ఓ రాజు, భీష్మకుడు, విదర్భ దేశానికి అధిపతి, తన కుమార్తె రుక్మిణీని అందమైన ముఖంతో ప్రసిద్ధిగా ఉన్నది. ఆమెను రాక్షస సంప్రదాయంతో వివాహం చేసుకోవాలని ఆలోచించారు. రుక్మిణీ, ముకుంద యొక్క అందం, ధైర్యం, మరియు గుణాల గురించి విన్నప్పుడు, అతన్ని తన భర్తగా ఎంపిక చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది. కానీ ఆమె అన్న రుక్మి, కృష్ణను ద్వేషిస్తూ, ఆమెను శిశుపాలకు ఇచ్చేందుకు ప్రయత్నించాడు. ఈ విషయం తెలిసిన రుక్మిణీ, తీవ్రంగా బాధపడింది. ఆమె కృష్ణను పిలిచేందుకు ఒక నమ్మకమైన బ్రాహ్మణను వెంటనే పంపించింది. ఆ బ్రాహ్మణుడు ద్వారకను చేరుకుని, కృష్ణను పాదాభివందనం చేసి, తనను గౌరవంగా ఆహ్వానించారు. కృష్ణ, బ్రాహ్మణుడి పట్ల స్నేహపూర్వకంగా ప్రశ్నించారు, "మీరు సుఖంగా ఉన్నారా? మీ ధర్మం సక్రమంగా సాగుతోందా?" బ్రాహ్మణుడు రుక్మిణీ యొక్క సందేశాన్ని కృష్ణకు తెలియజేశాడు. రుక్మిణీ, "ఓ కృష్ణ, నా మనసు మీలోకి ప్రవేశించింది. మీరు నా భర్తగా నన్ను స్వీకరించగలరా?" అని అడిగింది. ఆమె కృష్ణను తన భర్తగా కోరుకుంటూ, "సముద్రం వంటి మీ మహిమను నేను ఎక్కడ కనిపెట్టగలను?" అని చెప్పింది. కృష్ణ, ఆమె ప్రేమను గమనించి, "నేను ఆమెను యుద్ధంలో తీసుకువస్తాను" అని నిర్ణయించుకున్నారు. అతను తన రథాన్ని సిద్ధం చేయమని దారుకను ఆదేశించారు. కృష్ణ, బ్రాహ్మణుడిని రథంపై కూర్చోబెట్టి, ఒక రాత్రిలోనే విదర్భకు చేరుకున్నారు. ఈ సమయంలో, రుక్మిణీ యొక్క వివాహం శిశుపాలుతో జరగడానికి ఏర్పాట్లు జరుగుతున్నాయి. రాజు, తన కుమార్తెను శిశుపాలకు ఇచ్చేందుకు అన్ని సిద్ధమవుతున్నాడు. సహజంగా, నగరం అందంగా అలంకరించబడింది, ప్రజలు ఆనందంగా ఉన్నారు. రుక్మిణీ, అందంగా అలంకరించి, వివాహానికి సిద్ధమైంది. కానీ కృష్ణ, ఆమెను రక్షించేందుకు సిద్ధంగా ఉన్నాడు. అప్పుడు కృష్ణ యుద్ధానికి సిద్ధమై, శిశుపాల మరియు ఇతర రాజుల సమావేశాన్ని దాటి, రుక్మిణీని తనతో తీసుకెళ్లడానికి యుద్ధం ప్రారంభించారు. ఈ విధంగా, కృష్ణ మరియు రుక్మిణీ యొక్క ప్రేమ కథ ప్రారంభమవుతుంది, ఇది కృష్ణుని మహిమను మరియు రుక్మిణీ యొక్క అంకితభావాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.