శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

హరిదేవుడు, యజ్ఞేశ్వరుడు, దేవతాదేవుడు అయిన శ్రీహరి యొక్క మూలం బ్రాహ్మణులు. బ్రాహ్మణులకంటే ఉన్నతమైనది ఏదీ లేదు. అట్టి బ్రాహ్మణుడు, భగవంతునికి మిత్రుడు, తన సేవకులచేత ఓడించబడిన అజేయుడైన భగవంతుని చూసి, ధ్యానంలో మనస్సు బంధించి, త్వరగా ఆయన ధామాన్ని, సత్పథాన్ని చేరాడు. బ్రాహ్మణులకు అంకితమైన దేవుని గురించి ఈ కథ విని, భగవంతునిపై భక్తిని పొందినవాడు కర్మబంధనాల నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. ఇంతటితో, శ్రీమద్భాగవతంలో పదవ స్కంధంలోని రెండవ భాగంలో "పృథువు కోపకథ" అనే ఎనభై ఒకటి అధ్యాయం ముగిసింది. ఒకసారి, రామ-కృష్ణులు ద్వారకాలో నివసిస్తున్న సమయంలో, ఒక గొప్ప సూర్యగ్రహణం సంభవించింది, అది కల్పాంతంలో జరిగేలా ఉంది. రాజా! ఆయనను తెలుసుకుని, ప్రజలు అన్ని వైపుల నుంచి శాంతపంచక క్షేత్రానికి, మంగళం కోరుతూ వచ్చారు. రాముడు, ఆయుధధారుల్లో అగ్రగణ్యుడు, భూమిని క్షత్రియుల నుంచి ఖాళీ చేసి, రాజుల రక్తంతో పెద్ద సరస్సులు సృష్టించాడు. అక్కడ, భగవాన్ రాముడు, కర్మకు అతీతుడైనా, పాపాన్ని తొలగించాలనే ఉద్దేశంతో, ఇతరుల్లా ప్రజలను కూడగట్టి, యజ్ఞం నిర్వహించాడు. ఆ మహా యాత్రలో, భారతవంశీయులు, వృష్ణివంశీయులు, అక్రూరుడు, వసుదేవుడు, అహూకుడు ఇతరులు అక్కడికి వచ్చారు. గద, ప్రద్యుమ్న, సాంబ, సుచంద్ర, శుక, సారణ వంటి భారతవంశీయులు, తమ పాపాలను నివారించాలనే కోరికతో, అక్కడికి చేరుకున్నారు. అనిరుద్ధుడు రక్షణ కోసం ఉండగా, కృతవర్మ కూడా నాయకుడిగా ఉన్నాడు; వారు దివ్య చిహ్నాలు ఉన్న రథాల్లో, వేగవంతమైన గుర్రాలపై మెరిసారు. మేఘాల్లా గర్జించే ఏనుగులు, విద్యాధరులు, దేవతలతో పాటు, బంగారు హారాలు ధరించిన మహోన్నతులు, మార్గంలో ప్రకాశించారు. దివ్యహారాలు, వస్త్రాలు, కవచాలు ధరించి, తమ భార్యలతో కలిసి, ఆకాశంలో సంచరించేవారిలా కనిపించారు; అక్కడ, స్నానానంతరం, అదృష్టవంతులు ఉపవాసం చేసి, శాంతంగా ఉన్నారు. వారు బ్రాహ్మణులకు గోవులు, వస్త్రాలు, పుష్పహారాలు, బంగారు ఆభరణాలు దానం చేశారు; తరువాత, రాముని సరస్సుల్లో వృష్ణివంశీయులు నియమానుసారం మళ్లీ స్నానం చేశారు. 'మాకు కృష్ణునిపై భక్తి కలగాలి' అని కోరుతూ, వారు తమ ఆహారాన్ని బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చారు; అనుమతి పొందాక, వృష్ణివంశీయులు, కృష్ణునికి అంకితమైనవారు, తాము కూడా ఆహారం తీసుకున్నారు. ఆహారం తిన్న తరువాత, వారు తమకు ఇష్టమైన చోట, మృదువైన నీడలో, వృక్షాల కింద కూర్చున్నారు; అక్కడ, వారు వచ్చిన రాజులు, స్నేహితులు, బంధువులను చూశారు. వారు మత్స్య, షీన, కౌశల్య, విదర్భ, కురు, శ్రీంజయ, కాంబోజ, కైకేయ, మద్ర, కుంతి, అనర్త, కేరళ రాజ్యాల వారిని చూశారు. రాజా! వందలాది ఇతరులు—స్నేహితులు, శత్రువులు, నంద మరియు ఇతర గోపులు, గోపికలు—అందరూ, దీర్ఘకాలంగా ఎదురుచూస్తూ, అక్కడికి వచ్చారు. పరస్పరం కలిసిన ఆనందంతో, వారి హృదయాలు, ముఖాలు కమలాలా వికసించాయి; గట్టిగా ఆలింగనం చేసుకున్నారు, కన్నీళ్లు ప్రవహించాయి, చర్మం పులకించింది, గొంతు ఆగిపోయింది, సుఖాన్ని పొందారు. మహిళలు, పరస్పరం ప్రేమతో చూచి, స్వచ్ఛమైన చూపులతో చిరునవ్వులు పలికారు; ఆలింగనం చేసుకుంటూ, కుంకుమతో పూసిన వక్షోజాలను, చేతులతో ఒత్తుతూ, కన్నీళ్లు ప్రేమతో నిండిపోయాయి. తర్వాత, పెద్దవారికి నమస్కరించి, చిన్నవారు అభివందనాలు చేయగా, వారు పరస్పర స్వాగతాలు, క్షేమపరిశీలనలు చేశారు, కృష్ణుని గురించి చర్చలు సాగించారు. ప్రితా (కుంతి), తన అన్నలు, అక్కలు, వారి కుమారులు, తల్లిదండ్రులు, అన్నల భార్యలు, ముకుందుడిని చూసి, సంభాషణ ద్వారా తన దుఃఖాన్ని విడిచిపెట్టింది. కుంతి అన్నది: "కీర్తిమంతులైన అన్నలారా, నేను ఆశీర్వాదాలు పొందలేదని భావిస్తున్నాను. ఎందుకంటే, మేలు జరగని సమయంలో, మీరు నా దుఃఖాన్ని గుర్తించరు." స్నేహితులు, బంధువులు, కుమారులు, అన్నలు, తల్లిదండ్రులూ—విపత్కాలంలో తమ బంధువులను గుర్తించరు. వసుదేవుడు అన్నాడు: "తల్లి, ఈ పురుషులపై అసహ్యాన్ని కలిగి ఉండవద్దు; వారు విధి చేతుల్లో బొమ్మలు మాత్రమే. ప్రపంచం భగవంతుని ఆధీనంలో ఉంది; ఆయనే అన్ని చర్యలకు కారణం, ప్రేరణ." "మేమంతా, కంసుని బాధతో, అన్ని వైపులా చితికిపోయాము. కానీ, అక్కా, విధి చేతనే మేము మళ్ళీ మా స్థానాన్ని పొందాము." శుకదేవుడు చెప్పాడు: వసుదేవుడు, ఉగ్రసేనుడు, యదువంశీయులు గౌరవించగా, రాజులు, అచ్యుతుని దర్శనంతో పరమానందం, సంతృప్తిని పొందారు. భీష్ముడు, ద్రోణుడు, అంబికా కుమారుడు, గాంధారి మరియు ఆమె కుమారులు, పాండవులు, వారి భార్యలు, కుంతి, సంజయుడు, విదురుడు, కృపాచార్యుడు—కుంతిభోజుడు, విరాటుడు, భీష్మకుడు, నాగ్నజిత్, పురుజిత్, ద్రుపదుడు, శల్యుడు, ధృష్టకేతు, కాశిరాజు—దమఘోషుడు, విశాలాక్షుడు, మిథిలారాజు, మద్ర, కైకేయ రాజులు, యుధామన్యుడు, సుశర్మా, బాహ్లిక కుమారులు ఇతరులు—అన్ని రాజులు, యుధిష్ఠిరునికి అంకితమైనవారు, శౌరి (కృష్ణుడు) యొక్క మహిమను, శ్రీ లక్ష్మీ నిలయాన్ని, ఆయన భార్యలతో కలిసి చూసి ఆశ్చర్యపడ్డారు. రామ-కృష్ణులు గౌరవించగా, వారు ఆనందంగా వృష్ణివంశీయులను, కృష్ణుని అనుచరులను ప్రశంసించారు. "బోజరాజా! నీవు మానవుల్లో ధన్యుడవు; ఎందుకంటే, యోగులు కూడా దర్శించడానికి కష్టపడే కృష్ణుని నువ్వు మళ్లీ మళ్లీ చూస్తున్నావు." "వేదాలు ఆయన కీర్తిని పొగిడతాయి; ఆయన పవిత్రమైన మహిమ పావనంగా మారుస్తుంది; ఆయన పాదపరWash, వాక్యాలు, ఉపదేశాలు పునీతంగా మారుస్తాయి. ఈ భూమి, కాలచే అదృష్టం కోల్పోయినా, ఆయన కమలపాదాల స్పర్శ వల్ల ఆశీర్వాదాలతో నిండిపోతుంది." "ఆయనను చూడటం, స్పర్శించడం, ఆయన అడుగుజాడల్లో నడవడం, సంభాషించడం, పంచుకోవడం, మంచాలు, ఆసనాలు, భోజనం, బంధుత్వం, కుటుంబ సంబంధాలు—ఇవి, నరక మార్గంలో ఇళ్లలో నివసించినా, విష్ణువు, స్వర్గ, మోక్షాన్ని ప్రసాదించేవాడు, మీకు స్నేహితుడయ్యాడు." శుకదేవుడు అన్నాడు: నందుడు, యదువంశీయులు కృష్ణుని నాయకత్వంలో వచ్చినట్టు తెలుసుకుని, గోపులతో కలిసి, వారికి తగిన బహుమతులతో, కలిసేందుకు వచ్చాడు. వృష్ణివంశీయులు నందుని చూసి, తమ ప్రాణాలు మళ్లీ శరీరంలోకి వచ్చినట్టు ఆనందపడ్డారు; చాలా కాలం తర్వాత కలిసిన ఆనందంతో, గట్టిగా ఆలింగనం చేసుకున్నారు. వసుదేవుడు, ప్రేమతో ఆలింగనం చేసి, కంసునిచే కలిగిన కష్టాలు, గోకులంలో తన కుమారుని అప్పగించడాన్ని గుర్తు చేసుకున్నాడు. కృష్ణుడు, రాముడు తమ తల్లిదండ్రులను ఆలింగనం చేసి, నమస్కారం చేశారు; కానీ, ప్రేమకన్నీళ్లతో గొంతు ఆగిపోయి, మాటల్ని పలకలేకపోయారు. తమ ఆసనాన్ని వారికి ఇచ్చి, రెండు చేతులతో ఆలింగనం చేసి, యశోదా దంపతులు, తమ కుమారుల కోసం కలిగిన దుఃఖాన్ని పూర్తిగా విడిచిపెట్టారు.