శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ద్వివిదుని వధించినప్పుడు, అతడు నేలపై పడిపోతూ భయంతో భూమి కంపించిపోయింది. చెట్లు కూడా వణికిపోయాయి. కురువంశశిరోమణి! అది గాలి తాకిన కొండలా, లేదా నీటిపై ఊగిసలాడే పడవలా అనిపించింది. ఆ సమయంలో ఆకాశంలో దేవతలు, సిద్ధులు, మహర్షులు "విజయము!", "నమస్సు!", "బాగుంది! బాగుంది!" అంటూ హర్షధ్వానాలు చేశారు. పుష్పవృష్టి కురిపించారు. ఈ విధంగా, లోకానికి బాధ కలిగించిన ద్వివిదుని సంహరించిన తర్వాత, ప్రజలందరి ప్రశంసలు అందుకుంటూ భగవంతుడు తన స్వంత పట్టణంలోకి ప్రవేశించారు. ఇంతటితో, శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలోని పదో స్కంధం, ద్వితీయార్థంలో ఉన్న అరవై ఏడవ అధ్యాయం—"ద్వివిదుని వధ"—ఇక్కడ ముగిసింది. తర్వాత సంభవించిన సంఘటనలు ఇలా ఉన్నాయి. సాంభుని వివాహం, అలాగే బలరాముడు హస్తినాపురాన్ని లాగడం గురించి చెప్పబడింది. కౌరవులు కోపంతో, "ఈ బాలుడు నిరంకుశుడు; మమ్మల్ని అవమానించి, మన కుమార్తెను మన అనుమతి లేకుండా బలవంతంగా తీసుకెళ్లాడు" అని అన్నారు. "ఈ దురహంకారిని బంధించాలి. వృష్ణులు ఏమి చేస్తారు? వారు మన దయవల్ల లభించిన భూమిలో ఆనందంగా జీవిస్తున్నారు. మనం ఈ వార్తను విన్నాక వారు ఇక్కడకు వచ్చినా, వారి గర్వం నశించి, నియంత్రిత శ్వాసలు లాగి వదిలినట్టు ప్రశాంతంగా మారిపోతారు," అని వారు తలచారు. కర్ణుడు, శాలుడు, భూరి, యజ్ఞకేతు, సుయోధనుడు—ఈ కౌరవ పెద్దల సహాయంతో—సాంభుని బంధించడానికి ముందుకు వచ్చారు. ధృతరాష్ట్రులంతా తనను వెంబడించడాన్ని చూసి, సాంభుడు మహారథుడు తన గొప్ప విల్లు పట్టుకుని, సింహంలా ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు. కోపంతో ఉన్న వారు "నిలువు! నిలువు!" అని అరవుతూ, కర్ణుడు మొదలైన వారు బాణవర్షం కురిపించారు. అయినా సాంభుడు, యాదవ వంశజుడైన ఆ బాలుడు, కురువుల బాణాలకు భయపడలేదు; అది చిన్న జంతువులను లెక్క చేయని సింహంలా. తన విల్లు తడిమి, ఆ యోధుడు కర్ణుడుతో సహా ఆరు మంది రథయోధులను ఒకేసారి, విడివిడిగా బాణాలతో గాయపరిచాడు. నాలుగు గుర్రాలను నాలుగు బాణాలతో, ప్రతి రథసారథిని ఒక్కొక్క బాణంతో, అలాగే రథస్థులైన మహాయోధులను గాయపరిచాడు. దీనికోసం వారు అతనికి గౌరవం చూపారు. కానీ, వారు అతని గుర్రాలను, రథసారథిని, విల్లును నాశనం చేసి, అతన్ని రథం లేని వాడిగా చేశారు. చివరకు, అతన్ని బంధించి, ఎంతో కష్టం మీద రథం లేని వాడిని చేసి, విజయం సాధించిన కౌరవులు సాంభుని, తమ కుమార్తెను పట్టుకొని నగరంలోకి ప్రవేశించారు. ఈ వార్తను నారదుడు చెప్పగా, వృష్ణులు కోపంతో ఉగ్రసేనుని ప్రేరణతో కౌరవులను ఎదుర్కొనడానికి సిద్ధమయ్యారు. కానీ, బలరాముడు ఆయుధధారులైన వృష్ణులను శాంతపరిచి, కౌరవులు-వృష్ణుల మధ్య కలహం జరగకూడదని, వివాద నివారకుడిగా ఉండాలనుకున్నాడు. బలరాముడు ప్రకాశమానమైన రథంలో, బ్రాహ్మణులు, వంశపితామహులతో కూడి, నక్షత్రాల మధ్య చంద్రుడిలా హస్తినాపురానికి వెళ్లాడు. గజాహ్వయానికి చేరుకుని, నగరబయట ఉద్యానవనంలో నిలిచాడు. అక్కడి నుంచి ఉద్ధవుని ధృతరాష్ట్రుని వద్దకు పంపాడు. ఉద్ధవుడు, అంబికా కుమారుడు ధృతరాష్ట్రుని, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, బహ్లికుడు, దుర్యోధనుడిని యథావిధిగా నమస్కరించి, బలరాముని రాకను ప్రకటించాడు. వారి ప్రియమిత్రుడు బలరాముడు వచ్చాడని విని, వారు హర్షంతో, శుభప్రదమైన అర్చనలు చేసి, అందరూ కలిసి అతనిని సత్కరించడానికి వచ్చారు. సక్రమంగా కలుసుకుని, పాద్యార్ఘ్యాదులను సమర్పించి, బలరాముని మహిమ తెలుసుకున్న వారు అతనికి నమస్కరించారు. తమ బంధువులు క్షేమంగా ఉన్నారని తెలుసుకొని, వారి క్షేమపరిచర్యలు విచారించిన తరువాత, బలరాముడు నిర్భయంగా ఇలా అన్నాడు: "భూమిపతి ఉగ్రసేనుడు ఏ ఆజ్ఞ ఇచ్చినా, మీరు స్థిరమైన మనస్సుతో వినిపించి, ఆలస్యం చేయకుండా నిర్వర్తించాలి. మీరు ఎంతో మంది ఉన్నా, ధర్మబద్ధుడైన వాడిని అధర్మబద్ధంగా ఓడించి బంధించారు. బంధుత్వం కోసం నేను దీన్ని సహించాను." బలరాముని వీర్యశౌర్యసంపన్నమైన మాటలు విని, కోపంతో ఉన్న కౌరవులు ఇలా అన్నారు: "హాయ్! కాలచక్రం ఎంత విచిత్రంగా ఉంది! ఎవరైనా పైకి ఎదగాలనుకుంటే, తలపై కిరీటం ధరించి, పాదాలలో చెప్పులు వేసుకుంటాడు. యౌవనంతో కూడిన వృష్ణులు, మనతో మంచం, ఆసనం, భోజనం పంచుకుంటూ, మనకు సమానులయ్యారు. మనం వారికి రాజాసనాలు ఇచ్చాం. వారు పంకజచామరాలు, శంఖం, శ్వేతఛత్రం, కిరీటం, సింహాసనం, మంచం—ఇవన్నీ మన నిర్లక్ష్యంతో పొందారు. ఇక చాలును! మనం ఇచ్చిన గౌరవాలతో యాదవులు రాజసంబంధిత గుర్తింపులు పొందారు. మన దయవల్ల ఎదిగిన వారు, నేడు మనకే ఆజ్ఞలు ఇస్తున్నారు, నిర్లజ్జగా. భీష్ముడు, ద్రోణుడు, అర్జునుడు వంటి కురువులతో కూడిన ఇంద్రుడే అయినా, మనం ఇవ్వని దానిని ఎలా లాగిపోతాడు? అడవిలో సింహంలా మృగాన్ని ఎలా లాగిపోతాడో, అలాగే." శ్రీ బాదరాయణుడు ఇలా అన్నారు: "జన్మ, బంధుత్వం, ఐశ్వర్యం వల్ల వారి గర్వం పెరిగింది. కఠినమైన మాటలు బలరామునికి చెప్పి, ఆ సుసంస్కారరాహిత్యులు నగరంలోకి వెళ్లిపోయారు." కౌరవుల దురాలోచన, దుష్టమైన మాటలు విని, అచ్యుతుడు (కృష్ణుడు) కోపంతో, చూడలేని విధంగా నవ్వుతూ పదేపదే ఇలా అన్నాడు: "ఇలాంటి పాపులు, ఎన్నో గర్వాలతో పొంగిపోతూ, శాంతిని కోరరు. వీరికి నియమం అవసరం, అది మృగాలకు దండం వలె. నేను శాంతికోసం వచ్చాను; కోపంతో ఉన్న యాదవులను, కృష్ణుని కూడా మృదువుగా శాంతపరిచాను. అయినా, ఈ మూర్ఖులు, కలహప్రియులు, పాపులు, పదేపదే నన్ను అపహాస్యం చేశారు, గర్వంతో మాట్లాడారు. ఉగ్రసేనుడు మహాబలుడు, భోజులు, వృష్ణులు, అంధకుల పాలకుడు. ఇంద్రుడూ, లోకపాలకులందరూ అతనికి విధేయులు. అతని ద్వారా సుధర్మా సభను ప్రవేశించి, అమరలోకానికి చెందిన పారిజాత వృక్షాన్ని తెచ్చి అనుభవిస్తున్నారు. అతను రాజాసనానికి అర్హుడు కాదా? అతని పాదాల వద్ద లక్ష్మీదేవి స్వయంగా సేవ చేస్తోంది. అన్ని లోకాల అధిపతి అయిన అతను, రాజసంబంధిత గౌరవాలకు అర్హుడు కాదా?" ఈ విధంగా, భగవంతుని మహిమను, కౌరవుల గర్వాన్ని, బలరాముని శాంతప్రయత్నాన్ని, యాదవుల పరాక్రమాన్ని ఈ కథలో మనం చూస్తాము.