శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

కౌరవులు కోపంతో ఇలా అన్నారు: ‘‘ఈ బాలుడు అతిక్రమంగా ప్రవర్తించాడు; మనలను నిర్లక్ష్యం చేసి, మన కుమార్తెను ఆమె ఇష్టంలేకుండానే బలవంతంగా పట్టుకున్నాడు.’’ అంతట వారు, ‘‘ఈ దురహంకారిని బంధించాలి; వృష్ణులు ఏమి చేస్తారు? వారు మన దయవల్ల లభించిన భూమిని ఆస్వాదిస్తున్నారు,’’ అని తమలో మాట్లాడుకున్నారు. అంతేకాక, ‘‘వృష్ణులు తమ కుమారుడు బంధించబడ్డాడని విన్నప్పుడు ఇక్కడికి వచ్చినా, వారి గర్వం నశించి, నియంత్రిత శ్వాసలవలె నిశ్చలంగా మారిపోతారు,’’ అని వారు అనుకున్నారు. అలా కర్ణుడు, శాల, భూరి, యజ్ఞకేతు, సుయోధనుడు, కురువృద్ధుల సహాయంతో సంభను బంధించేందుకు ప్రయత్నించారు. ధృతరాష్ట్రులు తనను వెంబడించడాన్ని గమనించిన సంభుడు, మహారథుడైన వాడు, తన మహోన్నత ధనుస్సును పట్టుకుని, సింహంలా ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు. కోపంతో ఉన్న కౌరవులు, ‘‘నిలువు! నిలువు!’’ అంటూ సంభుని చుట్టుముట్టి, కర్ణుడు తదితరులు బాణవర్షాన్ని కురిపించారు. యదువంశజుడైన ఆ బాలుడు, కురువుల బాణాలకు లోనైనా, చిన్న జంతువులకు భయపడని సింహంలా, ఏ మాత్రం సహించలేదు. తన ధనుస్సును బిగించి, ఆ వీరుడు కర్ణుడు సహా ఆరుగురు మహారథులను ఏకకాలంలో, విడివిడిగా బాణాలతో గాయపరిచాడు. నాలుగు బాణాలతో నాలుగు గుర్రాలను, ఒక్కొక్క బాణంతో రథసారథులను, మహారథులను గాయపరిచాడు. ఇందుకు వారు సంభుని శౌర్యాన్ని గౌరవించారు. అయితే, వారు సంభుని రథాన్ని ధ్వంసం చేసి, నాలుగు గుర్రాలను బాణాలతో హతమార్చి, రథసారథిని చంపి, మరో బాణంతో ఆయన ధనుస్సును నరికివేశారు. చివరికి, కష్టపడి సంభుని బంధించి, రథరహితుడిని చేసి, విజేతలైన కౌరవులు తమ కుమార్తెతో, సంభునితో సహా నగరంలో ప్రవేశించారు. ఈ విషయం నారదమహర్షి ద్వారా విన్న వృష్ణులు, రాజా ఉగ్రసేనుని ప్రేరణతో, కోపంతో కౌరవులను ఎదుర్కొనడానికి సిద్ధమయ్యారు. కాని, కలహ నివారకుడైన రాముడు (బలరాముడు), ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్న వృష్ణులను శాంతపరిచాడు; కౌరవులు, వృష్ణుల మధ్య యుద్ధం జరగకూడదని ఆయన ఆకాంక్షించాడు. ఆ తర్వాత, బ్రాహ్మణులు, వంశవృద్ధులతో కూడిన ప్రకాశవంతమైన రథంలో చంద్రుడిలా హస్తినాపురానికి రాముడు చేరుకున్నాడు. గజాహ్వయ నగరానికి చేరుకొని, బయటి ఉద్యానవనంలో నివసిస్తూ, ఉద్ధవుని ద్వారా ధృతరాష్ట్రుని దగ్గరకు సందేశమిచ్చాడు. ఉద్ధవుడు, ఆచారానుసారం అంబికా కుమారుడిని, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, బాహ్లికుడు, దుర్యోధనుని నమస్కరించి, రాముని రాకను ప్రకటించాడు. రాముడు, తమ ప్రియ మిత్రుడు వచ్చాడని విన్న కౌరవులు, ఆనందంతో, పూజాసామగ్రితో ఆయనను ఆహ్వానించారు. యథావిధిగా గోవు, పాద్యాన్ని సమర్పించి, ఆయన మహిమను తెలిసినవారు బలరామునికి నమస్కరించారు. సంబంధువుల క్షేమాన్ని విని, వారి పరస్పర శుభాకాంక్షలు తెలుసుకున్న రాముడు, ఏ సంకోచం లేకుండా ఇలా పలికాడు: ‘‘భూమిపతియైన ఉగ్రసేనుడు ఏ ఆజ్ఞ ఇచ్చినా, మీరు ప్రశాంతంగా వినాలి, ఆలస్యం చేయకుండా ఆచరించాలి. మీరు అనేకమందైనా, ధర్మవంతుడైన వాడిని అధర్మపూర్వకంగా ఓడించి బంధించారు; బంధుత్వం కోసం నేను దీన్ని సహిస్తున్నాను.’’ బలరాముని వీర్యశౌర్యపూర్వకమైన మాటలు విని, కురువులు ప్రోద్గారంగా స్పందించారు: ‘‘హా! ఆశ్చర్యం. కాలచక్రం ఎంత బలమైనదో! తలపై కిరీటం ధరించేవాడు, పాదరక్షలు వేసుకుని పైకి ఎక్కాలనుకుంటాడు. ఈ వృష్ణులు, మనతో సమానంగా పడకలు, ఆసనాలు, భోజనం పంచుకుంటూ, మనం ఇచ్చిన రాజాసనాల్లో కూర్చున్నారు. మన నిర్లక్ష్యంతో వారు రాజసంబ్రామాలు, పీఠాలు, శంఖాలు, ఛత్రాలు, కిరీటాలు, సింహాసనాలు, శయనాలు ఆస్వాదిస్తున్నారు. ఇప్పుడిప్పుడే యాదవులు రాజసత్కారాలకు పాత్రులయ్యారు; మన దయవల్ల అభివృద్ధి చెందిన వారు, ఈ రోజు నిర్లజ్జగా మమ్మల్ని ఆదేశిస్తున్నారు. ఇంద్రుడే అయినా, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, అర్జునుడు వంటి కురువులతో కలసి, అడవిలో సింహం మృగాన్ని పట్టుకున్నట్టు, మనం ఇవ్వని దాన్ని ఎలా తీసుకోగలడు?’’ శ్రీ బాదరాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: జన్మ, బంధుత్వం, ధనసంపద వల్ల గర్వభరితులై, బలరాముని కఠినంగా పలికిన ఆ కురువులు, సంస్కారం లేని వారు, నగరంలోకి ప్రవేశించారు. కురువుల దురాచారాన్ని, వారి దుర్వచనాలను విని, అచ్యుతుడు (బలరాముడు), కోపంతో, నవ్వుతూ పదే పదే ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఈ దుర్మార్గులు, వివిధ గర్వాలతో పొంగిపోతూ, శాంతిని కోరడం లేదు; వీరికి నియంత్రణే శిక్ష, జంతువులకు దెబ్బలవలె. నేను శాంతికోసం వచ్చాను; కోపంతో ఉన్న యాదవులను, కృష్ణుడిని శాంతపరిచాను. ఈ మూర్ఖులు, కలహప్రియులు, దుర్మార్గులు, నన్ను పదే పదే నిర్లక్ష్యం చేసి, గర్వంతో దుర్వచనాలు పలికారు. ఉగ్రసేనుడు, బలవంతుడు, భోజ, వృష్ణి, అంధకుల అధిపతి; ఇంద్రుడు, లోకపాలకులు కూడా ఆయన ఆజ్ఞను పాటిస్తారు. ఆయనే అమరలోకంలో ఉన్న సుధర్మ సభను ప్రవేశించినవాడు, పారిజాత వృక్షాన్ని అమర లోకంనుంచి తెచ్చినవాడు; ఆయన రాజాసనానికి అర్హుడే. యావత్తు శ్రీదేవి ఆయన పాదాల వద్ద సేవచేస్తుంది; లోకపాలకుల కిరీటాలు ఆయన పాదధూళిని మోస్తాయి; బ్రహ్మ, శివుడు, నేనూ ఆయన అంశం యొక్క అంశాలు మాత్రమే; ఆయనకు రాజసత్కారాలు ఏమిటి? వృష్ణులు, కురువులు ఇచ్చిన భూమిని ఆస్వాదించగా, మేము పాదరక్షలు, కురువులు తలపై కిరీటంలా ఉన్నారు. ధనమదంతో, అసంబద్ధంగా, కఠినంగా మాట్లాడే వారిని ఎవరు సహించగలరు? ఈ రోజు నేనే కౌరవులను భూమిపై లేకుండా చేస్తాను!’ అని బలరాముడు కోపంతో తన హలాన్ని పట్టుకుని, మూడు లోకాల్ని కాల్చే ఉద్దేశంతో లేచాడు. అతడు తన హలాగ్రంతో హస్తినాపురాన్ని చీల్చి, కోపంతో, గంగలోకి లాగడం ప్రారంభించాడు.