శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఒకసారి, రాజా, కృష్ణుడు మరియు రాముడు తమ స్వీయ ప్రకాశంతో చుట్టూ ఉన్న అంధకారాన్ని తొలగించారు. వారు పచ్చని పచ్చల కొండ, వెండి కొండపై బంగారం అలంకరించినట్లు వెలుగుతో మెరిపించారు. అప్పుడు అక్రూరుడు, అపారమైన ప్రేమతో, తన రథం నుండి త్వరగా దిగి, రాముడు మరియు కృష్ణుడి పాదాలకు నమస్కరించాడు. ఆయన ప్రభువును దర్శించిన ఆనందంలో, కన్నీళ్లు కారుతూ, ఆయన శరీరం పులకించిపోయింది. తన పేరు చెప్పేంత తపన కూడా ఆయనకు లేదు, రాజా. ప్రభువు, తన చేతిలో రథచక్రపు గుర్తుతో, అక్రూరుని దగ్గరకు వచ్చి, ఆప్యాయంగా ఆలింగనం చేసి, ప్రేమతో అతన్ని దగ్గరకు తీసుకున్నాడు. ఆయనను నమస్కరించే వారిని ఆయన ఎంతో ఇష్టపడతాడు. సంకర్షణుడు, మహాత్ముడు, అక్రూరుని ఆలింగనం చేసి, అతని చేయిని తన చేతిలోకి తీసుకుని, తన సోదరుడితో కలిసి ఇంటిలోకి తీసుకెళ్లాడు. వారు అక్రూరుని క్షేమాన్ని అడిగి, గౌరవంతో ఆసనం అందించి, పాదాలను శుద్ధి చేసి, సంప్రదాయ ప్రకారం తేనె కలిపిన ఆహారాన్ని అతనికి అందించారు. అతిథిగా ఆవును సమర్పించి, అలసిపోయిన అవయవాలను స్నేహపూర్వకంగా మసాజ్ చేసి, శుద్ధమైన, సమృద్ధమైన ఆహారాన్ని భక్తితో అందించారు. భోజనం తర్వాత, రాముడు, ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, అక్రూరుని మరల scents మరియు పుష్పమాలలతో గౌరవించాడు. నందుడు, యథావిధిగా గౌరవించి, అక్రూరుని ప్రశ్నించాడు: "ఈ ప్రదేశంలో, కంసుడు ఇంకా బ్రతికివున్నప్పుడు, నీకు ఎలా నిత్యానందం కలుగుతోంది, దాశార్హా? మేము కఠినమైన యజమానుడి కింద ఉన్న గోపకుల్లా కాకపోతే ఏమిటి?" "ఆ దుష్టుడు తన సొంత మేనకోడల్ని చంపాడు, వారి తల్లులు విలపిస్తున్నప్పుడు. నీకు మరియు నీ ప్రజలకు ఎలా క్షేమం కలుగుతుంది?" నందుడు ఇలా గౌరవంగా మాట్లాడిన తరువాత, అక్రూరుడు ప్రశ్నలకు స్పందిస్తూ, తన ప్రయాణపు అలసటను విడిచిపెట్టాడు. శుకుడు చెప్పాడు: అక్రూరుడు, రాముడు మరియు కృష్ణుడి చేత గౌరవంగా, సౌకర్యంగా మంచంపై కూర్చున్నాడు. రహదారిలో కలిగిన అన్ని కోరికలు ఆయనకు నెరవేరాయి. ప్రభువు ప్రసన్నుడైతే ఏమి సాధ్యం కాదు? అయినా, ఆయనకు భక్తులు ఏమీ కోరుకోరు. సాయంత్రం భోజనం చేసిన తరువాత, దేవకీ కుమారుడు, తన స్నేహితులతో కంసుని ప్రవర్తన, తాజా ఉద్దేశాలను గురించి విచారించాడు. ప్రభువు ఇలా అడిగాడు: "ప్రియమైనవాడా, మృదువైన అక్రూరా, స్వాగతం! నీకు అన్నీ క్షేమంగా ఉన్నాయా? నీ బంధువులలో, స్నేహితులలో ఆరోగ్య సమస్యలు, దుర్భాగ్యాలు లేవా?" "మన కుటుంబం బాధపడుతున్నప్పుడు, మన మామ కంసుడు మనపై, మన ప్రజలపై పాలన చేస్తున్నప్పుడు, మన స్వీయ క్షేమాన్ని ఎలా అడగగలను?" "మన వల్ల, మా తల్లిదండ్రులు ఎన్నో బాధలు అనుభవించారు. మా వల్ల, వారి కుమారులు చనిపోయారు; మా వల్ల, వారు బందీలయ్యారు." "ఈ రోజు, అదృష్టవశాత్తు, నా ప్రజలను నేను చూశాను, నేను కోరుకున్నట్లుగా. నీవు ఎందుకు వచ్చావో చెప్పు, ప్రియమైనవాడా." శుకుడు చెప్పాడు: ప్రభువు అడిగినట్లు, మాధవుడు యదార్థంగా అన్నిటిని వివరించాడు—యదువుల మధ్య శత్రుత్వం, కంసుని వసుదేవుని హతమార్చాలనే ఉద్దేశం. అక్రూరుడు తనను ఏ సందేశంతో పంపించారో, నారదుడు కంసునికి అనకదుండుభి కుమారుని జననాన్ని గురించి ఏమి చెప్పాడో వివరించాడు. అక్రూరుని మాటలు విన్న కృష్ణుడు, బలరాముడు, శత్రు వీరులను సంహరించే వారు, చిరునవ్వుతో నందుని, తమ తండ్రిని, రాజు ఆజ్ఞను తెలియజేశారు. నందుడు గోపకులకు చెప్పాడు: "పాల, పాల ఉత్పత్తులను సమీకరించండి. రాజుకు సమర్పించడానికి బహుమతులు సిద్ధం చేయండి, రథాలను సిద్ధం చేయండి." "రేపు మేము మథురకు వెళ్తాము, రాజుకు మా ఉత్పత్తిని సమర్పిస్తాము, గొప్ప ఉత్సవాన్ని చూస్తాము. గ్రామాల నుండి ప్రజలు వస్తున్నారని చెప్పబడింది." అని నందుడు తన గ్రామంలో ప్రకటించాడు. ఇది విన్న గోపికలు చాలా కృంగిపోయారు, ఎందుకంటే అక్రూరుడు రాముడు, కృష్ణుడిని నగరానికి తీసుకెళ్లేందుకు వ్రజకు వచ్చాడు. కొంతమంది, ఈ వేదనతో, ముక్కు వదిలి, వస్త్రాలు, గాజులు, జడలు జారిపోనిచ్చారు. మరికొందరు, ఆయనను తలచుతూ, తమ సాధారణ పనులను మానేశారు, ప్రపంచాన్ని మరచిపోయి, తమ అంతర్గత లోకంలోకి వెళ్లినట్లున్నారు. ఇంకా ఇతరులు, శౌరి (కృష్ణుడు) ప్రేమతో పలికిన చిరునవ్వులు, మాటలు గుర్తుచేసుకుని, ఆహ్లాదంతో, ఆయన మధురమైన పదాలు హృదయాన్ని తాకగా, తికమకపడ్డారు. వారు ఆయన నడక, చేతి సంకేతాలు, ప్రేమతో చిరునవ్వులు, చూపులు, దుఃఖాన్ని పారద్రోసే జోకులు, ఆటపాటలు—all గుర్తు చేసుకున్నారు. ముకుందుని గురించి ఆలోచిస్తూ, భయంతో, వేదనతో, విడిపోవడం వల్ల, వారు గుంపులుగా చేరి, కన్నీళ్లతో ముఖాలు తడిపి, హృదయాన్ని అచ్యుతునిపై నిలిపి, మాట్లాడారు. గోపికలు ఇలా అన్నారు: "ఓ సృష్టికర్తా, నీవు ఎంత కఠినమైనవాడివి! శరీరధారులకు స్నేహం, ప్రేమను కలిపి, వారి కోరికలు నెరవేరక ముందే విడదీయడం, పిల్లల బొమ్మలను తీసిపోవడం లాంటిది." "నీవు ముకుందుని ముఖాన్ని, నల్ల జుట్టుతో, అందమైన గడ్డలు, ఎత్తైన ముక్కు, చిరునవ్వుతో, దుఃఖాన్ని పారద్రోసే రూపాన్ని చూపించావు—అయితే ఇప్పుడు ఆయనను దూరం చేస్తున్నావు; ఇది సరికాదు." "నీవు నిజంగా అక్రూరుడివి! నీవు మాకు చూపు ఇచ్చావు, ఇప్పుడు దుర్మార్గుడిలా దానిని తీసుకుంటున్నావు, ఎందుకంటే నీ వల్ల మేము మధు శత్రువుని అందాన్ని చూశాము, సృష్టిలోని సంపూర్ణతను ఒకచోట." "నందుడు కుమారుడు, అతని ప్రేమ తాత్కాలికం, మేము బాధపడుతున్నప్పటికీ, మమ్మల్ని చూడటం లేదు. మేము ఇంటిని, కుటుంబాన్ని, భర్తలను వదిలి, ఆయన సేవకు వచ్చాము, కానీ ఇప్పుడు ఆయన కొత్త ప్రేమికులను కనుగొన్నాడు." "అనేకంగా, ఆ నగరంలోని మహిళలకు, రాత్రి సంతోషంగా గడిచింది, వారి కోరికలు నెరవేరాయి, ఎందుకంటే వారు వ్రజ ప్రభువు ముఖాన్ని తాగారు, ఆయన నగరంలో ప్రవేశించినప్పుడు, చిరునవ్వుతో, చూపులతో." "ముకుందుడు, వారి మధురమైన, తేనె వంటి మాటలకు ఆకర్షితుడై, వారి వశమయ్యాడు, అయినా ఆయన సంకల్పశక్తి గలవాడు. ఆయన మమ్మల్ని, గ్రామ మహిళలను, ప్రేమలో తికమకపడి, మరల చూడడా?" "ఈ రోజు, దాశార్హులు, భోజులు, అంధకులు, వృష్ణులు, సాత్వతులు—all గొప్ప ఉత్సవాన్ని జరుపుకుంటారు; మార్గంలో ఉన్నవారు దేవకీ కుమారుడి అందాన్ని చూడతారు." "అక్రూరుడనే పేరు ఇంత పితిమారుడికి ఇవ్వాలి! ఎంత కఠినమైనది, ఆయన మమ్మల్ని ఓదార్చకుండా, మా అత్యంత ప్రియమైన మిత్రుడిని దూరంగా తీసుకెళ్తాడు." "ఆయన, హృదయాన్ని కఠినంగా చేసుకుని, రథంపై ఎక్కాడు, మూర్ఖులు ఆయనను ప్రోత్సహిస్తున్నారు. గోపకులు, పెద్దవారి నిర్లక్ష్యంతో, రథాలతో వెళ్తున్నారు, అదృష్టం కూడా ఈ రోజు మమ్మల్ని వదిలిపెట్టింది." "మాధవుని ఆపడానికి మనం వెళ్దాం! పెద్దలు, బంధువులు ఏమి చేయగలరు? అదృష్టవశాత్తు, ముకుందుని నుండి క్షణం కూడా విడిపోవడం తట్టుకోలేని మన హృదయాలు ఇప్పుడు విరిగిపోయాయి." "మేము గోపికలు, ఆయన ప్రేమతో చిరునవ్వులు, మాయా మాటలు, ఆటపాటలు, ఆలింగనాలు, రాస లీల ఆనందంతో మన హృదయాలు పోయాయి—ఆయన లేకుండా, ఈ విడిపోవడం అంధకారాన్ని క్షణం కూడా ఎలా దాటి పోగలము?" ఇలా, వ్రజలో కృష్ణుడు, రాముడు, అక్రూరుడి ఆహ్వానం, నందుని ఆదేశాలు, గోపికల వేదన—all కలిసిన ఆ సంఘటనలు ప్రేమ, భక్తి, వేదనతో నిండి, మధురంగా సాగాయి.