శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

వసుదేవుడు తన తల్లి దేవకీదేవికి ఇలా అన్నారు: "అమ్మా, ఈ పురుషుల పట్ల మనసులో కోపం పెట్టుకోకండి. వారు విధి చేతిలో బొమ్మలవంటివారు. జగత్తు అంతా పరమేశ్వరుని ఆధీనంలో ఉంది. ఆయనే అందరి చర్యలకు కారణుడూ, ప్రేరకుడూ. మనమందరం కంసుని హింసలకు లోనై, ఒక్కొక్కరు ఒక్కో దిక్కున చెల్లిపోయాము. కాని, సోదరి, దైవకృపవల్ల మళ్ళీ మనము మన స్థానాల్లోకి చేరుకోగలిగాము." శ్రీశుకుడు చెప్పెను: వసుదేవుడు, ఉగ్రసేనుడు, యాదవులందరూ రాజులను ఘనంగా సత్కరించగా, వారు అచ్యుతుడిని దర్శించి పరమానందంతో, సంతృప్తితో నిండిపోయారు. ఆ సభలో భీష్ముడు, ద్రోణుడు, అంబికా కుమారుడు (ధృతరాష్ట్రుడు), గాంధారి తన కుమారులతో, పాండవులు భార్యలతో, కుంటి, సంజయుడు, విదురుడు, కృపాచార్యుడు, కుంతీభోజుడు, విరాటుడు, భీష్మకుడు, మహానుభావుడు నాగ్నజిత్, పురుజిత్, ద్రుపదుడు, శల్యుడు, ధృష్టకేతుడు, కాశిరాజు, దమఘోషుడు, విశాలాక్షుడు, మిథిలా రాజు, మద్ర, కేకయ దేశాధిపతులు, యుధామన్యుడు, సుశర్ముడు, బాహ్లిక కుమారులు, ఇంకా యుధిష్ఠిరుని పట్ల భక్తితో ఉన్న రాజులు—అందరూ శ్రీకృష్ణుని వైభవాన్ని, ఆయనతో కూడిన భార్యలను చూసి ఆశ్చర్యంతో మునిగిపోయారు. ఆ తరువాత రాముడు, కృష్ణుడు వారిని యథావిధిగా సత్కరించగా, రాజులు ఆనందంతో వృష్ణివంశాన్ని, కృష్ణుని అనుచరులను స్తుతించారు. వారు ఇలా అన్నారు: "ఓ భోజరాజా, మీరు నిజంగా భాగ్యశాలులు. ఎందుకంటే, యోగులు కూడా దర్శించలేని కృష్ణుని మళ్లీ మళ్లీ మీరు దర్శిస్తున్నారు. వేదాలు యశస్సును గానం చేసే ఆయన, whose feet purify and bless the earth, ఆయన పదపంకజాల తీరునే భూమికి మళ్లీ మళ్లీ మంగళం కలుగుతోంది. ఆయనను చూడటం, తాకటం, ఆయనతో కలిసి ఉండటం, ఆయనతో మాటలాడటం, పడక, ఆసనం, భోజనం పంచుకోవడం, బంధుత్వం—ఇలా నరక మార్గంలో ఉన్నా కూడా, స్వర్గ మోక్షాలను ప్రసాదించే విష్ణువు మీకు సఖుడయ్యాడు." శ్రీశుకుడు చెప్పెను: యాదవులు కృష్ణుని నాయకత్వంలో వచ్చినట్టు తెలిసిన నందబాబా, గోపకులందరినీ తీసుకొని, శుభప్రదమైన కానుకలతో వారిని కలిసేందుకు ఆసక్తిగా వచ్చారు. నందుడిని చూసిన వృష్ణులు, ప్రాణమే తిరిగి వచ్చినట్లు, ఎంతో కాలం తర్వాత కలిసిన ఆనందంలో అతడిని గట్టిగా ఆలింగనం చేసుకున్నారు. వసుదేవుడు నందుడిని ప్రేమతో ఆలింగనం చేసి, కంసుని బాధలు, తన కుమారుడిని గోకులంలో అప్పగించిన రోజుల్ని గుర్తు చేసుకొని హర్షభరితుడయ్యాడు. కృష్ణుడు, రాముడు తల్లిదండ్రులను ఆలింగనం చేసి, నమస్కరించగా, ప్రేమతో కన్నీళ్లు ఆపుకోలేక మాటలు రాలేకపోయారు. యశోదా దంపతులు తన ఇద్దరు కొడుకులను తమ కూర్చోవడానికి పిలిచి, రెండు చేతులతో ఆలింగనం చేసి, తనందరి బాధను విడిచి పెట్టారు. రోహిణీ, దేవకీలు వ్రజరాణి యశోదను ఆలింగనం చేసి, ఆమె చూపిన మిత్రభావాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకొని, కన్నీళ్లు ఆపుకోలేక మాట్లాడారు: "ఓ వ్రజేశ్వరి! నీ స్థిరమైన స్నేహాన్ని ఎవరూ మరచిపోలేరు. ఇంద్రపదాన్ని సైతం పొందినవారు, దానిని వదిలినవారు కూడా, నీ ఉపకారానికి ప్రతిఫలం ఇవ్వలేరు." "నీ తల్లిదండ్రులు నిన్ను ఆనందపరిచి, పోషించి, రక్షించి, తమ ధర్మాన్ని నెరవేర్చారు. కళ్లను కనురెప్పలు ఎలా రక్షిస్తాయో, సద్గుణులు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. ఎందుకంటే, వారికి స్వర్గమే పరమ గమ్యం కాదు." శుకుడు చెప్పెను: ఆ సమయంలో గోపికలు ఎంతో కాలం తర్వాత తమ ప్రియమైన కృష్ణుని దర్శించి, తమ కళ్ల కనురెప్పలు కనుమరుగవుతున్నందుకు తాము తామే శపించారు. కళ్ల ద్వారా కృష్ణుని హృదయంలో నిలిపేసుకొని, ఆయనను తమలో కలిపేసుకున్నారు. కృష్ణుని స్మరణతో, భక్తితో, ఆయనతో ఏకత్వాన్ని పొందారు—ఇది ఎప్పుడూ ఆయనతో ఏకత్వంగా ఉండే వారికి కూడా అరుదైన అనుభూతి. ఆ సమయంలో కృష్ణుడు వారిని ఒంటరిగా దగ్గరకు వచ్చి, స్నేహంగా పలకరించి, వారి క్షేమాన్ని అడిగి, చిరునవ్వుతో ఇలా పలికాడు: "మీరు మా స్నేహాన్ని గుర్తు చేసుకుంటున్నారా? మేము మా స్వార్థాన్ని నెరవేర్చే ప్రయత్నంలో, శత్రు వర్గాన్ని నాశనం చేయాలని పూనుకొని, ఇంతకాలం దూరంగా ఉన్నాం. దయచేసి, మేము కృతఘ్నులమని అనుకొని మనస్సులో కోపం పెట్టుకున్నారా? సృష్టికర్తనే సమస్త జీవులను కలిపి, విడదీస్తాడు. గాలి మేఘాలను, గడ్డిని, పత్తిని, ధూళిని ఎలా చేర్చి, విడదీస్తుందో అలాగే." "నా పట్ల ఉన్న భక్తి ద్వారా అమృతత్వం లభిస్తుంది. మీ ప్రేమ వల్ల మీకు ఉన్న అడ్డంకులన్నీ తొలగిపోయాయి. నేను సమస్త భూతాల ఆదిగా, అంతంగా, అంతరంగంగా, బాహ్యంగా ఉన్నాను. భూమి, నీరు, వాయువు, ఆకాశం, వెలుగు పదార్థాలకు ఎలా ప్రాణమో, అలాగే నేను సమస్తానికి ఆధారం. ఈ విధంగా భూతాలు భూతాల్లో, ఆత్మలో, పరమాత్మలో ఉంటాయి. శాశ్వతాన్ని గ్రహించినవారు నన్ను, నాలోని పరమాత్మను చూస్తారు." శుకుడు చెప్పెను: ఇలా కృష్ణుడు ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని బోధించగా, గోపికలు ఆయనను ధ్యానిస్తూ తమ వ్యక్తిత్వాన్ని దాటి పరమాత్మలో లీనమయ్యారు. వారు ఇలా ప్రార్థించారు: "యోగుల హృదయంలో ధ్యానించబడే పద్మపాదుడైన ప్రభువు, సంసార బంధనాల నుండి విముక్తి ప్రసాదించే ఆయన, మేము ఇంట్లో ఉన్నా కూడా ఆయన మనస్సులో ఎప్పుడూ వెలుగుతుండాలి." ఇందువల్ల, వృష్ణులు, గోపులు కలసిన ఈ అద్భుత సంఘటనతో పదవ స్కంధంలోని ఎనభై రెండవ అధ్యాయానికి ముగింపు. తర్వాత, శ్రీకృష్ణుడు గోపికలను ఆశీర్వదించి, తాను వారి గురువు, ఆశ్రయం అని తెలియజేసి, యుధిష్ఠిరుడు మరియు ఆయన స్నేహితుల క్షేమాన్ని విచారించాడు. ప్రభువు ప్రశ్నించగా, ఆయన పాదాలను దర్శించిన ఆనందంలో, పాపాలు పోయిన వారు ఆనందంతో సమాధానమిచ్చారు: "మీ పదపద్మాల నుండి ప్రవహించే అమృతం వల్ల ఎలాంటి అశుభం కలగదు. ఆ అమృతాన్ని చెవుల ద్వారా గ్రహించే వారు, శరీరబంధనాన్ని, మరిచిపోవడాన్ని దాటి విముక్తులవుతారు." "మేము మూడురకాల స్వరూపాలను విడిచిపెట్టి, సమస్త కర్మల నుండి శుద్ధులై, నిరంతరానందాన్ని, నిర్బంధజ్ఞానాన్ని పొందాము. శాస్త్ర, కాలయోగ్యంగా స్థిరమైన యోగంతో, మాయచే సృష్టించబడిన మీ రూపాన్ని, పరమహంస మార్గాన్ని నమస్కరించాము." శుకుడు చెప్పెను: అలా అంధక, కౌరవ వంశపు స్త్రీలు, పరాక్రమవంతులలో మణిగా నిలిచిన కృష్ణుని స్తుతిస్తూ, కలసి, మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధమైన గోవిందుని కథలను పరస్పరం పంచుకున్నారు. ఆ సమయంలో ద్రౌపదీ ఇలా అడిగింది: "ఓ వైదర్భీ (రుక్మిణి), ఓ భద్రా, ఓ జాంబవతి, ఓ కౌశలా, ఓ సత్యభామా, ఓ కాలిందీ, ఓ శైబ్యా, ఓ రోహిణీ, ఓ లక్ష్మణా—కృష్ణుడు స్వయంగా మిమ్మల్ని ఎలా వివాహం చేసుకున్నాడు? ఆయన స్వీయ మాయతో, లోకరీతిని అనుసరించి, మిమ్మల్ని ఎలా వరించాడో చెప్పండి." అందుకు రుక్మిణి ఇలా చెప్పింది: "పట్టుదలతో నిలిచిన యోధులు, నన్ను చేదిరాజుకు ఇచ్చేందుకు ప్రయత్నించినప్పుడు, whose soldiers bowed to the dust of my ప్రభువు’s feet, ఆయన సింహంలా వచ్చి నన్ను బలవంతంగా తీసుకెళ్లాడు. శ్రీమహాలక్ష్మి నివాసమైన ఆ ప్రభువు పాదాలను నేను ఎల్లప్పుడూ పూజించాలని కోరుకుంటున్నాను." సత్యభామా ఇలా చెప్పింది: "నా సహధర్మచారిణి శాపాన్ని తొలగించేందుకు, ఆయన భూపతిని ఓడించి, సురత్న మణిని తెచ్చి, నా తండ్రిని భయపెట్టి, నన్ను వేరొకరికి ఇచ్చినా కూడా, చివరికి నన్నే తనను చేసుకున్నాడు." జాంబవతి ఇలా చెప్పింది: "ఆయననే శరీరాల కర్త అని, నా భర్త అని గుర్తించిన తరువాత, సీతాపతి అయిన ఆయన, నా తండ్రితో ఇరవై ఒక రోజులు యుద్ధం చేశాడు. ఆయనను పరీక్షించాడని తెలుసుకొని, నా తండ్రి నన్ను ఆయనకు ఇచ్చాడు. మణిని ఆయన పాదాల వద్ద ఉంచి, నేను ఆయన సేవలో ప్రవేశించాను." ఇలా, వృష్ణులు, గోపులు, కృష్ణుని భార్యలు, అందరూ పరస్పరం కృష్ణుని కీర్తిని, ఆయన అనుగ్రహాలను, ప్రేమను, స్నేహాన్ని, భక్తిని గాఢంగా అనుభవిస్తూ, పరమ ఆనందంలో లీనమయ్యారు.