శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

రాజులు తమ గర్వాన్ని కోల్పోయి వెనక్కు తగ్గిన తరువాత, భగవంతుడు తన ధనుస్సును సులభంగా పట్టుకుని, దానిని చక్కగా తీగతో కట్టాడు. అనంతరం, ఆయన తన బాణాన్ని లక్ష్యంపై ఎక్కించాడు. నీటిలో ఉన్న చేపను ఒక్కసారి మాత్రమే చూసి, సూర్యుడు అభిజిత్ నక్షత్రంలో నిలిచిన సమయంలో, ఆ చేపను బాణంతో కత్తిరించి కింద పడేసాడు. ఆ సమయంలో, నేను — ద్రౌపది — మృదువుగా మణిపాదుకలు మోగుతూ, చేతిలో ప్రకాశవంతమైన బంగారు రత్నాల హారాన్ని పట్టుకుని, కొత్త పట్టు వస్త్రాన్ని ధరించి, సిగ్గుతో చిరునవ్వుతో, పూలతో అలంకరించిన జడతో, రంగస్థలంలో ప్రవేశించాను. నా ముఖాన్ని పైకి ఎత్తి, పెద్ద వడివడిగా మెరిసే కుండలాలు, ఉజ్వలమైన గడ్డలు, మృదువుగా చిరునవ్వుతో, రాజులను చూసి, నా హృదయం మురారి మీద భక్తితో, ఆ హారాన్ని ఆయన భుజంపై ఉంచాను. ఆ క్షణంలో, మృదంగాలు, శంఖాలు, బుగ్గలు, ఇతర వాద్యాలు శబ్దించాయి; నర్తకులు నాట్యం చేశారు, గాయకులు గానం చేశారు. నేను శ్రీకృష్ణుని ఎంపిక చేసినపుడు, రాజులందరూ కోపంతో, ద్రౌపది ఎంపికను భరించలేక, పరస్పరం పోటీపడారు. ఆయన నన్ను నాలుగు ఉత్తమ గుర్రాలతో యుక్తమైన రథంలో కూర్చోబెట్టాడు; శారంగ ధనుస్సును పట్టుకుని, కవచాన్ని ధరించి, నాలుగు చేతులతో యుద్ధానికి నిలిచాడు. దారుకుడు బంగారు అలంకరణలతో రథాన్ని నడిపాడు; రాజులు చూస్తుండగా, సింహం తన వేటను ఇతర జంతువుల ముందు తీసుకెళ్లినట్టు, శ్రీకృష్ణుడు నన్ను రథంలో తీసుకెళ్లాడు. కొంతమంది రాజులు ఆయన్ని అడ్డుకోవడానికి, ఆయుధాలతో, ధనుస్సులు ఎక్కించి, మార్గంలో వెంబడించారు; వారు గ్రామ సింహాలు హరిని వెంబడించినట్టు. కానీ శారంగ ధనుస్సు నుండి వచ్చిన బాణాల వర్షంలో, వారి చేతులు, కాళ్లు, మెడలు తెగిపోయి, కొంతమంది యుద్ధంలో పడిపోయారు; మరికొంతమంది పోరాటాన్ని వదిలి పారిపోయారు. ఆ తరువాత, యాదవుల అధిపతి, సూర్యచాయ పతాకాలు, రంగు వేసిన ద్వారాలు, భూమి మరియు ఆకాశంలో మహిమగాంచిన నగరంలో ప్రవేశించాడు; అది తన స్వగమానికి చేరుకున్న ఓడలా కనిపించింది. నా తండ్రి, అతని స్నేహితులు, బంధువులు, సన్నిహితులను విలువైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, మంచాలు, సీట్లు, ఇతర బహుమతులతో ఘనంగా సత్కరించాడు. దాసీమణులతో, సంపదతో, సైనికులతో, రథాలు, గుర్రాలతో, శ్రద్ధతో విలువైన ఆయుధాలను ఇచ్చాడు. మేము, ఆయన ఇంటి దాసీమణులు, నిజమైన తపస్సు, పూర్తిగా విరక్తితో, స్వయం తృప్తుడైన ఆయనకు సేవ చేయడం ద్వారా అలా అయ్యాము. రాణులు ఇలా అన్నారు: భౌముని మరియు అతని అనుచరులను యుద్ధంలో సంహరించి, మమ్మల్ని — ఆయన చేత జయించబడిన రాజకుమారులను — విముక్తి ఇచ్చాడు; ఆయన పద్మపాదాలను స్మరించి, మనసులో కోరికలను నెరవేర్చే వాడు, మమ్మల్ని పెళ్లికి అంగీకరించాడు; మమ్మల్ని భౌతిక బంధనాల నుండి విముక్తిని ప్రసాదించాడు. మేము పాలన, అధిపత్యం, రాజ్యాధికారం, బ్రహ్మా స్థానం, లేదా హరిదేవుని అనంత వాసాన్ని కూడా కోరము. మేము కోరేది ఆయన గొప్ప పాదధూళిని మా తలపై ధరించడమే — అది ఆయన భార్య స్తనాల గంధంతో పరిమళించు పాదాలు, గదాయుద్ధాన్ని ధరించే వాడు. వ్రజంలోని గోపికలు, పులింద స్త్రీలు, గడ్డి, ఔషధాలు, పశువులు, గోపబాలకులు — అందరూ ఆ మహాత్ముని పాదస్పర్శను కోరుకుంటారు; ఆయన గోవులను కాపాడుతూ తిరిగే సమయంలో. శుకుడు ఇలా చెప్పాడు: కుంతీ, సుభద్రా, ద్రౌపది, మాధవి, రాజకుమారులు, వారి గోపికలు — అందరూ శ్రీకృష్ణుని తమపై ఉన్న గాఢమైన ప్రేమను తెలుసుకుని, ఆశ్చర్యంతో, కన్నీళ్లు ముడిపడిన కళ్ళతో, పరవశించిపోయారు. స్త్రీలు పరస్పరంగా మాట్లాడుకుంటుండగా, పురుషులు పురుషులతో మాట్లాడుకుంటుండగా, మునులు అక్కడికి వచ్చారు; వారు శ్రీకృష్ణుడు, బాలరాముడిని దర్శించడానికి ఉత్సాహంగా వచ్చారు. వేదవ్యాసుడు, నారదుడు, చ్యవనుడు, దేవలుడు, ఆసితుడు, విశ్వామిత్రుడు, శతానందుడు, భారద్వాజుడు, గౌతముడు వచ్చారు. రాముడు తన శిష్యులతో, వసిష్ఠుడు, గాలవుడు, భృగుడు, పులస్త్యుడు, కశ్యపుడు, అత్రి, మార్కండేయుడు, బృహస్పతి కూడా వచ్చారు. ద్విత, తృత, ఏకత, బ్రహ్మపుత్రులు, అంగిర, అగస్త్య, యాజ్ఞవల్క్య, వామదేవుడు తదితరులు కూడా వచ్చారు. వారిని చూసిన రాజులు, పాండవులు, శ్రీకృష్ణుడు, బాలరాముడు — అంతా వెంటనే లేచి, ప్రపంచంలో గౌరవించబడిన ఆ మహామునులకు నమస్కరించారు. అందరూ మునులను యథావిధిగా పూజించారు; రాముడు, అచ్యుతుడు కూడా వారిని ఆహ్వాన మాటలతో, సీట్లతో, పాదప్రక్షాళన జలంతో, హారాలతో, ధూపంతో, గంధంతో ఘనంగా సత్కరించారు. ధర్మస్వరూపుడైన భగవంతుడు, వారు సౌకర్యంగా కూర్చున్నప్పుడు, తన మాటలను నిశ్శబ్దంగా వినే సభలో మాట్లాడాడు. భగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ మహామునులారా! మనం ఈ లోకంలో జన్మించినవారు, యోగేశ్వరుల దర్శనం పొందడం ద్వారా, దేవతలకు కూడా దుర్లభమైన ఫలాన్ని పొందాము. యజ్ఞంలో తక్కువ తపస్సు కలిగిన మనుష్యులు, దేవతలను పూజించేటప్పుడు, లోకానికి కన్నులైన మహామునులను చూడటం, తాకటం, ప్రశ్నించటం, పాదాలకు నమస్కరించటం వంటి అవకాశాన్ని పొందడం ఎంత గొప్పదో! తీర్థాలు, మట్టి, రాయి దేవతలు, ఇంత శుద్ధి చేయవు; మహాత్ములు కేవలం దర్శనంతో, క్షణంలో కూడా, పాపాన్ని శుద్ధి చేస్తారు. అగ్ని, సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు, భూమి, నీరు, ఆకాశం, వాయువు, వాక్కు, మనస్సు — వేర్వేరు పూజించినా — పాపాన్ని తొలగించవు; జ్ఞానులు, సద్గురువుల సేవతో, క్షణంలో పాపాన్ని నశింపజేస్తారు. తాను మూడు ధాతువులతో కూడిన శరీరాన్ని ఆత్మగా భావించేవాడు, భార్య, బంధువులను తనవిగా భావించేవాడు, భూమిని పవిత్రంగా పూజించేవాడు, తీర్థాన్ని కేవలం నీరుగా చూడేవాడు, కానీ సద్గురువులను ఎప్పుడూ వెదకని వాడు — అతడు గేదె లేదా గాడిదతో సమానుడు. శుకుడు ఇలా చెప్పాడు: శ్రీకృష్ణుని ఈ అపార జ్ఞానమయమైన మాటలు విని, మునులు నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారు; ఆయన మాటల లోతు చూసి, వారి మనస్సు ఆశ్చర్యంతో తడిసిపోయింది. చిరకాల ఆలోచన తరువాత, మునులు, జగత్తు అధిపతిని చిరునవ్వుతో చూసి, ఆయన పరిపాలన ప్రజలను సమీకరించడానికేనని చెప్పారు. మునులు ఇలా అన్నారు: ఓ పరమసత్యాన్ని తెలిసిన వాడా! నీ మాయ వల్ల, మేము సృష్టికర్తలలో అధిపతులైనా, మాయలో పడిపోతాము; నీ మహిమ నీ స్వంత మాయతో మరుగున పడుతుంది; భగవంతుని కార్యాలు ఎంత అద్భుతమైనవి! నీవు కోరికలేమి అయినా, సృష్టి, స్థితి, లయను అనేక విధాలుగా నిర్వహిస్తావు; అయినా బంధించబడవు. భూమి అనేక రూపాలు, పేర్లు కలిగి కనిపించినా, మారదు; నీ కార్యాలు ఎంత అద్భుతమైనవి, ఎంత రహస్యమైనవి! సమయానుసారం, నీ జనులను రక్షించడానికి, నీకే తగిన విధంగా సత్వగుణాన్ని ధరించి, దుష్టులను సంహరించడానికి, నీ లీలతో శాశ్వత వేద మార్గాన్ని స్థాపిస్తావు; ఓ పరమాత్మా! నీవు వర్ణాశ్రమ ధర్మానికి ఆత్మవాడివి. ఓ బ్రహ్మన్! నీ హృదయం పవిత్రమైనది; తపస్సు, అధ్యయనం, నియమంతో సంపాదించబడింది; అందులో ప్రగటమైనది, అప్రమేయమైనది, రెండింటి మీద ఉన్నది తెలిసినది. అందుకే, బ్రహ్మన్, నీవు బ్రాహ్మణ సమాజాన్ని, వేదాలు, నీ స్వరూపాన్ని గౌరవిస్తావు; అందుకే నీవు బ్రహ్మనిష్ఠులలో శ్రేష్ఠుడివి. ఈ రోజు, మా జన్మ, విద్య, తపస్సు, దర్శనం — అన్నీ ఫలించాయి; నిన్ను — పరమ గమ్యాన్ని — కలవడం వలన, మేము పరమ మంగళాన్ని పొందాము. శ్రీకృష్ణుడికి నమస్కారం — ఆయన బుద్ధి ఎప్పుడూ అపరాజితమైనది, మహిమ తన యోగమాయతో మరుగున పడినది, ఆయన పరమాత్మ.