శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీకృష్ణుని స్త్రీలు, ఆయన ముఖాలు వికసించిన కమలాల వలె ప్రకాశవంతంగా, ఆయన చేతులు, కళ్ళు దీర్ఘంగా, ప్రేమతో నిండిన చూపులు, మధురమైన మాటలు వినిపించేవి. వారి సొంత సౌందర్యముతో తమ మనస్సును కట్టిపడేయగలిగిన ఆ మహిళలు, భగవంతుని మహిమానుతో మాత్రం తమ మనస్సును అదుపు చేసుకోలేకపోయారు. ఆయన చిరునవ్వులతో కూడిన చూపులు, అంతరంగాన్ని తెలియజేసే సంకేతాలు, మాయమయమైన కనుబొమ్మల కదలికలతో వచ్చే ప్రేమపూరిత మాటలు—even మన్మథుని బాణాలతో ప్రయత్నించినా—ఆయన యొక్క ఇంద్రియాలను వారు కదిలించలేకపోయారు. అలా, లక్ష్మీపతిని భర్తగా పొందిన ఆ స్త్రీలు—వారి మార్గం బ్రహ్మాదులు కూడా గ్రహించలేరు—ఆయన చిరునవ్వు, చూపు, స్పర్శ, ఆలింగనం కోసం నిరంతరం తపిస్తూ, అపారమైన ప్రేమతో ఆనందంగా సేవచేశారు. వందలాది దాసీలు శ్రీకృష్ణునికి సేవ చేస్తూ, స్వాగతించడం, ఆసనం సమర్పించడం, పాదముల కడగడం, తాంబూలం అందించడం, విశ్రాంతి, వెదురు ఊదడం, సుగంధ పుష్పమాలలు, జుట్టు అలంకరించడం, పట్టు మంచం సిద్ధం చేయడం, స్నానం చేయించడం మొదలైన పనులు చేశారు. కృష్ణుని భార్యల్లో, పది మంది కుమారులలో ప్రముఖులు ఎనిమిది మంది రాణులు. వారి కుమారుల పేర్లు ప్రద్యుమ్నుని నుండి మొదలవుతాయి—చారుదేశ్ణ, సుదేశ్ణ, చారుదేహ, సుచారు, చారుగుప్త, భద్రచారు, చారుచంద్ర, విచారు, చారు—ఇవి హరివంశంలో పదవస్థానం. వీరందరూ రుక్మిణి దేవికి జన్మించినవారు, తండ్రికి ఏమాత్రం తక్కువ కాదు. ఇంకా, భాను, సుభాను, స్వర్భాను, ప్రభాను, భానుమాన్, చంద్రభాను, బృహద్భాను, రతిభాను—ఇవి ఎనిమిది మంది; శ్రీభాను, ప్రతిభాను—ఇవి పది మంది సత్యభామ కుమారులు. సాంబ, సుమిత్ర, పురుజిత్, శతజిత్, సహస్రజిత్, విజయ, చిత్రకేతు, వసుమాన్, ద్రవిడ, క్రతు—ఇవి జాంబవతీ కుమారులు, వీరిలో సాంబ ప్రముఖుడు. వీరచంద్రుడు, అశ్వసేన, చిత్రగు, వేగవాన్, వృష, ఆమ, శంకు, వసు, శ్రీమాన్, కుంతిర్—ఇవి నాగ్నజితి కుమారులు. శ్రుత, కవి, వృష, వీర, సుబాహు, భద్ర, ఏకల, శాంతి, దర్శ, పూర్ణమాస—ఇవి కాలిందీ కుమారులు; సోమక అతిలోక చిన్నవాడు. ప్రఘోష, గాత్రవాన్, సింహ, బల, ప్రభల, ఊర్ధ్వగ, మహాశక్తి, సహ, ఓజ, అపరాజిత—ఇవి మాద్రీ కుమారులు. వృక, హర్ష, అనిల, గృధ్ర, వర్ధన, అన్నాద, మహాశ, పావన, వహ్ని, క్షుధి—ఇవి మిత్రవింద కుమారులు. సంగ్రామజిత్, బృహత్సేన, శూర, ప్రచరణ, అరిజిత్, జయ, సుభద్ర, వామాయు, సత్యక—ఇవి భద్ర కుమారులు. దీప్తిమాన్, తామ్ర, తప్త, ఇతరులు రోహిణి కుమారులు. ప్రద్యుమ్నునికి రుక్మవతీ (రుక్మిణి సోదరుడు రుక్మి కుమార్తె) ద్వారా అనిరుద్ధుడు జన్మించాడు. వారి సంతానం, మనవళ్లు లక్షల్లో సంఖ్యకు చేరింది. కృష్ణుని పిల్లలకు తల్లులు పదహారు వేల మంది. రాజు అడిగాడు: "కృష్ణుడు రుక్మిని అవమానించినా, అతన్ని హతమార్చాలని కోరుకున్నా, రుక్మి తన కుమార్తెను కృష్ణుని కుమారుడికి ఎలా ఇచ్చాడు? ఈ శత్రువుల వివాహ కథను వివరంగా చెప్పు." శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు: "యోగులు గతాన్ని, భవిష్యత్తును, వర్తమానాన్ని, ఇంద్రియాలకు అందని దూరమైనదానిని, గూఢమైనదానిని స్పష్టంగా గ్రహిస్తారు. స్వయంవరంలో కామదేవుడే అనేక అవయవాలతో ప్రత్యక్షమై, ఆమె తన మనసులో ఎంపిక చేసుకుంది. సముదాయమైన రాజులను ఓడించి, యుద్ధంలో ఆమెను తన రథంలో తీసుకెళ్లాడు. రుక్మి, కృష్ణునిపై ఉన్న ద్వేషాన్ని మరిచి, తన సోదరుని కుమారునికి తన కుమార్తెను ఇచ్చి, సోదరికి ఆనందం కలిగించాడు. కృతవర్మ కుమారుడు, రుక్మిణి కుమార్తెను పెండ్లి చేసుకున్నాడు. రుక్మి తన మనవరాలు రోచనను అనిరుద్ధుడికి ఇచ్చాడు, శత్రుత్వం ఉన్నా కూడా సోదరికి సంతోషం కలిగించాలనే భావనతో. సంబంధం యోగ్యం కాదని తెలిసినా, బంధుత్వానికి లోబడి అలా చేశాడు. ఆ శుభకార్యంలో రుక్మిణి, రాముడు, కృష్ణుడు, సాంబ, ప్రద్యుమ్నుడు మొదలైనవారు బోజకట నగరానికి వెళ్లారు. పెండ్లి పూర్తయ్యాక, కలింగాధిపతి నేతృత్వంలో రాజులు, గర్వంతో, రుక్మిని బలరామునితో పాశాకాల ఆటలో ఓడించమని సవాలు చేశారు. "ఇతడు పాశాకం తెలియడు," అని బలరాముని అవహేళన చేశారు. అయినా, బలరాముని పిలిపించి, రుక్మి అతనితో పాశాకం ఆడాడు. బలరాముడు వంద, వెయ్యి, పది వేలు దావెను పెట్టాడు—రుక్మి గెలిచాడు. కలింగరాజు బలరాముని మీద పగటి పన్ను చూపిస్తూ పళ్లను చూపిస్తూ నవ్వాడు. హలాయుధుడు (బలరాముడు) దీన్ని సహించలేకపోయాడు. తరువాత రుక్మి లక్ష దావె పెట్టగా, బలరాముడు గెలిచాడు. రుక్మి మోసంతో "నేనే గెలిచాను" అన్నాడు. కోపంతో కళకళలాడుతున్న బలరాముడు, మరింత పెద్ద దావె—పది లక్షలు పెట్టాడు. నిజాయితీగా బలరాముడు మళ్ళీ గెలిచాడు, అయినా రుక్మి మళ్లీ మోసం చేసి, "నేనే గెలిచాను, సాక్షులు చెప్పాలి" అన్నాడు. ఆ సమయంలో ఆకాశవాణి: "బలరాముడే గెలిచాడు; రుక్మి వాగ్వాదంతో తప్పు చెప్పాడు, నీతితో కాదు" అని చెప్పింది. దాన్ని పట్టించుకోకుండా, దుష్టుల ప్రేరణతో, విధి వశాత్తూ, రుక్మి బలరాముని అవహేళన చేస్తూ, "మీరు అడవుల్లో తిరిగే గోపాలకులు, పాశాకం ఆడడం, బాణాలు సంధించడం రాజుల పని, మీవంటి వారి పని కాదు" అని దూషించాడు. ఈ అవమానాన్ని భరించలేక, బలరాముడు కోపంతో తన గదను పైకి ఎత్తి, సభలోనే రుక్మిని హతమార్చాడు. కలింగరాజు పళ్ళు చూపిస్తూ నవ్వినందుకు, అతని పది అడుగులో పట్టుకుని, పళ్ళను పగలగొట్టాడు. మిగతా రాజులు, చేతులు, కాళ్లు, తలలు విరిగిపడి, రక్తంలో మునిగిపోయి, భయంతో పారిపోయారు. రుక్మి హతమైనప్పుడు, హరి (కృష్ణుడు), రుక్మిణి, బలరాముల మధ్య బంధం చెడిపోతుందేమోనని, ఆ సంఘటనను ప్రశంసించలేదు, తప్పు కూడా పెట్టలేదు. అనంతరం, అనిరుద్ధుడు, అతని భార్యను రథంలో ఎక్కించి, రాముడు, దశార్హులు, మధుసూదనుని ఆశ్రయంతో, బోజకట నుండి కుశస్థలికి బయలుదేరారు. అనంతరం, రాజు ఇలా అడిగాడు: "యాదవులలో శ్రేష్ఠుడు బాణాసురుని కుమార్తె ఉషను వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆ సమయంలో హరి, శంకరుల మధ్య ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది. ఆ ఘట్టాన్ని వివరంగా చెప్పు, మహాయోగీ!" శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు: "బాణుడు, మహాత్ముడైన బలిచక్రవర్తికి జన్మించిన వంద మంది కుమారుల్లో పెద్దవాడు—వామన రూపంలో హరికి భూమిని సమర్పించిన బలికి పెద్ద కుమారుడు." (ఇక్కడ కథ కొనసాగుతుంది...