శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీకృష్ణుడు, ముకుందుడు, ద్రిషద్వతి మరియు సరస్వతి నదులను దాటి, పాంచాల దేశానికి, మత్స్యులకు, చివరగా శక్రప్రస్థానికి చేరుకున్నాడు. ఆయన రాగమని విని, అందరికీ ప్రియమైన, సాధారణ ప్రజలకు దర్శనమివ్వడం కష్టమైన రాజు, తన గురువులతో, స్నేహితులతో కూడి, ఆనందంగా బయటకు వచ్చాడు. సంగీతం, వాద్యాలు, బ్రాహ్మణుల ఘోషాలతో, రాజు హృషీకేశుని దగ్గరకు, ప్రాణం ప్రాణవాయువును చేరినట్టు, గౌరవంతో వచ్చాడు. కృష్ణునిని చూసిన పాండవుడు, హృదయం ప్రేమతో నిండిపోయి, ఎంతో కాలం తర్వాత తన అత్యంత ప్రియమైన మిత్రునితో మళ్లీ మళ్లీ ఆలింగనం చేసుకున్నాడు. రాజు, ముకుందుని, లక్ష్మీ నివాసమైన నిర్మలమైన శరీరాన్ని రెండు చేతులతో ఆలింగనం చేసి, దుఃఖం నుండి విముక్తుడై, పరమానందాన్ని పొందాడు. ఆయన కన్నులు కన్నీళ్ళతో తడిసి, శరీరం ఆనందంతో విరబూసి, లోక సంబంధాలను పూర్తిగా మర్చిపోయాడు. భీముడు, ఆనందంతో, తన మేనమామను ఆలింగనం చేసి, ప్రేమతో, చిరునవ్వుతో, తన ఇంద్రియాలు మునిగిపోయాయి. ద్వయులు, రాజమకుటధారి కూడా, హృదయాలు నిండినవారు, అచ్యుతుని ఆలింగనం చేసి, కన్నీళ్ళు ప్రవహించాయి. అర్జునుడు ఆలింగనం చేసి, ద్వయులు అభివందన చేయగా, కృష్ణుడు బ్రాహ్మణులు మరియు వృద్ధులకు తగిన గౌరవంతో నమస్కరించాడు. అహంకార గల కురువులు, శ్రీంజయులు, కైకేయులు, రథాచారులు, కీర్తికారులు, గంధర్వులు, గాయకులు, మంత్రులు అందరికీ గౌరవం చూపించాడు. బ్రాహ్మణులు, పద్యాలు, నృత్యాలు, సంగీతంతో, డ్రములు, శంఖాలు, మృదంగాలు, వీణలు, వంశీలు, గోరెంలతో పద్మనేత్రుడైన కృష్ణుని పొగడ్తలు పాడారు, నృత్యం చేశారు, కీర్తన చేశారు. అందరి మిత్రులతో, కీర్తిలో మణి వంటి, అందరూ ప్రశంసించే ధన్యుడు, అలంకరించబడిన నగరంలో ప్రవేశించాడు. మార్గం, ఏనుగుల సుగంధ జలంతో చల్లబడింది, రంగు బానర్లు, బంగారు గేట్లు, పూర్ణకుంభాలతో అలంకరించబడింది. నూతన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, పుష్పమాలలతో అలంకరించిన పురుషులు, స్త్రీలు, సుగంధాలు వెదజల్లుతూ నగరాన్ని ప్రకాశవంతం చేశారు. రాజధాని, ఇళ్లతో, ప్రవేశ ద్వారాలు ప్రకాశవంతమైన దీపాలు, నైవేద్యాలు, అందమైన జెండాలు, బంగారు కుంభాలు, వెండి శిఖరాలతో అలంకరించబడి కనిపించింది. కృష్ణుడు వచ్చినారని విని, యువతులు, తమ జుట్టు విడిపించి, వస్త్రాలు సరిచేసుకోకుండా, ఇంటి పనులు, భర్తలను పడకలో వదిలి, రాజమార్గంలో రాజును చూడటానికి వచ్చారు. ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, కాలాళ్లు తో నిండిన చోట, స్త్రీలు, తమ ఇళ్ల నుండి కృష్ణుని, ఆయన భార్యలను చూసి, పుష్పాలు చల్లిపెట్టి, మనసులో ఆలింగనం చేసి, చిరునవ్వుతో అతిధి సత్కారం చేశారు. ముకుందుని భార్యలను చూసిన స్త్రీలు, "చంద్రుడి పక్కన నక్షత్రాల్లా, వారికి ఏమి లోటు ఉంది? అతని కన్నులు, మానవుల కిరీటము, మధురమైన చిరునవ్వు, లీలామయ దృష్టితో, సంతోషోత్సవాన్ని సృష్టిస్తాడు," అని అన్నారు. నగర ప్రజలు, మంగళ వస్తువులతో వచ్చి, శుద్ధి పొందిన వారిలో ప్రముఖులు, కృష్ణునికి యథావిధిగా పూజ చేశారు. అంతరంగ స్త్రీలు, ప్రేమ, గౌరవంతో కళ్లు విరబూసి, ముకుందుని ఆహ్వానించి, రాజప్రాసాదంలోకి తీసుకెళ్లారు. పృథ, తన మేనమామ కుమారుడైన, మూడు లోకాలకు అధిపతియైన కృష్ణుని చూసి, మంచం మీద నుండి లేచి, హృదయం ప్రేమతో నిండిపోయి, కోడళ్లతో కలిసి ఆలింగనం చేసింది. గోవిందుని, దేవతాధిపతిని, తన ఇంట్లో గౌరవంగా ఆహ్వానించిన రాజు, ఆనందంతో మునిగిపోయి, పూజలో ఇంకా ఏం చేయాలో గుర్తించలేకపోయాడు. కృష్ణుడు, తన పితృమామ, మాతృమామ, గురువులకు నమస్కారం చేశాడు; అతనికి, ఓ రాజా, కృష్ణుడు మరియు అతని సోదరి అభివందన చేశారు. పృథ ప్రేరణతో, కృష్ణుడు మరియు అతని భార్యలు, రుక్మిణి, సత్యా, భద్రా, జాంబవతి వారికి గౌరవం చూపించారు. కలిందీ, మిత్రవిందా, శైబ్యా, నాగ్నజితి మరియు ఇతర సత్పాత్రులైన వారు వచ్చిన వారికి కూడా, వస్త్రాలు, పుష్పమాలలు, ఆభరణాలు మొదలైనవి సమర్పించి గౌరవించారు. యుధిష్టిరుడు, జనార్దనుడు, అతని సైన్యం, సహాయకులు, భార్యలు అందరికి, సౌకర్యంగా నివాసాన్ని కల్పించి, అతిథి సత్కారం పునరావృతంగా చేశాడు. ఖాండవ అరణ్యాన్ని అగ్నికి తృప్తి పరచి, ఫాల్గునునితో కలిసి, మాయను విముక్తి చేసి, రాజుకు దివ్య సభను నిర్మించించిన కృష్ణుడు, అనేక నెలలు అక్కడ ఉండి, రాజుని ప్రీతిపడేందుకు, యోధులతో చుట్టుముట్టి, ఫాల్గునునితో రథంలో తిరిగాడు. ఇలా, "కృష్ణుని ఇంద్రప్రస్థ ప్రయాణం" అనే అధ్యాయం ముగిసింది. శుకుడు ఇలా చెప్పాడు: ఒకసారి, యుధిష్టిరుడు, మునులు, బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, సోదరులతో కూడిన సభలో కూర్చున్నాడు. గురువులు, వంశ వృద్ధులు, బంధువులు, స్నేహితులు వినుతూ ఉండగా, యుధిష్టిరుడు ఇలా అన్నాడు: "హే గోవిందా! రాజసూయ యాగంతో, మీ కీర్తిని పూజించాలనుకుంటున్నాను. ప్రభూ, దయచేసి దీనిని అమర్చండి." "మీ పాదాలను నిత్యం సేవించే వారు, మిమ్మల్ని ధ్యానించేవారు, పవిత్రులు, మిమ్మల్ని కీర్తించేవారు, దుర్దినాన్ని తొలగించేవారు, పద్మనాభా! వారు సంసార బంధం నుండి విముక్తి పొందుతారు. వారు ఆశించేవారు, ప్రభూ, మిమ్మల్ని ఆశ్రయించాలి; మరొకరు ఇవ్వలేరు." "ప్రభూ! మీ పాద సేవ ద్వారా, ఈ లోకంలో దాని ప్రభావాన్ని చూపించండి. మిమ్మల్ని పూజించే వారు, పూజించని వారు, ఇద్దరిలోను, మహాబలుడు! కురువులు, శ్రీంజయుల నిజమైన స్థితిని వెల్లడించండి." "మీరు, సమస్తులకు ఆత్మ, సమానంగా చూడేవారు, స్వీయానుభూతిలో లీనమై, తారతమ్యం లేని వారు. కల్పవృక్షంలా, మీ అనుగ్రహం సేవను బట్టి కలుగుతుంది, వేరుగా కాదు." శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ రాజా! శత్రు సంహారకా! నీ సంకల్పం యోగ్యమైనది; దీనివల్ల నీ మంగళకర కీర్తి లోకాలన్నింటిలో అనుభవించబడుతుంది." "ఓ ప్రభూ! ఈ మహా యాగాన్ని మునులు, పితృలు, దేవతలు, మిత్రులు — మేము కూడా — మరియు సమస్త జీవులు కోరుకుంటారు." "సమస్త రాజులను జయించి, భూమిని నీ ఆధీనంలోకి తెచ్చి, అవసరమైన సామగ్రిని సమకూర్చి, మహా యాగాన్ని నిర్వహించు." "నీ సోదరులు లోకపాలుల అంసంగా జన్మించారు. నీవు ఆత్మనిగ్రహం కలవాడవు; నీవు నన్ను జయించావు, నేను ఆత్మనిగ్రహం లేని వారికి జయించదగినవాడిని కాదు." "ఈ లోకంలో శక్తి, కీర్తి, సంపద, వైభవంలో నన్ను మించేవారు లేరు — దేవతలు కూడా కాదు, భూమి రాజులు అంతకన్నా కాదు." శుకుడు చెప్పాడు: ప్రభువు మాటలు విని, యుధిష్టిరుడు ఆనందంతో ముఖం వికసించి, విష్ణు శక్తితో సమర్థులైన తన సోదరులను దిక్కుల జయానికి పంపాడు. సహదేవుని శ్రీంజయులతో దక్షిణ దిక్కుకు, నకులుని పశ్చిమకు, అర్జునుని ఉత్తర దిక్కుకు, భీముని మత్స్యులు, కైకేయులు, మద్రులతో తూర్పు దిక్కుకు పంపాడు. ఆ వీరులు, అన్ని దిక్కుల రాజులను తమ శక్తితో జయించి, యజ్ఞానికి అవసరమైన అపార సంపదను అజాతశత్రువైన యుధిష్టిరునికి తీసుకొచ్చారు.