శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీకృష్ణుడు ఆత్మతత్త్వాన్ని వివరించగా, "ఈ భూతాలు మరెన్నో భూతాల్లోనే ఉంటాయి. ఆత్మ ద్వారా, పరమాత్మ ద్వారా అవి అనుభూతి చెందబడతాయి. నాశ్వరమైనవి కానివారు, నిత్యత్వాన్ని గ్రహించిన వారు, నాలోను, పరమాత్మలోను వీటిని దర్శించగలరు," అని చెప్పారు. ఈ విధంగా శ్రీకృష్ణుని పవిత్ర జ్ఞానోపదేశాన్ని విని, గోపికలు ఆయనను స్మరించడంలో తమ ప్రాణశక్తిని లీనంచేసి, తమ వ్యక్తిత్వాన్ని మరిచి, పరమాత్మతో ఏకత్వాన్ని పొందారు. ఆ గోపికలు ప్రార్థించాయి: "యోగులు, అపారమైన జ్ఞానాన్ని కలిగిన వారు, హృదయంలో ధ్యానం చేసే కమలపాదుడైన భగవంతుడు, సంసారపు బంధనాన్ని తొలగించటానికి ఆధారంగా ఉండే ఆయన, మేము ఇంట్లో ఉండినా, ఎప్పుడూ మా మనసుల్లో వెలుగొందాలని ఆశిస్తున్నాము." ఈ విధంగా 'వృష్ణులు, గోపాలుల కలయిక' అనే అద్భుతమైన అధ్యాయానికి ముగింపు వచ్చింది. తర్వాత, శుకదేవుడు ఇలా వివరించారు: "గోపికలను ఆశీర్వదించిన శ్రీకృష్ణుడు, వారికి ఉపదేశకుడిగా, శరణాగతుడిగా ఉండి, యుధిష్ఠిరుడు మరియు అతని మిత్రుల సంగతిని అడిగారు." ప్రపంచాధిపతియైన ఆయన అడిగినపుడు, ఆయన పాదసేవనంతో పాపాలు తొలగిపోయిన వారు, ఆనందంతో సమాధానం చెప్పారు. వారు ఇలా అన్నారు: "మహానుభావా! మీ కమలనాభ పాదాల నుండి ప్రసరించే అమృతాన్ని, మీరు వచనాల ద్వారా ప్రసాదించినపుడు, చెవుల ద్వారా పానం చేసినవారు, శరీరబంధనాన్ని, మాయను తొలగించగలరు. అలాంటి పాదాలను సేవించుటలో ఏమాత్రం అనిష్టం కలుగుతుందీ?" "మేము మూడురకాల స్వరూపాలను విడిచిపెట్టి, అన్ని క్రియల నుండి పవిత్రులమై, నిరంతరానందాన్ని, అఖండ జ్ఞానాన్ని పొందాము. శాస్త్రాలు, కాలచక్రం ద్వారా స్థిరమైన యోగంతో, మాయ ద్వారా ఏర్పడిన మీ రూపాన్ని, పరమహంసులకు మార్గంగా నమస్కరించాము." "అందువల్ల, అంధక, కౌరవ వంశస్థులైన భార్యలు, గొప్ప కీర్తి గలవారిలో మణిగా ఉన్న గోవిందుని కలిసి, ఆయన కథలను పరస్పరం ఆలపించుకున్నారు. ఆ కథలు మూడుభువనాల్లో ప్రసిద్ధమైనవి. వాటిని నేను మీకు వివరించబోతున్నాను." ఈ సందర్భంలో, ద్రౌపదీ దేవి, కృష్ణుని పత్నులతో ఇలా సంభాషించింది: "ఓ వైదర్భీ, ఓ భద్రా, ఓ జాంబవతీ, ఓ కౌశలా, ఓ సత్యభామా, ఓ కాలిందీ, ఓ శైబ్యా, ఓ రోహిణీ, ఓ లక్ష్మణా! కృష్ణుడు, తన దివ్యశక్తితో, లోకరీతిని అనుకరించి, మిమ్మల్ని ఎలా పెళ్లి చేసుకున్నాడో మాకు చెప్పండి." తద్వారా, రుక్మిణీ దేవి ఇలా చెప్పింది: "రాజు చేతికి నన్ను అప్పగించడానికి ధనుర్విద్యలో నిపుణులైన యోధులు ప్రయత్నించినపుడు, రాజసేనాధిపతుల తలలపై ఆయన పాదధూళి పరచినవాడు, సింహంలా మేకల గుంపు నుండి తన వేటను లాగిపోతున్నట్టు నన్ను అపహరించాడు. అలాంటి శ్రీనివాసుని పాదాలను నేను సేవించాలి." సత్యభామా ఇలా చెప్పింది: "నా సహధర్మచారిణి శాపాన్ని తొలగించడానికి, భూమిపతిని జయించి, మణిని తెచ్చి, నా తండ్రిని భయపెట్టినవాడు, నన్ను వేరొకరికి ఇచ్చినప్పటికీ, తనవాడినిగా చేసుకున్నాడు." జాంబవతీ వివరించింది: "దేహధారి, నా వరుడని గ్రహించి, సీతాపతి అయిన ఆయన, నా తండ్రితో ఇరవై ఒక రోజులు యుద్ధం చేశాడు. పరీక్షించబడినవాడని తెలుసుకుని, నా తండ్రి నన్ను ఆయనకు ఇచ్చాడు. మణిని అందించి, ఆయన పాదాలను పట్టుకుని, నేను ఆయన సేవకురాలినయ్యాను." కాలిందీ ఇలా చెప్పింది: "అయన పాదసేవ కోసం నేను తపస్సు చేస్తూ ఉండగా, స్నేహితుడిగా వచ్చి, నా చేయి పట్టుకుని, తన ఇంటిని ఊడిగోస్తునిగా చేశాడు." మిత్రవిందా చెప్పింది: "నా స్వయంవరానికి వచ్చి, రాజులను ఓడించి, ఏనుగు తన జంటను ఎంచుకుంటున్నట్టు నన్ను తీసుకెళ్లాడు. నా అన్నలను తరిమికొట్టి, తన నగరానికి, శ్రీనివాసుని నిలయానికి నన్ను తీసుకెళ్లాడు. ఆయన పాదసేవ నాకు లభించాలి." సత్యా ఇలా చెప్పింది: "నా తండ్రి, రాజుల బలాన్ని పరీక్షించేందుకు, ఏడుగురు భయంకరమైన, కొమ్ము గల ఎద్దులను సిద్ధం చేశాడు. వీరుల గర్వాన్ని నాశనం చేసే ఆయన, అవన్నీ సులభంగా వశపరిచాడు; పిల్లలు దూడలను కట్టినట్టు కట్టేశాడు." "ఈ విధంగా, ధైర్యానికి ప్రతిఫలంగా, నా తోడిల్లినవారితో, సైన్యంతో నన్ను గెలుచుకున్నాడు. రాజులను ఓడించి, నన్ను తనవాడిగా చేసుకున్న వాడిని సేవించాలని కోరుకుంటున్నాను." భద్రా ఇలా చెప్పింది: "నా తండ్రి, మామను ఆహ్వానించి, నన్ను కృష్ణునికి ఇచ్చాడు. ఆయన మనసు నాలోనే ఉండగా, సైన్యంతో, స్నేహితులతో కలిపి నన్ను అందించాడు." "ఆయన పాదస్పర్శ ప్రతి జన్మలో నాకు లభించాలి. ఎందుకంటే, ఆ పాదసేవతో కర్మచక్రంలో తిరుగుతున్నవారు పరమశ్రేయస్సును పొందుతారు." లక్ష్మణా ఇలా చెప్పింది: "నారదుని వలన రాజు జననం, కర్మలు విన్నాను. అప్పుడు నా మనస్సు ముకుందునిపై, కమలహస్తునిపై స్థిరమైంది. లోకపాలకులను కూడా వదిలి, ఆయనను కోరుకున్నాను." "నా మనస్సును గ్రహించిన నా తండ్రి, బ్రహత్సేనుడు, నా వివాహానికి మార్గం రూపొందించాడు." "పాండవుని కోరిక కోసం స్వయంవరంలో చేపను దాచినట్టు, ఇక్కడ కూడా ఒక చేపను నీటిలో ప్రతిబింబంగా చూపించారు." "ఈ విషయం విని, అన్ని దిశల నుండి, ఆయుధ నిపుణులు, వేలాదిమంది రాజులు, గురువులతో కలిసి మా పట్టణానికి వచ్చారు." "నా తండ్రి, వారి బలాన్ని, వయస్సును బట్టి, అందరినీ సత్కరించాడు. నన్ను కోరినవారు, బాణాలతో విల్లు ఎక్కించారు." "కొంతమంది విల్లు ఎత్తి, తాడును పట్టే ప్రయత్నం చేశారు కానీ వీలుకాలేదు. మరికొంతమంది, విల్లుతాడు ఛాతీకి లాగుతూ, దెబ్బ తిని పడిపోయారు." "మరికొంతమంది, మగధ, అంబష్ట, చెది రాజులు, భీమ, దుర్యోధన, కర్ణ వంటి వీరులు, విల్లు తాడును ఎక్కించగలిగారు కానీ అసలు పరీక్షను గ్రహించలేదు." "చేప ప్రతిబింబాన్ని నీటిలో చూసి, దాని స్థితిని అర్థం చేసుకున్న అర్జునుడు, జాగ్రత్తగా బాణాన్ని వదిలాడు. అది లక్ష్యాన్ని కత్తిరించలేదు, తాకింది మాత్రమే." "రాజులు వెనక్కి వెళ్లినపుడు, గర్వం చిత్తవైపోయినపుడు, ప్రభువు విల్లు తీసుకుని, సులభంగా తాడును ఎక్కించాడు." "ఆయన, నీటిలో ఒక్కసారి చేపను చూసి, బాణంతో దాన్ని కోసి పడేశాడు. అప్పుడు సూర్యుడు అభిజిత్ నక్షత్రంలో ఉన్నాడు." "అందులో నేను, మణిపాదాలతో మ్రదులుగా అడుగులు వేస్తూ, చేతిలో మెరిసే బంగారు హారాన్ని పట్టుకుని, కొత్త పట్టు వస్త్రంలో, సిగ్గుతో నవ్వుతూ, పువ్వుల అలంకరణతో, రంగస్థలంలోకి ప్రవేశించాను." "పెద్దవేళ్లు మెరిసిపోతూ, కండలు మెరిసిపోతూ, మృదువుగా నవ్వుతూ, రాజులను తేలికగా చూశాను. హృదయం మురారి పట్ల భక్తితో నిండిపోయి, ఆ హారాన్ని ఆయన భుజంపై వేసాను." "ఆ సమయంలో మృదంగాలు, డోలలు, శంఖాలు, తూర్యాలు, ఇతర వాద్యాలు మోగాయి. నర్తకులు నాట్యం చేశారు, గాయకులు పాడారు." "మాయాధిపతిని నేను ఎంచుకున్నపుడు, రాజులు, ద్రౌపదీని ఎంచుకున్న విషయాన్ని భరించలేక, పరస్పరం పోటీ పడుతూ, కోపంతో రగిలిపోయారు." "ఆయన, నాలుగు అస్త్రాలతో, శారంగాన్ని ధరించి, కవచంతో, నన్ను నాలుగు అశ్వాలతో కూడిన రథంలో ఎక్కించుకుని, యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు." "దారుకుడు, బంగారు అలంకారాలతో అలంకరించిన రథాన్ని నడిపాడు. రాజులు చూస్తూ ఉండగా, సింహంలా తన వేటను తీసుకెళ్లాడు." "కొంతమంది రాజులు, ఆయుధాలతో, విల్లు ఎక్కించి, ఆయనను అడ్డుకోవడానికి వెంబడించారు. వారు గ్రామ సింహాలు హరిని వెంబడించినట్టు." "శారంగ ధనుస్సుతో బాణాలు వదిలి, వారి చేతులు, కాళ్లు, మెడలు తెగిపడగా, కొంతమంది యుద్ధంలో పడి పోయారు. మరికొందరు, యుద్ధాన్ని వదిలేసి పారిపోయారు." "తరువాత, యదువంశాధిపతి, సూర్యకిరణాలా మెరిసే పతాకాలతో, చిత్రమైన గవాక్షాలతో అలంకరించిన నగరంలో ప్రవేశించాడు. ఆ నగరం, స్వస్థానానికి చేరిన నౌకలా, భూమిలో, స్వర్గంలో ప్రసిద్ధి చెందింది." "నా తండ్రి, అతని మిత్రులను, బంధువులను, విలువైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, మంచాలు, ఆసనాలు, ఇతర కానుకలతో ఘనంగా సత్కరించాడు." ఈ విధంగా, శ్రీకృష్ణుని వివాహాల గాథలు, ఆయన మహిమలు, ఆయన దివ్య కృపతో సంభవించిన అద్భుత సంఘటనలు, స్త్రీల నోటి ద్వారా పరస్పరం వినిపించాయి.