శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీమద్‌భాగవతంలో శుకదేవ మహర్షి ఇలా చెప్పాడు: గోపికలను ఆశీర్వదించిన అనంతరం, శ్రీకృష్ణుడు—ఆయన వారి గురువు, ఆశ్రయం—యుదిష్ఠిరుడు మరియు అతని మిత్రుల సంగతులు తెలుసుకోవడానికి విచారించాడు. జగదీశ్వరుడు అడిగిన ప్రశ్నలకు, ఆయన పాదాలను దర్శించినవారు, హర్షంతో, పాపాలు తొలగిపోయిన హృదయాలతో, సమాధానమిచ్చారు. “మీ పాదాల అమృతాన్ని, తలపై ధరించేవారికి, దురదృష్టం ఎలా కలగుతుంది? ఆ అమృతాన్ని, మీ మాటల ద్వారా, చెవులతో పుచ్చుకునేవారు, దేహ బంధాన్ని, మరుపును, తేలికగా తెంచుకుంటారు,” అని వారు చెప్పారు. “మేము మూడు విధాలుగా ఉన్న స్వరూపాన్ని విడిచి, కర్మలన్నీ శుద్ధి చేసి, నిరంతర ఆనందాన్ని, అడ్డుకడలేని జ్ఞానాన్ని పొందాము. శాస్త్రాలు, కాలం ద్వారా యోగాన్ని సంపాదించి, మాయ ద్వారా రూపొందిన మీ పరమహంస స్వరూపానికి నమస్కరించాము,” అని వారు వివరించారు. ఈ సమయంలో, అంధక, కౌరవ వంశాల్లోని స్త్రీలు, అందరూ కలిసి, ప్రజల్లో కీర్తి కలిగిన రత్నమణి అయిన గోవిందుడిని ప్రశంసించారు. వారు, మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధమైన గోవిందుని కథలను పరస్పరం పాడుకుంటూ, ఆనందంగా కలిశారు. “ఈ కథలను నేను మీకు వివరించబోతున్నాను,” అని శుకదేవుడు అన్నాడు. ద్రౌపది, ఇతర కృష్ణ భార్యలను ఇలా సంబోధించింది: “ఓ వైదర్భి, ఓ భద్రా, ఓ జాంబవతీ, ఓ కౌశలా, ఓ సత్యభామా, ఓ కాలిందీ, ఓ శైబ్యా, ఓ రోహిణీ, ఓ లక్ష్మణా! ఓ కృష్ణ భార్యలారా, మీలో ప్రతి ఒక్కరికీ, ప్రభువు స్వయంగా, లోకంలో కనిపించే విధంగా, తన దివ్య శక్తితో, ఎలా వివాహం చేసుకున్నాడు? దయచేసి చెప్పండి.” రుక్మిణి తన కథను చెప్పింది: “బాణాలు పట్టుకున్న యోధులు, నన్ను చెది రాజుకి ఇచ్చేందుకు ప్రయత్నించినప్పుడు, కృష్ణుడు—యోధుల తలపై తన పాద ధూళిని పెట్టినవాడు—సింహంలా నన్ను గోప herd నుంచి తీసుకెళ్లాడు. ఆయన పాదాలను నేను పూజించాలి.” సత్యభామా ఇలా చెప్పింది: “నా సహధర్మిణి శాపాన్ని తొలగించేందుకు, భూమి రాజును ఓడించి, మణిని తెచ్చి, నా తండ్రి మరియు ఇతరులను భయపెట్టాడు. నన్ను మరొకరికి ఇచ్చినా, తనవిగా చేసుకున్నాడు.” జాంబవతీ తనను గురించి వివరించింది: “శరీరాల సృష్టికర్త, నా భర్తగా నిర్ణయించబడిన శ్రీరాముడు, నా తండ్రితో ఇరవై ఒక రోజులు యుద్ధం చేశాడు. పరీక్షించబడినవారని తెలిసి, నా తండ్రి నన్ను ఆయనకు ఇచ్చాడు. ఆయన పాదాలను పట్టుకుని, మణిని సమర్పించి, ఆయన సేవకురాలిగా మారాను.” కాలిందీ ఇలా చెప్పింది: “ఆయన పాదాలను తాకేందుకు తపస్సు చేస్తున్నానని తెలుసుకుని, స్నేహితుడిగా వచ్చి, నా చేతిని పట్టుకుని, ఆయన ఇంటిని ఊడ్చే వాడిగా మారాను.” మిత్రవిందా తన కథను చెప్పింది: “నా స్వయంవరానికి వచ్చి, రాజులను ఓడించి, ఏనుగు తన జంటను herd నుంచి తీసుకెళ్లినట్టు, నన్ను తీసుకెళ్లాడు. నా అన్నలను తరిమిపోసి, నన్ను తన నగరానికి—శ్రీధామానికి—తీసుకెళ్లాడు. ఆయన పాదాలను సేవించేందుకు అవకాశం కలగాలి.” సత్యా ఇలా చెప్పింది: “నా తండ్రి, రాజుల శక్తిని పరీక్షించేందుకు, ఏడుగురు భయంకరమైన, పదునైన కొమ్మలు ఉన్న ఎద్దులను ఉంచాడు. కృష్ణుడు, వీరుల గర్వాన్ని నాశనం చేసినవాడు, చిన్న పిల్లవాడు దూడలను బంధించినట్టు, ఎద్దులను సులభంగా బంధించాడు.” “వీరత్వానికి ప్రతిఫలంగా, నన్ను, నా సేవకులను, సేనను, రాజులను ఓడించి, తనవిగా చేసుకున్నాడు. ఆయన సేవకురాలిగా మారాలి.” భద్రా తన కథను ఇలా వివరించింది: “నా తండ్రి, నా మామను ఆహ్వానించి, నన్ను శ్యాముడైన కృష్ణునికి, సేన, సహచరులతో పాటు ఇచ్చాడు. ప్రతి జన్మలో ఆయన పాదాలను తాకే అదృష్టం కలగాలి. దానివల్ల, కర్మ చక్రంలో తిరుగుతున్నవాడు, ఆత్మకు ఉత్తమ లాభాన్ని పొందుతాడు.” లక్ష్మణా ఇలా చెప్పింది: “నారదుడు, రాజు జన్మ, కృత్యాలను గురించి చెబుతూ, నా మనసు ముకుందునిపై నిలిపాడు; లోకపాలకులను కూడా వదిలి, ఆయనను కోరాను.” “నా మనసు తెలుసుకున్న నా తండ్రి, బ్రహత్సేన, నా వివాహానికి మార్గాన్ని సృష్టించాడు. పాండవుల కోరికకు, రాజకుమారుల స్వయంవరంలో, చేపను నీటిలో చూపిస్తూ, పరీక్ష ఏర్పాటుచేసినట్టు, ఇక్కడ కూడా నీటిలో కనిపించేలా, బయట లుక్కుండు చేపను ఏర్పాటు చేశారు.” “ఈ వార్త విని, అన్ని వైపులా ఉన్న రాజులు, ఆయుధాల్లో నిపుణులు, వేలాది మంది, గురులతో కలిసి, మా నగరానికి వచ్చారు. నా తండ్రి, వారి శక్తి, వయస్సును బట్టి, అందరికి గౌరవం ఇచ్చాడు. నన్ను కోరినవారు, బాణాలతో ధనుస్సును పట్టుకుని, సభలో ప్రయోగించారు.” “కొంతమంది, ధనుస్సును పట్టుకుని, తీర్చేందుకు ప్రయత్నించారు, కానీ సాధించలేకపోయారు. మరికొంతమంది, ధనుస్సు తీర్చినప్పుడు, అది తలపై తాకి పడిపోయారు.” “మరిన్ని వీరులు—మగధ, అంబష్ట, చెది రాజులు, భీమ, దుర్యోధన, కర్ణ—ధనుస్సును తీర్చగలిగారు, కాని అసలు పరీక్షను అర్థం చేసుకోలేదు.” “నీటిలో చేప ప్రతిభను చూసి, దాని స్థానాన్ని అర్థం చేసుకుని, అర్జునుడు జాగ్రత్తగా బాణాన్ని వదిలాడు; అది కత్తిరించలేదు, కేవలం తాకింది.” “రాజులు పరాభవాన్ని స్వీకరించి, వెనక్కు వెళ్లినప్పుడు, కృష్ణుడు, ధనుస్సును సులభంగా తీర్చాడు.” “నీటిలో ఒక్కసారి చేపను చూసి, బాణంతో దాన్ని కత్తిరించి పడేసాడు; అబిజిత్ నక్షత్రంలో సూర్యుడు నిలిచినప్పుడు.” “ఆ సమయంలో, నేను—కొత్త పట్టు వస్త్రం, మణుల గోల్డెన్ మాల, మృదువుగా మణిపాద జంటలు మోగిస్తూ, మొక్కల మాలతో జుట్టు అలంకరించి, సిగ్గుతో చిరునవ్వుతో—అంగరంగ వైభవంగా సభలో ప్రవేశించాను.” “నా ముఖాన్ని పైకి లేపి, పెద్ద వడ్డాణాలు మెరుస్తూ, కనులు చిరునవ్వుతో రాజులను చూడగా, నా మనసు మురారి పాదాలకు అంకితం చేసి, నా మాలను ఆయన భుజంపై వేసాను.” “అప్పుడు, మృదంగాలు, శంఖాలు, తుర్యాలు, ఇతర వాద్యాలు మోగాయి; నర్తకులు నాట్యం చేశారు, గాయకులు పాటలు పాడారు.” “ఆ సమయంలో, మాయాధిపతి అయిన కృష్ణుని నేను ఎంచుకున్నప్పుడు, రాజులు, ద్రౌపది ఎంపికను సహించలేక, పరస్పరం పోటీగా మారారు.” “కృష్ణుడు, నన్ను నాలుగు గొప్ప గుర్రాలతో కూడిన రథంలో కూర్చోబెట్టి, శారంగ ధనుస్సు పట్టుకుని, కవచం ధరించి, నాలుగు భుజాలతో యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు.” “దారుకుడు, బంగారు అలంకరణలతో కూడిన రథాన్ని నడిపాడు; రాజులు చూస్తుండగా, సింహం ఇతర జంతువుల ముందు తన వేటను తీసుకెళ్లినట్టు, నన్ను తీసుకెళ్లాడు.” “కొంతమంది రాజులు, ఆయుధాలతో, బాణాలు పట్టుకుని, మార్గాన్ని అడ్డుకునేందుకు వెంబడించారు; గ్రామ సింహాలు హరిదేవుని వెంబడించటంలా.” “శారంగ ధనుస్సు నుంచి బాణాల వర్షానికి, వారి చేతులు, కాళ్లు, మెడలు విడిపోయి, కొంతమంది యుద్ధంలో పడిపోయారు; మరికొంతమంది, యుద్ధాన్ని వదిలి పారిపోయారు.” “తర్వాత, యదువుల అధిపతి, సూర్య ఛాయతో అలంకరించిన, రంగు గవాక్షాలతో, భూమి-దివిలో ప్రసిద్ధమైన నగరంలో ప్రవేశించాడు; నౌక తన తీరానికి చేరినట్టు.” “నా తండ్రి, తన మిత్రులు, బంధువులకు, విలువైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, మంచాలు, ఆసనాలు, ఇతర బహుమతులతో గౌరవించాడు.” “సేవకులు, సంపద, సైనికులు, రథాలు, గుర్రాలు, ఆయుధాలను, సంపూర్ణ భక్తితో ఇచ్చాడు.” “మేము, ఆయన ఇంటి సేవకురాలిగా, నిజమైన తపస్సు, విరక్తి ద్వారా, స్వయంగా తృప్తి చెందిన ఆయనను సేవించాము.” అంతే కాక, ఇతర రాణులు ఇలా చెప్పాయి: “బౌముడిని, అతని అనుచరులను యుద్ధంలో సంహరించి, నన్ను, ఆయన చేతిలో జయించబడిన రాజకుమార్తలను, బంధనాల నుంచి విముక్తి కలిగిస్తూ, ఆయన పాదాలను స్మరిస్తూ, వివాహం చేసుకున్నాడు; మాకు ముక్తిని ప్రసాదించాడు.” “మేము రాజ్యాధికారం, అధిపత్యం, పరిపాలన, బ్రహ్మ పదవిని, హరి నిత్యధామాన్ని కూడా కోరము; ఆయన పాద సేవే మాకు పరమ గమ్యం.” ఈ విధంగా, కృష్ణుని వివాహాలు, ఆయన భార్యల కథలు, వారి భక్తి, తపస్సు, మరియు ఆయన పాదాల సేవకు వారి కోరికలు, పరమ పవిత్రంగా, శుకదేవ మహర్షి వివరించాడు.