శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

పండితులు, యోగంలో స్థిరమైనవారు, జ్ఞానులు, బ్రహ్మన్‌ వాక్యాలను పలుకువారు—ఇవన్నీ శాస్త్రగ్రంథాలను సమగ్రంగా పరిశీలించినా, అతని విముక్తికి మార్గాన్ని కనుగొనలేదు. అప్పుడు, అందరూ సూర్యుని వాక్యాలను అతని విముక్తికి పరమంగా స్థిరపరిచారు. ఆ సమయంలో, గోకర్ణుడు సూర్యుని వేగాన్ని నియంత్రించాడు. "ఓ లోకసాక్షి! నీవు విముక్తికి కారణాన్ని చెప్పు," అని గోకర్ణుడు వినయంగా నమస్కరించి అడిగాడు. దూరం నుండి వినిపించిన ఈ మాటలకు సూర్యుడు స్పష్టంగా సమాధానం ఇచ్చాడు: "శ్రీమద్భాగవతాన్ని ఏడు రోజుల పాటు పారాయణం చేయాలి—ఇది విముక్తిని కలిగిస్తుంది." సూర్యుని ఈ వాక్యాన్ని అందరూ ధర్మ స్వరూపంగా అంగీకరించారు. అందరూ, "ఇది కృషితో చేయాలి, నిజంగా సులభమైనది," అని అన్నారు. గోకర్ణుడు సంకల్పంతో భాగవత పారాయణాన్ని ప్రారంభించాడు. ఆ పారాయణాన్ని వినేందుకు గ్రామాలు, పరిసర ప్రాంతాల నుండి జనాలు వచ్చారు—కాళ్లులేని వారు, చూపు లేని వారు, వృద్ధులు, మందమైన వారు, పాప నాశనార్థం అందరూ వచ్చారు. అత్యంత విశాలమైన సభ ఏర్పడింది, దివ్యులు కూడా ఆశ్చర్యపడ్డారు. గోకర్ణుడు ఆసనాన్ని అధిష్టించి, కథను ప్రారంభించాడు. ఆ సమయంలో, మరణించిన వాడు కూడా అక్కడికి వచ్చి, ఇక్కడ అక్కడ స్థలం కోసం చూస్తూ, ఏడుపొడుగుల బాంబు కనిపెట్టాడు. ఆ బాంబు అడుగులోని రంధ్రంలో ప్రవేశించి, వాయువు రూపంలో ఉండలేక, బాంబులో ప్రవేశించాడు. వైష్ణవ బ్రాహ్మణుడిని ప్రధాన శ్రోతగా భావించి, ధేనువు కుమారుడు స్పష్టంగా మొదటి స్కందం నుండి కథను ప్రారంభించాడు. ప్రతి రోజు ముగిసే సమయంలో, శ్లోకాన్ని పారాయణం చేసినప్పుడు, అద్భుతమైన సంఘటన జరిగింది: బాంబులోని ముడి చీలిపోయింది, ధర్మవంతులు చూసారు. రెండవ రోజు సాయంత్రం రెండవ ముడి, మూడవ రోజు మూడవ ముడి చీలిపోయాయి. ఈ విధంగా, ఏడు రోజుల పాటు, ఏడు ముడులు విడిపోయాయి. అతను ద్వాదశ స్కందాలను పూర్తిగా విన్న తరువాత, ప్రేతరూపాన్ని విడిచాడు. అతను తులసి మాల ధరించిన, పీతాంబర ధరించిన, మేఘశ్యామంగా, కిరీటం, కుండలాలు ధరించిన దివ్యరూపాన్ని ధరించాడు. అతను వెంటనే తన సోదరుడు గోకర్ణునికి నమస్కరించి, "నీ కరుణ వల్ల నేను బంధనాన్ని, ప్రేతరూపాన్ని విడిచాను," అని చెప్పాడు. "భాగవత కథా పారాయణం పుణ్యమయమైనది, ఇది ప్రేతుల బాధను నశింపజేస్తుంది; ఏడు రోజుల పారాయణం కృష్ణలోకాన్ని సాధించేందుకు ఫలాన్ని ఇస్తుంది." "ఏడు రోజుల వినిపించడాన్ని ప్రారంభిస్తే, పాపాలు కంపించాయి; ఈ కథ వినిపించడమే వెంటనే విముక్తిని కలిగిస్తుంది. తేమతో ఉన్నా, పొడిగా ఉన్నా, తేలికగా, భారంగా, వాక్యంతో, మనస్సుతో, కార్యంతో చేసినా, వినిపించడమే పాపాన్ని కాల్చుతుంది, అగ్ని ఇంధనాన్ని కాల్చినట్లుగా." "భారతదేశంలో, జ్ఞానుల మధ్య, దేవతల సభలో, ఈ కథను వినని వారి జన్మను ఫలహీనంగా ప్రకటించారు. శుకదేవుని ఉపదేశాన్ని వినకుండా, బలమైన, ఆరోగ్యవంతమైన శరీరాన్ని సంరక్షించడంలో ప్రయోజనం ఏముంది?" "అది ఎముకల స్తంభం, స్నాయులతో బంధించబడినది, మాంస, రక్తంతో పూతబడినది, చర్మంతో కప్పబడినది, దుర్గంధమైనది, మూత్రం, మలానికి పాత్రమైనది." "వృద్ధాప్యం, దుఃఖం, కర్మ ఫలితాలతో బాధపడే, రోగాల గృహమైన, దుఃఖమయమైన, నిండించడానికి కష్టమైన, భరించడానికి కష్టమైన, దుష్టమైన, లోపభూయిష్టమైన, క్షణంలో నశించే శరీరం." "శరీరం చివరికి పురుగులు, మలము, బూడిదగా మారుతుంది; అలాంటి శరీరంతో చేసిన అస్థిరమైన కార్యాలు శాశ్వతమైన ఫలితాన్ని ఇవ్వవు." "ఉదయం తయారైన ఆహారం సాయంత్రానికి నశిస్తుంది; అలాంటి ఆహారంతో పోషించబడిన శరీరంలో శాశ్వతత్వం ఏముంటుంది?" "ఏడు రోజుల వినిపించడంలో హరిదేవుడు ఈ లోకంలో లభిస్తాడు; కనుక, దోషాలను తొలగించేందుకు ఇదే మార్గం." "నీటిలో బుడిప్పలు, ప్రాణుల్లో పురుగులు, కథ వినని వారు పుట్టి మరణించడమే." "పొడిగా ఉన్న బాంబు ముడి చీలిపోవడం అద్భుతం; కానీ హృదయంలోని ముడి కథ వినిపించడంలో చీలిపోవడం ఇంకా అద్భుతం." "హృదయముడి చీలిపోతుంది, సందేహాలు తొలగిపోతాయి, కర్మలు నశిస్తాయి—ఏడు రోజుల వినిపించడంలో." "మనస్సు కథా తీర్థంలో స్థిరపడితే, లోక మలినాన్ని శుద్ధి చేసే శక్తి కలిగిన కథను వినిపించడమే విముక్తి అని జ్ఞానులు ప్రకటించారు." ఇలా మాట్లాడుతుండగా, ఆ సమయంలో వైకుంఠవాసులతో కూడిన, ప్రకాశవంతమైన దివ్య రథం వచ్చింది. అందరూ చూస్తుండగా, ధుంధులీ కుమారుడు ఆ రథంలో ఎక్కాడు. రథంలో వైష్ణవులను చూసి, గోకర్ణుడు ఇలా అడిగాడు: "ఇక్కడ నా కథను వినే ఎన్నో పవిత్ర శ్రోతలు ఉన్నారు; అందరికీ ఒకేసారి దివ్య రథాలు ఎందుకు రాలేదు?" "ఇక్కడ అందరూ సమానంగా వినిపించారు; ఫలితంలో తేడా ఎందుకు వచ్చింది? హరి భక్తులు చెప్పండి." హరి సేవకులు సమాధానమిచ్చారు: "ఇక్కడ ఫలితంలో తేడా వినిపించడంలో తేడా వల్ల వచ్చింది; అందరూ వినిపించినా, అందరూ అంతగా ఆలోచించలేదు. కాబట్టి, పూజలో కూడా తేడా వల్ల ఫలితంలో తేడా వస్తుంది." "ప్రేతాత్మ ఏడు రాత్రులు ఉపవాసంతో వినిపించడాన్ని, లోతైన ధ్యానం, మనస్సు ఏకాగ్రతను సాధించాడు." "స్థిరమైన జ్ఞానం లేకపోతే అది నశిస్తుంది; వినిపించడంలో అలసత్వం ఉంటే అది నశిస్తుంది; మంత్రంలో సందేహం ఉంటే అది నశిస్తుంది; పారాయణంలో మనస్సు చంచలంగా ఉంటే అది నశిస్తుంది." "విష్ణువుకు అర్పించని స్థలం నశిస్తుంది; అర్హులేని వారికి శ్రాద్ధం నశిస్తుంది; శాస్త్రజ్ఞానం లేని వారికి దానం నశిస్తుంది; దురాచారంతో కుటుంబం నశిస్తుంది." "గురువారి వాక్యాల్లో విశ్వాసం, స్వీయ వినయం, మనస్సు లోపాలను జయించడం, కథ వినిపించడంలో నిరంతర ఏకాగ్రత—" "ఇవి మరియు ఇలాంటి లక్షణాలు ఉంటే, వినిపించడంలో ఫలితం లభిస్తుంది; కథ ముగిసిన తరువాత అందరికీ వైకుంఠంలో నివాసం నిర్ధారితమవుతుంది." "ఓ గోకర్ణా! గోవిందుడు నీకు గోలోకాన్ని ప్రసాదిస్తాడు." అని చెప్పి, హరి భక్తులు వైకుంఠానికి వెళ్ళారు.