శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

పాండవులు యజ్ఞాన్ని నిర్వహించాలనే సంకల్పాన్ని ప్రకటించగా, వారు సమానంగా అన్నింటిని చూచే పరమాత్మను ప్రార్థించారు. ఆయన, తమ సేవను బట్టి ఆశీర్వాదాలను ప్రసాదించే కల్పవృక్షంలా, ఎవరినీ భేదంగా చూడడు; తన ఆనందంలో తాను తేలిపోతాడు. అప్పుడు, శ్రీకృష్ణుడు, “రాజా! నీ సంకల్పం చాలా శ్రేయస్సుతో కూడినది. దీని ద్వారా నీకు లోకాల్లోని శుభకీర్తి లభిస్తుంది,” అని అన్నాడు. ఈ మహా యజ్ఞాన్ని మునులు, పితృదేవతలు, దేవతలు, స్నేహితులు, మేము, అన్నీ జీవులు కోరుకుంటున్నారని చెప్పాడు. “నీవు అన్ని రాజులను జయించి, భూమిని నీ ఆధీనంలోకి తెచ్చి, అవసరమైన వస్తువులను సమకూర్చి, ఈ మహా యజ్ఞాన్ని నిర్వహించు,” అని శ్రీకృష్ణుడు సూచించాడు. “నీ సహోదరులు లోకాల రక్షకుల అంసాలుగా జన్మించారు. నీవు స్వయంనియంత్రణతో నన్ను జయించావు; నన్ను నియమం లేని వారు జయించలేరు. ఈ లోకంలో శక్తి, కీర్తి, సంపద, వైభవాల్లో నాకు మించినవారు లేరు; దేవతలు కూడా కాదు, భూమి మీద ఉన్న రాజులు మరింత కాదు,” అని ఆయన చెప్పాడు. శుకదేవుడు వివరించాడు: శ్రీకృష్ణుని మాటలు వింటూ, యుధిష్ఠిరుడు ఆనందంగా తన ముఖాన్ని వికసింపజేసి, విష్ణుశక్తితో శక్తి పొందిన తన సహోదరులను దిక్కులను జయించేందుకు పంపాడు. సహదేవుడు దక్షిణ దిక్కుకు సృంజయులతో, నకులు పశ్చిమానికి, అర్జునుడు ఉత్తరానికి, భీముడు మత్స్య, కేకయ, మద్ర రాజులతో తూర్పు దిక్కుకు వెళ్లారు. ఈ వీరులు అన్ని దిక్కుల్లో రాజులను జయించి, యజ్ఞాన్ని నిర్వాహించబోయే అజాతశత్రువు యుధిష్ఠిరునికి అపార సంపదను తెచ్చారు. కానీ, జరాసంధుడు ఇంకా జయించబడలేదని విన్న యుధిష్ఠిరుడు ఆలోచనలో పడగా, హరి, ఉద్ధవుడు చెప్పిన మార్గాన్ని సూచించాడు. భీమసేనుడు, అర్జునుడు, కృష్ణుడు—బ్రాహ్మణుల గుర్తులతో—గిరివ్రజకు, బృహద్రథుని కుమారుడు నివసించే చోటుకు వెళ్లారు. అతిథులుగా రావాల్సిన సమయానికి, బ్రాహ్మణుల వేషంలో, రాజకుమారులు సంప్రదాయానుసారం ఇంట్లో ప్రవేశించారు. “రాజా! దూరం నుంచి వచ్చిన అతిథులు వచ్చారు. మేము కోరుకునే దానిని ప్రసాదించు,” అని వారు కోరారు. “ధైర్యవంతులకు ఏమి భరించలేనిది? దుర్మార్గులకు ఏమి అనుచితమై ఉంటుంది? దానవంతులు ఏమి ఇవ్వలేరు? సమానంగా అన్నింటిని చూసే వారికి ఎవరు మించినవారు?” అని ప్రశ్నించగా, “క్షణికమైన శరీరాన్ని కలిగి, ధర్మవంతులలో శాశ్వత కీర్తిని సంపాదించని వారు, సామర్థ్యం ఉన్నప్పటికీ, నిజంగా దయనీయులు,” అని చెప్పారు. హరిశ్చంద్రుడు, రంతిదేవుడు, శిబి, బలి, వేటగాడు, పావురం—అందరూ నశ్వరమైనద్వారా నిత్యమైన కీర్తిని పొందారని ఉదాహరణలు ఇచ్చారు. శుకదేవుడు చెప్పాడు: వారి స్వరాలు, రూపాలు, బాణాల ముద్రలు చూసి, రాజా జరాసంధుడు, వారిని గతంలో చూసినట్లుగా గుర్తించి, ఆలోచనలో పడిపోయాడు. “ఈ రాజకుటుంబ సభ్యులు బ్రాహ్మణుల ముద్రలు ధరించారు; నేను నా శరీరాన్ని కూడా, ఇవ్వడం కష్టం అయినప్పటికీ, వారికి దానం చేస్తాను,” అని నిర్ణయించాడు. బలి మహారాజు విష్ణువు బ్రాహ్మణ రూపంలో వచ్చి, సంపదను తీసుకున్న తర్వాత కూడా, బలి కీర్తి అన్ని దిక్కుల్లో ప్రసిద్ధిగా నిలిచిందని విన్నాడు. ఇంద్రుని సంపదను కోరుతూ, విష్ణువు బ్రాహ్మణ రూపంలో భూమిని బలి నుండి తీసుకున్నాడు; బలి, తెలుసుకున్నప్పటికీ, నియమంతో, భూమిని ఇచ్చాడు. క్షత్రియుడైన బంధువు శరీరం బ్రాహ్మణుల కోసం బ్రతికితే, మరొక ప్రయోజనం లేరు; ఇక్కడ శరీరం పడిపోయినప్పుడు, గొప్ప కీర్తి లభిస్తుంది. ఇలా, జరాసంధుడు మహాత్మ్యంతో, కృష్ణుడు, అర్జునుడు, భీమసేనునితో మాట్లాడుతూ, “బ్రాహ్మణులారా! మీరు కోరుకున్నదాన్ని ఎంచుకోండి; నా తల కూడా మీకు ఇస్తాను,” అని చెప్పాడు. శ్రీకృష్ణుడు, “రాజా! మీరు యుద్ధాన్ని అనుకూలంగా భావిస్తే, మాకు ద్వంద్వ యుద్ధాన్ని ప్రసాదించండి. మేము రాజకుటుంబంతో యుద్ధం చేయాలనే కోరికతో వచ్చాము; వేరే దేనిని కోరడం లేదు,” అని అభ్యర్థించాడు. “ఇతడు భీమసేనుడు, ఇతని అన్నయ్య అర్జునుడు; నేను కృష్ణుడు, వీరి మామ, మీ శత్రువు,” అని వివరించాడు. ఇలా తెలుసుకున్న జరాసంధుడు, గర్వంగా నవ్వి, కోపంతో, “అయితే, మూర్ఖులారా! నేను మీకు యుద్ధాన్ని ప్రసాదిస్తాను,” అని ప్రకటించాడు. “కృష్ణా! నీ ధైర్యం అనిశ్చితమైనది; నీవు మథురను వదిలి సముద్రతీరంలో ఆశ్రయాన్ని పొందావు; నేను నీతో యుద్ధం చేయను. అర్జునుడు నా వయస్సులో ఉన్నాడు, కానీ బలంలో సమానం కాదు; యుద్ధానికి అర్హుడు కాదు. భీముడు మాత్రమే నాకు సమానమైన బలాన్ని కలిగి ఉన్నాడు,” అని అన్నాడు. అంతట, అతడు ఒక గొప్ప గదను భీమసేనునికి ఇచ్చి, మరోదాన్ని తాను తీసుకుని, నగరాన్ని విడిచి బయటకు వెళ్లాడు. ఇప్పుడు, ఇద్దరు వీరులు, సమాన బలంతో, యుద్ధభూమిలో కలసి, ఉగ్రంగా, వజ్రంలాంటి గొప్ప గదలతో ఒకరినొకరు దెబ్బతీశారు. వారి యుద్ధం నాట్యకారులు వేదికపై చక్కర్లు కొట్టినట్లు, ఎడమ, కుడి వైపుగా తిరుగుతూ, ప్రకాశించింది. గదలు ఢీకొన్న శబ్దం వజ్రాల మోగింపు లా వినిపించింది; ఏనుగుల దంతాలు ఢీకొన్నట్లు, వారు గదలను విసిరారు. వారి భుజాలు, నడుళ్లు, పాదాలు, మోకాళ్లు, తలపై గదలు పడుతూ, విరిగిపోయాయి; రెండు అగ్ని ఏనుగులు కొట్టుకుంటే, సూర్యుని కిరణాలు విరిగినట్లు. ఇలా, ఇద్దరు వీరులు గదలతో దెబ్బతీసి, కోపంతో, ఇనుపవంటి బలమైన చేతులతో ఒకరినొకరు కొట్టారు; వారి పిడికిళ్ల మోగింపు వజ్రాల శబ్దంలా వినిపించింది. వారు సామర్థ్యం, నైపుణ్యం, శక్తి, వేగాల్లో సమానంగా ఉండి, ఎవరి వేగం తగ్గలేదు; యుద్ధం లోపల ఎవరు గెలుస్తారో తెలియని స్థితి ఏర్పడింది. ఇలా, మహారాజా! వారు యుద్ధం చేస్తూ, ఇరవై ఏడు రోజులు గడిచిపోయాయి; వారి స్నేహితులు రాత్రి చూసుకుంటూ ఉన్నారు. ఒక రోజు, వృకోదరుడు తన మామ కృష్ణునితో, “మాధవా! నేను జరాసంధుని యుద్ధంలో ఓడించలేకపోతున్నాను,” అని చెప్పాడు. శత్రువు జననం, మరణాన్ని తెలిసిన హరి, అతని ప్రాణం జరా వల్ల నిలిచినదని తెలుసుకుని, పార్థునికి తన శక్తిని ప్రసాదించి, మార్గాన్ని ఆలోచించాడు. శత్రువు సంహారానికి మార్గాన్ని ఆలోచించిన శ్రీకృష్ణుడు, భీమకు సంకేతంగా, ఒక శాఖను చీల్చి చూపించాడు. భీముడు, ఆ సంకేతాన్ని అర్థం చేసుకుని, తన శక్తితో, శత్రువును పాదాలతో పట్టుకుని, నేలపై పడగొట్టాడు. అతని పాదాన్ని ఒకదాని మీద పెట్టి, మరోదాన్ని చేతులతో పట్టుకుని, గొప్ప ఏనుగు శాఖను చీల్చినట్లు, జరాసంధుని శరీరాన్ని మడిచి చీల్చాడు. ఈ విధంగా, పాండవులు, కృష్ణుని సహాయంతో, జరాసంధుని సంహారం చేసి, యజ్ఞానికి మార్గాన్ని సుగమం చేశారు.