శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

అక్రూరుడు తన మనసులో ఆలోచనలతో ప్రయాణిస్తున్నాడు. “నేను ఏ మంచి పనిని చేశాను? ఏ గొప్ప తపస్సు చేశాను? లేదా, ఏ విలువైన దానాన్ని ఇచ్చాను? నేడు నేను కేశవుని దర్శించబోతున్నానా?” అని తన అదృష్టాన్ని ఆశ్చర్యపోతూ ప్రశ్నించుకున్నాడు. “ఈ లోకంలో గొప్ప పేరుగల ప్రభువును నేను చూడటం నాకు ఎంత అరుదైనది! అది, ఇంద్రియ సుఖాలకు లొంగిపోయిన శూద్రుడికి బ్రహ్మన్ మంత్రాన్ని జపించడం ఎంత అరుదో, అంతే.” “నా వంటి పతితుడికీ, అచ్యుతుని దర్శనం నిషిద్ధం కాకపోవాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే, కాల ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయినవారిలో కొందరు అదృష్టవశాత్తు ఆ ప్రవాహాన్ని దాటి వెళ్తారు.” ఇంకా, “నేడు నా దురదృష్టం తొలగిపోయింది, నా జన్మ ఫలించిందని భావిస్తున్నాను. యోగులు ధ్యానించే ఆ ప్రభువు కమల పాదాలకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.” “కంసుడు నేడు నాకు అత్యంత అనుగ్రహం చూపించాడు. ఎందుకంటే, నేను హరిదేవుని కమల పాదాలను చూడబోతున్నాను—ఆయన అవతారంగా అవతరించాడని, ఆ పాదాల నఖాల ప్రకాశం పురాతనులు కూడా దాటి వెళ్లలేని అంధకారాన్ని తొలగించిందని గుర్తుచేస్తున్నాను.” “బ్రహ్మా, శివుడు, ఇతర దేవతలు, శ్రీదేవి, ఋషులు, సాత్వతులు ఆ పాదాలను పూజించారు. ఆ పాదాలు, ఆయనతో పాటు అడవిలో గోవులను కాపాడుతూ తిరుగుతాయి, గోపికల వక్షోజాల కుంకుమతో చిహ్నితమై ఉంటాయి.” “ముఖుందుని ముఖాన్ని నేను తప్పకుండా దర్శించబోతున్నాను—అందమైన చెవులు, నాసిక, చిరునవ్వుతో ఉన్న, రెడిష్ కమలపు కన్నులు, కురులు చుట్టూ తిరిగే జింకలు, ఇవన్నీ నా కళ్లకు పండుగను చేస్తాయి.” “నేడు నా కళ్లకు విష్ణువు ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిస్తాడు—భూమికి భారాన్ని తగ్గించేందుకు, తన ఇష్టానుసారం మానవ రూపంలో అవతరించాడు. ఆయన సౌందర్యానికి నిలయం.” “ఆయనను నేను చూడబోతున్నాను—అహంకార, ద్వంద్వాల నుండి విముక్తుడు, తన తేజస్సుతో అజ్ఞానాన్ని తొలగించేవాడు. తన మాయతో, జీవుల ఇంట్లో జీవం, ఇంద్రియాలు, బుద్ధి ద్వారా కనిపిస్తాడు.” “ఆయన మాటలు, శుభగుణాలు, కార్యాలు, జన్మ—all inauspiciousnessను తొలగిస్తాయి, ప్రపంచాన్ని ప్రాణపోసి, పవిత్రం చేస్తాయి. వాటిని పట్టించుకోని వారు అందమైన శవాలే.” “సాత్వత వంశంలో అవతరించిన ఆయన, దేవతలకు ఆనందాన్ని ఇచ్చాడు. ఆయన కీర్తి వ్యాపించి, వ్రజలో నివసిస్తున్నాడు; అక్కడ దేవతలు ఆయన శుభకార్యాలను గాయిస్తున్నారు.” “నేడు నేను ఆయనను తప్పకుండా చూస్తాను—మహానుభావుల లక్ష్యం, గురువు, మూడు లోకాల ఆనందం, కళ్లకు పండుగ, శ్రీదేవి కోరే రూపాన్ని నా కళ్లతో ఉదయాన్నే దర్శించబోతున్నాను.” “ఆయన రథం నుండి దిగినపుడు, ఆయనతో పాటు, యోగులు మనస్సులో ధ్యానించే పాదాలను నేను పొందుతాను; ఆయన స్నేహితులు, అడవి వాసులు కూడా నమస్కరిస్తారు.” “బహుశా, నేను ఆయన పాదాలకు పడిపోతే, ఆయన తన కమలపు హస్తాన్ని నా తలపై ఉంచుతాడు—కాల సర్ప భయంతో భయపడినవారికి శరణు ఇచ్చేలా, నాకు భయరహితత్వాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.” “ఆ స్పర్శతో కౌశికుడు (విశ్వామిత్రుడు), బలి, పూజ చేసి మూడు లోకాల అధిపత్యాన్ని పొందారు; లేదా, వ్రజ మహిళలకు ఆయన సుగంధ హస్తంతో అలసటను తొలగించాడు.” “అచ్యుతుడు, సమస్తాన్ని చూసేవాడు, నేను కంసుని దూతను అయినా శత్రుత్వంతో చూడడు. ఆయన, క్షేత్రజ్ఞుడు, మనస్సు ద్వారా లోపల, బయట జరిగే అన్నిటిని పరిశుద్ధ దృష్టితో గ్రహిస్తాడు.” “నన్ను, ఆయన పాదాల వద్ద కూర్చుని, చేతులు జోడించి ఉండగా, ఆయన కరుణతో, చిరునవ్వుతో చూస్తాడు; ఆ క్షణంలోనే నా పాపాలు నాశనం అవుతాయి, నేను గొప్ప భయరహిత ఆనందాన్ని పొందుతాను.” “ఆ తర్వాత, నా స్నేహితుడు, బంధువు, నా ఏకైక దేవుడు, తన విశాలమైన భుజాలతో నన్ను ఆలింగనం చేస్తాడు; ఆ క్షణంలోనే ఆయన నన్ను పవిత్రం చేస్తాడు, నా బంధనాన్ని, కర్మతో వచ్చిన బంధాన్ని తొలగిస్తాడు.” “నాకు, చేతులు జోడించి నమస్కరిస్తే, ఆయన తన అవయవాల స్పర్శను ఇస్తాడు. అక్రూరుడా, ఆయన నాతో మాట్లాడతాడు; మేము మానవులుగా పుట్టినా, ఆయన మనల్ని గౌరవించకపోతే, అలాంటి జన్మను నిందించాల్సిందే.” “ఆయనకు ఎవరూ అత్యంత ప్రియుడు, ఉత్తమ స్నేహితుడు, ద్వేషించేవాడు, నిర్లక్ష్యం చేసేవాడు ఉండడు; కానీ, కల్పవృక్షంలా, ఆయనను ఆశ్రయించిన భక్తులకు అనుగ్రహం చేస్తాడు.” అతడు, యదువంశంలో పెద్దవాడు, అగ్రగణ్యుడు, చిరునవ్వుతో, చేతులు జోడించి నమస్కరించిన అక్రూరుని ఆలింగనం చేసి, ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు; అక్కడ అన్ని గౌరవాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. కంసుడు బంధువుల మధ్య కలిగించిన కష్టాల గురించి విచారించాడు. శుకదేవుడు చెప్పాడు: “ఈ విధంగా కృష్ణుని గురించి ధ్యానం చేస్తూ, శ్వఫల్కుని కుమారుడు, తన రథంపై ప్రయాణిస్తూ, సూర్యుడు పశ్చిమ పర్వతాన్ని చేరినట్లు గోకులానికి చేరుకున్నాడు, రాజా!” అక్రూరుడు గోపాలకుల గ్రామంలో, లోకాధిపతులు తమ ముకుటలపై ధరించే, కమలం, యవ, అంకుశం వంటి చిహ్నాలతో ఉన్న, కృష్ణుని పాదాల ముద్రలను చూశాడు. ఆ దృశ్యాన్ని చూసి, ఆనందంతో, భక్తి ఉల్లాసంతో, కన్నీళ్లు పారుతూ, రోమాంచితుడయ్యాడు; రథం నుండి దిగిపోతూ, “అహా! ఇవి ప్రభువు పాద ధూళి!” అని సంబోధించాడు. జీవులకు, హరి చిహ్నాలను చూడటం, వినటం, ఇతర సంబంధాల ద్వారా, అహంకారం, భయం, దుఃఖాన్ని వదిలించుకోవడం గొప్ప లాభం. అతడు వ్రజలో, పాలు పితికిన తర్వాత వస్తున్న కృష్ణుడు, రాముడు, పసుపు, నీల వస్త్రాలు ధరించి, శరదృతువు కమలాల వంటి కన్నులతో ఉన్నవారిని చూశాడు. వారు యువకులు, ఒకరు శ్యామవర్ణుడు, మరొకరు శ్వేతవర్ణుడు, సౌందర్యానికి నిలయాలు, విశాలమైన భుజాలు, అందమైన ముఖాలు, మహోన్నత ఆకారాలు, యువ హస్తినాల వలె బలమైన నడకతో ఉన్నారు. ఆ మహాత్ములు, బానర్లు, వజ్రాలు, అంకుశాలు, కమలాల ముద్రలతో ఉన్న పాదాలతో, వ్రజను అలంకరించారు; వారి చూపులు చిరునవ్వుతో, కరుణతో నిండినవి. వారు ఆటలో చక్కగా, పూలమాలలు, అడవి మాలలతో అలంకరించబడి, పవిత్ర సుగంధాలతో తైలాభిషేకం చేసి, స్నానం చేసి, స్వచ్ఛమైన వస్త్రాలు ధరించారు. ఈ ఇద్దరు, ఆదిపురుషులు, లోకాలకు కారణులు, అధిపతులు, భూమికి మేలు కోసం, తమ స్వీయాంశాలతో, బలరాముడు, కేశవుడుగా అవతరించారు. రాజా, వారు తమ తేజస్సుతో అన్ని దిశల్లో అంధకారాన్ని తొలగించారు; ఒకరు పచ్చని పర్వతంలా, మరొకరు వెండి పర్వతంలా, బంగారం అలంకారంలా కనిపించారు. అక్రూరుడు, ప్రేమతో ఉప్పొంగి, రథం నుండి దిగి, రామ, కృష్ణుని పాదాలకు శిష్టంగా నమస్కరించాడు. ప్రభువును చూసి అతడు ఆనందంతో, కన్నీళ్లు పారుతూ, రోమాంచితుడై, తన పేరు చెప్పడానికి కూడా తగినంత ఉత్సాహం లేకపోయాడు. కృష్ణుడు, రథచక్ర ముద్రతో ఉన్న హస్తంతో, అతడిని ప్రేమతో దగ్గరకు తీసుకుని, ఆలింగనం చేశాడు; ఆయన నమస్కరించినవారిని ఇష్టపడతాడు. సంకర్షణుడు, మహా బుద్ధి కలవాడు, నమస్కరించిన అక్రూరుని చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని, అన్నయ్యతో కలిసి ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు. ఆయనను క్షేమంగా ఉన్నాడా అని అడిగి, గౌరవాసనం ఇచ్చి, పాదాలను సంప్రదాయంగా కడిగి, మధుపాకాన్ని ఆహ్వానంగా అందించారు. అతిథికి ఒక గోవును ఇచ్చి, అలసటను గౌరవంగా తొలగిస్తూ, శుద్ధమైన, సమృద్ధిగా ఆహారం ప్రేమతో అందించారు. తినిన తర్వాత, రాముడు, ధర్మానికి పరమ జ్ఞాని, మళ్లీ ప్రేమతో, యజ్ఞాల్లో ఉపయోగించే సుగంధాలు, పూలమాలలు ఇచ్చి గౌరవించాడు. నందుడు, యథావిధిగా గౌరవించి, అక్రూరుని అడిగాడు: “ఈ స్థలంలో, కంసుడు ఇంకా బ్రతికినప్పుడు, దయ లేకుండా నువ్వు ఎలా ఉన్నావు, దాశారహా? మేము దయలేని యజమానుని కింద గోవులను కాపాడే వారిలా కదా?” “ఆ దుష్టుడు, తన మేనల్లాళ్లను, వారి తల్లులు బాధతో అరుస్తున్నప్పుడు చంపాడు—మీకు, మీ ప్రజలకు, మాకు శుభం ఎలా ఉంటుంది?