శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఆ సమయంలో, రాజు ఎంతో ఆనందంతో, ఆశ్చర్యంతో తన కుమార్తెను శ్రీకృష్ణునికి ఇచ్చి పెళ్లి జరిపించాడు. భగవంతుడు కూడా సముచితమైన విధంగా ఆమెను తన సరిసమాన జీవితసఖిగా అంగీకరించాడు. రాజ కుటుంబ స్త్రీలు శ్రీకృష్ణుడు తమ అల్లుడిగా లభించడంతో పరమానందాన్ని పొందారు. పెద్ద సంబరాలు జరిగాయి. ఆ వేడుకలో శంఖాలు, మృదంగాలు, భేరీలు మోగాయి. గాయనులు పాటలు పాడారు, వాద్యాలు మోగాయి. బ్రాహ్మణులు ఆశీర్వచనాలు పలికారు. పురుషులు, మహిళలు అందమైన వస్త్రాలు, అలంకారాలు ధరించి, పుష్పమాలలు వేసుకొని ఆనందంతో ఉల్లాసంగా ఉత్సవాన్ని జరిపారు. శ్రీకృష్ణుడు పెళ్లి కానుకగా పది వేల గోవులను, మూడు వేల అందమైన దుస్తులు, హారాలు ధరించిన యువతులను ఇచ్చాడు. తొమ్మిది వేల ఏనుగులు, వాటికన్నా వంద రెట్లు ఎక్కువ రథాలు, ఆ రథాలకన్నా వంద రెట్లు ఎక్కువ గుర్రాలు, ఆ గుర్రాలకన్నా వంద రెట్లు ఎక్కువ మంది మనుష్యులను కూడా కానుకగా ఇచ్చాడు. ఆ తరువాత, రాజు తన హృదయం ప్రేమతో నిండిపోయి, ఆ దంపతులను ఒక రథంలో కూర్చోబెట్టి, గొప్ప సేనతో చుట్టుముట్టించి, వారిని పంపించాడు. ఈ వార్త విని, యదువంశీయులు మరియు ఇతర శక్తివంతమైన రాజుల చేత పరాజితులైన రాజులు అసహ్యంతో, ఆ యువతిని తీసుకెళ్తున్న వేళ ఆ ఊరేగింపును అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించారు. అప్పుడు గాండీవాన్ని ధరించిన అర్జునుడు, శ్రీకృష్ణుని ప్రియ మిత్రుడు మరియు రక్షకుడు, వారి బాణవర్షాన్ని చెదరగొట్టి, సింహం చిన్న జంతువులను ఎలా పడగొడితే అలా వారిని ఓడించాడు. ఇంతటి గొప్ప కానుకలు అందుకున్న శ్రీకృష్ణుడు, దేవకీపుత్రుడు, సత్యా తో ద్వారకలో సుఖంగా జీవించాడు. ఇంకా శ్రీకృష్ణుడు, కైకేయ రాజకుమార్తె, తన పితామహి అయిన శ్రుతకీర్తి కుమార్తె భద్రను కూడా ఆమె సోదరులు సంతర్దనాది ఇచ్చినందున వివాహం చేసుకున్నాడు. అలాగే, మద్ర రాజ కుమార్తె లక్ష్మణాను ఆమె స్వయంవరంలో, మంగళకరమైన లక్షణాలతో ఉన్న ఆమెను, గరుడుడు అమృతాన్ని ఎలా అపహరిస్తే అలా, కృష్ణుడు స్వయంగా అపహరించాడు. ఈ విధంగా, భౌమాసురుని సంహరించి, బంధించబడి ఉన్న సహస్రాలాది సుందర వధువులను విమోచించిన తరువాత, వారు అందరూ కృష్ణునికి భార్యలుగా అయ్యారు. ఈ కథను విని రాజు, "ఓ మునీశ్వరా! భౌముడిని భగవంతుడు ఎలా సంహరించాడు? ఆ బంధించబడిన ఆ స్త్రీలను శారంగధారి ఎలా రక్షించాడు?" అని అడిగాడు. అప్పుడు శుకదేవుడు ఇలా వివరించాడు: "ఇంద్రుడు తన గొడుగు, కుండలాలు, సహచరులను హరిచేయడం, దేవతల పర్వతాన్నీ స్వాధీనం చేసుకోవడం, భూమిపుత్రుడి దురాచారాలను తెలిసిన తరువాత, భగవంతుడు తన భార్యతో గరుడునిపై ఎక్కి ప్రాగ్జ్యోతిషపురికి బయలుదేరాడు. ఆ నగరం చుట్టూ భయంకరమైన పర్వత కోటలు, ఆయుధ కోటలు, నీరు, అగ్ని, గాలి వంటి గోపురాలు, మరియు మూరుని బలమైన బంధాలతో బలంగా రక్షించబడి ఉండేది. భగవంతుడు తన గదతో పర్వతాలను ధ్వంసం చేశాడు, బాణాలతో ఆయుధ కోటలను ఛిన్నాభిన్నం చేశాడు; చక్రంతో అగ్ని, నీరు, గాలిని జయించాడు; ఖడ్గంతో మూరుని బంధాలను తెంచాడు. పాంచజన్య శంఖాన్ని ఊదడంతో యంత్రాలు, శత్రువుల గర్వాన్ని ధ్వంసం చేశాడు; తన మహా గదతో కోట గోడను పగలగొట్టాడు. ఆ శబ్దాన్ని విని, అయిదు తలలుగల మూరుడు, సముద్రాంతంలో పడుకున్న దయ్యం, ఉధృతంగా పైకి వచ్చాడు. అతడు భయంకరమైన త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, సూర్యుడు, ప్రళయాగ్ని లాంటి తేజంతో మండుతూ, తార్క్ష్యుని కుమారునిపై అయిదు నోర్లతో పాములా దూసుకొచ్చాడు. ఆ త్రిశూలాన్ని గరుడునిపై వేస్తూ, అయిదు నోర్లతో గర్జించాడు. ఆ ఘోరమైన శబ్దం స్వర్గం, దిక్కులు, అంతరిక్షాన్ని నింపింది. ఆ త్రిశూలం గరుడునిపై పడగా, హరి మూడు రెట్లు బలమైన రెండు బాణాలతో దాన్ని ఛేదించాడు; మూరుని నోర్లలో బాణాలను సంధించాడు. మూరుడు కోపంతో తన గదను విసిరాడు. ఆ గద యుద్ధంలో వస్తుండగా, గదాధరుడు తన గదతో దాన్ని వెయ్యి ముక్కలుగా చేసాడు. అజేయుడు తన భుజాలను పైకి ఎత్తి, లీలగా తన చక్రంతో మూరుని తలలను వేరు చేశాడు. తలలు లేక మూరుడు ప్రాణం విడిచాడు, అతడు కొండ శిఖరం ఇంద్రుడి వజ్రంతో తెగిపోయినట్లు నీటిలో పడిపోయాడు. అతని ఏడుగురు కుమారులు తండ్రి మరణాన్ని చూసి కోపంతో ప్రతీకారం కోసం వచ్చారు. వారు—తామ్ర, అంతరిక్ష, శ్రవణ, విభావసు, వసు, నభస్వాన్, ఏడవవాడు అరుణుడు—పీఠ అనే సేనాధిపతిని ముందుంచి, యుద్ధానికి సిద్ధమై భూమిపుత్రుడి ఆజ్ఞతో ముందుకు వచ్చారు. వారు భగవంతుడిపై కోపంతో బాణాలు, ఖడ్గాలు, గదలు, శూలాలు, జావలిన్లు విసిరారు. భగవంతుడు తన బాణాలతో వాటిని అన్ని ఛిన్నాభిన్నం చేశాడు. తర్వాత తన చక్రం, బాణాలతో వారి తలలు, భుజాలు, కాళ్లు, కవచాలను తెంచి, పీఠతో సహా వారిని యమలోకానికి పంపించాడు. ఈ విధంగా భూమిపుత్రుడైన నరకుడు ఓడిపోయాడు. ఇంతలో, దుర్మర్షణుడు అహంకారంతో, సముద్రంలో పుట్టిన ఏనుగులతో దండయాత్ర చేశాడు. ఆ సమయంలో శ్రీకృష్ణుడు తన భార్యతో గరుడునిపై కూర్చుని సూర్యుడు మేఘంపై మెరుపుతో ఉన్నట్టు ప్రకాశించాడు. దుర్మర్షణుడు శతఘ్నిని విసిరాడు, ఇతర యోధులంతా కలిసి దాడి చేశారు. భగవంతుడు అద్భుతమైన గుర్రాలు, పదునైన బాణాలతో భూమిపుత్రుడి సేనను ఛేదించాడు; వారి భుజాలు, తొడలు, తలలు, శరీరాలను తెంచాడు; గుర్రాలు, ఏనుగులను కూడా చంపేశాడు. యుద్ధంలో వారు విసిరిన ఆయుధాలను శ్రీహరి తన పదునైన బాణాలతో, ఖడ్గాలతో ఛేదించాడు. సుపర్ణుడైన గరుడుడు తన రెక్కలతో ఏనుగులను కొట్టి చంపాడు; తన ముక్కు, రెక్కలు, గోళ్లు ఉపయోగించి ఏనుగులను సంహరించాడు. నరకుడు, తన సేన నాశనం కావడం చూసి, గరుడుని బాధతో నగరంలోకి ప్రవేశించి యుద్ధం చేస్తూ వెళ్లాడు. భూమిపుత్రుడు తన ఆయుధంతో శ్రీకృష్ణుని కొట్టాడు, కానీ ఆ వజ్రాయుధం ప్రభావం చూపలేదు; అది అతడిని తాకినా, ఏనుగును పుష్పమాల తాకినట్లు, అతడు కదలనలేదు. నరకుడు తిరిగి ఒక కేతకిని తీసుకుని అచ్యుతుని హత్య చేయాలని యత్నించాడు. కానీ, ఆయుధాన్ని విసరకముందే, హరి తన పదునైన చక్రంతో అతని తలను, అతడు ఏనుగుపై కూర్చున్నపుడే, వేరు చేశాడు. ఆ తల, అందమైన కుండలాలు, కిరీటంతో ప్రకాశిస్తూ భూమిపై పడింది. ఋషులు, దేవతాధిపతులు "హా! శుభం జరిగింది!" అంటూ ముకుందుని స్తుతించగా, పుష్పవర్షం కురిపించారు. ఆ తర్వాత భూమిదేవి, refinement కలిగిన బంగారంతో, మణులతో మెరిసే కుండలాలు, వైజయంతి మాల, గొప్ప మణి, రాజచత్రాన్ని తీసుకుని, ప్రాచేతసుని కుమారునికి సమర్పించడానికి వచ్చింది. తర్వాత, దేవతల్లో శ్రేష్ఠురాలైన భూమిదేవి, చేతులు జోడించి, భక్తితో, ప్రేమతో మనసుని కేంద్రీకరించి జగన్నాథుడైన శ్రీకృష్ణుని స్తుతించసాగింది. ఆమె ఇలా ప్రార్థించింది: "దేవతాధిపతివైన, శంఖ, చక్ర, గదను ధరించిన ప్రభూ! భక్తుల కోరిక మేరకు స్వరూపాలను ధరించే పరమాత్మా! మీకు నమస్కారం. కమలనాభా! కమలమాలధరా! కమలనయనా! కమలపాదా! మీకు నమస్కారం. భగవంతుడా! వాసుదేవా! విష్ణూ! పరపురుషా! ఆదికారణా! సంపూర్ణ జ్ఞానస్వరూపా! మీకు నమస్కారం. జన్మరహితుడా! జగత్కర్తా! అనంతశక్తుడా! సమస్తజీవుల ఆత్మస్వరూపుడా! పరమాత్మా! మీకు నమస్కారం." ఇలా భూమిదేవి, కృష్ణుని మహిమను స్తుతించింది.