శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీశుక మహర్షి నారదుడికి ఇలా చెప్పాడు: ఓ రాజా! భగవంతుడు శ్రీకృష్ణుడు తన ప్రియ భార్య రుక్మిణిని ప్రేమతో ఓదార్చిన తరువాత, ఆమె ఆయన మాటలు కేవలం సరదాగా చెప్పినవేనని గ్రహించింది. తనను విడిచిపెడతాడేమో అన్న భయం ఆమె హృదయంలో నుండి తొలగిపోయింది. ఆమె సున్నితమైన, మధురమైన చిరునవ్వుతో, కరుణాభావంతో భర్త ముఖాన్ని చూచి ఇలా అనింది: "కమలనయనా! మీ మాటలు నిజమే. నా వంటి అల్పగుణాలవారిని, అజ్ఞానిని మీరు ఎలా అంగీకరిస్తారు? మీరు సర్వైశ్వర్యాధిపతి, స్వమహిమలో ఆనందించే పరమేశ్వరులు. ఓ మహాబాహో! మీరు అన్ని గుణాల్లో నివసిస్తారు కానీ వాటికి అతీతుడవు. సముద్రం అలలకు అడుగున ఉండేలా, మీరు ఇంద్రియాలకు అతీతంగా, భక్తుల కోసమే రూపాలను ధరించి, రాజుల హృదయాల్లోని అజ్ఞానాంధకారాన్ని తొలగిస్తారు. మునులు అనుభవించే మీ పాదపద్మ మార్గం మనుష్యులకు, జంతువులకు గ్రహించదగినది కాదు. మీ కార్యాలు లోకసాధారణ తర్కానికి అందవు; కేవలం మీ మార్గాన్ని అనుసరించేవారే అవి గ్రహించగలరు. మీరు నిజంగా ఏదీ లేని వాడివి, ఎందుకంటే మీకు వేరుగా ఏదీ లేదు; బలవంతులు కూడా మీకు నివేదనలు సమర్పిస్తారు. కామమూ, ధనమూ మోహంలో మునిగిపోయినవారు మిమ్మల్ని తెలుసుకోరు, కానీ బలవంతులైనా మీకు ప్రియులే. ధర్మార్థకామమోక్షాది ఫలాల స్వరూపుడవు మీరు. ముక్తికాంక్షలైన విజ్ఞులందరు మీకోసం సర్వం త్యజిస్తారు. మానవ సుఖదుఃఖాల్లో మునిగిపోయినవారికి మీ సాంగత్యం సులభం కాదు. కోపాన్ని వదిలిన మునులు మీ మహిమను పాడుతారు. మీరు లోకాలకు ఆత్మ, ఆత్మదాత. మీ కుడివెంపు వాలినదే కాలశక్తి సంకేతం; అప్పుడు బ్రహ్మ, శివులకైనా వరాలు నిలవవు—ఇంకా ఇతరుల సంగతి ఏమిటి? గదాగ్రజా! మీ మాటలు సాధారణంగా కనిపించవచ్చు; కానీ మీరు ధనుష్కంకణంతో రాజులను తరిమి, నన్ను సింహంలా తీసుకెళ్లారు. వారి భయంతోనే నేను సముద్రాన్ని ఆశ్రయించాను. మీ కోసమే అంబరీషుడు, నహుషుడు, గయ వంటి మహారాజులు రాజ్యాలను వదిలి అరణ్యప్రవేశం చేశారు. ఇక్కడ ఉండేవారు ఎందుకు మీ మార్గాన్ని అనుసరించరు? ధార్మికులు గానీ, ముక్తిని ప్రసాదించే మీ పాదపద్మ సుగంధాన్ని విన్నవారు ఇంకెవరినీ ఆశ్రయించరు. కానీ భోగాసక్తులైన మానవులు లక్ష్మీ నివాసమైన మీను నిర్లక్ష్యం చేస్తారు. నేను జగత్తుకు ప్రభువైన మిమ్మల్ని యథావిధిగా పూజించాను. ఈ జన్మలో, పరలోకంలో కోరిన కోరికలు నెరవేరుస్తారు మీరు. జననమరణ చక్రంలో తిరుగుతున్న నాకు మీ పాదాలే ఆశ్రయం కావాలని కోరుకుంటున్నాను. అచ్యుతా! స్త్రీల ఇంట్లో పురుషులు మీ కథలు వినకపోతే, వారు గాడిదలు, పశువులు, గుర్రాలు, పిల్లులు, దాసుల్లాంటివారు. శివ, బ్రహ్మ సభల్లో పాడబడే మీ కథలు వారి చెవులకు చేరనప్పుడు వారి జీవితం వ్యర్థం. మీ పాదపద్మ అమృతాన్ని ఆస్వాదించని మూర్ఖ స్త్రీ, చర్మం, రోమాలు, మాంసం, ఎముకలు, రక్తం, పురీషం, కఫం, పిత్తం, వాయువు వంటి పదార్థాలతో నిండిన శవసమానమైన భర్తను ప్రేమిస్తుంది. కమలనయనా! మీ పాదాలపై నాకు భక్తి కలిగించండి. మీరు స్వయంపూర్ణుడవు, ఎవ్వరినీ వేరుగా చూడరు. వృద్ధాప్య ప్రభావంతో రాజోగుణం పెరిగినప్పుడు, మీరు నన్ను కరుణగా చూచే దయే మాకు పరమ అనుగ్రహం. మధుసూదనా! మీ మాటలు అబద్ధం అనిపించవు. కన్యకు ప్రేమ సాధారణంగా తల్లిపట్లే ఉంటుంది; అప్పుడప్పుడే మరొకరిపట్ల కలుగుతుంది. వివాహిత అయినా, స్వభావంలో చంచలురాలైతే, ఆమె మనస్సు కొత్తదానిపట్ల తిరుగుతుంది. అలాంటి స్త్రీని మేధావి నమ్మకూడదు; నమ్మితే రెండు వైపులా నష్టమే. అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అనాడు: ‘‘ఓ పతివ్రతా, రాజకన్యా! నీ మనస్సులోని ఆకాంక్షను తెలుసుకోవడానికి నేను మాటలతో పరీక్షించాను. నీవు అడిగినది, నేను చెప్పినది—అన్నీ యథార్థమే. ఓ సుందరి! నీకు ఏ కోరికలు ఉన్నా, నన్నే పరమంగా ఆశ్రయిస్తే, అవన్నీ నెరవేరుతాయి. నీ భర్తపట్ల నీ ప్రేమ, నిబద్ధత పూర్తిగా పరీక్షించబడ్డాయి. నా మాటల వలన కలిగిన విచలితతలో కూడా నీ మనస్సు నన్నుంచి తొలగలేదు. గృహస్థాశ్రమంలో వ్రతాలు, నియమాలతో నన్ను ఆరాధించే వారు, ఆకాంక్షలకు బందివయ్యి, నన్ను మోక్షదాతగా భావించినా, నా మాయలో మునిగిపోతారు. నన్ను, మోక్ష సంపదను పొందినవారు, ఇంకా భౌతిక సంపద, భర్తను కోరితే, వారు దురదృష్టవంతులు. వారికి నరకంలో కూడా సొంతుల వల్ల నరకమే మధురంగా అనిపిస్తుంది. ఓ గృహిణీ! నీకు పూర్వజన్మ సుకృతఫలంగా, నన్ను అనుసరించేందుకు ఎన్నోసార్లు అవకాశం లభించింది. ఇది ముక్తికి దారితీసే అరుదైనదే. ఓ గర్వితా! ఏ ఇంట్లోనైనా, నీలాంటి భర్తపట్ల నిబద్ధత కలిగిన భార్యను నేను చూడలేదు. నీ పెళ్లికి వచ్చిన రాజులను పట్టించుకోకుండా, నా మహిమ విని, బ్రాహ్మణుడిని రహస్యంగా నన్ను సంప్రాప్తించడానికి పంపావు. నీ అన్న రుక్మి యుద్ధంలో పరాజయమై, జూదంలో హతమయ్యాక, భయంకరమైన దుఃఖాన్ని నీవు భరించావు; నన్ను వదిలిపోతాడేమో అన్న భయంతో నిశ్శబ్దంగా భరించావు. అందుకే నీవు మమ్మల్ని జయించావు. నన్ను పొందేందుకు దూతను పంపినపుడు, నా శరీరం తగదని అనుకున్నపుడు, నీవు నాలో స్థిరంగా నిలిచావు. అందుకు నేను సదా కృతజ్ఞుడిని.’’ శుకుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ విధంగా జగన్నాధుడు శ్రీకృష్ణుడు, రుక్మిణితో మానవుల్లా ప్రవర్తిస్తూ, ప్రేమతో మాటలాడుతూ ఆమెను ఆనందింపజేశాడు. అలాగే, వసుదేవుడు శ్రీహరి, లోకాలకు ఉపదేశకుడిగా, ప్రతి భార్య ఇంట్లో గృహస్థునిగా వ్యవహరించేవాడు. తర్వాత, ప్రతి భార్యకు పదిమంది కుమారులు పుట్టారు; వారు తండ్రి లక్షణాలతో, బలవంతులుగా, తొమ్మిదవ కుమారుడితో కలిపి, అందరూ విశిష్టులే. అచ్యుతుడు ఎప్పుడూ ఇంట్లో ఉండేవాడని, ప్రతి భార్య తన ఇంట్లో ఆయన ఉన్నాడని భావించేది; కానీ వారు ఆయన పరమాత్మత్వాన్ని పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయారు. పుష్పించు కమలంలాంటి ముఖాలు, దీర్ఘబాహువులు, విశాల నేత్రాలు, ప్రేమతో కూడిన చూపులు, మధురమైన మాటలతో, శ్రీకృష్ణుడు వారిని మోహింపజేశాడు. వారి స్త్రీలీలలు, మన్మథబాణాలు కూడా ఆయనను మనసులో కదిలించలేకపోయాయి. అలా లక్ష్మీపతిని భర్తగా పొందిన ఆ స్త్రీలు, బ్రహ్మాది దేవతలకు కూడా అందని మార్గాన్ని పొందినవారు, ఆయన చిరునవ్వు, చూపు, స్పర్శ, ఆలింగనం కోసం నిరంతరం ఆనందంగా సేవచేశారు. వందలాది దాసీలు ఆయనకు స్వాగతం, ఆసనం, పాదప్రక్షాళన, తాంబూలం, విశ్రాంతి, వడివడిక, సుగంధమాలలు, జుట్టు అలంకరణ, పట్టు, స్నానం మొదలైన సేవలు చేసేవారు. శ్రీకృష్ణుని భార్యల్లో, ఎనిమిది మంది మహారాణులకు పదిమంది కుమారులు పుట్టారు. మొదట ప్రద్యుమ్నుడితో ప్రారంభించి వారి పేర్లను చెబుతాను. వారు: చారుదేశ్ణ, సుదేశ్ణ, మహాబలుడు చారుదేహ, సుచారు, చారుగుప్త, భద్రచారు, మరొకరు, చారుచంద్ర, విచారు, చారు—ఇవి పదిమంది; వీరిలో ప్రద్యుమ్నుడు ప్రథముడు. వీరంతా రుక్మిణికి పుట్టినవారు; తండ్రికి ఏమాత్రం తక్కువ కాదు. భాను, సుభాను, స్వర్భాను, ప్రభాను, భానుమాన్, చంద్రభాను, బృహద్భాను, రతిభాను—ఇవి ఎనిమిది మంది. శ్రీభాను, ప్రతిభాను—ఇవి సత్యభామకు పుట్టిన పదిమంది కుమారులు. సాంబ, సుమిత్ర, పురుజిత్, శతజిత్, సహస్రజిత్, విజయ, చిత్రకేతు, వసుమాన్, ద్రవిడ, క్రతు—ఇవి జాంబవతికి పుట్టిన కుమారులు; వీరిలో సాంబుడు ప్రథముడు, తండ్రికి ప్రీతిపాత్రుడైనవాడు. ఇలా శ్రీకృష్ణుని సంతానమంతా, ఆయన మహిమ, భార్యల పట్ల ఆయన ప్రేమ, వారి భక్తి, గృహస్థ ధర్మాన్ని ఆయన ఆచరించిన విధానం, సంతానం ఇలా వర్ణించబడ్డాయి.