శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఒకప్పుడు, అనర్త, ధన్వ, కురు, జాంగల, కంక, మత్స్య, పాంచాల, కుంతి, మధు, కేకయ, కోశల, అర్ణ వంటి అనేక దేశాల ప్రజలు, పురుషులు మరియు మహిళలు, రాజా! శ్రీకృష్ణుని పద్మాకార ముఖాన్ని, ఆయన కరుణతో చిరునవ్వుతో, మృదువైన కన్నులతో ప్రకాశిస్తూ, తమ కన్నులతో తిలకించారు. ఆయన దృష్టితో వారి అంధకారం తొలగిపోయింది. మూడు లోకాల గురువు అయిన శ్రీకృష్ణుడు వారికి రక్షణను, తన రూపాన్ని దర్శించుకునే అవకాశం ఇచ్చాడు. దేవతలు, మానవులు ఆయనకు పాడిన ప్రశంసలు, ఆకాశంలా తెల్లగా, దురదృష్టాన్ని నాశనం చేస్తూ, అన్ని దిశల్లో వ్యాపించాయి. అలా ఆయన నెమ్మదిగా విదేహ దేశంలో ప్రవేశించారు. అచ్యుతుడు వచ్చినట్టు విని, విదేహ దేశ ప్రజలు, రాజా! ఆనందంతో చేతిలో బహుమతులు పట్టుకుని ఆయన వద్దకు వచ్చారు. ప్రసిద్ధుడైన శ్రీకృష్ణుని దర్శించగానే వారి ముఖాలు సంతోషంతో వికసించాయి. వారు, అలాగే మునులు కూడా, చేతులు జోడించి నమస్కరించారు. లోకగురువు తమకు ఆశీర్వాదం కోసం వచ్చాడని భావించి, మిథిలా రాజు బహులాశ్వుడు మరియు శ్రుతదేవుడు ఇద్దరూ ఆయన పాదాలకు పడి నమస్కరించారు. ఇద్దరూ, చేతులు జోడించి, దాశారహుడు (కృష్ణుడు) మరియు బ్రాహ్మణులను ఒకే సమయంలో తమ ఇంటికి ఆహ్వానించారు. ఆయన వారి ఉద్దేశాన్ని గ్రహించి, ఇద్దరిని సంతోషపెట్టాలని కోరుకున్నాడు. అందుకే, ఒకరికి తెలియకుండా, రెండింట్లోనూ ప్రవేశించాడు. బహులాశ్వుడు, తన ఇంటికి వచ్చిన వారిని, దూర ప్రాంతాల నుంచి వచ్చినవారిని, సద్భావం లేని వారిని కూడా, ఉత్తమ ఆసనాలపై కూర్చోబెట్టి, వినయంగా మాట్లాడాడు. భక్తి పెరిగి, హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, కన్నీళ్లు వస్తుండగా, ఆయన వారి పాదాలకు నమస్కరించి, పాదాల్ని కడిగి, ఆ నీటిని స్వీకరించాడు. ఆ నీరు లోకాన్ని పవిత్రం చేస్తుంది. తన కుటుంబంతో కలిసి, ఆ నీటిని తలపై ధరించి, fragrances, పుష్పమాలలు, వస్త్రాలు, ధూపం, దీపాలు, నైవేద్యం, ఆవులు, ఎద్దులు వంటి వస్తువులతో దేవతలను పూజించాడు. మధురమైన మాటలతో వారిని సంతోషపరిచాడు. కృష్ణుడు తన పాదాలను మడుచుకుని కూర్చున్నప్పుడు, ఆయన పాదాలను సంతోషంగా తాకాడు. బహులాశ్వుడు ఇలా అన్నాడు: "ప్రభూ! మీరు నిజంగా ఆత్మ, అన్ని జీవుల సాక్షి, దర్శి. ఇప్పుడు, మేము మీ పద్మపాదాలను స్మరించేవాళ్ళం, మాకు ప్రత్యక్షమయ్యారు. మీరు స్వయంగా చెప్పిన మాటను నెరవేర్చడానికి మాకు ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఎందుకంటే, మీరు అన్నది—తనకు నిబద్ధమైన భక్తులు లక్ష్మి లేదా బ్రహ్మా కన్నా ఎక్కువ ప్రీతిపాత్రులు." "మీ పద్మపాదాలను ఎవరు విడిచిపెడతారు? మీరు త్యాగమూర్తులైన శాంతమయులు, నిరాశ్రయులు, సద్గుణములతో కూడిన మునులకు ఆత్మను ప్రసాదిస్తారు. యదు వంశంలో అవతరించి, మానవుల మధ్య తిరుగుతూ, మూడు లోకాల బాధను తొలగించి, శాంతిని ప్రసాదించారని మీ కీర్తి వ్యాపించింది." "అజ్ఞానాన్ని తొలగించే, నారాయణా! మేధావి, మౌనతపస్సు చేసిన మునీశ్వరుడా! కృష్ణా! మీకు నమస్కారం. ప్రభూ! ఈ బ్రాహ్మణులతో కలిసి కొన్ని రోజులు మా ఇంట్లో ఉండండి. మీ పాదధూళి ద్వారా నిమి వంశాన్ని పవిత్రం చేయండి." ఇలా రాజు ఆహ్వానించగా, లోకాలను సృష్టించేవాడు అయిన కృష్ణుడు, మిథిలా ప్రజలకు మంగళాన్ని కలిగిస్తూ అక్కడ కొన్ని రోజులు ఉండిపోయాడు. శ్రుతదేవుడు, ఆనందంతో, జనకునిలానే, అచ్యుతుని తన ఇంటికి ఆహ్వానించాడు. మునులను నమస్కరించి, తన వస్త్రాన్ని ఊపుతూ ఆనందంగా నృత్యం చేశాడు. ఆయన, తాటిపాకలతో, ఎద్దు చర్మాలతో, మునులను, కృష్ణుని, తన ఇంట్లో కూర్చోబెట్టాడు. భార్యతో కలిసి, వారి పాదాలు కడిగి, గృహ hospitalityతో ఆహ్వానించాడు. ఆ పాద నీటితో, తన కుటుంబంతో పాటు, తాను, తన ఇంటి వారు స్నానం చేశారు. అందరి కోరికలు నెరవేరిన ఆనందంతో నిండిపోయారు. ఆయన, ఫలాలు, సుగంధ మూలాలు, పవిత్రమైన నీరు, మట్టి, పంచగవ్య, తులసి, దర్భ, పద్మాలు వంటి వస్తువులతో, సద్గుణాన్ని పెంచే, అంధకారాన్ని తొలగించే విధంగా పూజ చేశాడు. తనకు ఇలాంటి భాగ్యం ఎలా కలిగిందో ఆశ్చర్యపడ్డాడు—ఇంటివాళ్ళలో చిక్కుకున్న నాకు, కృష్ణుడు, ఆయన పాదధూళి పవిత్ర క్షేత్రాల ఆవాసం, బ్రాహ్మణులు, ఆయన స్వరూపమే, ఇక్కడకు వచ్చారు! అతని అతిథులు కూర్చుని, సత్కారం పొందిన తరువాత, శ్రుతదేవుడు, భార్య, పిల్లలు, బంధువులతో కలిసి వారి పాదాలను తాకాడు. శ్రుతదేవుడు ఇలా అన్నాడు: "ఈ రోజు, పరమపురుషుడు, తన శక్తులతో ప్రపంచాన్ని సృష్టించి, తన స్వరూపంతో లోకంలో ప్రవేశించే వాడు, మాకు తొలిసారి దర్శనమివ్వలేదు. ఒక వ్యక్తి పడుకుని, తన మనస్సుతో కలలు సృష్టించి, వాటిలో ప్రవేశించి, వాటిని ప్రకాశింపజేసినట్టు, ఆయన కూడా అలా చేస్తారు." "మీరు, వినేవారికి, మాట్లాడేవారికి, పూజించేవారికి, నమస్కరించేవారికి, హృదయపూర్వకంగా సంభాషించే వారికి, స్వచ్ఛమైన హృదయాల్లో స్వయంగా ప్రత్యక్షమవుతారు." "హృదయంలో నివసిస్తూ, కార్యంలో మనస్సు బహిరంగమైనవారికి దూరంగా ఉంటారు. స్వశక్తితో అప్రాప్యుడై, పదార్థ గుణాలకు ఆకర్షితులైనవారికి అందుబాటులో ఉండరు." "ఆత్మతత్వాన్ని తెలిసిన, ఆత్మకు అతీతమైన, మరణం నుంచి విడిపించే, కారణంతో లేదా కారణం లేకుండా రూపాలు ధరించే, తన మాయతో తన దర్శనాన్ని దాచిన, పరమాత్మా! మీకు నమస్కారం." "ప్రభూ! మేము మీ సేవకులు. మాకు ఏమి చేయాలో చెప్పండి. ఎందుకంటే, మానవులకు అత్యంత దుఃఖం—మీరు ఇంద్రియాలకు అందుబాటులో లేరు." శుకుడు ఇలా అన్నాడు: శ్రుతదేవుడు ఇలా అడిగినప్పుడు, కృష్ణుడు, తనకు నమస్కరించే వారి దుఃఖాన్ని తొలగించేవాడు, అతని చేయిని తన చేతిలో పట్టుకుని, చిరునవ్వుతో మాట్లాడాడు. "బ్రాహ్మణా! ఈ మునులు నీకు ఆశీర్వాదం కోసం వచ్చారు. వారు నాతో కలిసి లోకాల్లో సంచరిస్తూ, తమ పాదధూళితో లోకాలను పవిత్రం చేస్తారు." "దేవతలు, క్షేత్రాలు, పవిత్ర జలాలు, దర్శనం, స్పర్శ, పూజ ద్వారా క్రమంగా పవిత్రతను ప్రసాదిస్తాయి. కానీ, ఉత్తమ బ్రాహ్మణుల దృష్టితో అవి వెంటనే పవిత్రమవుతాయి." "ఇక్కడ అన్ని జీవులలో బ్రాహ్మణుడు జననానుసారం అత్యుత్తముడు. austerity, జ్ఞానం, సంతుష్టత, ముఖ్యంగా నాకుపై భక్తితో ఉంటే, మరింత గొప్పవాడు." "ఈ నాలుగు భుజాల రూపం నాకు బ్రాహ్మణుల కన్నా ఇష్టమైనది కాదు. బ్రాహ్మణా! నీవు వేదాల స్వరూపవాడివి, నేను దేవతల స్వరూపవాడిని." "ఇది తెలియని, అసూయతో, గౌరవించని, తక్కువ బుద్ధి కలిగినవారు, నన్ను, గురువును, బ్రాహ్మణుని, తమను తాము పూజలో ప్రతిమలు మాత్రమేగా చూస్తారు." "ఈ విశ్వంలో చలించే, నిశ్చలమైనవి, వాటి కారణాలు—all are my forms in the mind of the brahmin who sees with my vision." "కాబట్టి, బ్రాహ్మణా! ఈ బ్రాహ్మణ మునులను నన్ను నమ్మి పూజించు. ఇలా పూజిస్తే, నిజంగా నన్ను పూజించినవాడివి. అదేవిధంగా, అధిక వైభవంతో చేసిన పూజతో కాదు." శ్రీ శుకుడు ఇలా చెప్పాడు: ప్రభువు ఇచ్చిన ఉపదేశాన్ని స్వీకరించి, మిథిలా రాజు, కృష్ణునితో పాటు ఉత్తమ బ్రాహ్మణులను తనను తాను భావిస్తూ పూజించాడు. ఆయన పరమ గమ్యాన్ని పొందాడు. రాజా! ఇలా, భక్తులకు, భక్తికి నిబద్ధమైన శ్రీకృష్ణుడు, అక్కడ కొన్ని రోజులు గడిపి, సత్కారాన్ని, సదుపదేశాన్ని ఇచ్చి, తిరిగి ద్వారకకు వెళ్లాడు.