శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

భక్తుల ప్రభువు శ్రీకృష్ణుడు, తన వద్దకు వచ్చిన బ్రాహ్మణుడిని చూసి, యథావిధిగా తన ఆసనాన్ని వదిలి లేచి, అతడిని సత్కరించాడు. దేవతలు తమను తాము ఎలా గౌరవించుకుంటారో, అలా అతడిని సత్కరించాడు. బ్రాహ్మణుడు భోజనం చేసి విశ్రాంతి తీసుకున్న తరువాత, ధార్మికులకు ఆశ్రయం అయిన శ్రీకృష్ణుడు అతని వద్దకు వచ్చి, భక్తితో అతని పాదాలను తన చేతితో తాకి, శ్రద్ధతో క్షేమం అడిగాడు. "ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణా, మీ ధర్మం, మునుపటి వృద్ధులు పూజించిన విధంగా, ఎలాంటి పెద్ద కష్టాలు లేకుండా సాగుతోందా? మీ మనస్సు ఎప్పుడూ సంతృప్తిగా ఉందా?" అని అడిగాడు. "ఏ బ్రాహ్మణుడు వచ్చిన దానితో సంతృప్తిగా ఉండి, తన కర్తవ్యాన్ని నిలకడగా నిర్వర్తిస్తాడో, అతడు అన్ని కోరికలను నెరవేర్చేవాడవుతాడు. దేవేంద్రుడు కూడా సంతృప్తి లేకుండా ఉంటే, జన్మజన్మాలుగా లోకాలలో తిరుగుతాడు. కాని సంతృప్తి గలవాడు, ఏదీ లేకపోయినా, ఎలాంటి బాధ లేకుండా నిద్రపోతాడు." "వచ్చిన దానితో సంతృప్తిగా ఉండే, సద్గుణాలుగల, సమస్త జీవులకూ మిత్రులైన, వినయపరులైన, శాంతస్వరూపులైన బ్రాహ్మణులకు నేను నా తల వంచుతాను. ఓ బ్రాహ్మణా! మీకు అన్నీ మంచిగానే ఉన్నాయా? ఎందుకంటే, తన رع్యులను సుఖంగా పరిరక్షించే రాజు నాకు ప్రియమైనవాడు." "మీరు ఎన్నో కష్టాలు ఎదుర్కొని, ఇక్కడికి వచ్చారు. మీ ప్రయోజనం నాకు చెప్పండి. ఏదైనా రహస్యంగా చెప్పాల్సినది ఉంటే, దయచేసి నన్ను తెలియజేయండి. నేను మీ కోసం ఏమి చేయాలో చెప్పండి." ఈ విధంగా, లీలావతారాన్ని ధరించిన పరమేశ్వరుని ప్రశ్నలకు గౌరవంగా, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన కథను వివరంగా చెప్పాడు. అప్పుడు రుక్మిణీదేవి ఇలా సందేశం పంపింది: "ఓ లోకములకు అలంకారమైనవాడా! మీ మహాత్మ్యాన్ని విని, అది వినేవారి దుఃఖాన్ని తొలగించేది. నా మనస్సు, ఎలాంటి సంకోచం లేకుండా, నా చెవుల ద్వారా మీలో లీనమైంది. మీ రూపాన్ని చూసినవారికి అన్ని కోరికలు నెరవేరినట్టే. అలాంటి మీ రూపాన్ని నా హృదయం ఆకర్షితమైంది." "ఓ ముకుందా! మంచి కుటుంబంలో పుట్టిన, వివేకవంతురాలైన యువతి, మీలాంటి వాడిని వదిలి ఇంకెవ్వరిని వరించగలదు? మీరు వంశంలో, స్వభావంలో, సౌందర్యంలో, జ్ఞానంలో, వయస్సులో, ఐశ్వర్యంలో, మహిమలో మీకే సాటి మీరు. అందరి మనసులను ఆనందింపజేసేవాడివి, మృగేంద్రుడివి." "అందువల్ల, ప్రభూ! నేను మిమ్మల్ని నా భర్తగా ఎంచుకున్నాను. మీ దయతో నన్ను మీ భార్యగా అంగీకరించండి. సింహానికి సమర్పించిన బలిని నక్క దొంగిలినట్లు, చేడిరాజు నా పాణిని తాకనీయకండి, కమలనయన!" "ఓ పరమాత్మా! గదా అన్నయ్య అయిన మీరు నా పూజతో, దానం, యజ్ఞం, వ్రతాలు, దేవతలు, బ్రాహ్మణులు, పెద్దలను సేవించడం ద్వారా సంతృప్తి చెందినట్లయితే, మీరు వచ్చి నా పాణిని స్వీకరించాలి; దమఘోషుని కుమారుడు లేదా మరెవరూ కాదు." "రేపు మీరు రహస్యంగా, మీ సేనాధిపతులతో కలిసి, విదర్భకు వచ్చి, చెది, మగధ సేనలను ఓడించి, రాక్షసవివాహ సంప్రదాయానికి అనుగుణంగా, పరాక్రమమే పెళ్లికానుకగా నన్ను గెలుచుకోండి." "మీకు సందేహం ఉంటే—నేను అంతఃపురంలో బంధువుల కాపాడులో ఉన్నాను, నన్ను మీరు ఎలా వివాహం చేసుకుంటారు అని—దానికి మార్గం ఉంది. పెళ్లి నాడు ముందు రోజు, కుటుంబదేవతను పూజించడానికి, కొత్త వధువు బయటికి వెళ్తుంది. ఆ సమయంలో నేను బయట ఉంటాను." "పరమపావనుడైన మీ పాదధూళిని మహాత్ములు స్నానం చేయాలనుకుంటారు. ఉమాపతికి కూడా తన అజ్ఞానాన్ని తొలగించేందుకు అది కావాలి. మీరు నన్ను స్వీకరించకపోతే, వ్రతాలవల్ల క్షీణించిన నా జీవితం వంద జన్మలు పోగొట్టినా పరవాలేదు." ఆమె ఈ రహస్య సందేశాన్ని బ్రాహ్మణుడు ద్వారా పంపించింది. "ఇదిగో, యదు వంశ కూతురు పంపిన రహస్య సందేశం. మీరు ఏది చేయాలో ఆలోచించి, నిర్ణయం తీసుకోండి," అని బ్రాహ్మణుడు చెప్పాడు. శుకదేవుడు ఇలా చెప్పాడు: విదర్భ రాజకుమార్తె రుక్మిణీ సందేశాన్ని విన్న శ్రీకృష్ణుడు, ఆ బ్రాహ్మణుని చేయి పట్టుకుని, చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు: "నాకు కూడా రాత్రి నిద్ర పట్టడం లేదు. నా మనస్సు మొత్తం ఆమెలో లీనమై ఉంది. రుక్మిణీని నాతో వివాహం జరగకుండా, ఆమె అన్నయ్య ద్వేషంతో అడ్డుకున్నాడు. ఆమె నాపై అపారమైన భక్తితో, నిర్దోషురాలిగా, అగ్నిశిఖను పోలిన ఆమెను, రాజసభలోని రాజులను ఓడించి, ఇక్కడికి తీసుకురావాలని నిశ్చయించుకున్నాను." శుకదేవుడు చెప్పాడు: రుక్మిణీ వివాహానికి శుభముహూర్తం తెలిసిన మధుసూదనుడు, తన రథసారథి దారుకుడిని పిలిచి, "దారుకా! వెంటనే రథాన్ని సిద్ధం చేయి," అన్నాడు. దారుకుడు శైబ్య, సుగ్రీవ, మేఘపుష్ప, బలాహక అనే అశ్వాలతో రథాన్ని కట్టించి, చేతులు జోడించి ముందుకొచ్చాడు. శ్రీకృష్ణుడు రథంపై ఎక్కి, బ్రాహ్మణుడిని కూడా రథంలో కూర్చోబెట్టాడు. ఆ వేగవంతమైన గుర్రాలపై, క్షణాల్లోనే ఆనర్తదేశం నుంచి విదర్భకు చేరుకున్నాడు. ఆ సమయంలో, కుండినపురి రాజు భీష్మకుడు తన కుమార్తెను శిశుపాలునికి పెళ్లిచేయడానికి, తన కుమారుడిపై అపారమైన ప్రేమతో వివాహ ఏర్పాట్లు ప్రారంభించాడు. నగరాన్ని బాగా శుభ్రం చేసి, రహదారులు, వీధులు, చౌరస్తాలు రంగురంగుల పతాకలు, ధ్వజాలు, తోరణాలతో అలంకరించారు. పౌరులు, స్త్రీపురుషులు శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, పుష్పహారాలు, సుగంధపుష్పాలు, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, వారి ఇళ్ళు అగరుబత్తీల సువాసనతో పరిమళించాయి. రాజు, వంశపారంపర్యంగా, పితృదేవతలు, దేవతలు, బ్రాహ్మణులను పూజించి, వారికి భోజనం పెట్టించి, మంగళశాంతి మంత్రాలను వేడించాడు. రుక్మిణీ, ఆ అపురూప సౌందర్యవతి, స్నానం చేసి, శుభకార్యానికి తగిన వస్త్రాలూ, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, మంగళప్రదమైన వధువుగా తయారైందీ. అగ్రగణ్య బ్రాహ్మణులు, సామవేద, ఋగ్వేద, యజుర్వేద మంత్రాలతో రక్షణకార్యాలు నిర్వహించారు. ప్రధాన పురోహితుడు అతర్వణవేద మంత్రాలతో గ్రహశాంతి కోసం హోమాలు చేశాడు. ధర్మసంపన్నుడైన రాజు, బ్రాహ్మణులకు బంగారం, వెండి, వస్త్రాలు, బెల్లంతో కలిపిన నువ్వులు, ఆవులను దానం చేశాడు. అటు చెది రాజు దమఘోషుడు కూడా తన కుమారుడి శ్రేయస్సు కోసం, మంత్రపారంగతులతో అన్ని శుభకార్యాలు నిర్వహించాడు. మదమత్తమైన ఏనుగులు, బంగారు అలంకరణలతో రథాలు, పాదాటిసైన్యం, గుర్రసేనాతో కూడిన మహాసేనను తీసుకొని కుండినపురికి వచ్చాడు. విదర్భరాజు అతడిని సత్కరించి, అందంగా సిద్ధం చేసిన నివాసంలో అతడిని ఉంచాడు. అక్కడే శాల్వుడు, జరాసంధుడు, దంతవక్త్రుడు, విదురథుడు, చెది, పౌండ్ర దేశాల నుంచి వేలాది మిత్రులు, మిత్రరాజులు వచ్చారు. కృష్ణుడు, రాముని శత్రువులైన ఆ రాజులు, చెది కుమారునికి రుక్మిణీని ఇవ్వాలని సంకల్పించి, యదువంశీయులు రాకపోతే యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు. అన్ని రాజులు తమ సైన్యాలూ, రథాలూ, ఆయుధాలతో కూడి, యుద్ధమే ధ్యేయంగా అక్కడ చేరారు. ఈ వార్త విని, ప్రబలమైన రాజులు కూడిన యుద్ధానికి భయపడి, రాముడు తెలుసుకున్నాడు—కృష్ణుడు ఒక్కడే అక్కడికి వెళ్లాడని. అన్నయ్యపై అపారమైన ప్రేమతో, రాముడు కూడా ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, పాదాటిసైన్యంతో కూడిన పెద్ద సైన్యాన్ని వెంటబెట్టుకుని కుండినపురికి బయలుదేరాడు. ఆ సమయంలో, భీష్మకుని కుమార్తె రుక్మిణీ, పరమ సుందరంగా, హరివరుడి రాక కోసం ఆత్రుతగా ఎదురుచూస్తూ, బ్రాహ్మణుడు చెప్పిన మాటలను మనసులో తిరగేసుకుంటూ ఉండిపోయింది. "హాయ్! నా పెళ్లికి మూడు రోజులు అయింది. నేను నిర్దోషురాలిని. అయినా, కమలనయనుడు రాలేదు. ఎందుకో నాకు తెలియదు. నా సందేశాన్ని తీసుకెళ్లిన బ్రాహ్మణుడూ ఇంకా తిరిగి రాలేదు," అని విచారంగా ఆలోచించింది.