శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీకృష్ణుడు తన హృదయానికి అత్యంత ప్రియమైన, నిష్కళంకమైన రూపం కలిగిన రుక్మిణిని రాజసభలోని రాజుల మధ్య యుద్ధంలో పట్టుకొని తీసుకురావాలని సంకల్పించాడు. ఆమె తనంతట తానే తనను ఎంచుకొని, అగ్ని జ్వాల లాగా కాంతివంతంగా ఉంది. ఆ సమయంలో రుక్మిణి వివాహానికి శుభముహూర్తం సమీపిస్తున్నదని తెలుసుకున్న మధుసూదనుడు తన రథసారథి దారుకుని, "దారుకా, త్వరగా రథాన్ని సిద్ధం చేయి," అని ఆజ్ఞాపించాడు. దారుకుడు వెంటనే శైబ్య, సుగ్రీవ, మేఘపుష్ప, బలాహక అనే అశ్వాలతో రథాన్ని యుక్తం చేసి, చేతులు ముడుచుకొని కృష్ణుని సమక్షంలో నిలబడ్డాడు. కృష్ణుడు రథంపై ఎక్కి, తనతో పాటు బ్రాహ్మణుని కూడా రథంలో కూర్చోబెట్టాడు. ఆ వేగవంతమైన గుర్రాలతో, ఒకే రాత్రిలో ఆనర్త దేశం నుంచి విదర్భకు చేరుకున్నాడు. ఆతరువాత, కుండినపురి రాజు తన కుమారుడిపై అపారమైన ప్రేమతో, తన కుమార్తెను శిశుపాలునికి ఇచ్చేందుకు వివాహ ఏర్పాట్లు ప్రారంభించాడు. నగరమంతా బాగా శుభ్రపరచి, దారులు, వీధులు, కూడళ్లను రంగురంగుల పతాకలు, ధ్వజాలు, తురయాణాల తో అలంకరించారు. పురుషులు, స్త్రీలు అందరూ తెల్లని వస్త్రాలు ధరించి, పుష్పమాలలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, వారి ఇళ్లలో అగరుబత్తి పరిమళాలు వ్యాపించాయి. రాజు విధిగా పితృదేవతలు, దేవతలు, బ్రాహ్మణులను పూజించి, వారికి భోజనం పెట్టించి, శుభకార్యాల మంత్రాలను పఠింపజేశాడు. రుక్మిణి స్నానం చేసి, శుభకార్యానికి తగిన దుస్తులు, ఉత్తమమైన ఆభరణాలతో అలంకరింపబడింది. ప్రధాన బ్రాహ్మణులు సమవేద, ఋగ్వేద, యజుర్వేద మంత్రాలతో రుక్మిణికి రక్షణకార్యాలు నిర్వహించగా, అధర్వణవేదంలో నిష్ణాతుడైన పూజారి గ్రహశాంతి కోసం హోమాలు చేశాడు. రాజు బ్రాహ్మణులకు బంగారం, వెండి, వస్త్రాలు, బెల్లం కలిసిన నువ్వులు, ఆవులను దానం చేశాడు. అంతే కాకుండా, చెది దేశాధిపతి దమఘోషుడు తన కుమారుడి శ్రేయస్సు కోసం మంత్ర నిపుణులతో అన్ని కార్యాలు నిర్వహించాడు. మత్తుగా ఉన్న ఏనుగులు, బంగారు అలంకరణలతో కూడిన రథాలు, భారీ సైన్యాలతో కుండినపురికి బయలుదేరాడు. విదర్భరాజు అతని వద్దకు వచ్చి, అతనికి ఘనసత్కారం చేసి, నివాస ఏర్పాట్లు చేశాడు. అక్కడ శల్వ, జరాసంధుడు, దంతవక్త్రుడు, విదురథుడు, అలాగే చెది, పౌండ్ర దేశాలనుంచి వేలాది మిత్రులు వచ్చారు. వీరందరూ కృష్ణుడు యాదవులతో రుక్మిణిని తీసుకెళ్లేందుకు వస్తే యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉండాలని నిశ్చయించుకున్నారు. అన్ని రాజులు తమ సర్వసైన్యాలతో కూడి, కృష్ణునితో యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు. ఈ పరిస్థితిని విని, రాముడు (బలరాముడు) యుద్ధం సంభవించవచ్చని భావించి, కృష్ణుడు ఒక్కడే రుక్మిణిని తీయడానికి వెళ్ళాడని తెలుసుకున్నాడు. తమ్ముడిపై అపారమైన ప్రేమతో, బలరాముడు ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, పాదసేనతో కూడిన గొప్ప సైన్యాన్ని తీసుకొని కుండినపురికి బయలుదేరాడు. ఈలోగా, భీష్మకుని కుమార్తె రుక్మిణి, హరివరుడి రాక కోసం ఆత్రుతతో ఎదురుచూస్తూ, బ్రాహ్మణుడు చెప్పిన మాటలను తలచుకుంటూ, అతడు ఇంకా రాకపోవడాన్ని గమనించింది. "హాయ్! నా పెళ్లికి మూడురాత్రులు గడిచిపోయాయి. నేను తప్పేమీ చేయకపోయినా, కమలనేత్రుడు ఇంకా రాలేదు. నా సందేశాన్ని తీసుకెళ్లిన బ్రాహ్మణుడు కూడా ఇప్పటికీ తిరిగి రాలేదు. నాలో ఏదైనా లోపం చూసి, నిష్కళంకుడైన ఆయన నా పాణిగ్రహణానికి వెనుకాడుతున్నాడేమో. నా అదృష్టం ఇంతేనా! సృష్టికర్త నాకు అనుకూలంగా లేడు, శివుడు, గౌరీ, రుద్రాణి, గిరిజ, సతీ దేవతలు కూడా నాకు దయ చూపడం లేదు," అని మనసులో బాధతో ఆలోచిస్తూ, గోవిందుని ధ్యానిస్తూ కన్నీళ్లతో కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె గోవిందుని రాక కోసం ఎదురు చూస్తుండగా, ఆమె వామభాగపు తొడ, భుజం, కన్ను – శుభసూచకమైన అవయవాలు – కంపించసాగాయి. అప్పుడు, కృష్ణుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం, ఆ బ్రాహ్మణుడు అంతఃపురంలో సంచరిస్తున్న రుక్మిణిని దర్శించాడు. రుక్మిణి హర్షభరితమైన ముఖంతో, ప్రశాంతమైన హృదయంతో, సంకేతాలను గుర్తించడంలో నిపుణురాలై, చిరునవ్వుతో అతడిని ప్రశ్నించింది. బ్రాహ్మణుడు, యదార్థంగా కృష్ణుడు వచ్చిన విషయాన్ని, స్వయంవరానికి సంబంధించిన మాటలను ఆమెకు వివరించాడు. కృష్ణుడు వచ్చాడని తెలుసుకున్న రుక్మిణి, ఆనందంతో హృదయం ఉప్పొంగిపోగా, ఆ బ్రాహ్మణుని వైపు మరలా చూడలేదు – ఎందుకంటే అతను ఆమెకు మరొక విధంగా ప్రియుడు. ఈలోగా, రాముడు, కృష్ణుడు తమ సేనలతో సంగీత వాద్యాల నాదంతో నగరానికి వచ్చి, రాజనుగుణంగా సత్కారం పొందారు. వారికి తేనె, పాలు, శుభ్రమైన వస్త్రాలు, కావలసిన కానుకలు సమర్పించి, విధిగా పూజించారు. రాజు వారికి, వారి సైన్యానికి, పరివారానికి విస్తృతమైన నివాస ఏర్పాట్లు చేసి, అతిథి సత్కారం చేశాడు. ఇతర రాజులకు వారి శౌర్యం, వయస్సు, బలము, ఐశ్వర్యం ప్రకారం కావలసిన కానుకలు ఇచ్చి గౌరవించాడు. కృష్ణుడు వచ్చిన వార్త విని, విదర్భ నగరవాసులు ఉత్సాహంతో వచ్చి, చేతులు కళ్ళకు చేర్చి, కృష్ణుని పద్మముఖాన్ని తిలకించారు. "రుక్మిణే మాత్రమే ఆయన భార్యకు తగినది; అలాగే, నిష్కళంకుడైన కృష్ణుడు భీష్మకుని కుమార్తెకు యోగ్యుడే," అని వారు అనుకున్నారు. "మేము చేసిన కొంత సత్కార్య ఫలితంగా, జగత్తు సృష్టికర్త సంతోషించాడు. అచ్యుతుడు విదర్భకుమార్తెను స్వీకరించాలి," అని ప్రేమతో పరస్పరం అన్నారు. ఇలా ప్రజలు ప్రేమతో అనుకోగా, రుక్మిణి సైనికులు రక్షణగా ఉండగా, అంతఃపురం నుంచి అంబికాదేవి ఆలయం వైపు నడిచి వెళ్లింది. ఆమె కాలినడకన భవానీ పదాలను దర్శించేందుకు బయలుదేరి, తన మనసంతా ముకుందుని పదపద్మాలలో నిలిపింది. ఆమె చుట్టూ తల్లి, స్నేహితులు, ధైర్యవంతమైన రక్షక సైనికులు, కవచధారులు, ఆయుధాలు ధరించిన వారు ఉండగా, మృదంగాలు, శంఖాలు, తాళాలు, భేరీలు, తుర్యాలు మోగించబడ్డాయి. వెయ్యాది మంది స్త్రీలు, అందంగా అలంకరించబడి, బ్రాహ్మణులకు సమర్పించేందుకు విభిన్నమైన కానుకలు, పుష్పమాలలు, పరిమళాలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు తీసుకొచ్చారు.