శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఈ పవిత్రమైన భాగవత కథను పారాయణ వ్రతంగా ఆచరించేవారు కొన్ని నియమాలను పాటించాలి. వారు రజస్వల స్త్రీలు, పతితులు, మ्लेచ్చులు, వేదబాహ్యులు, ద్విజద్వేషులు, వేదవిరోధులు వంటి వారితో సంభాషించకూడదు. వ్రతాన్ని నిర్వర్తించేవారు సత్యనిష్ఠ, పవిత్రత, దయ, మౌనం, సరళత, వినయం, మనస్సు ఉదారత వంటి గుణాలను అలవరచుకోవాలి. ఈ భాగవత కథను దారిద్ర్యంతో బాధపడేవారు, క్షీణించేవారు, రోగులు, దురదృష్టులు, పాపకర్మలో నిమగ్నులు, సంతానహీనులు, మోక్షాన్ని కోరేవారు వినాలి. అలాగే గర్భం దాలచని స్త్రీలు, సంతానం కలిగిన వెంటనే మృతిచెందినవారు, వంధ్యలు, సంతాన నష్టపోయినవారు, గర్భపాతం చెందినవారు ఈ కథను శ్రద్ధతో వినాలి. ఈ విధంగా నియమానుసారం భాగవతాన్ని వినేవారికి అపారమైన ఫలితాలు లభిస్తాయి. ఇది దివ్యమైన, అత్యుత్తమమైన కథ; కోట్ల యజ్ఞఫలాలను ప్రసాదిస్తుంది. వ్రతాన్ని పూర్తిగా ఆచరించిన తరువాత, జన్మాష్టమి వ్రతాన్ని చేసే విధంగా ముగింపు కార్యాన్ని నిర్వహించాలి. దారిద్ర్యంతో ఉన్న, కానీ భక్తితో కూడినవారికి ముగింపు కార్యంపై బలవంతం లేదు; వారు కేవలం వినడంవల్లే పవిత్రులవుతారు, ఎందుకంటే వారు నిర్లోభ వైష్ణవులు. భాగవత కథా యజ్ఞం పూర్తికాగానే, పుస్తకాన్ని, కథను చెప్పినవారిని శ్రద్ధతో ఆరాధించాలి. తరువాత, శ్రోతలకు తులసిదళాల మాలలు ధరింపజేయాలి; మృదంగం, తాళాలతో మధురమైన కీర్తన నిర్వహించాలి. జయధ్వానులు, నమస్కారవాక్యాలు, శంఖనాదం చేయాలి; ధనం, అన్నదానం బ్రాహ్మణులకు, భిక్షుకులకు ఇవ్వాలి. శ్రోతలు విరక్తులు అయితే, మరుసటి రోజు సంగీతం, వాద్యాలతో కీర్తన చేయాలి; గృహస్థులు అయితే, తమ కర్మశుద్ధికై హోమం చేయాలి. ప్రతి శ్లోకానికి తగిన విధంగా పాయసం, తేనె, నెయ్యి, నువ్వులు ఇతర పదార్థాలతో సమర్పించాలి, ముఖ్యంగా దశమ స్కంధానికి. లేదంటే, గాయత్రీ మంత్రంతో హోమం చేయవచ్చు, ఎందుకంటే పురాణం పరమాత్మ తత్వసారమే. ఎవరికైనా హోమం చేయడం సాధ్యపడకపోతే, హోమద్రవ్యాలు ఇతరులకు దానం చేయాలి; ఇలా చేయడం వల్ల వివిధ దోషాలు, లోపాలు తొలగిపోతాయి. యెడల దోష నివారణకు, విష్ణు సహస్రనామాన్ని పఠించాలి; ఇది చేసినవారికి అన్ని కార్యాలు ఫలప్రదమవుతాయి, ఎందుకంటే దీనికంటే గొప్పది లేదు. తరువాత, పన్నెండు మంది బ్రాహ్మణులకు పాయసం, తేనెతో భోజనం పెట్టాలి; బంగారం, ఆవును దానం చేసి వ్రతాన్ని పూర్తిచేయాలి. సాధ్యమైతే, మూడు పలాల బరువుతో బంగారు సింహాన్ని తయారు చేయాలి; దానిపై భాగవత పుస్తకాన్ని అందమైన లిపిలో ఉంచాలి. ఆ పుస్తకాన్ని, నియమానుసారం ఆహ్వానం మొదలుకుని, వేదపండితునికి, నియమపూర్వకంగా వస్త్రాలు, అలంకారాలు, గంధాలు మొదలైనవి సమర్పించాలి. ఇలా ఆచరించి, ఆచార్యునికి ఈ దానాన్ని సమర్పిస్తే, జ్ఞానవంతుడు సంసార బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. ఈ విధంగా నియమానుసారం వ్రతాన్ని పూర్తిచేస్తే, అన్ని పాపాలు తొలగిపోతాయి. ఈ మంగళకరమైన భాగవత పురాణం ఫలప్రదం; ఇది ధర్మ, అర్థ, కామ, మోక్షాల సాధనకు మార్గం — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. కుమారులు ఇలా వివరించి, “ఇంకా ఏమి వినాలని కోరుకుంటావు? భాగవతమే భోగమూ, మోక్షమూ ప్రసాదించేది,” అని చెప్పారు. అప్పుడు సూతుడు ఇలా వివరించాడు: “అలా చెప్పిన అనంతరం, ఆ మహాత్ములు పుణ్యప్రదమైన, పాపనాశకమైన, భోగమోక్షాలను ప్రసాదించే భాగవత కథను పారాయణ చేశారు. ఏడు రోజులు, నియమానుసారం, నియంత్రిత మనస్సుతో సమస్త జీవులు వినగా, అనంతరం పరమేశ్వరుడిని, దేవతాశ్రేష్ఠుడైన పురుషోత్తముని స్తుతించారు. దాని ఫలితంగా జ్ఞాన, వైరాగ్య, భక్తి బలాలు పరాకాష్టకు చేరాయి; అందరిలోనూ ఒక యువకుడిలా ఉల్లాసం, ఆకర్షణ కలిగింది. నారదుడు తన కోరిక తీరిన ఆనందంతో, పరమానందంలో తడిసి, శరీరం ఆనందంతో ఉరకలెత్తింది. ఆ కథను శ్రద్ధగా వినిన నారదుడు, హరివల్లభుడు, చేతులు జోడించి, ప్రేమతో గొంతు కంపించగా, వారిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: “మీ దయ వల్ల నేను ధన్యుడనయ్యాను. ఈ రోజు హరి ప్రసాదం పొందాను, పాపనాశకుడైన ఆయనను పొందాను. ధర్మాలన్నిటిలోను శ్రవణమే శ్రేష్ఠమని నేను భావిస్తున్నాను, ఎందుకంటే కేవలం వినడంవల్లనే వైకుంఠవాసి కృష్ణుని పొందవచ్చు.” ఇంతలో, సూతుడు వివరించాడు: “నారదుడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, యోగేశ్వరుడు శుకుడు అక్కడకు విచ్చేశాడు. ఆ సమయంలో, వేదసముద్ర చంద్రుడు, వయస్సు పదహారు సంవత్సరాలైన వ్యాసుని కుమారుడు, తన సాధన ఫలితాన్ని పొందినవాడిగా, మృదువుగా, ప్రేమతో భాగవతాన్ని పారాయణ చేయడం ప్రారంభించాడు. అతన్ని చూసి, సభలోని వారు అతని పరమ తేజస్సును గ్రహించి, వెంటనే లేచి, మహాసనాన్ని సమర్పించారు; దేవర్షి నారదుడు అతన్ని ప్రేమతో సత్కరించాడు. సుఖంగా కూర్చున్న శుకుడు ఇలా ప్రసంగించాడు: “నా పవిత్ర వాక్యాలను వినండి.” శ్రీ శుకుడు ఇలా అన్నాడు: “వేదాల కల్పవృక్షానికి పండిన ఫలం భాగవతం; ఇది శుకముఖామృతస్రవంతితో తడిసినది. భూలోకంలోని రసికులు, భాగవత సారాన్ని మళ్లీ మళ్లీ ఆస్వాదించండి. ఈ భాగవతంలో, మహర్షి రచించిన ఈ గ్రంథంలో, మాయారూప ధర్మాలు తొలగించబడ్డాయి; ఇది అసూయ లేని, పవిత్ర హృదయులకు ఉద్దేశించినది. ఇక్కడ పరమార్థసత్యం బోధించబడింది, మూడు తాపాలను నిర్మూలిస్తుంది. మరే ఇతర గ్రంథాల అవసరం లేదు; ఇక్కడ భక్తితో వినేవారి హృదయంలో భగవంతుడు క్షణంలోనే బంధించబడతాడు. భాగవతం పురాణాలలో కిరీటముగా, వైష్ణవుల ధనంగా నిలిచింది; ఇందులో పరమహంసుల నిర్మల జ్ఞానం గీతంగా వినిపిస్తుంది. ఇక్కడ నిష్కామ జ్ఞానం, వివేకం, వైరాగ్యం, భక్తి బోధించబడతాయి; దీనిని భక్తితో వినడం, పఠించడం, మననం చేయడం ద్వారా ముక్తి లభిస్తుంది. స్వర్గంలో, సత్యలోకంలో, కైలాసంలో, వైకుంఠంలో కూడా ఈ భాగవత రసం దొరకదు; అందుకే, భాగ్యశాలులారా, ఎప్పుడూ దీన్ని ఆస్వాదించండి, విడువకండి.” అప్పుడు సూతుడు వివరించాడు: “బాదరాయణుడు (వ్యాసుడు) సభలో మాట్లాడుతుండగా, హరి అక్కడకు ప్రహ్లాదుడు, బలి, ఉద్వవుడు, అర్జునుడు మొదలైనవారితో వచ్చాడు; దేవర్షి నారదుడు వారిని సత్కరించాడు. హరిని, తేజస్సుతో ఉన్నవారిని, ఉన్నత ఆసనంపై కూర్చుని చూసి, అందరూ ముందుగా స్తోత్రాలు పాడారు. ఆ సమయంలో శివుడు పార్వతితో, బ్రహ్మా పద్మాసనంపై అక్కడకు వచ్చారు, ఆ మహోత్సవాన్ని వీక్షించడానికి. ప్రహ్లాదుడు తాళాలు వాయించాడు, ఉద్వవుడు ఘంట వాయించాడు, నారదుడు సంగీత నిపుణుడిగా వీణను స్వీకరించాడు, అర్జునుడు స్వరాధిపతిగా నిలిచాడు; ఇంద్రుడు మృదంగం వాయిస్తూ, “జయ! జయ! కుమారులారా, ఎంత అద్భుతంగా స్తోత్రం చేశారో!” అని ప్రశంసించాడు. ముందుగా వ్యాసుని కుమారుడు (శుకుడు) అద్భుతమైన కవితతో పారాయణ చేశాడు. అక్కడ హరి, శివ, బ్రహ్మా ముగ్గురు మధ్యలో కలిసి నాట్యం చేశారు; వారు అత్యంత ప్రకాశవంతమైన భక్తులతో నటుల్లా వెలిగారు. ఈ అసాధారణమైన మహోత్సవాన్ని చూసి, హరి సంతోషంతో ఇలా పలికాడు: “మీ హృదయభక్తికి అనుగుణంగా వరం కోరుకోండి; మీ కథన, స్తుతి నన్ను ఇప్పుడిప్పుడే సంతోషింపజేశాయి.” హరిని వీరంతా ప్రేమతో, ఆనందంతో స్పందిస్తూ అభ్యర్థించారు.