శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శుద్ధమైన నీటిలో స్నానం చేసి, పరిశుద్ధ వస్త్రాలు ధరించిన అనంతరం, అత్యంత ధర్మాత్ముడు క్రమంగా అన్ని కర్మలను ఆచరించాడు. అగ్నికి హోమం చేసి, నియమితమైన వాక్కుతో బ్రహ్మణాన్ని జపించాడు. ఉదయించే సూర్యుని సాక్షిగా తానే తనలోని దేవతా భాగాలను తృప్తిపరిచాడు. దేవతలను, ఋషులను, పితృదేవతలను, వృద్ధులను, బ్రాహ్మణులను ఆత్మనిగ్రహంతో పూజించాడు. ఆ తరువాత, బ్రాహ్మణులకు బంగారు కొమ్ములు కలిగిన, ముత్యాలహారాలతో అలంకరించబడిన, పాలు పంచే, ఆరోగ్యవంతమైన, దూడలతో కూడిన, మంచి వస్త్రాలతో కూడిన ఆవులను దానం చేశాడు. అలంకరించబడిన బ్రాహ్మణులకు ప్రతి రోజు వెండి గరితలతో కూడిన ఆవులను, లీనిన వస్త్రాలు, మృగచర్మాలు, నువ్వులు కూడా దానం చేసేవాడు. ఆవులకు, బ్రాహ్మణులకు, దేవతలకు, వృద్ధులకు, గురువులకు, సమస్త జీవులకు నమస్కరించాడు. తాను సృష్టించిన మంగళకర వస్తువులను స్పర్శించి ఆశీర్వాదాలను కోరుకున్నాడు. మానవులలో కిరీటమువంటి ఆయన తనే ధరించే వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, దివ్యపుష్పహారాలు, సుగంధద్రవ్యాలతో తానె తాను అలంకరించుకున్నాడు. యజ్ఞాగ్నిని, దర్పణాన్ని దర్శించి, ఆవులకు, ఎద్దులకు, బ్రాహ్మణులకు, దేవతలకు దానాలు ఇచ్చాడు. ప్రజలు, అంతఃపుర స్త్రీలు, ఇతర వర్గాల వారు కోరిన కోరికలను తీర్చాడు. వారందరినీ సంతోషపరిచి వారి ఆశీర్వాదాలను పొందాడు. పుష్పహారాలు, తాంబూలాలు, సుగంధద్రవ్యాలను ముందుగా బ్రాహ్మణులకు, తరువాత మిత్రులకు, సేవకులకు, భార్యలకు పంపిణీ చేశాడు. ఆ తరువాత తాను వాటిని ఆస్వాదించాడు. అంతలో, సూతుడు అద్భుతమైన రథాన్ని, సుగ్రీవాది గధరాజులతో యుక్తమై, తీసుకొని వచ్చాడు. నమస్కరించి, రథాన్ని సమర్పించాడు. రథసారధి చేయి పట్టుకొని, సత్యకి, ఉద్ధవునితో కలిసి రథంపై ఎక్కాడు. ఆ సమయంలో ఆయన తూర్పు పర్వతంపై ఉదయించే సూర్యునిలా ప్రకాశించాడు. అంతఃపుర స్త్రీలు సిగ్గుతో, ప్రేమతో ఆయనను చూశారు. ఎంతో కష్టపడి వారిని విడిచిపెట్టుకుంటూ, చిరునవ్వుతో, వారి మనసులను ఆకట్టుకుంటూ బయలుదేరాడు. వృష్ణివంశస్థులందరితో కూడి, సుధర్మ అనే సభామందిరంలో ప్రవేశించాడు. అక్కడ కూర్చున్నవారు ఆరు తరహా బాధల నుండి విముక్తులు. అతను అత్యున్నత సింహాసనంపై కూర్చొని, తన స్వీయ తేజస్సుతో అన్ని దిక్కులను ప్రకాశింపజేశాడు. వీరులైన యాదవుల మధ్య చంద్రుడు నక్షత్రాల మధ్య ప్రకాశించునట్లు కనిపించాడు. అక్కడ యజ్ఞాచార్యులు, నృత్యాచార్యులు వివిధ హాస్యరసాలతో, ఆనందంతో వచ్చి, భగవంతునికి సేవలు సమర్పించారు. నర్తకులు తాండవ నృత్యాలు ప్రదర్శించారు. మృదంగం, వీణ, మురజ, వేణువు, తాళాలు మొదలైన వాద్యాల నాదంతో నాట్యం, గానం, స్తుతి జరిగాయి. సూతులు, మగధులు, బందులు కీర్తనలు చేశారు. అక్కడ బ్రాహ్మణులు కూర్చొని, బ్రహ్మవిద్యలో నిపుణులై, పురాతన ధర్మపరులైన రాజుల కథలను వివరించారు. ఆ సమయంలో, ఓ రాజన్, అప్రతిమ రూపంతో ఒక పురుషుడు అక్కడికి వచ్చాడు. ద్వారపాలకులు భగవంతునికి తెలియజేసి, లోపలికి తీసుకువచ్చారు. ఆయన శ్రీకృష్ణునికి అంజలిపూట నమస్కరించి, అక్కడున్న రాజులకు జరాసంధుడి బంధనంలో ఉన్న రాజుల బాధను తెలియజేశాడు. జరాసంధుని జయాన్ని అంగీకరించని రాజులను బలవంతంగా బంధించాడు. రెండు పదివేల్ల సమూహాలుగా రాజులు గిరివ్రజలో నిర్బంధించబడ్డారు. ఆ రాజులు ఇలా ప్రార్థించారు: "కృష్ణా, కృష్ణా! అపారాత్మా! శరణాగత భయవినాశకా! మేము భవభయంతో, చిత్తభ్రాంతితో, నీ వద్ద శరణు కోరుతున్నాము." వారు ఇలా అన్నారు: "లోకం అధర్మంలో మునిగిపోతున్నది. నీ నుండి ఉద్భవించిన ఈ కార్యం నీ ఆరాధనకోసమే. ఎవడు ఎంత బలవంతుడైనా, నిద్రలేని వాడి ప్రాణాశను అకస్మాత్తుగా తెంచే వాడికి నమస్కారం." "ధర్మరక్షణ, అధర్మనిగ్రహార్థంగా భగవంతుడవు అవతరించావు. నీ ఆజ్ఞను ఎవరైనా అతిక్రమించగలరా? తమ కర్మఫలం ఎవరు పొందగలరు? మాకు తెలియదు. రాజుల ఆనందం పరాధీనమైన కలలాంటిది. ఎప్పుడూ భయభారంతో, మృతుల్లాంటి జీవితం మోస్తున్నాము. నీ ద్వారా సులభంగా లభించే, ఆత్మానందాన్ని వదిలి, మాయచేత మోసపోయి, మేము దుఃఖిస్తున్నాము." "కాబట్టి, నీ పాదాలు శరణాగతుల దుఃఖాన్ని తొలగిస్తాయి కనుక, మేం మగధుని కర్మబంధనాల్లో బంధించబడి ఉన్న మమ్మల్ని విమోచించు. నీవే పది వేలు ఏనుగుల బలాన్ని కలిగి, మృగాలలో సింహంలాంటి రాజును, అతని రాజభవనంలో మమ్మల్ని బంధించిన వాడిని, నియంత్రించావు." "అతని గర్వం దృఢంగా ఉండేది. లోకవిజయమందే ఆనందించేవాడు. నీవు యుద్ధంలో అతని చక్రాన్ని ఇరవై రెండు సార్లు ధ్వంసంచేసి అతన్ని పరాజయం చేశావు. ఇప్పుడు అతను నీ ప్రజలను బాధిస్తున్నాడు. ఓ అజేయుడా, తగిన ప్రకారం చర్య తీసుకో." ఆ సందేశవాహకుడు ఇలా అన్నాడు: "మగధుని చేత బంధించబడి, నీ దర్శనాన్ని కోరుతూ, వారు నీ పాదాలకు శరణు పొందారు. ఈ బాధితులకు మంగళం కలుగజేయుము." అప్పుడు శుకదేవుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ సందేశవాహకుడు ఇలా మాట్లాడుతున్న సమయంలో, తపోవంతుడైన దివ్య ఋషి నారదుడు, అరుణ జటామండలంతో, సూర్యునిలా ఆకస్మాత్తుగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆయన్ని చూసి, జగన్నాధుడైన శ్రీకృష్ణుడు తన పరిషత్తుతో పాటు లేచి, ఆనందంతో తలవంచి నమస్కరించాడు. యథావిధిగా అతిధి సత్కారం చేసి, ఆసనం సమర్పించి, శ్రద్ధాభక్తులతో మాధుర్యమైన మాటలతో నారదునిని ప్రశ్నించాడు. "ఈ రోజు మూడు లోకాల్లో శాంతి కలిగిందా? భయం లేనిదే ఉన్నదా? నారదా! నీవు లోకాల్లో సంచరిస్తూ, పరమాత్మధర్మాన్ని పెంచుతున్నావు." "యావత్ విశ్వంలో ఏదీ నీకు తెలియని విషయం లేదు. కాబట్టి, పాండవులు ఏమి ఉద్దేశ్యించారో చెప్పుము." శ్రీనారదుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ ప్రభూ! నీ మాయను ఎన్నోసార్లు చూశాను. దుర్లఘ్యమైనది. నీవే జగత్కర్త, మాయాధిపతి. నీవు స్వీయశక్తులతో భూతాలలో సంచరించునప్పుడు, నీ వైభవం దారువులో దాగిన అగ్నిలా మరుగున ఉంటుంది. కాబట్టి, నాకు ఆశ్చర్యమేమీ లేదు." "ఇక్కడ నీ కార్యాలను ఎవరు పూర్తిగా గ్రహించగలరు? నీవే స్వమాయతో సృష్టిని చేయుచూ, లయంచేయుచూ ఉంటావు. ఉన్నదనిపించేది కేవలం బుద్ధిగత ప్రతిబింబమే. భేదాతీత స్వరూపుడైన నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాను." "సంసారంలో సంచరించే ఆత్మకు మోక్షాన్ని ప్రసాదించే వాడు, శరీరదుఃఖాన్ని ఎరుగనిది, లీలావతారాలతో తన కీర్తిని వ్యాప్తి చేయువాడు, అంధకారాన్ని తొలగించువాడైన నిన్ను శరణు పొందుతున్నాను." "అయినా, ఓ బ్రాహ్మణ! నీ భక్తుడైన పాండుపుత్రుడు, నీ మేనమామగారి కుమారుడు, మానవ లోకాన్ని ఆశ్చర్యపరిచే కార్యాన్ని చేయబోతున్నాడని చెబుతాను." "పాండవ కుమారుడు బ్రహ్మపదాన్ని కోరుతూ, రాజసూయయాగంలో నిన్ను ఆరాధించబోతున్నాడు. ఓ ప్రభూ! నీవు సంతోషించాలి." "ఆ మహాయాగంలో దేవతలు, ఖ్యాతిగాంచిన ఇతర రాజులు కూడి, నీ దర్శనానికి ఉత్సాహంతో వచ్చి నిన్ను దర్శిస్తారు." "నిన్ను వినడం, పాడడం, ధ్యానం చేయడం వలన సమీపవాసులే పవిత్రులవుతారు. మరి నిన్ను దర్శించేవారు, స్పర్శించేవారు ఎంత గొప్ప ఫలితాన్ని పొందగలరో!" "నీ పాదాల మహిమ త్రిలోకంలో ప్రసిద్ధి. ఆ నీటి ప్రవాహం స్వర్గంలో మందాకినీ, పాతాళంలో భోగవతీ, భూలోకంలో గంగా అని పిలవబడుతుంది. ఆ నీరు జగత్తును పవిత్రం చేస్తుంది. నీ పాదజలము అన్ని లోకాలకు మంగళాన్ని కలిగించుగాక!" శుకదేవుడు ఇలా అన్నాడు: అప్పుడు, తనవారందరూ విజయానికి ఉత్సాహంగా ఉన్న వేళ, కేశవుడు ముద్దు నవ్వుతో, మధురమైన మాటలతో తన సేవకుడైన ఉద్ధవునిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.