శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

భక్తుడు తన మనస్సులో గాఢంగా సంకల్పించుకున్నాడు — జనార్దనునికి పునర్జన్మ పునర్జన్మలలో సఖ్యత, సౌహార్దం, సేవ లభించాలి అని. అటువంటి మహాత్ముడి సాంగత్యం వల్ల తన మనస్సు భగవంతునిపై దృఢమైన అనురాగంతో నిండిపోయింది. భక్తులకు భగవంతుడు అద్భుతమైన ఐశ్వర్యాన్ని, రాజ్యాలను ప్రసాదిస్తాడు; కాని వివేకం లేని వారికి, ధనికులకు గర్వం, పతనం కలిగించేవాడిగా తాను మారతానని ఆజన్ముడు వారికి ఇవి దయచేయడు. ఈ విధంగా మనస్సులో నిశ్చయించుకున్న ఆ జనార్దనుని భక్తుడు, అనేక భోగాలు చుట్టూ ఉన్నా, వాటిని మితంగా, అసక్తిగా అనుభవించాడు. హరి, యజ్ఞపతి, దేవతలకు దేవుడు అయిన ఆయనకు బ్రాహ్మణులే మూలం; వారికంటే ఉన్నతమైనది మరొకటి లేదు. ఆ విధంగా, భగవంతునికి మిత్రుడైన ఆ బ్రాహ్మణుడు, అపరాజితుడైన శ్రీకృష్ణుడు తన సేవకుల చేత ఓడిపోయినదాన్ని చూసి, ధ్యానమందే మనస్సుతో, త్వరలోనే భగవంతుని లోకాన్ని, సద్గతిని పొందాడు. బ్రాహ్మణభక్తుడైన ఆ భగవంతుని కథను వినేవాడు, కృష్ణునిపై భక్తిని పొందినవాడు, కర్మబంధనాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు. ఇదే 'పృథువు క్రోధ కథ'గా ప్రసిద్ధమైన, భాగవత మహాపురాణంలోని పదకొండవ స్కంధంలోని ఎనభై ఒకటవ అధ్యాయానికి ముగింపు. ఇప్పుడు, శ్రీ శుకదేవుడు ఇలా చెప్పాడు: ఒకసారి రాముడు, కృష్ణుడు ద్వారకలో ఉండగా, ఒక మహాసూర్యగ్రహణం సంభవించింది. అది కల్పాంతంలో జరిగే విధంగా ఘోరంగా ఏర్పడింది. ఆ సమయంలో, శుభాన్ని కోరుతూ, సమంతపంచక క్షేత్రానికి ప్రజలు అన్ని దిశల నుండీ చేరుకున్నారు. రాముడు, ఆయుధధారుల్లో శ్రేష్ఠుడు, భూమిని క్షత్రియుల రహితంగా చేశాడు; రాజుల రక్తంతో పెద్ద సరస్సులను సృష్టించాడు. అక్కడ భగవాన్ రాముడు, కర్మలకి అతీతుడైనా, ప్రజలను కూడగట్టి, ఇతరులు పాపపరిహారార్థంగా చేసే యజ్ఞాన్ని తానే స్వయంగా నిర్వహించాడు. ఆ మహాతీర్థయాత్రలో, భారతవంశీయులు, వృష్ణులు, అగ్రకులస్థులు అయిన అక్రూరుడు, వసుదేవుడు, అహుకుడు తదితరులు అక్కడికి వచ్చారు. గద, ప్రత్యూమ్న, సామ్బ, సుచంద్ర, శుక, సారణ తదితరులు కూడా తమ పాపపరిహారానికి అక్కడికి చేరారు. అనిరుద్ధుడు రక్షణార్థం అక్కడే ఉండగా, కృతవర్మ కూడా నాయకుడిగా ఉన్నాడు. వారు దివ్యచిహ్నాలతో అలంకరించబడిన రథాలలో, వేగవంతమైన గుర్రాలతో, ప్రకాశవంతంగా కనిపించారు. ఆ మార్గంలో, మేఘంలా గర్జించే ఏనుగులతో, విద్యాధరులు, దేవతలు, బంగారు హారాలతో అలంకరించబడిన గొప్పవారు, పురుషులు కూడా ఉన్నారు. దివ్యహారాలు, వస్త్రాలు, కవచాలు ధరించి, తమ భార్యలతో కలిసి, ఆకాశంలో సంచరించే వారిలా కనిపించారు. అక్కడ స్నానం చేసి, సంపూర్ణ స్థిరతతో ఉపవాసం చేశారు. వారు బ్రాహ్మణులకు గోవులు, వస్త్రాలు, హారాలు, బంగారు అలంకారాలు దానం చేశారు. తరువాత రాముడి సరస్సుల్లో వృష్ణులు నియమానుసారం మళ్లీ స్నానం చేశారు. తమ స్వంత ఆహారాన్ని బ్రాహ్మణులకు సమర్పిస్తూ — "మాకు కృష్ణునిపై భక్తి కలగాలి" అని ప్రార్థించారు. అనుమతి పొందాక, వృష్ణులు తామే స్వయంగా ఆహారం స్వీకరించారు. ఆ తరువాత, శాంతమైన నీడలోని చెట్ల క్రింద, వారు యథేచ్ఛగా కూర్చున్నారు. అక్కడికి వచ్చిన రాజులు, మిత్రులు, బంధువులను చూశారు. మత్స్య, శీన, కౌశల్య, విదర్భ, కురు, శృంజయ, కామ్బోజ, కైకేయ, మద్ర, కుంతి, అనర్త, కేరళ దేశస్థులను చూశారు. అంతేగాక, తమ అనుయాయులు, ప్రత్యర్థులు, నందుడు, ఇతర గోపులు, గోపికలు — దీర్ఘకాలంగా ఎదురుచూసినవారు కూడా అక్కడ ఉన్నారు. ఒకరిని ఒకరు చూసిన ఆనందంలో, వారి హృదయాలు, ముఖాలు కమలాలవలె వికసించాయి. గాఢంగా ఆలింగనం చేసుకున్నారు. కన్నీళ్లు పారిపోతూ, కాంతివంతమైన అనుభూతితో, గొంతు రుద్దుకుని, పరమానందాన్ని పొందారు. మహిళలు ఒకరినొకరు ముద్దుగా చూసి, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వులతో, ప్రేమతో ఆలింగనం చేసుకున్నారు. తమ కుంకుమతో అలంకరించిన వక్షోజాలను, ప్రియమైన చేతులతో నొక్కిపట్టి, కన్నీళ్లతో ప్రేమను వ్యక్తం చేశారు. తరువాత, పెద్దవారికి నమస్కరించి, చిన్నవారి నుంచి అభివాదం స్వీకరించి, పరస్పరం కుశలప్రశ్నలు చేసుకున్నారు. కృష్ణునిపై చర్చలు జరిపారు. పృథా (కుంతి) తన సోదరులు, సోదరీమణులు, వారి కుమారులు, తల్లిదండ్రులు, సోదరుల భార్యలు, ముకుందుడు — వీరిని చూచి, సంభాషణ ద్వారా తన దుఃఖాన్ని మర్చిపోయింది. కుంతి ఇలా చెప్పింది: "ధన్యులైన సోదరులారా, నాకు ఇంకా సంపూర్ణమైన ఆశీర్వాదం లభించలేదు అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే, కష్టకాలంలో మీరు నా స్థితిని గుర్తించరు." స్నేహితులు, బంధువులు, కుమారులు, సోదరులు, తల్లిదండ్రులు కూడా, దురదృష్టం కలిగినప్పుడు తమవారిని మరచిపోతారు. వసుదేవుడు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: "తల్లి, ఈ పురుషుల పట్ల కోపం పెట్టుకోకూడదు. వారు విధి చేతుల్లో బొమ్మల్లా ఉన్నారు. జగత్తు మొత్తం భగవంతుని ఆధీనంలో ఉంది. ఆయనే అన్ని కార్యాలకూ కారణుడు, ప్రేరకుడు. మనమంతా కంసుని బాధలవల్ల అన్ని దిశలలో చెల్లిపోయాం. కాని, సోదరీ, విధివశాత్తూ మళ్ళీ మనం మన స్థానాల్లోకి చేరుకున్నాం." వసుదేవుడు, ఉగ్రసేనుడు, యాదవులు రాజులను ఆతిధ్యపూర్వకంగా సత్కరించారు. ఆ రాజులు, అచ్యుతుడిని దర్శించుకొని, పరమానందంతో, సంతృప్తితో నిండిపోయారు. భీష్ముడు, ద్రోణుడు, అంబికా కుమారుడు, గంధారి తన కుమారులతో, పాండవులు భార్యలతో, కుంతి, సంజయుడు, విదురుడు, కృపాచార్యుడు — వీరందరూ అక్కడ ఉన్నారు. కుంతీభోజుడు, విరాటుడు, భీష్మకుడు, నగ్నజిత్, పురుజిత్, ద్రుపదుడు, శల్యుడు, ధృష్టకేతు, కాశిరాజు, దమఘోషుడు, విశాలాక్షుడు, మిథిలా రాజు, మద్ర, కైకేయ రాజులు, యుధామన్యుడు, సుశర్మ, బాహ్లిక కుమారులు — వీరందరూ కూడా అక్కడ ఉన్నారు. యుధిష్ఠిరుని పట్ల భక్తి కలిగిన రాజులు, శౌరి (కృష్ణుడు) యొక్క మహిమాన్విత రూపాన్ని, శ్రీదేవి సమేతంగా చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. రాముడు, కృష్ణుడు తగిన సత్కారం చేసిన తరువాత, వారు ఆనందంగా వృష్ణులను, కృష్ణుని అనుచరులను స్తుతించారు. "బోజరాజా! మీరు నిజంగా మానవులలో ధన్యులు. ఎందుకంటే, యోగులకు కూడా దుర్లభుడైన కృష్ణుణ్ణి మీరు మళ్లీ మళ్లీ దర్శిస్తున్నారు. వేదాలు యావత్తు వర్ణించే ఆయన కీర్తి పవిత్రం. ఆయన పాదతీర్థం, వాక్యాలు, ఉపదేశాలు పవిత్రతను ప్రసాదిస్తాయి. కాలచక్రం వల్ల ఈ భూమికి అదృష్టం లేకున్నా, ఆయన పదస్పర్శ వల్ల అన్ని శుభాలు ప్రసరించాయి. ఆయనను దర్శించడం, స్పర్శించడం, ఆయన పాదచిహ్నాల వెంట నడవడం, సంభాషించడం, పంచాయనం, ఆసనం, భోజనం, బంధుత్వం, కులసంబంధం — ఇవన్నీ వల్ల, నరకమార్గంలో ఉన్న ఇళ్లలో నివసించినా, విష్ణువు స్వయంగా మీకు సఖుడయ్యాడు; స్వర్గం, మోక్షాన్ని ప్రసాదించేవాడు మీతో ఉన్నాడు." ఇలా శుకదేవుడు చెప్పాడు: నందుడు, యాదవులు కృష్ణునితో వచ్చారని తెలుసుకొని, గొపికలు, గోపులతో కలిసి, తగిన కానుకలతో అక్కడికి వచ్చాడు. నందుడిని చూసిన వృష్ణులు, ప్రాణాలు తిరిగి వచ్చినట్లుగా, ఆనందంతో నిండిపోయారు. చాలా కాలం తరువాత కలుసుకున్నందుకు, గాఢంగా ఆలింగనం చేసుకున్నారు.