శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

అర్జునుడు హృదయపూర్వకంగా ఆలింగనం చేయగా, ద్వితీయులు సోదరులైన నకులుడు, సహదేవుడు సాదరంగా కృష్ణుడిని అభివాదించారు. అనంతరం కృష్ణుడు బ్రాహ్మణులు, వృద్ధులు, పెద్దలు వంటి వారిని వారి స్థానానికి తగిన గౌరవంతో వందనం చేశాడు. అహంకారముతో ఉన్న కురువంశీయులు, శ్రీంజయులు, కైకేయులు, అలాగే రథదారులు, కవి, గంధర్వులు, గాయకులు, మంత్రులు—ఇలాంటి అందరినీ కృష్ణుడు సత్కరించాడు. అప్పుడు బ్రాహ్మణులు, పుష్పదళ నయనుడైన కృష్ణుని స్తుతిస్తూ, మృదంగాలు, శంఖాలు, బేరులు, వీణలు, వంశీలు, గోముఖాలు వంటి వాద్యాలతో సంగీతం వాయించి, నృత్యం చేశారు. అందరి మధ్యలో, స్నేహితులవల్ల చుట్టుముట్టబడి, సకల లోకాలకు కీర్తి కలిగిన కృష్ణుడు, అందరి ప్రశంసల మధ్య అలంకరించబడిన నగరంలో ప్రవేశించాడు. ఆ మార్గం గజాలవల్ల సుగంధద్రవ్యం చల్లి, రంగురంగుల పతాకలు, బంగారు గోపురాలు, పూర్ణకుంభాలతో అలంకరించబడింది. నూతన వస్త్రాలూ, ఆభరణాలూ, పుష్పమాలలతో అలంకరించబడిన పురుషులు, స్త్రీలు సువాసనలతో నగరాన్ని కాంతివంతంగా మార్చారు. అతడు రాజధానిని చూశాడు—ఇల్లుల గుమ్మాలు దీపాలతో వెలిగిపోతూ, నైవేద్యాలతో, అందమైన జెండాలతో, పైకప్పులపై బంగారు కుంభాలతో, వెండి శిఖరాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాయి. కృష్ణుడు వచ్చినట్టు విన్న యువతులు, ఆనందపూర్వకంగా వెంటనే తమ పనులన్నీ వదిలిపెట్టి, తమ కేశాలు విప్పి, వస్త్రాలు సరిచేసుకోకుండానే, పడకలో ఉన్న భర్తలను వదిలి, రాజమార్గంలో రాజును దర్శించేందుకు పరుగెత్తారు. అక్కడ, గజాలు, గుర్రాలు, రథాలు, పాదసేనతో నిండిన రాజమార్గంలో, యువతులు తమ ఇళ్ల నుంచి కృష్ణుడిని, ఆయన భార్యలను చూసి, పుష్పాలు చల్లుతూ, మనసారా కృష్ణుని ఆలింగనం చేసుకొని, చిరునవ్వులతో అతనికి హర్షభరిత స్వాగతం పలికారు. వారు ముకుందుని భార్యలను చూసి, "చంద్రుని పక్కన నక్షత్రాల్లా వీరికి ఏమి తక్కువ? ఆయన కళ్లతో, మానవులలో శిరోమణిగా, అరుణ హాసంతో, లీలాజనిత దృష్టులతో ఆనందోత్సవాన్ని కలిగిస్తున్నాడు" అని పరస్పరం మాట్లాడుకున్నారు. ఆ సమయంలో పౌరులు మంగళకరమైన కానుకలు తీసుకుని వచ్చి, పవిత్రమైన వారు కృష్ణునికి యథావిధిగా పూజ నిర్వహించారు. అంతట ముకుందుడు, అంతఃపుర స్త్రీల ప్రేమాభిమానపూర్వక దృష్టులతో ఆనందంగా రాజప్రాసాదంలోకి ప్రవేశించాడు. ప్రిత, తన సోదరుని కుమారుడైన, త్రిభువనాధిపతిగా విఖ్యాతుడైన కృష్ణుని చూసి, ప్రేమతో లేచి, తన కోడళ్లతో కలిసి కృష్ణుని ఆలింగనం చేసింది. రాజు యుదిష్ఠిరుడు, దేవతాధిపతియైన గోవిందుని గృహంలో ఆహ్వానించి, అపార ఆనందంతో పూజలో ఇంకా ఏదైనా మిగిలిందా అని కూడా గ్రహించలేకపోయాడు. కృష్ణుడు తన పితామహి, మాతామహి, గురువులకు నమస్కరించగా, కృష్ణుడు (ద్రౌపదీ) మరియు అతని సోదరి కూడా కృష్ణునికి అభివందనం చేశారు. అప్పుడు అత్తగారు సూచనతో ద్రౌపదీ, కృష్ణుని భార్యలందరూ రుక్మిణి, సత్య, భద్రా, జాంబవతి లను గౌరవించారు. అలాగే కాలిందీ, మిత్రవిందా, శైబ్యా, నాగ్నజితి మరియు ఇతర సత్పాత్రులను వస్త్రాలు, పుష్పమాలలు, ఆభరణాలు మొదలైనవాటితో సత్కరించారు. యుదిష్ఠిర మహారాజు, జనార్దనునితో పాటు ఆయన సేన, సేవకులు, భార్యలందరికీ సౌకర్యంగా వసతి కల్పించి, పునఃపునః అతిథ్యంతో సత్కరించాడు. అగ్నిని ఖాండవ వనం ద్వారా తృప్తిపరిచి, అర్జునునితో కలిసి మాయాసురుడిని విమోచించి, రాజుకు దివ్య సభను నిర్మింపజేసిన కృష్ణుడు, రాజును సంతోషపెట్టాలనే ఉద్దేశ్యంతో అనేక నెలలు అక్కడే ఉండి, అర్జునునితో రథంలో విహరిస్తూ, వీరులతో చుట్టుముట్టబడి గడిపాడు. ఇదే విధంగా, 'కృష్ణుని ఇంద్రప్రస్థ ప్రయాణం' అనే శీర్షికతో భాగవత పురాణంలోని పదవ స్కంధంలో డ్వితీయ భాగంలోని ఒకత్తొమ్మిదవ అధ్యాయము ముగిసింది. ఒకసారి, శుకదేవుడు ఇలా వివరించాడు—ఒక సారి, యుదిష్ఠిరుడు బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, సోదరులతో కూడిన సభలో కూర్చున్నాడు. గురువులు, వంశవృద్ధులు, బంధువులు, స్నేహితులు వింటూ ఉండగా, యుదిష్ఠిరుడు ఇలా అన్నాడు: "హే గోవిందా! రాజసూయ యాగంతో మీ మహిమను వెలుగులోనికి తేవాలని కోరుతున్నాను. ప్రభూ! దయచేసి ఇది నిర్వహించడానికి సహాయపడండి. ఎవరైతే నిరంతరం మీ పాదసేవను అనుసరిస్తారో, మీ ధ్యానం చేస్తారో, పవిత్రులై మీను కీర్తిస్తారో, వారు పునర్జన్మ బంధనాలనుండి విముక్తి పొందుతారు. వారికి ఆశీస్సులు కావాలంటే, ప్రభూ, మీరే ఇవ్వగలరు—ఇతరులు కాదు. ప్రభువా! మీ పాదసేవ ఫలితాన్ని ఈ లోకంలోనే ప్రదర్శించండి. మీ భక్తులకూ, భక్తులుకాకపోయిన వారికీ, రెండు వర్గాల మధ్య కురువంశీయులు, శ్రీంజయులు స్థాయిని స్పష్టంగా చూపించండి. మీరే సమస్త జీవుల ఆత్మ, సమభావంతో చూస్తారు. మీకు స్వీయ, పర అనే భావం లేదు. మీ అనుగ్రహం, కల్పవృక్షంలా, సేవను బట్టి లభిస్తుంది—ఇతర మార్గంలో కాదు." అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: "ఓ రాజా! నీ సంకల్పం యోగ్యమైనది. దీని ద్వారా నీ కీర్తి లోకమంతట వ్యాపిస్తుంది. ఈ మహాయజ్ఞాన్ని ఋషులు, పితృదేవతలు, దేవతలు, మిత్రులు, మేము, సమస్త జీవులు—all కోరుకుంటున్నారు. నీవు సమస్త రాజులను జయించి, భూమండలాన్ని నీ ఆధీనంలోకి తెచ్చి, అవసరమైన పదార్థాలు సమకూర్చి, మహాయజ్ఞం నిర్వహించు. నీ సోదరులు లోకపాలుల అంశాలుగా జన్మించారు. నీవు స్వయంక్రమంగా నన్ను జయించావు; స్వాధీనత లేని వారికి నేను జయింపబడను. ఈ లోకంలో శక్తి, కీర్తి, ధన, వైభవాల్లో నన్ను మించినవారు లేరు—దేవతలు కూడా కాదు, భూమిపై రాజులు అయితే ఇంకా కాదు." శుకదేవుడు చెప్పాడు: "ప్రభువారి మాటలు విని, యుదిష్ఠిరుని ముఖంలో ఆనందం వికసించింది. అతను విష్ణు శక్తితో ప్రేరితమై, తన సోదరులను దిక్కులలో విజయయాత్రకు పంపించాడు. సహదేవుని శ్రీంజయులతో దక్షిణ దిశకు, నకులుని పశ్చిమదిశకు, అర్జునుని ఉత్తరదిశకు, భీముని తూర్పు దిశకు మత్స్యులు, కైకేయులు, మద్రులతో పంపాడు. ఈ వీరులు, తమ బలంతో అన్ని దిక్కుల రాజులను జయించి, యజ్ఞం నిర్వహించనున్న అజాతశత్రువుకు అపార ధనాన్ని తెచ్చారు. అయితే, జరాసంధుడు ఇంకా జయించబడలేదని విని, రాజు ఆలోచనలో పడగా, హరి (కృష్ణుడు) ముందు ఉద్ధవుడు చెప్పిన విధానాన్ని వివరించాడు. భీమసేనుడు, అర్జునుడు, కృష్ణుడు—బ్రాహ్మణుల వేషంలో, భృహద్రథుని కుమారుడు నివసించే గిరివ్రజ నగరానికి వెళ్లారు. అతిథులకు తగిన సమయానికి అక్కడికి చేరి, బ్రాహ్మణుల వేషంలో రాజకుమారులు ఆచారాన్ని అనుసరించారు. 'ఓ రాజా! దూర ప్రాంతం నుంచి వచ్చిన అతిథులు వచ్చారు. అదృష్టవంతుడవైన నీవు, మేము కోరినది మాకు ఇవ్వు' అని అడిగారు. ఓ మహారాజా! సహనశీలులకు ఏమి భరించలేనిది? అధర్ములకు ఏమి తగదు? దాతలకు ఏమి ఇవ్వరాదు? సమభావముతో చూసేవారికి ఎవరు మించినవారు? ఇంకా, ఎవడైన తన శరీరం నశ్వరమైనదని తెలిసీ, సత్తావంతైనవాడు అయి, సత్పురుషులలో శాశ్వత కీర్తిని సంపాదించుకోకపోతే, వాడే నిజంగా దయనీయుడు.