శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఆ సమయంలో, భగవంతుడు స్వయంగా లేచి, తన అనుచరులను ఆపుతూ, కోపంతో తన శత్రువు అయిన శిశుపాలుని పడిపోతున్నప్పుడు, పదునైన చక్రంతో అతని తలను వంచాడు. శిశుపాలుడు నశించిన వెంటనే, అక్కడ గొప్ప కలకలం చెలరేగింది. అతని అనుచర రాజులు, ప్రాణాలు రక్షించుకోవాలని, అన్ని దిశలకు పారిపోతూ వెళ్ళారు. అప్పుడు, అందరూ చూస్తుండగా, శిశుపాలుని శరీరంలో నుండి ఒక ప్రకాశవంతమైన వెలుగు బయటకు వచ్చి, వాసుదేవునిలో లీనమైంది. అది ఆకాశంలో నుంచి భూమికి పడే ధూమकेतువు లాంటిది. మూడు జన్మలుగా కూడిన ద్వేషంతో, శిశుపాలుడు ఎప్పుడూ కృష్ణుని ధ్యానించేవాడు. ఆ ధ్యానం వల్ల అతడు కృష్ణునిలోనే లీనమయ్యాడు. ఎందుకంటే, మనసులోని స్థితి మన తదుపరి జన్మకు కారణం. యజ్ఞం ముగిసిన తర్వాత, యజ్ఞంలో పాల్గొన్న బ్రాహ్మణులకు, సహాయకులకు యథా విధిగా దక్షిణలు ఇచ్చి, అందరిని గౌరవించి, రాజాధిరాజుడు యజ్ఞాంత స్నానం చేసాడు. రాజసూయ యజ్ఞాన్ని విజయవంతంగా పూర్తి చేసిన తర్వాత, యోగేశ్వరుడు కృష్ణుడు, తన మిత్రుల అభ్యర్థనపై, కొన్ని నెలలు అక్కడే ఉండాడు. తర్వాత, యుద్ధిష్టిరుడి వద్దకు వీడ్కోలు చెప్పి, రాజు విడిపోవాలని కోరకపోయినా, దేవకీ కుమారుడు కృష్ణుడు, తన భార్యలు, మంత్రులతో పాటు, తన నగరానికి తిరిగి వెళ్లాడు. ఇప్పుడు, నేను నీకు వైకుంఠవాసులైన ఇద్దరి కథను, బ్రాహ్మణుడి శాపం వల్ల వారి పునర్జన్మలను వివరంగా చెప్పాను. రాజసూయ యజ్ఞాంత స్నానం చేసిన యుద్ధిష్టిరుడు, బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియుల మధ్యలో, దేవేంద్రుని లాగా ప్రకాశించాడు. అందరూ—దేవతలు, మానవులు, గంధర్వులు—రాజు గౌరవించడంతో, ఆనందంగా తమ తమ లోకాలకు వెళ్లారు. వారు కృష్ణుని, యజ్ఞాన్ని ప్రశంసిస్తూ వెళ్లారు. కానీ, దుర్యోధనుడు మాత్రం, పాండుపుత్రుడి గొప్ప ఐశ్వర్యాన్ని చూసి, భరించలేకపోయాడు; అతడు కలి యుగానికి ప్రతిరూపంగా, పాపమూర్తిగా ఉన్నాడు. విష్ణువు చేసిన ఈ కార్యాలు—శిశుపాలుని సంహారం, రాజు విముక్తి, మహాయజ్ఞం—వివరిస్తే, ఎవరైనా పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు. ఇలా, శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, పదవ స్కంధంలో, రెండవ భాగంలో, 'శిశుపాలుని సంహారం' అనే చతుర్శప్తతితమ అధ్యాయం ముగిసింది. ఆ తరువాత, రాజు ఇలా అడిగాడు: "ఓ బ్రాహ్మణా! అజాతశత్రువు రాజసూయ యజ్ఞాన్ని చూసిన అన్ని రాజులు, దేవతలు, మానవులు ఆనందించారు. కానీ, దుర్యోధనుడు తప్ప, అందరూ సంతోషపడ్డారు. దీనికి కారణం ఏమిటి? దయచేసి వివరించండి." శ్రీ బాదరాయణి ఇలా చెప్పాడు: "మీ మహా పూర్వీకుడైన యుద్ధిష్టిరుని రాజసూయ యజ్ఞంలో, అతని బంధువులు ప్రేమతో వివిధ సేవల్లో నిమగ్నమయ్యారు. భీముడు వంటశాల బాధ్యత తీసుకున్నాడు; సుయోధనుడు ధనాన్ని, సహదేవుడు పూజను, నకులు సామగ్రిని సమకూర్చాడు. అర్జునుడు వృద్ధులను చూసుకున్నాడు; కృష్ణుడు పాదాలను కడిగాడు; ద్రుపదుని కుమార్తె భోజన సేవ చేసింది; కర్ణుడు, ఉదారచిత్తుడు, దక్షిణలు పంపిణీ చేశాడు. యుయుధాన, వికర్ణ, హార్దిక్య, విదురుడు, బాహ్లిక పుత్రులు, భూరి, సంతర్దనులు—ఇలాంటి అనేక మంది, యజ్ఞంలో వివిధ పనులు నిర్వహించారు. అందరూ, రాజును సంతోషపరచాలని, తమ తమ పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు. యజ్ఞకర్తలు, సహాయకులు, మిత్రులు, దక్షిణలు, మధుర వాక్యాలు, వసతులు అందుకుని గౌరవించబడి, కృష్ణుడు శిశుపాలుని సంహరించి యజ్ఞవేదికలో ప్రవేశించాక, వారు స్వర్గీయ నదిలో యజ్ఞాంత స్నానం చేశారు. అప్పుడు, మృదంగం, శంఖం, పానవ, ధుందురి, అనక, గోముఖం వంటి వాద్యాలు ఉత్సవాన్ని మోగించాయి. నర్తకులు ఆనందంగా నాట్యం చేశారు; గాయకులు గానం చేశారు; వీణ, వంశీ, చప్పట్లు ఆకాశాన్ని తాకాయి. బంగారు మాలలు ధరించిన రాజులు, అలంకరించిన ఏనుగులు, రథాలు, రంగు జెండాలతో, తమ సైన్యాలతో కలిసి, వైభవంగా వెళ్లారు. యదవులు, శృంజయులు, కంబోజులు, కురులు, కేకయులు, కోసళలు—తమ సేనలతో, భూమిని కంపించిస్తూ యజ్ఞానికి వచ్చారు. ప్రఖ్యాత ఋషులు, యజ్ఞకర్తలు, ఉత్తమ ద్విజులు, వేద మంత్రాలను గట్టిగా పాడుతూ, దేవతలు, ఋషులు, పితృలు, గంధర్వులు పుష్పాలు చల్లి, వారి సేవను ప్రశంసించారు. పుష్పగుచ్చాలు, ఆభరణాలు, నాజూకు వస్త్రాలు ధరించిన స్త్రీ-పురుషులు, పరస్పరం పిచ్చుకలు చల్లి, ఆనందంగా ఆటపాటల్లో పాల్గొన్నారు. స్త్రీలు, నూనె, పాలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, పసుపు, కుంకుమతో అలంకరించి, పురుషులతో ఉల్లాసంగా ఆడుకున్నారు. పురుషుల రక్షణలో, రాణులు, ఎవరికీ తెలియకుండా, స్వర్గీయ రథాల్లో దేవతా స్త్రీల్లా బయటికి వచ్చారు. తల్లిదండ్రులు, స్నేహితులు పిచ్చుకలు చల్లగా, వారి ముఖాలు సిగ్గుతో మెరిసిపోయాయి. రాణులు, స్నేహితులతో కలిసి, దేవతలను ఉత్సాహంగా పిచ్చుకలు చల్లారు. వారి వస్త్రాలు తడిగా, శరీరాలు, వక్షోజాలు కనిపించగా, మాలలు ఊడి, వారి అందమైన ఆటలతో, మలినచిత్తుల మనసులను కదిలించాయి. రాజు, బంగారు అలంకారాలతో, మంచి గుర్రాలపై, తన భార్యల మధ్య, యజ్ఞాధిపతి లాగా ప్రకాశించాడు. యజ్ఞాంత స్నానం అనంతరం, యజ్ఞకర్తలు, కృష్ణునితో కలిసి, రాజును గంగా నదిలో స్నానం చేయించారు. దివ్య డ్రములు, మానవ డ్రములు సమకాలంలో మోగాయి; దేవతలు, ఋషులు, పితృలు, మానవులు పుష్పాలు చల్లారు. అక్కడ, అన్ని వర్ణాల, అన్ని ఆశ్రమాల వారు స్నానం చేశారు; ఎందుకంటే, పెద్ద పాపాలు చేసినవారు కూడా, అక్కడ స్నానం చేస్తే, వెంటనే పాపం నుండి విముక్తి పొందుతారు. తర్వాత, రాజు, నాజూకు పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, యజ్ఞకర్తలు, ఋషులు, బ్రాహ్మణులను ఆభరణాలు, వస్త్రాలతో గౌరవించాడు. నారాయణుని భక్తుడైన రాజు, తన బంధువులు, పరిచయస్తులు, రాజులు, మిత్రులు, ఇతరులను పునఃపునః గౌరవించాడు. అందరూ, రత్నాల కుండలాలు, పుష్పమాలలు, పాగలు, జాకెట్లు, నాజూకు వస్త్రాలు, విలువైన హారాలు ధరించి, దివ్య ప్రకాశంతో మెరిసిపోయారు. స్త్రీలు, జత కుండలాలు, బంగారు కడలు, అందమైన ముఖాలు, బంగారు మడిపట్టీలు ధరించి, ప్రకాశించారు. అంతలో, పెద్ద పుణ్యశీలులు, ఋషులు, బ్రాహ్మణ పండితులు, బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్ర రాజులు అక్కడ సమవాయంగా చేరారు. దేవతలు, ఋషులు, పితృలు, భూతాలు, లోకపాలకులు, వారి సహాయకులతో, గౌరవించబడిన తర్వాత, అనుమతి ఇచ్చి, తమ తమ లోకాలకు తిరిగి వెళ్లారు. రాజశ్రీలు, హరిదాసుని రాజసూయ మహోత్సవాన్ని ప్రశంసించడంలో అలసట పడలేదు; మానవుడు అమృతాన్ని తాగడంలో అలసట పడనిట్లే, వారు ఆనందంగా కృష్ణుని, యజ్ఞాన్ని పొగిడుతూ నిత్యం ప్రశంసించారు.