజ్ఞేయుడవు, లోపల బయట ఉన్నవాడవు—నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాను. మాయావస్త్రంతో కప్పబడిన నిన్ను, అపరిమితుడవైన నిన్ను, మూర్ఖ దృష్టి కలిగినవారు చూడలేరు. నటుడు వేషంలో దాగి ఉన్నట్టుగా నీవు కనిపించవు. శుద్ధహృదయులైన పరమ త్యాగులకు భక్తిని స్థాపించేందుకు నీవు అవతరించావు. అలాంటప్పుడు మేము స్త్రీలు నిన్ను ఎలా గ్రహించగలం? కృష్ణా, వాసుదేవా, దేవకీ కుమార, నందనందన, గోవిందా! మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరిస్తున్నాను. పద్మనాభా! పద్మమాలధరా! పద్మనేత్రా! పద్మపాదా! నీకు నమస్కారం. హృషీకేశుడు, కంసుడు చెరలో పడేసి, ఎన్నో దుఃఖాలు అనుభవించిన దేవకిని విముక్తి చేసినట్టుగా, నన్ను, నా కుమారులను ఎన్నో ప్రమాదాల నుంచి నీవు రక్షించావు. విషం నుంచి, అగ్ని నుంచి, రాక్షసుని చూపు నుంచి, దుష్టుల సభ నుంచి, అరణ్యపు కష్టాల నుంచి, మహాఋజ్జువులతో యుద్ధాల నుంచి, ద్రౌణుడు ప్రయోగించిన ఆయుధం నుంచి, హరి! నీవు మమ్మల్ని రక్షించావు. ఈ విధమైన విపత్తులు మళ్లీ మళ్లీ మమ్మల్ని కలగజేయాలని కోరుకుంటున్నాను, ప్రపంచగురువా! ఎందుకంటే, మళ్లీ మళ్లీ నిన్ను దర్శించగలుగుతాము. నిన్ను దర్శిస్తే, మళ్లీ జననాన్ని చూడాల్సిన అవసరం ఉండదు. జన్మ, సంపద, విద్య, సౌందర్యం వలన గర్వపడే వారు నిన్ను సరిగ్గా ప్రార్థించలేరు. ఎందుకంటే, నీవు నిష్కిన్చనులైన వారికి మాత్రమే సులభంగా లభిస్తావు. నిష్కిన్చనుల ధనమయిన నీకు, గుణాతీతుడవైన నీకు, స్వానందభోగి, శాంతస్వరూపుడవైన, మోక్షప్రదుడైన నీకు నమస్కారం. నిన్ను నేను కాలమని భావిస్తున్నాను—ఆదిలో లేని, అంతంలో లేని, సమస్త భూతాల్లో సమంగా విహరించే, పరస్పర విరోధాలను కలిగించే పరిపాలకుడవు. ప్రభూ! నీ సంకల్పాన్ని ఎవరూ గ్రహించలేరు. లోకంలో నీ కార్యాలు మానవులకు మాయగా అనిపిస్తాయి. నీకు ప్రీతిపాత్రుడు, ద్వేష్యుడు లేరు. కానీ మనుషులు మాత్రం పక్షపాతం కలిగి ఉంటారు. జగత్తు ఆత్మ అయిన నీ జన్మ, కర్మలు—అజన్ముడవైన, నిష్క్రియుడైన నీవి—జంతువులలో, మనుషులలో, జలచరాలలో జరిగినవి—ఇవి సర్వసామాన్యులకు అతి ఆశ్చర్యంగా ఉంటాయి. గోపిక నిన్ను అల్లరి చేశావని కట్టడానికి దోర తీసినప్పుడు, భయంతో నీ కన్నుల్లో కన్నీళ్లు, అంజనం కలిసిపోయి, భయంతో నీ తల వంచిన తీరు—ఇది నన్ను ఆశ్చర్యపరుస్తోంది. ఎందుకంటే, భయపడేవారు కూడా నిన్ను భయపడతారు! కొంతమంది నీ జన్మను, యదువంశంలో పుణ్యశీలుల ఖ్యాతికోసం, మలయాచలంలో గంధపు చెట్టు పుట్టినట్టు, నీ ప్రియుల కోసం సంభవించిందని అంటారు. మరికొందరు వసుదేవ, దేవకుల ప్రార్థనతో, దేవద్వేషులను సంహరించేందుకు, లోకరక్షణకోసం అవతరించావని అంటారు. ఇంకొందరు బ్రహ్మదేవుడి ప్రార్థనతో, భూమి భారంగా తలదించుకున్నప్పుడు, ఆ భారాన్ని తగ్గించేందుకు నీవు అవతరించావని చెబుతారు. మరికొందరు, అజ్ఞానం, కామం, కర్మల వల్ల బాధపడే జనులకు వినడానికి, స్మరించడానికి యోగ్యమైన కార్యాలు చేయడానికి నీవు వచ్చావని చెబుతారు. ఇక్కడ నిన్ను ఎవరైనా నిరంతరం వినడం, పాడడం, కీర్తించడం, స్మరించడం, ఆనందించడం చేస్తే, వారు త్వరలోనే నీ పద్మపాదాలను దర్శిస్తారు. అవి సంసారసాగరాన్ని దాటి మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాయి. ప్రభూ! మేము నీకు పరమ భక్తులు, నీ పాదారవిందాలే మాకు ఆశ్రయం. అయినా, మేము రాజసంబంధాల వల్ల పాపబంధాలకూ గురయ్యాం. ఇలాంటి మమ్మల్ని నీవు విడిచిపెట్టిపోతున్నావా?