శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

బలరాముడు కోపంతో కళింగ రాజును పదవ అడుగులో పట్టుకొని, అతను నవ్వుతూ పళ్లను బయటపెట్టినందుకు, అతని పళ్లను బలంగా కొట్టి పడగొట్టాడు. ఇతర రాజులు, వారి చేతులు, తొడలు, తలలు బలరాముని గదతో విరగబడి, రక్తంతో నిండిపోయి, భయంతో పారిపోయారు. ఈ సమయంలో రుక్మిని సోదరుడైన రుక్మి హతమయ్యాడు. హరి, అంటే శ్రీకృష్ణుడు, రుక్మిని మరియు బలరాముల మధ్య బంధం చెడిపోతుందేమోనని భయపడి, ఆ సంఘటనను గౌరవించలేదు, తక్కువ చేసీ చూడలేదు. అనంతరం అనిరుద్ధుడు మరియు అతని వధువును అద్భుతమైన రథంపై ఎక్కించి, రాముడు మరియు దశార్హులు, మధుసూదనుని ఆశ్రయంతో, తమ కార్యసిద్ధిని పొందినవారిగా, భోజకట పట్టణం నుండి కుశస్థళికి బయలుదేరారు. ఈ కథను విని రాజు ప్రశ్నించాడు: "యదువంశంలో అగ్రగణ్యుడు బాణాసురుని కుమార్తె ఊషను వివాహం చేసుకున్నాడు. అప్పట్లో హరి మరియు శంకరుల మధ్య ఘోర యుద్ధం జరిగింది. ఓ మహాయోగీ, ఈ కథను నాకు విపులంగా వివరించగలవా?" శ్రీ శుకుడు ఇలా వివరించాడు: మహాత్ముడైన బలిచక్రవర్తికి వంద మంది కుమారులు ఉన్నారు. వారిలో పెద్దవాడు బాణుడు. బలిచక్రవర్తి భూమిని వామనరూపంలో విష్ణువుకు సమర్పించినవాడు. బాణుడు శివభక్తుడు, గౌరవించబడినవాడు, దానం చేసే వాడు, తెలివైనవాడు, సత్యనిష్ఠుడు, వ్రతసంపన్నుడు. అతడు శోణితపురం అనే అందమైన నగరంలో రాజుగా పాలించాడు. శంభుని అనుగ్రహంతో అతని సహాయకులు అమరులవలె ఉన్నారు. తన వెయ్యి చేతులతో తాండవ నృత్య సమయంలో రుద్రుని సంగీతంతో ఆనందపరిచాడు. భక్తులను ఆదరించే పరమేశ్వరుడు అతనికి కోరుకున్న వరాన్ని ఇచ్చాడు. బాణుడు తన నగరానికి శివుడు రక్షకుడిగా ఉండాలని కోరాడు. ఒకసారి తన బలంతో మత్తుగా, సమీపంలో ఉన్న గిరీశుని వద్దకు వెళ్లి, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే కిరీటంతో ఆయన పాదాలను తాకాడు. "మహాదేవా! లోకాల గురువూ, ప్రభువూ! ఆకాంక్షలు నెరవేర్చే వాడవు, అమరులు పూజించే పాదాలవాడవు. నీవు నాకు వెయ్యి చేతులు ఇచ్చావు. కానీ ఇవి నాకు భారంగా మారాయి. మూడు లోకాలలో నీకు సమానంగా యుద్ధానికి ఒప్పుకునే వాడెవ్వడూ కనబడడం లేదు," అని విన్నవించాడు. "యుద్ధాన్ని కోరుతూ, నా చేతులను తానే తానే గోక్కు, దిక్కుల ఏనుగులతో పోరాడాను, పర్వతాలను తొలగించాను. అవి కూడా భయంతో పారిపోయాయి," అన్నాడు. ఈ మాటలు విన్న శివుడు కోపంతో, "నీ జెండా విరిగినపుడు, ఓ మూర్ఖా, నీకు సమానమైన శత్రువు ప్రత్యక్షమవుతాడు. నీ గర్వాన్ని అణచివేస్తాడు," అని అన్నాడు. ఇలా శివుడు చెప్పిన తరువాత, బాణుడు ఆనందంతో తన ఇంటికి వెళ్లి, గిరీశుని ఆజ్ఞ కోసం ఎదురు చూసాడు. కానీ తన బలం నాశనం కావడాన్ని అర్థం చేసుకోలేదు. బాణునికి ఊష అనే కుమార్తె ఉంది. ఆమె ఒకసారి తన కలలో, ప్రద్యుమ్నుని కుమారుడైన ఒక అందమైన యువకుడితో కలయికను అనుభవించింది. కానీ అతన్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు, వినలేదు. కలనుండి లేచి, స్నేహితుల మధ్య అపరాధభావంతో, "నా ప్రియుడు ఎక్కడ?" అని పిలిచింది. బాణుని మంత్రి కుంభాండుడు. అతని కుమార్తె చిత్రలేఖా ఊషకు స్నేహితురాలు. ఆమె స్నేహితుల మధ్య ఊషను ప్రశ్నించింది: "ఓ చందానన! నువ్వు ఎవరిని వెతుకుతున్నావు? నీ మనసులో ఎవడు ఉన్నాడు? ఇంకా నీ చేతిని పట్టుకున్నవాడే కనిపించలేదు." "నా కలలో ఒక యువకుణ్ని చూశాను. అతడు నల్లగా, కమలనేత్రుడు, పచ్చటి వస్త్రాలు ధరించాడు, విస్తృత భుజాలు కలిగివున్నాడు. స్త్రీల మనస్సును ఆకర్షించే వాడు," అని ఊష చెప్పింది. "ఆయన నన్ను తన పెదవుల అమృతంతో త్రాగించాడు. తరువాత నన్ను కోరుతూ, ఎక్కడికో వెళ్లిపోయాడు. నన్ను దుఃఖసాగరంలో పడేశాడు," అని చెప్పింది. చిత్రలేఖా ఇలా అంది: "మూడు లోకాలలో నీకు దురదృష్టం వుంటే, దాన్ని నేను తొలగిస్తాను. ఆ మనోహరుడెవరో చెప్పు. నేను అతన్ని నీకు తీసుకువస్తాను." అలా చెప్పి, దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, చరణులు, నాగులు, రాక్షసులు, విద్యాధరులు, యక్షులు, మానవులు ఇలా అన్ని జాతుల రూపాలను చిత్రంగా గీయడం ప్రారంభించింది. మానవుల్లో వృష్ణులు, శూరుడు, అనకదుండు, ప్రద్యుమ్నుడు, రాముడు, కృష్ణుడు ఇలా గీసింది. ప్రద్యుమ్నుని రూపాన్ని గీసినపుడు, రాముడు, కృష్ణుడు రూపాల వద్ద కొంత సంకోచం కలిగింది. అనిరుద్ధుని చిత్రాన్ని చూసినపుడు, ఊష తలదించుకుని నవ్వుతూ, "అతడే, అతడే!" అని తెలిపింది. దీన్ని అర్థం చేసుకున్న చిత్రలేఖా, యోగశక్తితో ఆకాశమార్గంలో ద్వారకకు వెళ్లింది. అక్కడ యోగబలంతో, మంచమైన మంచంపై నిద్రిస్తున్న అనిరుద్ధుని తీసుకొని, శోణితపురానికి తన స్నేహితురాలికి చూపించడానికి తీసుకువచ్చింది. అందమైన అనిరుద్ధుని చూసిన ఊష, ఆనందంతో అతనితో తన ఇంట్లో, ఇతరులకు అందని ఆ స్థలంలో, అనిరుద్ధునితో సుఖంగా కాలం గడిపింది. అతనికి ఉత్తమ వస్త్రాలు, పూలమాలలు, సుగంధద్రవ్యాలు, ధూపాలు, దీపాలు, ఆసనాలు, పానీయాలు, రకాల భోజనాలు, మధురమైన పదార్థాలు, సేవాభావంతో మాట్లాడటము వంటి ఎన్నో సౌకర్యాలు కల్పించింది. అమ్మాయి మందిరంలో, ఊష ప్రేమతో అనిరుద్ధుని నిరంతరం సేవిస్తూ, అతని ఇంద్రియాలను ఆకర్షించి, కాలం ఎలా గడుస్తున్నదో అతనికి తెలియకుండానే ఉండిపోయాడు. యదూవీరుడు అనిరుద్ధుడు ఊషతో ఇలా విహరిస్తూ, ఆమె వ్రతాన్ని ఉల్లంఘించాడు. దీనిని గమనించిన గార్డులు, సూక్ష్మంగా గుర్తించిన సంకేతాల ద్వారా, ఆనందంగా చూసారు. వారు రాజుకు నివేదించారు: "మీ కుమార్తె ప్రవర్తనలో అనుమానాస్పదత ఉంది. ఇది వంశానికి అపకీర్తికరం." "మేము ఆమెను రక్షిస్తున్నప్పటికీ, ఆమె ఇంట్లో ఎలా ఒక పురుషుడు ప్రవేశించాడో తెలియదు. ఆమె కలంకితురాలయింది." ఈ వార్త విని బాణుడు విచారంతో, వెంటనే తన కుమార్తె మందిరంలోకి వెళ్లి, యదుపుంగవుడైన అనిరుద్ధునిని చూశాడు. అతడు కామదేవుని కుమారుడిలా, లోకంలోనే అందగాడు, నల్లగా, పచ్చటి వస్త్రాలు ధరించినవాడు, కమలనేత్రుడు, విస్తృత భుజాలు కలిగినవాడు, మణిమకర కుండలాలు ధరించి, వంకర జుట్టుతో, చిరునవ్వుతో మెరిసే ముఖాన్ని కలిగి ఉన్నాడు. అతడు తన ప్రియురాలితో పాశా (జూదం) ఆడుతున్నాడు. ఆమె అతనిపట్ల ఆకర్షితురాలై, తన వక్షోజాల కుంకుమతో పూలమాలను అలంకరించుకుంది. అనిరుద్ధుడు తన చేతిలో మల్లెపూలమాలను ధరించాడు. ఇద్దరూ కలిసి కూర్చొని ఉండడాన్ని చూసి బాణుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. శత్రు సైన్యాలతో మాధవుడు (అనిరుద్ధుడు) చుట్టుముట్టబడ్డాడు. అనిరుద్ధుడు గదను ఎత్తి, యమధర్మరాజు లాగా, ఎదురుగా వచ్చే వారిని సంహరించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. అతనిని పట్టుకునేందుకు దూసుకొచ్చిన వారిని, కుక్కలను వేటాడే పంది లీడర్ లాగా, అనిరుద్ధుడు కొట్టి పడగొట్టాడు. వారి తలలు, తొడలు, చేతులు విరిగిపోయి, వారు ప్రాణభయంతో మందిరం నుండి పారిపోయారు. ఆ సమయంలో బాణుని బలమైన కుమారుడు, నాగపాశంతో అనిరుద్ధుని బంధించాడు. ఊష, తన ప్రియుడు బంధించబడటాన్ని చూసి, దుఃఖంతో కన్నీళ్ళు కార్చింది. ఇలా అనిరుద్ధుని బంధించడం జరిగినది. ఈ విధంగా శ్రీమద్భాగవతంలో పదవ స్కంధంలో 'అనిరుద్ధుని బంధనం' అనే అర్థసారమైన అధ్యాయం ముగిసింది.