శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఆమె ఇంటి ఎంతో వైభవంగా, సుఖసమృద్ధిగా, ముత్యాల హారాలు, జెండాలు, పందిరలు, మంచాలు, ఆసనాలు వంటి అలంకరణలతో మెరుగు పరచబడింది. అక్కడ సుగంధ దూపాలు పరిమళిస్తూ, దీపాల వెలుగుతో ప్రకాశిస్తూ, పుష్పహారాలు, సుగంధ ద్రవ్యాలతో సర్వత్రా అలంకరించబడింది. ఆ ఇంట్లో శ్రీకృష్ణుడు ప్రవేశించగానే, ఆమె ఆందోళనతో తన ఆసనాన్ని వదిలి, సముచితంగా ఆయనను ఎదుర్కొని, తన స్నేహితులతో కలిసి, అచ్యుతునికి ఆసనం ఇతర పూజాదులు సమర్పించింది. ఉద్ధవుడిని కూడా గౌరవంగా ఆహ్వానించగా, ఆయన ఆసనాన్ని తాకి అక్కడ కూర్చున్నాడు; కృష్ణుడు, సంప్రదాయాన్ని పాటిస్తూ, వేగంగా ఆ వైభవమైన మంచంలోకి ప్రవేశించాడు. ఆమె స్నానం చేసి, సుగంధ ద్రవ్యాలతో లేపించి, మెరుగు దుస్తులు, ఆభరణాలు ధరించి, పుష్పహారాలు వేసి, సుగంధ పరిమళాలు పూసి, పాన్సుపాకను నమిలి, మాధవుని దగ్గరకు వచ్చింది. ఆమె సిగ్గుతో, తడిమి, అర్ధనోటి చిరునవ్వుతో, కనులు తిప్పుతూ, తన ఉత్సాహాన్ని చూపింది. కృష్ణుడు, మొదటి సాక్షాత్కారంలో సిగ్గుతో ఉన్న ప్రియురాలిని, చేతిలో గజ్జెలు ధరించిన ఆమెను పిలిచి, చేతి పట్టుకుని మంచంపై కూర్చోబెట్టాడు. ఆమె, కృష్ణునికి సుగంధ ద్రవ్యాలను సమర్పించిన ధర్మఫలంతో, ఆయనతో ఆనందాన్ని అనుభవించింది. ఆమె హృదయం, వక్షోజాలు కోరికతో మండుతూ, కృష్ణుని పాదాల సుగంధాన్ని పీల్చింది; తన బాధలను ఆయన పాదాలతో మసాజ్ చేసి, తన చేతులు, వక్షోజాల మధ్య ప్రియుడిని ఆలింగనం చేసి, ఆనందరూపునైన ఆయనలో తన దీర్ఘకాల బాధకు ముగింపు పొందింది. ఈ విధంగా, ముక్తి దాయకుడైన, అందరికీ అందని ప్రభువును సొంతం చేసుకున్న ఆమె, తన దురదృష్టాన్ని మరిచి, sandal paste సమర్పించి, ఆయనకు వరం కోరింది: “నా ప్రియుడు, కొంతకాలం నా దగ్గర ఉండి, నాతో ఆనందించాలి. కమలనేత్రా, నీతో వేరుగా ఉండలేను,” అని ప్రార్థించింది. ఆమె కోరిన వరాన్ని ప్రసాదించి, ఆమెను గౌరవించి, గౌరవదాయకుడు అయిన కృష్ణుడు, ఉద్ధవుడితో కలిసి తన పవిత్ర నివాసానికి తిరిగి వెళ్లాడు. విష్ణువును భక్తితో పూజించి, మనసుకు నచ్చిన వరాన్ని కోరే వారు, మంచితనము లేకపోతే, అది మూర్ఖత్వమే. అనంతరం, కృష్ణుడు, రాముడు, ఉద్ధవుడు, ఏదో కార్యాన్ని సాధించాలనే ఉద్దేశంతో, అక్రూరుని ప్రీతిపడేందుకు, అక్రూరుని ఇంటికి వెళ్లారు. దూరం నుంచి తన బంధువులను, గొప్ప పురుషులను చూసిన అక్రూరుడు, ఆనందంతో లేచి, వారిని ఆలింగనం చేసి, సంతోషంగా ఆహ్వానించాడు. కృష్ణుడు, రాముడు, అతనికి నమస్కరించగా, అతను prescribed ఆసనాలను అందించి, సముచితంగా పూజ చేశాడు. పాదాలను కడిగేందుకు నీటిని తన తలపై పెట్టి, దివ్య దుస్తులు, సుగంధ పుష్పహారాలు, ఉత్తమ ఆభరణాలతో గౌరవించాడు. పాదాలను చేతులతో కడిగి, తల వంచి పూజ చేశాక, అక్రూరుడు వినయంతో కృష్ణుడు, రామునితో ఇలా అన్నాడు: “ధన్యమైన ఈ కుటుంబాన్ని మీరు, కంసుడు మరియు అతని అనుచరులను సంహరించి, గొప్ప కష్టాల నుంచి రక్షించారు. మీరు ఇద్దరూ సర్వోన్నతులు, జగత్‌కి కారణమూ, పదార్థమూ; మీ కంటే పైవారు, దిగువవారు లేరు. ఈ విశ్వాన్ని మీరు సృష్టించి, మీ శక్తులతో ప్రవేశించి, అనేక విధాలుగా ప్రదర్శించుతున్నారు. అన్ని జీవుల్లో, చలించే, అచలమైన వాటిలో, నానా రూపాలు పుట్టినట్లుగా, మీరు, స్వతంత్రంగా, అనేక రూపాలలో పుట్టిన జీవుల్లో స్వయంగా వెలుగుతున్నారు. రజస్సు, తమస్సు, సత్త్వగుణాల ద్వారా సృష్టి, లయ, స్థితి చేస్తారు; కానీ ఆ గుణాలు, కర్మలు మీకు బంధనంగా ఉండవు, ఎందుకంటే మీరు జ్ఞానరూపులు. మీకు శరీరం వంటి ఉపాధుల ద్వారా పరిమితి లేదు; అందుకే మీకు బంధనమూ, ముక్తి కూడా లేదు—మీ గురించి మాకు ఎప్పుడూ అయోమయం కలగకూడదు. వేద మార్గం అబద్ధ, అపక్రమాలతో అడ్డుపడినప్పుడు, ప్రపంచ హితార్థంగా, సత్త్వగుణంతో మీరు అవతరిస్తారు. ఈ రోజు, వసుదేవుని ఇంట్లో మీ వంశంలో అవతరించి, భూమి భారాన్ని తగ్గించి, శత్రు రాజుల సేనలను నశింపజేసి, ఈ వంశ ఖ్యాతిని వ్యాప్తి చేస్తున్నారు. ఈ రోజు, మా నివాసాలు నిజంగా పుణ్యవంతమైనవి, ఎందుకంటే మీరు దేవతలు, పితృలు, జీవులు, మనుష్యుల రూపంలో, మూడు లోకాలకు పవిత్రతను ఇచ్చే పాదోదకంతో, జగదాచార్యుడు, అధోక్షజుడు, మా ఇంట్లోకి ప్రవేశించారు. మీరు భక్తులకు ప్రీతిపాత్రులు, వాక్కు నిజమైనది, అందరికీ మిత్రుడు, కృతజ్ఞుడు, పూజించే వారికి అన్ని కోరికలను నెరవేర్చేవారు, స్వీయ లాభనష్టం మీకు లేని వారు—మంచి జ్ఞానులు మరెక్కడ ఆశ్రయాన్ని కోరుతారు? జనార్దనా, యోగేశ్వరులు, దేవతలకు కూడా అందని మీరు, ఈ రోజు మాకు ప్రత్యక్షమయ్యారు; మాకు మాయగా ఉన్న పిల్లలు, భార్య, ధనం, బంధువులు, ఇంటి, శరీరానికి మమకారం వంటి బంధాలను త్వరగా తొలగించండి.” ఈ విధంగా అక్రూరుడు పూజించి, స్తుతించగా, శ్రీహరి, చిరునవ్వుతో, అక్రూరుని ఆకర్షిస్తూ ఇలా పలికాడు: “మీరు మా గురువు, పితృబంధువు, ఎప్పుడూ గౌరవించబడే బంధువు; మేము మీ ఆధీనంలో ఉండి, మీరు మాకు రక్షణ, పోషణ, దయ చూపాలి. మీ వంటి మహాత్ములను, సద్గుణవంతులను, తమ శ్రేయస్సు కోరే వారు ఎప్పుడూ సేవించాలి; దేవతలు తమ ప్రయోజనానికి పనిచేస్తారు, కానీ సద్గుణవంతులు అలా చేయరు. తీర్థాలు నీటితో పవిత్రత పొందవు, దేవతలు మట్టి, రాయి రూపాల్లో పవిత్రత కలిగించరు; సద్గుణుల దర్శనం ఒక్క క్షణంలోనే పవిత్రతను ఇస్తుంది. మీరు మా శ్రేయస్సు కోరే వారు, కాబట్టి, పాండవుల గురించి తెలుసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో హస్తినాపురానికి వెళ్లండి. మేము విన్నాము, వారి తండ్రి మరణించిన తర్వాత, పిల్లలు, తల్లి సహా, రాజు వారిని నగరానికి తీసుకెళ్లి, అక్కడ తీవ్రంగా బాధపడుతూ ఉన్నారు. అందులో, అంబికా కుమారుడు, తన సోదరుని పిల్లలకు న్యాయంగా వ్యవహరించడం లేదు; అతని దుష్ట కుమారుని ప్రభావంలో, అతని దృష్టి మసకబారిపోయింది. మీరు వెళ్లి వారి ప్రస్తుత స్థితిని తెలుసుకోండి; మంచి, చెడు ఏదైనా, తెలుసుకుని, మేము మా మిత్రుల శ్రేయస్సు కోసం చర్య తీసుకుంటాము.” ఇలా అక్రూరునికి ఆదేశించి, హరి, పరమాధికారి, సంకర్షణ, ఉద్ధవులతో కలిసి తన నివాసానికి వెళ్లాడు. ఇంతటితో, భాగవత మహాపురాణంలోని పదవ స్కంధంలో, మొదటి భాగంలో నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయం ముగిసింది. శుకుడు ఇలా చెప్పాడు: అక్రూరుడు, పౌరవరాజులలో ప్రసిద్ధమైన హస్తినాపురానికి వెళ్లి, అంబికా కుమారుడిని, భీష్మను, విదురుని, పృథను చూశాడు. అలాగే, బాహ్లికుడు, అతని కుమారుడు, భారద్వాజుడు, గౌతముడు, కర్ణుడు, సుయోధనుడు, అశ్వత్థామ, పాండవులు, ఇతర మిత్రులను కూడా చూశాడు. గాందినీ కుమారుడు, బంధువులను ఒక్కొక్కరిని సదాచారంగా కలిసాడు; వారు అతనిని స్నేహితుల ఆరోగ్యం గురించి అడిగారు, అతను కూడా వారి శుభకుసలాలను విచారించాడు. అక్రూరుడు, రాజు యొక్క నడవడికను తెలుసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో, అక్కడ కొన్ని నెలలు ఉండి, దుష్ట సలహాలతో, స్థిరత లేక, దుర్మార్గుని కోరికలు పాటిస్తున్న రాజు వ్యవహారాన్ని పరిశీలించాడు.