శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఈ విధంగా, భాగవత కథను పారాయణం చేయాలనుకునే వారు కొన్ని నియమాలను పాటించాలి. వారు బ్రహ్మచర్యం పాటిస్తూ, నేల మీదే నిద్రించాలి; ఆకుల మీద భోజనం చేయాలి; కథ పూర్తయిన తర్వాత మాత్రమే భోజనం చేయాలి—ఇవి ప్రతిరోజూ ఆచరించాలి. అలాంటి వ్రతాన్ని అనుసరించే వారు పప్పులు, తేనె, నూనె, భారమైన పదార్థాలు, అపవిత్రమైన లేదా పాత ఆహారాన్ని పూర్తిగా నివారించాలి. వ్రతదారి తనలో కోరిక, కోపం, మత్తు, అహంకారం, అసూయ, లోభం, ద్వేషం, మాయ, ద్వేషభావాన్ని దగ్గరకు రానివ్వకూడదు. ఇంకా, వేదపండితులు, వైష్ణవులు, బ్రాహ్మణులు, గురువులు, గోవులు, వ్రతస్థులు, మహిళలు, రాజులు, మహనీయులు—ఇలాంటి వారిని నిందించకూడదు. మహిళలు రుతుమతులై ఉన్నప్పుడు, చండాలులు, విదేశీయులు, పతితులు, వేదబాహ్యులు, ద్విజద్వేషులు, వేదవిరుద్ధులు—ఇలాంటి వారితో సంభాషించకూడదు. ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించేవారు సత్యం, పవిత్రత, దయ, మౌనం, సరళత, వినయం, మనస్సులో ఔదార్యాన్ని కలిగి ఉండాలి. పేదలు, క్షీణించిన వారు, రోగులు, దురదృష్టవంతులు, పాపకార్యాల్లో నిమగ్నమైన వారు, సంతానహీనులు, ముక్తిని కోరేవారు—వీరు ఈ కథను వినాలి. అలాగే, గర్భం ధరించని మహిళలు, పిల్లలు చనిపోయినవారు, వంధ్యలు, శిశువు పోగొట్టుకున్నవారు, గర్భస్రావం జరిగినవారు—వీరు జాగ్రత్తగా ఈ కథను వినాలి. ఈ విధంగా నియమానుసారం ఈ కథను విన్నవారికి అవినాశి పుణ్యం లభిస్తుంది; ఇది దివ్యమైనది, అత్యుత్తమమైనది, కోట్లయాగాల ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. వ్రతాన్ని పూర్తిచేసిన తర్వాత, యథావిధిగా ముగింపు కార్యాన్ని చేయాలి, జన్మాష్టమి వ్రతాన్ని ఫలాపేక్షతో చేసే వారిలా. కానీ, దరిద్రులు అయిన వైష్ణవులకు, వ్రతమంతా పూర్తిచేయలేనివారికి, వినిపించడం ద్వారానే పవిత్రత లభిస్తుంది; వారిని ప్రత్యేకంగా ముగింపు కార్యానికి బలవంతం చేయాల్సిన అవసరం లేదు. కథాపారాయణ యజ్ఞం పూర్తయిన తర్వాత, పాఠ్యగ్రంథాన్ని, కథను చెప్పిన వక్తను, శ్రద్ధతో శ్రోతలు పూజించాలి. తరువాత, తులసి మాలలు శ్రోతలకు ఇవ్వాలి; మృదంగం, తాళాలతో మధురమైన కీర్తనలు చేయాలి. జయధ్వని, నమస్కార వచనాలు, శంఖధ్వని వినిపించాలి; బ్రాహ్మణులకు, బిక్షుకులకు ధనం, అన్నదానం చేయాలి. శ్రోతకు విరక్తి ఉంటే, మరుసటి రోజు సంగీతం, వాద్యాలు నిర్వహించాలి; గృహస్థుడైతే, తన కర్మశుద్ధికి హోమం చేయాలి. ప్రతి శ్లోకానికి తగిన విధంగా పాయసం, తేనె, నెయ్యి, తిలాన్ని ఇతర పదార్థాలతో కలిపి, ముఖ్యంగా దశమ స్కంధానికి, నైవేద్యంగా సమర్పించాలి. లేకపోతే, గాయత్రీ మంత్రంతో యజ్ఞాన్ని, పూర్తి ఏకాగ్రతతో చేయవచ్చు, ఎందుకంటే పురాణం పరమాత్మ తత్వానికి సమానమైనది. హోమం చేయలేని వారు, దాని ద్రవ్యాలను ఇతరులకు దానం చేయాలి, తద్వారా ఫలితాన్ని పొందడమే కాక, వివిధ దోషాలు, లోపాలు తొలగిపోతాయి. దోష నివారణకు, విష్ణు సహస్రనామాన్ని పఠించాలి; దీనివల్ల అన్ని కార్యాలు సఫలమవుతాయి, ఎందుకంటే దీన్ని మించినది ఏదీ లేదు. తరువాత, పన్నెండు మంది బ్రాహ్మణులకు పాయసం, తేనెతో అన్నదానం చేయాలి; బంగారం, ఆవును దానం చేసి వ్రతాన్ని పూర్తిచేయాలి. సామర్థ్యం ఉంటే, మూడు పలాల బరువుతో బంగారు సింహాన్ని తయారు చేసి, అందులో అందమైన అక్షరాలతో వ్రాసిన గ్రంథాన్ని ఉంచాలి. తదనంతరం, ఆచార్యునికి ఆహ్వానం మొదలుకుని, అన్ని విధి విధానాలతో, దక్షిణ, వస్త్ర, ఆభరణాలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు మొదలైనవి సమర్పించి, ఆత్మనిగ్రహంతో ఉన్న, పూజార్హుడైన వక్తను గౌరవించాలి. జ్ఞాని ఈ విధంగా గురువుకు సమర్పిస్తే, సంసార బంధాల నుండి విముక్తుడవుతాడు; నియమానుసారం ఈ కార్యాన్ని చేయడం వల్ల పాపాలన్నీ తొలగిపోతాయి. ఈ మంగళకరమైన భాగవత పురాణం ఫలప్రదమైనది; ఇది ధర్మ, అర్థ, కామ, మోక్షాలను ప్రసాదించే సాధనమే—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. అంతట, కుమారులు ఇలా అన్నారు: ‘‘మేము నీకు అన్నీ వివరించాము; ఇంకేమి వినాలనుకుంటున్నావు? భాగవతమే భోగమూ, మోక్షమూ ప్రసాదిస్తుంది.’’ అప్పుడు సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: ‘‘అంతట, ఆ మహనీయులు పుణ్యమయమైన, పాపాల్ని హరించే భాగవత కథను పారాయణ చేశారు, అది భోగమూ, మోక్షమూ ఇస్తుంది.’’ ఏడు రోజులపాటు, నియమదీక్షతో ఉన్న సమస్త జీవులు యథావిధిగా వినిపించగా, వారు పరమేశ్వరుడు, దేవతామన్యులు అయిన పురుషోత్తముని స్తుతించారు. ఆ కథ ముగిసిన తర్వాత, జ్ఞానం, విరక్తి, భక్తి—ఇవి పరాకాష్ఠను చేరాయి; అందరికీ ఆకర్షణీయమైన యౌవనం ప్రస్ఫుటించిందిలా అనిపించింది. నారదుడు తన కోరిక తీరిన ఆనందంతో, పరమానందంలో మునిగిపోయి, అంతటా రోమాంచితుడయ్యాడు. ఇలా, శ్రద్ధగా భాగవత కథను విన్న నారదుడు, శ్రీహరికి ప్రియమైనవాడు, చేతులు జోడించి, ప్రేమతో గొంతు కదిలి, ఇలా అన్నాడు: ‘‘నేను ధన్యుడను, మీ అపార కరుణ వల్ల నేను కృపాపాత్రుడనయ్యాను; ఈ రోజు నేను హరిను, పాపహరుడైన భగవంతుని, పొందాను. ధర్మాల్లో, వినిపించడమే ఉత్తమమని నేను భావిస్తున్నాను, ఎందుకంటే వినిపించడం ద్వారానే వైకుంఠవాసి కృష్ణుని పొందవచ్చు.’’ అంతట, సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: ‘‘నారదుడు మాట్లాడుతున్న వేళ, యోగీశ్వరుడైన శుకుడు అక్కడికి వచ్చాడు. ఆ సమయంలో, వ్యాసుని పదహారు ఏళ్ళ వయసున్న కుమారుడు, జ్ఞానసముద్రానికి చంద్రుడైన శుకుడు, సభలోకి ప్రవేశించాడు; తన అంతరాత్మ తృప్తిగా, మృదువుగా, ప్రేమతో భాగవతాన్ని పారాయణ చేయడం ప్రారంభించాడు. ఆయనను చూసి, సభలో ఉన్నవారు ఆయన పరమ తేజస్సును గుర్తించి, వెంటనే లేచి, మహాసనాన్ని సమర్పించారు; దేవతామధ్య ముని నారదుడు ప్రీతి తో గౌరవించాడు. సౌకర్యంగా కూర్చున్న శుకుడు ఇలా అన్నాడు: ‘నా పవిత్రమైన మాటలు వినండి.’ శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు: ‘‘భాగవతం వేద కల్పవృక్షపు పండిన పండు, అది శుకముని నోటి నుంచి జలధారగా వెలువడిన అమృతంతో నిండినది; భూమిపై ఉన్న రసజ్ఞులారా, భాగవత సారాన్ని పున:పున: ఆస్వాదించండి.’’ ‘‘ఈ మహర్షి రచించిన భాగవతంలో, మాయామయమైన ధర్మాలు తొలగించబడ్డాయి; ఇది అసూయ లేని, పవిత్ర హృదయాలకు ఉద్దేశించబడింది. ఇక్కడ సత్యస్వరూపమైన, హితమైన తత్త్వం బోధించబడింది, ఇది మూడు రకాల కష్టాలను మూలంతో పాటు నాశనం చేస్తుంది. మరే ఇతర గ్రంథాల అవసరం లేదు; ఇక్కడ పరమేశ్వరుడు వినిపించాలనే తపనతో ఉన్నవారి హృదయాల్లో వెంటనే బంధించబడతాడు.’’ ‘‘భాగవత పురాణాలలో మణికట్టు, వైష్ణవుల ధనంగా ఇది నిలుస్తుంది; ఇందులో పరమహంసుల నిర్మలమైన పరమ జ్ఞానం గీతంగా వినిపిస్తుంది. ఇక్కడ నిష్కామ జ్ఞానం, వివేకం, విరక్తి, భక్తి—all కలిసివుంటాయి; దీన్ని వినడం, పారాయణ చేయడం, భక్తితో మనస్సులో ధ్యానం చేయడం వల్ల మానవుడు ముక్తిని పొందుతాడు.’’ ‘‘స్వర్గంలో, సత్యలోకంలో, కైలాసంలో, వైకుంఠంలో కూడా ఈ రుచి దొరకదు; అందువల్ల, అదృష్టవంతులారా, ఎప్పుడూ దీన్ని ఆస్వాదించండి—ఇది విడిచిపెట్టకండి.’’ అంతట, సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: ‘‘బాదరాయణుడు (వ్యాసుడు) సభలో ఇలా ప్రసంగిస్తున్నప్పుడు, హరి అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు; ఆయనతో పాటు ప్రహ్లాదుడు, బలి, ఉద్ధవుడు, అర్జునుడు, ఇతరులు ఉన్నారు; దేవతామధ్య ముని నారదుడు ఆయనను, ఆయన సహచరులను గౌరవించాడు.’’ ఈ విధంగా, భాగవత కథా పారాయణ వ్రత మహిమను, నియమాలను, ఫలితాలను, భాగవత సారాన్ని మునులు, నారదుడు, శుకుడు, సూతుడు, సభలోని మహనీయులు—all కలిసి ప్రశంసించారు.