శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఓ రాజా, కృతవర్ముని బలమైన కుమారుడు, రూపంలో అపూర్వమైన, విశాలమైన కళ్ళతో ప్రకాశించే రుక్మిణి కుమార్తెను వివాహమాడాడు. అంతేకాక, రుక్మి తన అక్కను సంతోషపెట్టాలనే కోరికతో, తమ మధ్య శత్రుత్వం కొనసాగుతుండగానే, తన మనవరాలైన రోచనను హరివంశజుడు అయిన అనిరుద్ధునికి ఇచ్చాడు. ఈ సంబంధం తగినది కాదని తెలిసినా, బంధుత్వపు ప్రేమతో రుక్మి అలా చేసాడు. ఆ శుభకార్యంలో, రుక్మిణి, రాముడు, కృష్ణుడు, సంబుడు, ప్రద్యుమ్నుడు తదితరులు భోజకట నగరానికి వెళ్లారు. పెళ్లి ముగిసిన తరువాత, కళింగాధిపతిని ముందుగా ఉంచుకుని, ఇతర రాజులు గర్వంతో రుక్మిని ప్రోత్సహించి, బలరామునితో పాశాక్రిడలో గెలవమని సవాలు చేశారు. "ఈయన పాశాక్రిడలో తెలియడు, అయినా ఓటమి పెద్దదే," అని రాజులు చెప్పగా, బలరాముడు పిలిపించబడి, రుక్మితో పాశాక్రిడ ఆడాడు. బలరాముడు మొదట వంద, వెయ్యి, పది వేల ముద్రలను పణంగా పెట్టగా, రుక్మి గెలిచాడు. కళింగరాజు బలరాముని మీద పళ్ళు చూపిస్తూ పెద్దగా నవ్వాడు. హలాయుధుడైన బలరాముడు ఇది సహించలేకపోయాడు. తరువాత రుక్మి లక్ష ముద్రలను పణంగా పెట్టగా, ఆ సారి బలరాముడు గెలిచాడు. అయినా రుక్మి మోసంతో "నేనే గెలిచాను" అని ప్రకటించాడు. కోపంతో, సముద్రం మాదిరిగా ఉప్పొంగిన బలరాముడు, జన్మసిద్ధంగా ఎర్రబడిన కన్నులతో, కోపంతో కోదిపడుతూ, కోటిన్నాళ్ల ముద్రలను పణంగా పెట్టాడు. ఈ సారి కూడా న్యాయంగా బలరాముడే గెలిచాడు. అయినా రుక్మి మోసంతో "నేనే గెలిచాను, సాక్షులు చెప్పాలి" అని అన్నాడు. దీంతో ఆకాశవాణి వెలువడింది: "బలరాముడే నిజంగా గెలిచాడు; రుక్మి పదజాలంతో, ధర్మంతో కాకుండా, అబద్ధంగా గెలిచినట్టు చెబుతున్నాడు." అయినా, దుష్ట రాజుల ప్రేరణతో, విధి చేత కూడా, విదర్భాధిపతి రుక్మి ఆకాశవాణిని పట్టించుకోకుండా శంకర్షణుడిని అవహేళన చేశాడు. "మీరు అడవి తిరిగే గోపాలకులు; రాజులు పాశాక్రిడ ఆడతారు, బాణాలు విసిర్తారు; మీలాంటి వారు కాదు," అని రుక్మి మరియు ఇతర రాజులు బలరాముని అవమానించారు. ఈ అవమానాన్ని భరించలేక బలరాముడు కోపంతో తన గదను ఎత్తి, పురుషుల సమక్షంలో రుక్మిని బలంగా కొట్టాడు. తర్వాత, కళింగరాజు పది అడుగులు పారిపోతుండగా, బలరాముడు అతన్ని పట్టుకుని, అతని నవ్వుతూ చూపిన పళ్ళను బలంగా కొట్టి పగులగొట్టాడు. ఇతర రాజులు కూడా బలరాముని గద దెబ్బలకు చేతులు, తొడలు, తలలు విరిగిపోయి, రక్తంతో నిండిపోగా, భయంతో పారిపోయారు. రుక్మి, బలరాముని మరిది, అక్కడే హతమవడంతో, హరి (కృష్ణుడు) రుక్మిణి, బలరాముల మధ్య బంధం చెడిపోతుందేమోనని భయపడి, ఆ చర్యను గౌరవించలేదు, గండించలేదు కూడా. అనంతరం, అనిరుద్ధుడు, అతని భార్యను అద్భుతమైన రథంపై ఎక్కించి, రాముడు, దశార్హులు తమ కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చుకుని, మధుసూదనుని ఆశ్రయంతో భోజకట నుంచి కుశస్థళికి బయలుదేరారు. ఇంతలో, రాజా, యదువంశంలో ప్రముఖుడు అయిన అనిరుద్ధుడు బాణాసురుని కుమార్తె ఊషను వివాహమాడాడు. ఆ సమయంలో హరి (కృష్ణుడు) మరియు శంకరుడి (శివుడు) మధ్య ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది. మహాయోగి, ఈ కథను వివరంగా చెప్పవలసిందిగా రాజా అడిగాడు. శ్రీశుకుడు ఇలా వివరించాడు: మహాత్ముడైన బలిచక్రవర్తికి వంద మంది కుమారులలో పెద్దవాడు బాణాసురు. ఈ బలి ఒకప్పుడు వామనరూపంలో హరివైభవానికి భూమిని దానం చేసినవాడు. బాణాసురు శివునికి పరమభక్తుడు, సమ్మానితుడు, దానశీలుడు, బుద్ధిమంతుడు, సత్యనిష్ఠుడు, వ్రతపరుడు. అతడు శోణితపురం అనే సుందరమైన నగరాన్ని పాలించాడు. శంభుని అనుగ్రహంతో అతని సేవకులు అమరుల వలె ఉండేవారు. తన వెయ్యి చేతులతో, తాండవ నృత్య సమయంలో శివునికి సంగీతం వాయించేవాడు. శివుడు, భక్తులకు ఆశ్రయం, వారికి ప్రీతి కలిగించే ప్రభువు, అతనికి కావలసిన వరాన్ని ఇచ్చాడు. బాణాసురు తన నగరానికి శివుడు రక్షకుడిగా ఉండాలని కోరాడు. ఒకసారి, తన బలాన్ని గర్వించి, సమీపంలో ఉన్న గిరీశుడిని దర్శించి, సూర్యకాంతి వంటి కిరీటంతో శివుని పాదాలను తాకాడు. "ఓ మహాదేవా, లోకాలకు గురువు, లోకాధిపతి, ఆశలు తీరని వారికి వరాలిచ్చేవాడు, అమరులు పూజించే పాదాలు నీవే," అని వందనముచేశాడు. "మీరు నాకు వెయ్యి చేతులు ఇచ్చారు; అవి నాకు భారంగా ఉన్నాయి. మూడులోకాల్లో మీతో తప్ప నాకు సమానుడెవ్వడూ లేడు. యుద్ధానికి కోరి, నా చేతులతో నన్నే నన్ను గోకుతూ, దిక్కుల ఏనుగులతో యుద్ధం చేశాను, పర్వతాలను తొలిపోతే అవి కూడా భయంతో పారిపోయాయి," అన్నాడు. ఈ మాటలు విని, శివుడు కోపంగా, "నీ జెండా విరిగినపుడు, ఓ మూర్ఖా! అప్పుడు నీకు సమానమైన యోధుడు ఎదురవ్వడు; నీ గర్వాన్ని అణచివేస్తాడు," అని అన్నాడు. శివుని మాటలు విని, బాణాసురు ఆనందంగా తన ఇంటికి వెళ్లి, గిరీశుని ఆజ్ఞ కోసం ఎదురు చూస్తూ, తన బలాన్ని నాశనం చేసుకోవాలని తెలియక మూర్ఖత్వంతో ఎదురుచూశాడు. బాణాసురునికి ఊష అనే కుమార్తె ఉంది. ఆమె ఒక స్వప్నంలో, ప్రద్యుమ్నుని కుమారుడైన, తాను ఎప్పుడూ చూడని, వినని, అందమైన యువకునితో సంయోగాన్ని అనుభవించింది. ఆ యువకుడు అక్కడ లేనందున, స్నేహితుల మధ్య ఆందోళనతో, సిగ్గుతో, "ఎక్కడివి నా ప్రియమా?" అని పిలిచింది. బాణాసురుని మంత్రి కుమ్భాండుడికి కుమార్తె చిత్రలేఖ. ఆమె ఊషకు స్నేహితురాలు. చిత్రలేఖ తన స్నేహితురాలిని, ఇతర స్త్రీల సమక్షంలో, "ఎవరిని వెతుకుతున్నావు? నీ మనసును ఆకర్షించినవాడు ఎవరు? రాజకుమారి, నీకు ఇప్పటివరకు ఎవ్వరూ చేయి పట్టలేదు కదా," అని అడిగింది. "నా స్వప్నంలో ఒక వాడు కనిపించాడు—నలుపు రంగులో, కమలనయనుడు, పీతాంబరధారి, విస్తారమైన భుజాలతో—ఆయన స్త్రీల మనస్సులను ఆకర్షిస్తాడు," అని ఊష చెప్పింది. "ఆయనే నా ప్రియుడు, ఆయన నాతో తన పెదవుల నుంచి అమృతాన్ని తాగించాడు. తర్వాత నన్ను కోరుతూ, ఎక్కడికో వెళ్లిపోయాడు, నన్ను విషాదసముద్రంలో పడవేశాడు," అని చెప్పింది. చిత్రలేఖ, "మూడు లోకాల్లో నీ దురదృష్టం నిర్ణయించబడితే, నేను దాన్ని తొలగిస్తాను. ఆ మోహించే వాడెవరో చెప్పు, నేను అతన్ని నీకు తీసుకొస్తాను," అని చెప్పింది. అలా చెప్పి, దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, చరణులు, పన్నగులు, రాక్షసులు, విద్యాధరులు, యక్షులు, మానవులు ఇలా అందరి చిత్రాలను గీయడం మొదలుపెట్టింది. మానవుల్లో వృష్ణివంశీయులు, శూరుడు, అనకదుండుభి, ప్రద్యుమ్నుడు, రాముడు, కృష్ణుడు—ఇలా అందరి చిత్రాలను గీయగా, ప్రద్యుమ్నుని చిత్రాన్ని గీయడంలో చిత్రలేఖకు సిగ్గు వేసింది. అనిరుద్ధుని చిత్రాన్ని గీసినపుడు, ఊష సిగ్గుతో తలదించుకుని, నవ్వుతూ, "అతనే, అతనే," అని చెప్పింది. దీంతో, యోగశక్తి కలిగిన చిత్రలేఖ, కృష్ణుని మనవరాలు అయిన ఆమె, ఆకాశమార్గంలో ద్వారకకు వెళ్లింది. అక్కడ యోగబలంతో, మంచమైన మంచంపై నిద్రిస్తున్న ప్రద్యుమ్నుని కుమారుడైన అనిరుద్ధుని తీసుకుని, తన స్నేహితురాలైన ఊషకు చూపించడానికి శోణితపురానికి తీసుకువచ్చింది.