శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శివుని మార్గాన్ని అనుసరించి, అనేక గురువుల ఉపదేశాల ప్రకారం, ఇతరులు కూడా ప్రభువైన నిన్నే శివరూపంలో పూజిస్తున్నారు. నిజానికి, ఇతర దేవతలకు భక్తి చూపే వారు కూడా, వారి మనస్సు వేరే దిశలో ఉన్నా, నిన్నే పూజిస్తారు, ఎందుకంటే అన్ని దేవతలు నీవే, ఓ ప్రభూ! పర్వతాల నుంచి జన్మించిన నదులు, వర్షాలతో నిండిపోకుండా, అన్ని వైపులా సముద్రంలో కలిసిపోతున్నట్లుగా, అన్ని మార్గాలు చివరికి నీవే చేరుకుంటాయి. సత్వ, రజస్సు, తమస్సు అనే గుణాలు నీ స్వభావానికి చెందినవి; బ్రహ్మ నుండి స్థావరాల వరకు అన్ని జంతువులు ఈ గుణాల్లోనే నిగమించబడ్డాయి. నీవు అప్రయోజిత దృష్టి కలిగి, అన్ని జంతువులకు ఆత్మరూపుడవు, అన్ని మనస్సులకు సాక్షివవు; అజ్ఞానం వల్ల కలిగిన ఈ గుణ ప్రవాహం దేవతలు, మానవులు, జంతువుల మధ్య సంచరిస్తుంది. ప్రభూ! అగ్ని నీ ముఖము, భూమి నీ పాదాలు, సూర్యుడు నీ కన్ను, ఆకాశం నీ నాభి, రథం నీ హృదయం, దిక్కులు నీ చెవులు, స్వర్గం నీ తల, ఇంద్రుడు మరియు దేవతలు నీ భుజాలు, సముద్రాలు నీ పొత్తులు, వాయువు నీ శ్వాస, బలము నీ శక్తిగా నిలిచింది. వృక్షాలు, ఔషధాలు నీ శరీర రోమాలు, తలపై రోమాలు వనస్పతి, మేఘాలు నీ ఎముకలు మరియు నఖాలు, పర్వతాలు నీ పళ్ళు, నిత్యం నలుగే కళ్లెత్తడం పగలు-రాత్రి, ప్రజాపతి నీ మనస్సు, వర్షం నీ ఉత్పత్తి అవయవం, వీర్యం నీదిగా భావించబడుతుంది. నీలో, అక్షయ ఆత్మ, ఓ పురుషోత్తమా, లోకాలు, వారి రక్షకులు, సమస్త జీవజాతులు నీలో స్థిరంగా ఉన్నాయి. నీలోనే నీటిలో జీవాలు ఎలా ఉంటాయో, అంజూరి చెట్టుపై గ్నాట్లు ఎలా చేరతాయో, మనస్సులో ఆలోచనలు ఎలా వస్తాయో, అలాగే నీవు అన్నింటిలో ఉన్నావు. నీవు లీల కోసం ఏ రూపాన్ని ధరించినా, ఆ రూపాల ద్వారా లోకాలు అపవిత్రత నుండి విముక్తి పొందుతూ, ఆనందంగా నీ మహిమను గానం చేస్తాయి. నీకు నమస్కారం, ప్రథమ మత్స్యరూపుడవైన నీవు, ప్రళయం కాలంలో నీటిలో సంచరించినవాడవు; గుర్రపు తలతో మధు, కైటభను సంహరించినవాడవైన నీవు, నీకు నమస్కారం. అపారమైన, తీరులేని ఆధారంగా, మందరగిరిని ఎత్తిన నీవు, భూమిని లేపిన వరాహరూపుడవైన నీవు, నీకు నమస్కారం. అద్భుతమైన సింహరూపుడవైన నీవు, సజ్జనులకు భయాన్ని తొలగించేవాడవు; వామనరూపుడవైన నీవు, మూడు లోకాలను నడిచి వెళ్లినవాడవు, నీకు నమస్కారం. భృగువుల నాయకుడవైన నీవు, అరణ్యంలో గర్విష్టులైన క్షత్రియులను నాశనం చేసినవాడవు; రఘువులలో శ్రేష్ఠుడవైన నీవు, రావణుని సంహరించినవాడవు, నీకు నమస్కారం. వాసుదేవుడవైన నీవు, సంకర్షణుడు, ప్రద్యుమ్నుడు, అనిరుద్ధుడు, సాత్వతుల ప్రభువైన నీవు, నీకు నమస్కారం. బుద్ధరూపుడవైన నీవు, దైత్యులు, దానవులను మోసగించినవాడవు; కల్కిరూపుడవైన నీవు, అపవిత్ర, అధర్మ రాజులను నాశనం చేసినవాడవు, నీకు నమస్కారం. ప్రభూ! ఈ జీవజాతి నీ మాయ వల్ల మాయలో పడింది; 'నేను', 'నా' అనే భ్రమలకు లోనై, కర్మ మార్గాల్లో తిరుగుతోంది. నేను కూడా, శరీరం, పిల్లలు, ఇల్లు, సంపద, బంధువులు వంటి వాటిలో నిమగ్నమై, అవి నిజమైనవి అని భావిస్తూ, కలలోని మాయలను నిజంగా భావిస్తూ తిరుగుతున్నాను. వ్యతిరేక భావాల వల్ల నా మనస్సు అయోమయానికి లోనై, నిత్యమైనది, స్వీయమైనది, శాశ్వతమైనది ఏమిటో తెలియకుండా, నిత్యముకాని, స్వీయముకాని, బాధాకరమైన వాటిలోనే ఆకర్షితుడవుతున్నాను. అజ్ఞానుడు, వృక్షాల మధ్య దాగిన నీటిని వదిలి, మిరాజ్‌ను వెంబడించేలా, నేను నిన్ను వదిలి, మాయను వెంబడిస్తున్నాను. కాంక్షలు, కర్మల వల్ల నా మనస్సు దుర్భరంగా, ఇంద్రియాల వల్ల ఇక్కడ అక్కడ పరుగెత్తుతూ, దాన్ని నియంత్రించలేక, దయనీయంగా ఉన్నాను. అందుకే, నీవు అందుకోలేని నీ పాదాలకు వచ్చాను; ఇది కూడా నీ కృప వల్లే అని భావిస్తున్నాను, ప్రభూ! జనన మరణ చక్రం నుండి విముక్తి, ఓ పద్మనాభా, నీను యథార్ధంగా పూజించడంలో మనస్సు స్థిరపడినప్పుడు కలుగుతుంది. శుద్ధ చైతన్యరూపుడవైన, నిశ్చయానికి కారణమైన, పురుష, ప్రధానుని ప్రభువైన, అపరిమిత శక్తి కలిగిన బ్రహ్మరూపుడవైన నీకు నమస్కారం. వాసుదేవుడవైన, సమస్త జీవులను నాశనం చేసిన, హృషీకేశుడవైన, నీకు నమస్కారం; శరణాగతుడినైన నన్ను రక్షించు, ప్రభూ! ఈ విధంగా, అక్రూరుని స్తుతి అనే నలభైవ అధ్యాయం, శ్రీవైభవభాగవత మహాపురాణంలో, పది స్కంధంలో మొదటి భాగంలో ముగిసింది. శ్రీ శుకదేవుడు ఇలా చెప్పారు: అక్రూరుడు స్తుతి చేస్తున్నప్పుడు, ప్రభువు నీటిలో తన రూపాన్ని దర్శనమిచ్చాడు; తరువాత, నటుడు తన నటనను ముగించాడని భావించి, కృష్ణుడు ఆ రూపాన్ని మరల ఉపసంహరించుకున్నాడు. ఆ దర్శనం కనబడకుండా పోయినప్పుడు, అక్రూరుడు వెంటనే నీటిలో నుంచి బయటకు వచ్చి, అవసరమైన పనులు పూర్తి చేసి, ఆశ్చర్యంతో రథానికి తిరిగి చేరుకున్నాడు. హృషీకేశుడు అడిగాడు: "నీకు భూమిపై, ఆకాశంలో, నీటిలో ఏ అద్భుతం కనిపించింది? నీవు ఎందుకింత ఆశ్చర్యంగా ఉన్నావు?" అక్రూరుడు సమాధానంగా చెప్పాడు: "ఇక్కడ ఉన్న అన్ని అద్భుతాలు—భూమిపై, ఆకాశంలో, నీటిలో—అన్నీ నీవే, జగత్తుని ఆత్మ; నేను ఏమి చూసి ఉండాలి, నాకు తెలియని ఏదైనా ఉందా?" భూమిపై, ఆకాశంలో, నీటిలో ఉన్న అన్ని అద్భుతాలు నీవే; నీను దర్శించిన తర్వాత, ఇక్కడ నేను మరే అద్భుతాన్ని చూడలేను. ఇలా చెప్పి, గాందినీ కుమారుడు రథాన్ని ముందుకు నడిపించాడు; సాయంత్రానికి, రాముడు, కృష్ణుడిని మథురకు తీసుకెళ్లాడు. అంతలో, రాజా! మార్గంలో, గ్రామస్థులు అక్కడక్కడా చేరి, వసుదేవ కుమారులను చూసి, ఆనందంతో, వారి చూపును వదలలేకపోయారు. వ్రజవాసులు, నందుడు, గోపులతో కలిసి, నగరపు ఉద్యానవనాల్లోకి వచ్చి, అక్కడ ఎదురుచూస్తున్నారు. వారు చేరినప్పుడు, జగత్పతిగా ఉన్న ప్రభువు, అక్రూరుని సత్కరించి, అతని పొడిగిన చేయిని తన చేతితో పట్టుకొని, చిరునవ్వుతో పలకరించాడు. "మీరు ముందుగా మీ రథంతో నగరానికి, ఇంటికి వెళ్లండి; మేము ఇక్కడే ఉండి, తరువాత నగరాన్ని దర్శించడానికి వస్తాము." అక్రూరుడు వినయంగా చెప్పాడు: "ప్రభూ! నేను మీ ఇద్దరిని లేకుండా మథురలోకి ప్రవేశించను; నన్ను విడిచిపెట్టవద్దు, ప్రభూ! నేను మీ భక్తుడిని, మీరు భక్తులను ప్రేమించేవారు." "ఓ అచ్యుతా! మీ అన్నయ్యతో, గోపులతో, మీ ప్రియ స్నేహితులతో కలిసి, మా ఇంటికి వచ్చి, దాన్ని పవిత్రంగా చేయండి." "మీ పాద ధూళితో మా ఇళ్లను పవిత్రం చేయండి; దాని పవిత్రతతో, పితృదేవతలు, యజ్ఞాగ్నులు, దేవతలు సంతృప్తి చెందరు." "మీ పాదాలను కడిగిన తరువాత, మహాబలి స్తుతించదగినవాడయ్యాడు, అపూర్వ ఐశ్వర్యాన్ని పొందాడు, భక్తి మార్గంలో అత్యుత్తమ స్థాయిని చేరాడు." "మీ పాదాలను కడిగిన నీరు మూడు లోకాలను పవిత్రం చేసింది; శివుడు దాన్ని తన తలపై పెట్టుకున్నాడు, సాగర కుమారులు స్వర్గానికి చేరారు." "దేవాదిదేవా! జగత్పతీ! నీ వినిపించటం, నీ స్తుతి పవిత్రమైనవి; యదువులలో శ్రేష్ఠుడవైన, ఉత్తమ స్తోత్రాలతో స్తుతించబడిన నారాయణా, నీకు నమస్కారం!" ఈ విధంగా, అక్రూరుడు తన మనస్సులో ప్రభుని మహిమను స్తుతిస్తూ, భక్తితో, ఆనందంతో, కృష్ణుని పాదాలకు శరణాగతుడయ్యాడు.