శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

భగవానుడైన కృష్ణుని పాదపద్మాల వైపు వెళ్లే మార్గం మహర్షులకే ఆనందదాయకమైనదిగా ఉంది. మనుష్యులు, జంతువులు దాన్ని గ్రహించలేరు, ఎందుకంటే ఆయన కార్యాలు లోకబుద్ధికి అతీతమైనవి. ఆయన మార్గాన్ని అనుసరించే వారు మాత్రమే ఆ రహస్యాన్ని తెలుసుకోగలరు. ఈ లోకంలో ఏదీ ఆయనకు స్వంతమయినదేమీ లేదు, ఎందుకంటే ఆయనకు వెలుపల ఏదీ లేదు. బలవంతులైనవారు కూడా ఆయనకు వందనాలు సమర్పిస్తారు. కానీ, తీరని కోరికలు, సంపదల వల్ల అంధులైన వారు ఆయనను తెలుసుకోరు. అయినా, శక్తివంతులైనవారు ఆయనకు ప్రియులే, ఆయన కూడా వారికి ప్రియుడే. అయన సమస్త పురుషార్థాల స్వరూపుడు. జ్ఞానులు ఆయనను కోరుతూ అన్ని విషయాలను వదిలిపెడతారు. ఇలాంటి వారికి మాత్రమే ఆయన సన్నిధానం యోగ్యం, కానీ పురుష, స్త్రీల సుఖదుఃఖాలలో మునిగిపోయినవారికి కాదు. కోపాన్ని వదిలిన మహర్షులు ఆయన మహిమను కీర్తిస్తారు. ఆయన జగత్తుకు ఆత్మ, ఆత్మలను ప్రసాదించే వాడు అని నేను విన్నాను. ఆయన కనుబొమ్మ కదిలినపుడు, కాలశక్తి సంచలనం వల్ల బ్రహ్మ, శివుడి లాంటి మహాత్ములకూ వారి వరాలు నిలవవు; మరి ఇతరుల సంగతి ఏమిటి? గదా అనే అన్నయ్యకు, నీ మాటలు సాధారణంగా అనిపించవచ్చు గాని, నీవు నీ ధనుష్కం శబ్దంతో రాజులను పారద్రోలావు. నన్ను సింహంలా పట్టుకొన్నావు. వారి భయంతోనే నేను సముద్రంలో ఆశ్రయం కోరాను. నీ పాదపద్మాలను కోరుతూ, అంబరీషుడు, నహుషుడు, గయుడు వంటి మహారాజులు తమ రాజ్యాలను వదిలిపెట్టి అరణ్యంలోకి వెళ్లారు. మరి ఇక్కడే ఉండే వారు, నీ మార్గాన్ని ఎందుకు అనుసరించరు? నీ పాదపద్మాల సుగంధాన్ని, సద్గుణులు వర్ణించే, మోక్షాన్ని ప్రసాదించేవి వినినవాడు, ఇంకెవరినైనా ఆశ్రయించాలనుకుంటాడా? కానీ, భౌతిక విషయాల్లో మునిగిపోయిన మానవులు లక్ష్మీ నివాసమైన నీ పాదపద్మాలను నిర్లక్ష్యం చేస్తారు. ప్రభూ! నేను నీకు యథావిధిగా పూజ చేశాను. నీవు ఈ జన్మలో, పరలోకంలో కోరికలను తీర్చేవాడివి. జన్మల చక్రములో తిరిగే నేను, నీ పాదాలను మాత్రమే ఆశ్రయంగా కోరుతున్నాను. నీవు పూజించినవారికి తప్పకుండా ప్రత్యక్షమవుతావు, మాయను తొలగిస్తావు. అచ్యుతా! నీ కథలు శివుడు, బ్రహ్ముడు వంటి మహనీయుల సభల్లో పాడబడకపోతే, నీ ఉపదేశం పొందని పురుషులు గాడిదలు, పశువులు, గుర్రాలు, పిల్లులు, సేవకుల్లా ఉంటారు. వారి జీవితానికి ప్రయోజనం లేదు. నీ పాదపద్మాల అమృతసుగంధాన్ని ఆస్వాదించని మూర్ఖ స్త్రీ, తన ప్రియుడిని ఎంతగానో ప్రేమిస్తుంది. కానీ అతని శరీరం చర్మం, మూడలు, మేకులు, మాంసం, ఎముకలు, రక్తం, పురీషం, కఫం, పిత్తం, వాయువు వంటి అపవిత్ర పదార్థాలతో నిండిన శవమే. కమలనేత్రుడా! నీ పాదాలకు నాకు భక్తి కలగాలని కోరుకుంటున్నాను. నీవు ఆత్మతృప్తుడవు, ఎవ్వరినీ వేరుగా చూడవు. వృద్ధాప్య ప్రభావంతో రాజోగుణం పెరిగినప్పుడు నీవు నన్ను కరుణగా చూసినదే మాకు పరమానుగ్రహం. మధుసూదనా! నీ మాటలు అసత్యమని నేను అనుకోను. ఎందుకంటే కన్యకు ప్రేమ సాధారణంగా తల్లికే ఉంటుంది, అప్పుడప్పుడే మరొకరికి ఉంటుంది. వివాహిత అయినా, స్వభావంలో స్థిరంగా లేని స్త్రీ, తన మనస్సు కొత్తదానిపై తిరిగి తిరిగి పోతుంది. అలాంటి విశ్వాసరహిత స్త్రీని మేధావి దాచుకోకూడదు; చేస్తే రెండింటినీ కోల్పోతాడు. ఈ సమయంలో శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ పతివ్రతా, రాజకుమారిని! నీ కోరిక తెలుసుకోవాలని నేను మాటల ద్వారా నిన్ను పరీక్షించాను. నేను చెప్పిన ప్రతిదీ నిజమే. ఓ సుందరి! నీకు ఎలాంటి కోరికలు ఉన్నా, నీవు నాతోనే పరమభక్తిగా ఉంటే, అవన్నీ నెరవేరుతాయి. ఓ పాపరహితురాలా! నీ భర్తపై నీ ప్రేమ, నీ పతివ్రతా ధర్మం పరీక్షించబడింది. నా మాటల వల్ల నీవు కలవరపడినా, నీ మనస్సు నాపై నిలకడగా ఉంది. గృహస్థాశ్రమంలో తపస్సు, నియమాలతో నన్ను పూజించే వారు, కోరికలకు లోనై ఉంటే, నా మాయవశంగా, నన్ను మోక్షప్రదుడిగా భావిస్తారు. నన్ను, మోక్ష సంపదను పొందిన తరువాత కూడా, ఇంకా భౌతిక సంపద, భర్తను కోరే గర్విష్ఠులు దురదృష్టవంతులు. నరకంలో కూడా, తమవాళ్లపై మమకారంతో, నరకాన్ని కూడా సుఖంగా అనుభవిస్తారు. ఓ గృహలక్ష్మీ! నీకు అదృష్టవశాత్తు నన్ను అనుసరించే అవకాశం కలిగింది; ఇది అత్యంత అరుదైనది, జన్మబంధాన్ని తొలగించేది. స్త్రీలు సాధారణంగా తృప్తిపరచడం కష్టం, వారి కోరికలు తీరవు, వారు మాయలో మునిగిపోతారు. ఓ గర్విష్ఠురాలా! ఏ గృహంలోనూ నీలాంటి భర్తపట్ల భక్తి కలిగిన భార్యను నేను చూడలేదు. నీ వివాహ సమయాన, వచ్చిన రాజులను పట్టించుకోకుండా, నా కీర్తిని విన్న బ్రాహ్మణుడిని నన్ను రహస్యంగా పిలవమని పంపావు. నీ అన్నయ్య యుద్ధంలో గాయపడి, జూదంలో చనిపోయినప్పుడు, ఆ దుఃఖాన్ని భరించావు; నాతో విరహం కలుగుతుందనే భయంతో నీవు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయావు. అందువల్ల నీవు నన్ను జయించావు. నన్ను పొందేందుకు రహస్యంగా దూతను పంపినప్పుడు, ఈ శరీరాన్ని కూడా వదిలిపెట్టవచ్చని నేను అనుకున్నప్పుడు కూడా, నీవు నాపై స్థిరంగా ఉన్నావు. అందుకే నేను నీకు ప్రతిఫలం ఇస్తున్నాను. శుకుడు ఇలా చెప్పాడు: ఈ విధంగా జగన్నాథుడు, రుక్మిణితో మానవుల్లా సరదాగా సంభాషిస్తూ, తన స్వీయ వాక్చాతుర్యంతో ఆమెను ఆనందింపజేశాడు. అలాగే, జగత్తునికి ఉపదేశకుడైన హరిదేవుడు, ప్రతి భార్య ఇంట్లోనూ, గృహస్థునిగా ఉండి, గృహస్థధర్మాన్ని ఆచరించాడు. తర్వాత, కృష్ణుని ప్రతి భార్యకు పదిమంది కుమారులు పుట్టారు. ప్రతి కుమారుడు శక్తిలో సమానులు, తొమ్మిదవ కుమారుడితో సహా, అందరూ తండ్రి లక్షణాలతో పుట్టారు. అచ్యుతుడు ఇంటిని వదిలిపెట్టని వాడై, ప్రతి భార్య ఇంట్లోనూ ఉండడం చూసి, ఆ రాజకుమార్తెలు ఆయనను తమ హృదయానికి అత్యంత ప్రియుడిగా భావించారు. కానీ ఆయన అసలు స్వరూపాన్ని వారు పూర్తిగా గ్రహించలేదు. పుష్పించిన కమలముల వంటి ముఖాలు, దీర్ఘబాహువులు, దీర్ఘనేత్రములు, ప్రేమతో నిండిన చూపులు, మధురమైన మాటలతో ప్రభువు వారిని ఆకర్షించేవాడు. ఆయన మహిమ ముందు వారు తమ సౌందర్యంతో ఆయనను ఆకట్టుకోలేకపోయారు. ఆయన చిరునవ్వుతో చూపులు, మనస్సులోని భావాలను కనుబొమ్మలతో, ప్రేమతో నిండిన మాటలతో, ఆ పదహారు వేల భార్యలు కామదేవుని బాణాలతో ప్రయత్నించినా, ఆయన ఇంద్రియాలను కలవరపర్చలేకపోయారు. శ్రీమహాలక్ష్మీ భర్తను భర్తగా పొందిన ఆ స్త్రీలు—బ్రహ్మాది దేవతలకు కూడా తెలియని మార్గాన్ని పొందినవారు—ప్రతి క్షణం ఆయన చిరునవ్వు, చూపు, స్పర్శ, ఆలింగనం కోసం ఆశతో, అపారమైన ప్రేమతో ఆయనకు సేవ చేసేవారు. వందలాది దాసీలు ప్రభువుకు సేవలు చేసేవారు—స్వాగతం పలకడం, ఆసనం సమర్పించడం, పాదాలను కడగడం, తాంబూలం పెట్టడం, విశ్రాంతి కల్పించడం, తడిపెట్టి వాయించడం, సుగంధ పుష్పమాలలు, జుట్టు అలంకరించడం, మంచాన్ని సిద్ధం చేయడం, స్నానం చేయించడం వంటి సేవలు. కృష్ణుని భార్యలలో పదిమంది కుమారుల్లో ప్రముఖులు ఎనిమిది మంది రాణులు. వారిలోని కుమారులను నేను చెప్పబోతున్నాను, ప్రద్యుమ్నునితో ప్రారంభమవుతారు. వారు: చారుదేశ్ణ, సుదేశ్ణ, మహాబలుడు అయిన చారుదేహ, సుచారూ, చారుగుప్త, భద్రచారు, మరొకరు. చారుచంద్ర, విచారు, చారు—ఇవీ హరివారికి పదవ కుమారులు. వీరు ప్రద్యుమ్నునితో సహా రుక్మిణికి పుట్టినవారు, తండ్రికి ఏమాత్రం తక్కువ కారు. భాను, సుభాను, స్వర్భాను, ప్రభాను, భానుమాన్, చంద్రభాను, బృహద్భాను, రతిభాను—ఇవీ ఎనిమిది మంది. శ్రీభాను, ప్రతిభాను—ఇవి సత్యభామకు పుట్టిన పదిమంది కుమారులు. సామ్బ, సుమిత్ర, పురుజిత్, శతజిత్, సహస్రజిత్. విజయ, చిత్రకేతు, వసుమాన్, ద్రవిడ, క్రతు—ఇవి జాంబవతికి పుట్టిన కుమారులు, సామ్బునితో సహా, తండ్రి ప్రేమను పొందినవారు. వీరచంద్ర, అశ్వసేన, చిత్రగు, వేగవాన్, వృష, ఆమ, శంకు, వసు, శ్రీమాన్, కుంటిర్—ఇవి నాగ్నజితికి పుట్టిన కుమారులు. శ్రుత, కవి, వృష, వీర, సుబాహు, భద్ర, ఏకల, శాంతి, దర్శ, పూర్ణమాస—ఇవి కాలిందికి పుట్టిన కుమారులు; సోమక అతనిలో చిన్నవాడు. ప్రఘోష, గాత్రవాన్, సింహ, బల, ప్రభల, ఊర్ధ్వగ, మహాశక్తి, సహ, ఓజ, అపరాజిత—ఇవి మాద్రీకి పుట్టిన కుమారులు. వృక, హర్ష, అనిల, గృధ్ర, వర్ధన, అన్నాద, మహాశ, పవన, వహ్ని—ఇవి మిత్రవిందకు పుట్టిన కుమారులు, క్షుధితో సహా. ఈ విధంగా కృష్ణుని కుటుంబంలో ఆయన భార్యలకు అనేక మంది మహానుభావులు, తండ్రి లక్షణాలతో పుట్టారు. ఆయన భార్యలు, కుమారులు, ఇంట్లోని అందరూ ఆయన మహిమను, ప్రేమను, సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవిస్తూ, భగవంతుని సేవలో పరమానందాన్ని పొందారు.