శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

రాముని పరాక్రమానికి గుర్తుగా, ఇప్పటికీ ఆ నగరం గంగా నదికి దక్షిణంగా ఉన్న ఎత్తైన ప్రదేశంలో, అందరికీ దర్శనమిస్తూనే ఉంది. ఇలా భగవత్పురాణం పదో స్కందంలోని ఉత్తర భాగంలో ‘హస్తినాపురాన్ని లాగిన సంకర్షణుని విజయము’ అనే అరవయ్యెనిమిదవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఒక రోజు శుకదేవ మహర్షి ఇలా చెప్పారు: నరకాసురుని సంహారం, అనేకమంది స్త్రీలను కృష్ణుడు ఒక్కడే వివాహం చేసుకున్నాడని విని, మహర్షి నారదుడు ఆ ఆశ్చర్యకరమైన దృశ్యాన్ని చూడాలని తపనతో ఉన్నాడు. ఒకే శరీరంతో, ఎనిమిదివేల రెండువందల మంది స్త్రీలను, ప్రతి ఒక్కరిని వారి వారి ఇంట్లో, సమకాలికంగా వివాహం చేసుకున్నాడంటే అది ఎంత ఆశ్చర్యం! ఆ దివ్యమైన దృష్టిని పొందాలని నారదుడు ద్వారకాపురికి వెళ్లాడు. అక్కడ ఉద్యానవనాలు, ఉద్యానపార్కులు పుష్పవంతంగా ఉన్నాయి. పక్షుల గానాలతో, బ్రాహ్మణుల మంత్రోచ్చారణలతో నగరం మార్మోగుతోంది. అందమైన నీలకమలాలు, ఉడుతలులు, పన్నగజాతి కమలాలు, కుముదాలతో అలంకరించబడిన సరస్సులు, పొడవైన మునగలు, హంసలు, క్రౌంచపక్షుల అరుపులతో నిండిపోయాయి. నవ లక్షల క్రిస్టల్, వెండి మేడలు, మహా పచ్చలతో సమానంగా మెరిసే భవనాలు, బంగారు, రత్నాల అలంకరణలతో అలంకరించబడ్డాయి. నగరంలోని వీధులు, గదులు, చౌరస్తాలు, బజార్లు ప్రతి ఒక్కటి ప్రత్యేకంగా కనిపించాయి. అందమైన సభామందిరాలు, దేవాలయాలు మెరుస్తున్నాయి. రహదారులు, ప్రాంగణాలు, దారులు, తలుపులు నీటితో చల్లబడ్డాయి. ఎక్కడికక్కడ జెండాలు, గడ్డపాల్లు వేసి సూర్యకాంతిని అడ్డుకున్నారు. అంతర్గృహాల్లోని వైభవాన్ని ప్రతి గృహస్థుడు గౌరవించాడు. అక్కడ హరివారు తన నైపుణ్యాన్ని త్వష్టృ దేవుడు స్వయంగా నిర్మించినట్లు చూపించారు. నారదుడు ఆ పదహారు వేల అందంగా అలంకరించబడిన గృహాల్లో ఒకదానిలోకి ప్రవేశించాడు. అది శౌరి భార్యలలో ఒకరిదే అయిన గొప్ప మందిరం. ఆ మందిరం ముత్యాల దండలతో అలంకరించబడిన త్వష్టృ నిర్మితమైన చత్రాలతో, అద్భుతమైన రత్నాలూ దంతాలుతో తయారైన ఆసనాలు, మంచాలతో, ఎర్రపచ్చల స్తంభాలతో, ఉత్తమమైన వైడూర్యాల నేలకు, నీలవజ్రాల గోడలకు, అపూర్వమైన కాంతితో మెరిసే నేలతో నిర్మితమైంది. అందులోని దాసీలు అద్భుతమైన వస్త్రాలు ధరించి ఉన్నారు కాని గొలుసులు లేవు. పురుషులు మెరిసే వస్త్రాల్లో, నడుము బందాలు, తలపాగాలు, రత్న కుండలాలతో అలంకరించబడ్డారు. రత్నాల దీపాల వెలుగుతో చీకటి తొలగిపోయింది. వివిధ రకాల బాల్కనీల్లో నాట్యమాడుతున్న నెమళ్లు, ధూపధూపాలు, పూజా సామగ్రి అమర్చబడి ఉన్నాయి. లోపలికి, బయటికి వెళ్లే వారిని, మేధావులు గళమెత్తి స్తోత్రాలు పాడుతూ గౌరవించారు. అక్కడ వేలాది దాసీమణుల మధ్య, అందం, యౌవనం, వస్త్రధారణలో సమానంగా ఉన్నవారి మధ్య, నారదుడు ఆ మహారాణిని చూశాడు. ఆమె స్వయంగా సాత్వతులాధిపతి శ్రీకృష్ణునికి బంగారు లతికతో చేసిన చామరాన్ని ఊదుతోంది. ఆ సమయంలో, సర్వధర్మాధికారి, భగవంతుడు తన పీఠం మీద నుండి వెంటనే లేచి, నారదుని పాదాలకు తన మకుటధారణ చేసిన తలతో వందనం చేసి, కౌశల్యంతో అతన్ని తన ఆసనంలోకి ఆహ్వానించాడు. ఆపైన, జగత్తుకు ఉపదేశకుడు అయినా, సద్గుణాల అధిపతి అయినా, ఆయన నారదుని పాదాలను కడిగి, ఆ నీటిని తన తలపై చల్లుకున్నాడు. ఆయన పాదపద్మాల పవిత్రతే 'బ్రాహ్మణ్యదేవుడు' అనే మహాక్షేత్రంగా ప్రశస్తి పొందింది. దేవర్షులలో శ్రేష్ఠుడైన నారదుని ఘనంగా సత్కరించిన అనంతరం, పురాతన ఋషి నారాయణుడు, నరునికి మిత్రుడు అయిన ఆయన, మధురంగా, శాస్త్రోక్తంగా ఇలా అడిగాడు: "ప్రభూ! మీకు మేమేమి చేయగలము, భగవంతుడా?" నారదుడు ఇలా అన్నాడు: "ప్రపంచాధిపతివైన మీలో, అందరితో సౌహార్దత చూపడం, దుష్టుల పట్ల స్వయం నియంత్రణ కలిగి ఉండటం ఆశ్చర్యం కాదు. జగత్తు మంగళం కోసం మీరు స్వేచ్ఛగా అవతరించుతూ, దాన్ని సంరక్షిస్తారు. మేము ఈ సంగతిని బాగా తెలుసు." "మీ పాదయుగాలను దర్శించాను. అవి మానవులకు మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాయి. బ్రహ్మాదుల వంటి మహాజ్ఞానులు హృదయంలో ధ్యానించే అవి, సంసారపు బావిలో పడ్డవారికి ఆధారంగా నిలుస్తాయి. నేనూ వాటిని ధ్యానిస్తూ తిరుగుతాను. దయచేసి, నాకు స్మరణశక్తిని ప్రసాదించండి." అంతట నారదుడు మరొక రోజు, కృష్ణుని యోగమాయను తెలుసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో, మరొక భార్య ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ ఆయన ప్రియురాలితో, ఉద్ధవునితో కలిసి పాశాక్రిడలో మునిగిపోయి ఉన్న కృష్ణుని చూశాడు. అతనికీ సత్కారంగా లేచి, ఆసనం ఇచ్చి, గౌరవంగా ఆహ్వానించారు. అక్కడ కృష్ణుడు, తనను తెలియని వాడిలా, "ప్రభూ! మీరు ఎప్పుడు వచ్చారు? మాదిరి అసంపూర్ణులైనవారు, సంపూర్ణులైన మీలాంటి వారికి ఏమి చేయగలరు?" అని అడిగాడు. ఇంకా, "బ్రాహ్మణా! ఈ అద్భుత జన్మగురించి చెప్పండి," అని అడిగినా, నారదుడు ఆశ్చర్యపడి, మౌనంగా అక్కడి నుంచి మరో ఇంటికి వెళ్లాడు. అక్కడ కూడా, గోవిందుడు తన చిన్న పిల్లలతో ఆనందంగా ఉండటం చూశాడు. ఇంకొక ఇంటిలో, స్నానానికి సిద్ధమవుతున్నాడు. మరొకచోట, అగ్నికి హోమాలు సమర్పిస్తూ, పంచయజ్ఞాది కర్మలు నిర్వహిస్తూ, బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెడుతూ, మరికొన్ని చోట్ల తాను మిగిలిన అన్నాన్ని తింటూ ఉన్నాడు. కొన్ని చోట్ల, సంధ్యాకాలంలో, నియమిత వాక్కుతో వేదపారాయణం చేస్తున్నాడు. ఇంకొకచోట, ఖడ్గం, కవచంతో ధనుర్విద్య మార్గాల్లో సంచరిస్తున్నాడు. మరొకచోట, గుర్రాలు, ఏనుగులు, రథాలతో, బలరామునితో కలిసి ప్రయాణిస్తున్నాడు; ఇంకొకచోట, మంచంపై విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, గానకారుల స్తుతులు ఆలకిస్తున్నాడు. కొన్ని చోట్ల, ఉద్ధవుడు వంటి మంత్రి మండలితో సలహాలు చేస్తూ ఉన్నాడు; మరికొన్ని చోట్ల, అంతఃపుర స్త్రీల మధ్య జలక్రీడల్లో పాల్గొంటున్నాడు. ఎక్కడికక్కడ, అలంకృతమైన గోవులను ప్రముఖ బ్రాహ్మణులకు దానం చేస్తూ ఉన్నాడు; మరికొన్ని చోట్ల, శుభకరమైన ఇతిహాసాలు, పురాణాలు వినిపిస్తున్నాడు. కొన్ని చోట్ల, ప్రియురాలితో కలిసి హాస్య కథలతో ఇంట్లో నవ్వుతూ ఉన్నాడు; మరికొన్ని చోట్ల ధర్మంలో, ఇంకొన్ని చోట్ల అర్థ, కామ విషయాల్లో నిమగ్నమై ఉన్నాడు. ఒకచోట, ఒంటరిగా కూర్చుని, ప్రకృతికి అతీతమైన పరమాత్మను ధ్యానిస్తున్నాడు; మరొకచోట, గురువులకు సుఖాలు, ఉపచారాలు సమర్పిస్తూ సేవచేస్తున్నాడు. కొన్ని చోట్ల, కేశవుడు కొందరితో ఒప్పందాలు కుదుర్చుకుంటూ, మరికొన్ని చోట్ల యుద్ధం చేస్తూ ఉన్నాడు; ఇంకొన్ని చోట్ల, రామునితో కలిసి సజ్జనుల క్షేమం గురించి ఆలోచిస్తున్నాడు. తగిన సమయంలో, తన కుమార్తెలను, కుమారులను, వారికి తగిన వరులను, వరుణులను వివాహం చేసి, తగిన సంపదను ఇచ్చాడు. తన పిల్లల వివాహాలు, ఉపనయనాది మహోత్సవాలు ఘనంగా నిర్వహించాడు. ఇవన్నీ చూసి, యోగేశ్వరుని లీలకు లోకాలు ఆశ్చర్యపడ్డాయి. కొన్ని చోట్ల, సమస్త దేవతలను మహాయజ్ఞాలతో ఆరాధిస్తున్నాడు; ఇంకొన్ని చోట్ల, బావులు, తోటలు, మఠాలు నిర్మించి ధర్మాన్ని పోషిస్తున్నాడు. కొన్ని చోట్ల, సింధు దేశపు గుర్రంపై ఎక్కి వేటాడుతూ, యదుకుల శ్రేష్ఠులతో కలిసి బలి జంతువులను వధిస్తున్నాడు. అప్రకటిత రూపంలో, అంతఃపురాల్లో, ఇతర గృహాల్లో యోగేశ్వరుడు అనేక స్థితులను అనుభవించేందుకు సంచరిస్తున్నాడు. అంతట నారదుడు, చిరునవ్వుతో, హృషీకేశుని వైభవాన్ని, ఆయన మానవస్వభావాన్ని, యోగమాయను చూసి ఇలా అన్నాడు: "మీ యోగమాయను మేము తెలుసు. మాయలో నిపుణులైన వారికీ అది గ్రహించలేనిది. అది యోగేశ్వరుని నుండి, మీ పాదసేవ ద్వారా వెలుగుతుంది.