శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీమద్‌భాగవతంలో ఈ ఘనమైన కథ ఇలా సాగుతుంది: భగవంతుని లేదా ఆయన భక్తులను దూషణలు వినిపించినప్పుడు, ఆ స్థలాన్ని విడిచిపోని వ్యక్తి, గతంలో ఎంత పుణ్యశీలుడైనా, ధర్మం నుంచి పడిపోతాడు. అంతే కాక, పాండవులు, మత్స్య, కేకయ, శ్రీంజయ రాజులు—all angered—శిశుపాలుణ్ణి హతమర్చేందుకు ఆయుధాలు చేతబట్టి లేచారు. ఆ సమయంలో, చెది రాజు శిశుపాలుడు, అసలేమీ భయపడకుండా, ఖడ్గం, కవచాన్ని ధరించి, సభలో కృష్ణుని పక్షంలో ఉన్న రాజులను నిందిస్తూ ఎదిరించాడు. అప్పుడే, స్వయంగా భగవంతుడు—కృష్ణుడు—తన అనుచరులను అణచి, కోపంతో తన శత్రువు అయిన శిశుపాలుని తలని తన పద్మాకార చక్రంతో వంచి విడిచాడు. శిశుపాలుని హతమార్చిన వెంటనే, గొప్ప కలకలం రేగింది. అతని అనుచర రాజులు, ప్రాణాలు కాపాడుకునేందుకు అన్ని దిశల్లో పారిపోయారు. ఆ సమయంలో, చెది రాజు శరీరాన్ని విడిచి వెలుగు రూపంలో ఒక జ్యోతి, వాసుదేవునిలోకి ప్రవేశించింది. అందరూ చూస్తుండగా, అది ఆకాశంలో నుంచి పతనమైన ఉల్కలా కనిపించింది. శిశుపాలుడు మూడు జన్మల్లో కూడిన ద్వేషాన్ని మనసులో కలిగి, కృష్ణుని మీద ధ్యానం చేస్తూ, అదే పరమాత్మలో లయం అయ్యాడు. ఎందుకంటే, మనసు స్థితి మన తదుపరి జన్మకు కారణం అవుతుంది. అంతట, యజ్ఞంలో పనిచేసిన బ్రాహ్మణులు, సహాయకులు, అందరికీ యథా విధిగా దానాలు సమర్పించగా, రాజు యజ్ఞాన్ని ముగించేందుకు ఆవభృథ స్నానం చేశారు. యజ్ఞాన్ని పూర్తి చేసిన తర్వాత, యోగేశ్వరుడు శ్రీకృష్ణుడు, తన మిత్రుల అభ్యర్థన మేరకు కొన్ని నెలలు అక్కడే ఉండాడు. తర్వాత, రాజుని వీడుతూ, రాజు ఇష్టపడకపోయినా, దేవకీ కుమారుడు శ్రీకృష్ణుడు తన భార్యలు, మంత్రులు, అనుచరులతో కలిసి తన నగరానికి బయలుదేరాడు. ఇంతగా, వైకుంఠవాసులు ఇద్దరి కథను, బ్రాహ్మణ శాపం వల్ల వారి పునర్జన్మలను, నేను మీకు వివరంగా చెప్పాను. రాజసూయ యజ్ఞాన్ని ముగించిన తర్వాత, యుధిష్ఠిర మహారాజు, బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియుల మధ్య, దేవేంద్రుడిలా ప్రకాశించాడు. అందరు దేవతలు, మనుషులు, గంధర్వులు, రాజు ఇచ్చిన గౌరవాన్ని ఆనందంగా స్వీకరించి, కృష్ణుని, యజ్ఞాన్ని ప్రశంసిస్తూ, తమ తమ లోకాలకు తిరిగి వెళ్లారు. కురువంశంలో కలియుగానికి ప్రతీక అయిన దుర్యోధనుడు మాత్రమే, పాండవుని మహోన్నతమైన వైభవాన్ని తట్టుకోలేక, అసూయతో ఉన్నాడు. విష్ణువు చేసిన ఈ కార్యాలు—శిశుపాలుని సంహారం, రాజు మోక్షం, మహా యజ్ఞం—ఏవైనా చదివినవారు, అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు. ఇంతగా, శిశుపాల సంహారము అనే చతుర్థ అధ్యాయం ముగిసింది. తర్వాత, రాజు ఇలా అడిగాడు: "ఓ బ్రాహ్మణా! అజాతశత్రువు (యుధిష్ఠిరుడు) నిర్వహించిన రాజసూయ యజ్ఞాన్ని చూసి, అక్కడున్న రాజులు, దేవతలు, మనుషులు—all rejoiced. దుర్యోధనుడు తప్ప, అందరూ ఆనందించారు. దీనికి కారణం చెప్పండి." శ్రీ బాదరాయణి ఇలా చెప్పాడు: "మీ మహా పూర్వికుడైన యుధిష్ఠిరుని రాజసూయ యజ్ఞంలో, ఆయన బంధువులు ప్రేమతో వివిధ సేవల్లో నిమగ్నమయ్యారు. భీముడు వంటగదిని చూసుకున్నాడు, సుయోధనుడు ధనాన్ని నిర్వహించాడు; సహదేవుడు పూజను, నకులుడు అవసరమైన వస్తువులను సమకూర్చాడు. అర్జునుడు పెద్దలను సేవించాడు, కృష్ణుడు పాదాలను కడిగాడు, ద్రుపద కుమార్తె భోజనాన్ని వడ్డించింది, కర్ణుడు దానాలు పంపిణీ చేశాడు. యుయుధాన, వికర్ణ, హార్దిక్య, విదురుడు, బాహ్లిక కుమారులు, భూరి, సంతర్దన—ఇవన్నీ తగిన విధుల్లో నిమగ్నమయ్యారు. అందరు తమ తమ బాధ్యతలను రాజును సంతోషపెట్టేందుకు నిర్వర్తించారు. యజ్ఞంలో బ్రాహ్మణులు, సహాయకులు, మిత్రులు—all gifts, sweet words, proper hospitality అందుకుని, శ్రీకృష్ణుడు శిశుపాలుని సంహరించిన తర్వాత యజ్ఞశాలలో ప్రవేశించాడు. తర్వాత, ఆవభృథ స్నానం కోసం దేవతా నదిలోకి వెళ్లారు. మృదంగం, శంఖం, పానవ, ధుంధురి, అనక, గోముఖ వంటి వాద్యాలు ఆ స్నానోత్సవంలో మోగాయి. ఆనందంగా నర్తకులు నర్తించారు, గాయకులు సమూహంగా పాడారు; వీణ, వంకి, చప్పట్లు ఆకాశాన్ని తాకేలా వినిపించాయి. బంగారు హారాలు ధరించిన రాజులు, రంగు రంగు జెండాలు, ధ్వజాలతో అలంకరించబడిన ఏనుగులు, రథాలపై, తమ సైనికులతో కలిసి బయలుదేరారు. యదువులు, శ్రీంజయులు, కంబోజులు, కురువులు, కేకయులు, కోసలులు—తమ సైన్యాలను నడిపిస్తూ, భూమిని కంపించించారు. ప్రముఖ ఋషులు, యజ్ఞాధికారులు, ఉత్తమ ద్విజులు, వేద మంత్రాలను గట్టిగా ఉచ్చరిస్తూ, దేవతలు, ఋషులు, పితృలు, గంధర్వులు పుష్పాలు వర్షించారు. పుష్పగుచ్ఛాలు, ఆభరణాలు, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించిన పురుషులు, మహిళలు, పరస్పరంగా నీరు చల్లుకుంటూ, ఆటలలో మునిగి, సంతోషంగా గడిపారు. మహిళలు, నూనె, తుప్ప, సుగంధ ద్రవ్యాలు, పసుపు, కుంకుమతో అలంకరించుకుని, పురుషులతో కలిసి ఆటలాడారు. పురుషుల రక్షణలో, రాణులు ఎవరికీ కనిపించకుండా, దేవతా రథాల్లో ప్రయాణించినట్లు బయటికి వచ్చారు; మాతృబంధువులు, స్నేహితులు నీరు చల్లగా, వారి ముఖాలు సిగ్గుతో మెరిసిపోయాయి. ఆ రాణులు, స్నేహితులతో కలిసి, ఉత్సాహంగా దేవతలకు నీరు చల్లగా, వారి వస్త్రాలు తడిసి, శరీరాలు, వక్షోజాలు కనబడగా, హారాలు ఊడిపోవడంతో, వారి చారిత్రిక ఆటలు, అపవిత్రమైన మనసున్నవారిని ఆకర్షించాయి. యుధిష్ఠిరుడు, బంగారు అలంకరణతో, అద్భుతమైన గుర్రాలను యోగించిన రథంపై, తన భార్యల మధ్య, యజ్ఞపతిలా ప్రకాశించాడు. అతను భార్యలతో కలిసి ఆవభృథ స్నానం చేసిన తర్వాత, యజ్ఞాధికారులు, కృష్ణునితో పాటు, గంగా నదిలో స్నానం చేయించారు. దైవిక డ్రములు, మానవ డ్రములు సమన్వయంగా మోగాయి; దేవతలు, ఋషులు, పితృలు, మానవులు పుష్పాలు వర్షించారు. అక్కడ, అన్ని వర్ణాల, అన్ని ఆశ్రమాల పురుషులు స్నానం చేశారు; గొప్ప పాపులు కూడా, ఆ స్నానానికి తోడుగా, శుద్ధి పొందారు. తర్వాత, రాజు, ఉత్తమమైన పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, ఆభరణాలతో అలంకరించి, యజ్ఞాధికారులు, ఋషులు, బ్రాహ్మణులను గౌరవించాడు. నారాయణునికి భక్తితో, తన బంధువులు, స్నేహితులు, రాజులు, పరిచయస్తులు, అందరిని పునఃపునః గౌరవించాడు. ప్రజలు, రత్నాల ముక్కులు, హారాలు, పగడాలు, మంచివస్త్రాలు, విలువైన మాలలు ధరించి, దేవతా ప్రకాశంతో మెరిసిపోయారు; మహిళలు, జతగా వడలు, గుంపుగా గాజులు, సుందరమైన ముఖాలు, బంగారు కడుపు కట్టులతో, అందంగా కనిపించారు. ఈ విధంగా, రాజసూయ యజ్ఞంలో జరిగిన ఘనమైన సంఘటనలు, భగవంతుని లీలలు, ప్రజల ఆనందం, శిశుపాల సంహారం—all vividly unfolded.