శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఒకవేళ సామర్థ్యం ఉంటే, మూడు పళ్లు బరువు కలిగిన బంగారు సింహాన్ని తయారు చేసి, అందులో అందమైన అక్షరాలతో రాసిన గ్రంథాన్ని ప్రతిష్ఠించాలి. ఆ గ్రంథాన్ని ఆత్మనిగ్రహం కలిగిన, పూజకు యోగ్యుడైన గురువుకు, ఆహ్వానం మొదలుకొని యథావిధిగా అన్నీ కర్మలు, దక్షిణలు, వస్త్రాలు, అలంకారాలు, గంధాలు మొదలైనవి సమర్పించి గౌరవంగా పూజించాలి. జ్ఞానవంతుడు ఈ విధంగా గురువుకు సమర్పిస్తే, జన్మమరణ బంధనాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు. ఈ విధంగా నిష్ఠతో ఆ కర్మను ఆచరిస్తే, అన్ని పాపాలు తొలగిపోతాయి. ఈ మంగళకరమైన పురాణం, శ్రీమద్భాగవతం, ఫలప్రదం. ఇది ధర్మం, అర్ధం, కామం, మోక్షం లభించేందుకు మార్గం—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. కుమారులు ఇలా అన్నారు: "ఇంతవరకు మేము నీకు అన్నీ వివరించాము; మరి నీకు ఇంకేమి వినాలనుంది? శ్రీమద్భాగవతమే భోగమూ, మోక్షమూ ప్రసాదిస్తుంది." సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: "అంతట వారు, మహాత్ములు, పాపాలను నశింపజేసే, పుణ్యప్రదమైన, భోగ మోక్షాలను ప్రసాదించే భాగవతకథను పఠించారు. ఏడురోజులు, మనస్సుని నియంత్రించుకున్న సమస్త జీవులు విధివిధానంగా విని, తరువాత పరమేశ్వరుడిని, దేవతల్లో శ్రేష్ఠుడైన ఆ పరమాత్మను స్తుతించారు. ఆ అనంతరం, జ్ఞానం, వైరాగ్యం, భక్తి శక్తులు అత్యుత్తమ స్థాయికి చేరాయి. అందరి హృదయాలను ఆకర్షించే యవ్వనం ఉద్భవించింది. నారదుడు తన కోరిక నెరవేర్చుకొని, పరమానందంలో మునిగిపోయాడు; ఆయన దేహమంతా పులకించిపోయింది. ఆయన శ్రద్ధగా ఆ కథను విని, హృదయపూర్వకంగా చేతులు జోడించి, ప్రేమతో గొంతు నిండిపోయిన స్వరంతో వారి వైపు మొగ్గారు. నారదుడు ఇలా అన్నాడు: "నేను ధన్యుణ్ణి, మీరు అపారమైన కరుణతో నన్ను అనుగ్రహించారు; నేడు పాపాలను తొలగించేవాడైన హరిను పొందాను. అన్ని ధార్మికచర్యలలో శ్రవణమే శ్రేష్ఠమని భావిస్తున్నాను, ఎందుకంటే కేవలం వినడంవల్లనే వైకుంఠంలో నివసించే కృష్ణుడిని పొందగలుగుతారు." ఇప్పుడు సూతుడు చెప్పాడు: "నారదుడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, యోగిశ్రేష్ఠుడైన శుకుడు అక్కడికి వచ్చాడు. ఆ సమయంలో, పదహారు ఏళ్ల యువకుడైన వ్యాసుని కుమారుడు, జ్ఞానసముద్రంలో చంద్రుడు వలె, అక్కడికి వచ్చాడు. ఉపన్యాసం ముగిసిన తరువాత, తన సాధన ఫలితాన్ని పొంది, ప్రేమతో, మృదువుగా, భాగవతాన్ని పఠించసాగాడు. అతన్ని చూసి, సభలో ఉన్నవారు అతని పరమదివ్య ప్రకాశాన్ని గమనించి, వెంటనే లేచి, మహాసనాన్ని సమర్పించారు. దేవతల్లో మునిశ్రేష్ఠుడు అతనిని ఆదరంగా సత్కరించి, కూర్చోబెట్టి ఇలా అన్నాడు: 'నా పవిత్రమైన మాటలు వినండి.' శ్రీ శుకుడు ఇలా అన్నాడు: "వేదకల్పవృక్ష ఫలమై, నా నోటినుండి ప్రవహించే అమృతరసంతో నిండిన భాగవతం—ఓ భూలోకంలోని రసికులారా, సున్నిత హృదయులారా, ఈ భాగవత సారాన్ని పునఃపునః ఆస్వాదించండి. భాగవతంలో, మహర్షి రచించిన ఈ గ్రంథంలో, మాయాజాలమైన ధర్మాలు అంతా విడిచిపెట్టబడ్డాయి. ఇది అసూయ లేని పవిత్ర హృదయులకు ఉద్దేశించబడింది. ఇక్కడ మానవులకు మేలు చేసే సత్యం వెల్లడించబడింది; మూడు విధాల దుఃఖాలను తొలగిస్తుంది. మరే ఇతర గ్రంథాల అవసరముంది? ఇక్కడే శ్రద్ధగా వినేవారి హృదయాల్లో భగవంతుడు తక్షణమే బంధించబడతాడు." "భాగవతం పురాణాలలో మణిహారం, వైష్ణవులకు ధనంగా, పరమహంసులకు పరిపూర్ణమైన నిర్మల జ్ఞానం ఇందులో గానమవుతుంది. ఇక్కడ క్రియారహితమైన జ్ఞానం, వివేకం, వైరాగ్యం, భక్తి—all కలిసినవి—వివరిస్తారు. దీనిని భక్తితో శ్రద్ధగా విని, పఠించి, మనస్సులో ఆలోచించినవాడు ముక్తుడవుతాడు. స్వర్గంలో, సత్యలోకంలో, కైలాసంలో లేదా వైకుంఠంలో కూడా ఈ రుచి దొరకదు; అందుకే, అదృష్టవంతులారా, దీనిని ఎప్పుడూ ఆస్వాదించండి—కదలకుండా ఉండనివ్వండి." అంతట సూతుడు చెప్పాడు: "బాదరాయణుడు (వ్యాసుడు) సభలో ఇలా ఉపన్యసించగా, హరి అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు; ఆయనతో పాటు ప్రహ్లాదుడు, బలి, ఉద్ధవుడు, అర్జునుడు మొదలైనవారు ఉన్నారు. దేవతల్లో మునిశ్రేష్ఠుడు (నారదుడు) ఆయనను, ఆయన అనుచరులను గౌరవించాడు. హరి ప్రకాశవంతంగా, పీఠంపై కూర్చొని ఉండగా, అందరూ ముందుగా ఆయన స్తుతి చేయసాగారు. ఆ సమయంలో, శివుడు పార్వతితో, బ్రహ్మా కమలాసనంపై కూర్చుని, ఆ మహోత్సవాన్ని చూడటానికి వచ్చారు. ప్రహ్లాదుడు తాళాలు మోగించగా, ఉద్ధవుడు ఘంట వాయించగా, నారదుడు తన వీణను స్వరపూర్వకంగా వాయించగా, అర్జునుడు సంగీతానికి నాయకుడయ్యాడు. ఇంద్రుడు మృదంగాన్ని వాయిస్తూ, 'విజయము! విజయము! కుమారులు, మీరు ఎంత అద్భుతంగా స్తోత్రం చేస్తున్నారు!' అని ప్రశంసించాడు. ముందున, వ్యాసుని కుమారుడు (శుకుడు) ప్రవాహవంతమైన శైలిలో పఠించాడు. అక్కడ హరి, శివ, బ్రహ్మా ముగ్గురు కలిసి మధ్యలో నాట్యం చేశారు, పరమభక్తులలో నటులవలె ప్రకాశించారు. ఆ అద్భుతమైన స్తుతిని చూసి, హరి సంతోషించి ఇలా అన్నాడు: "మీ హృదయభక్తికి తగిన వరం అడగండి; మీరు చేసిన కథనంతో, స్తుతితో నేను ఇప్పుడే సంతోషించాను." ఆయన మాటలు విని, వారు ప్రేమతో ఉప్పొంగి, ఆనందంగా హరి సమక్షంలో ఇలా కోరారు: "పర్వతాలపై, నాగలోకంలో, అన్ని భక్తులచేత మీరు స్మరించబడాలి—ఇదే మా కోరిక, తప్పక నెరవేర్చాలి." 'అలా జరుగుగాక' అని అచ్యుతుడు అనగా, ఆయన అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు. తర్వాత నారదుడు ఆయన పాదాలకు నమస్కరించాడు; శుకుడు, ఇతర మునులు కూడా నమస్కరించారు. ఆనందంతో, మాయ తొలగిపోయి, అందరూ దైవకథామృతాన్ని ఆస్వాదించి, అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు. ఆ భక్తి, తన కుమారులతో కలిపి, శుకుడు తన స్వగ్రంథంలో కూడా పరిరక్షించాడు. కాబట్టి, భాగవతాన్ని సేవించడం ద్వారా వైష్ణవుల మనస్సు హరిలో లీనమవుతుంది. బాధ, దారిద్ర్యం, జ్వరం, మాయ అనే రాక్షసచే నలిగినవారు, సంసారసముద్రంలో మునిగిపోయినవారు—వారి మంగళార్థమే భాగవతం నినాదించబడుతుంది. అప్పుడు శౌనకుడు అడిగాడు: "శుకుడు ఎప్పుడు రాజునికి ఉపదేశించాడు? గోకర్ణుడు మళ్లీ ఎప్పుడు ఉపన్యసించాడు? దేవతల్లో మునిశ్రేష్ఠుడు బ్రాహ్మణులకు ఎప్పుడు ఉపన్యసించాడు? నా సందేహాన్ని నివృత్తి చేయుము." సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: "కృష్ణుడు వెళ్లిపోయిన ముప్పై సంవత్సరాల తరువాత, కలియుగం వ్యాపించినప్పుడు, భాద్రపద మాసంలోని శుక్ల నవమి రోజున, శుకుడు భాగవతాన్ని ప్రారంభించాడు. పరీక్షిత్ వినికిడి అనంతరం, కలియుగంలో రెండువందల సంవత్సరాల తరువాత, పవిత్రమైన నవమి రోజున, గోవు నుంచి జన్మించిన గోకర్ణుడు కథను పఠించాడు. తరువాత, కలియుగం మరింత ముందుకు సాగిన ముప్పై సంవత్సరాల తరువాత, కార్తీక మాసంలోని శుక్ల నవమి రోజున, బ్రహ్మ కుమారులు భాగవతాన్ని ఉపన్యసించారు." "ఇలా, నీవు అడిగిన భాగవతకథను, కలియుగంలో సంసారవ్యాధిని నశింపజేసే విధంగా వివరించాను. ఈ కథ, కృష్ణునికి ప్రియమైనది, అన్ని పాపాలను హరించేది, మోక్షానికి ప్రధాన కారణం, భక్తిరసాన్ని ప్రసాదించేది. పుణ్యులు దీనిని భక్తితో ఆస్వాదించాలి—ఇంకా యాత్రలు, ఇతర సేవలు అవసరం లేదు. యముడు తన దూత చేత బందిపట్టినవారిని చూసినప్పుడు కూడా, వారి చెవిలో ఇలా అంటాడట: 'భగవంతుని కథల మత్తులో మునిగినవారిని దూరంగా ఉంచు; నేను ఇతరుల కోపానికి అధిపతి, కానీ వైష్ణవులకు కాదు.' "ఈ తాత్కాలిక లోకంలో, ఇంద్రియవిషయాల విషంతో మనస్సులు కలవరపడినప్పుడు, కనీసం అర నిమిషం అయినా శుకుని అమృతసమాన శ్లోకాల్ని ఆస్వాదించు; నీ మంగళార్థమే. అనవసరంగా తప్పుడు కథలు విని, తప్పుదారి పోవడంలో ప్రయోజనం లేదు—పరీక్షితే ముక్తిని ప్రసాదించే భాగవతాన్ని ప్రత్యక్షంగా విన్నాడు కదా! "శుకుడు ప్రవహించే రసప్రవాహంగా చెప్పిన ఈ కథను పఠించేవాడు, తన గొంతుని బంధించుకుని, వైకుంఠనాధుడవుతాడు. అత్యంత రహస్యమైన సత్యాన్ని, అన్ని సిద్ధాంతాలు స్థాపించినదాన్ని, నీకు ఒక్కసారిగా వివరించాను; అనేక శాస్త్రాలను పరిశీలించినా, ఈ లోకంలో శుకుని కథ కన్నా పవిత్రమైనది లేదు—పరమానందార్థం, ద్వాదశ స్కంధాల సారాన్ని ఆస్వాదించు. "ఏవరు దీనిని నిత్యం భక్తితో వింటారో, పవిత్ర వైష్ణవుల సమక్షంలో పఠిస్తారో—వారు ఈ కర్మను సక్రమంగా ఆచరిస్తే, వారికి ఈ లోకంలో అసాధ్యమైనది ఏదీ ఉండదు. ఇప్పుడు, శౌనకుడు మళ్లీ అడిగాడు: "నారదుడు వెళ్లిపోయిన తరువాత, బాదరాయణుడు (వ్యాసుడు) ఆయన సంకల్పాన్ని గ్రహించి, తదుపరి ఏమి చేసాడు?" సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: "దివ్యమైన సరస్వతీ నదికి పడమర ఒడ్డున, మునుల సమాగమానికి ప్రసిద్ధమైన 'శమ్యాప్రాస' అనే ఆశ్రమం ఉంది...