శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

కంసుడు తన చేతిలో పదునైన ఖడ్గాన్ని తీసుకుని వసుదేవుడిని హతమర్చాలని సంకల్పించాడు. అయితే, నారద మహర్షి అక్కడికి వచ్చి, అతని చేతిని ఆపాడు. నారదుడు కంసునికి తెలియజేశాడు: "ఈ ఇద్దరు కుమారులు నీ మరణానికి కారణమవుతారు." ఈ మాటలు విని, కంసుడు వసుదేవుడు మరియు అతని భార్యను ఇనుప గొలుసులతో బంధించాడు. నారదుడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయిన తరువాత, కంసుడు తన దగ్గరకు కేసిని పిలిపించి, అతనితో మాట్లాడాడు. "రాముడు, కేశవుడు — వీరిద్దరిని హతమర్చు," అని కేసిని పంపించాడు. "ముష్టిక, చాణూర, శల, తోశల, ఇంకా ఇతరులను కూడా పంపించు." అనంతరం, బోజ రాజు అయిన కంసుడు తన మంత్రులను, ఏనుగు సంరక్షకులను పిలిపించి, "వింటారా! చాణూర, ముష్టిక — వీరు మహా బలశాలి కుస్తీ పటువులు," అని తెలిపాడు. "నందగోపాలుని గ్రామంలో, ఆనకదుందుభి కుమారులు రాముడు, కృష్ణుడు నివసిస్తున్నారు. నా మరణం వారి చేతిలో జరిగేలా దేవతలు ప్రకటించారు." "మీరు కుస్తీ పోరులో వారిని హతమర్చాలి. పోరాటం జరుగే మైదానం చుట్టూ వేదికలు సిద్ధం చేయండి. పట్టణ ప్రజలు, గ్రామ ప్రజలు అందరూ ఈ పోరును చూడగలుగాలి." "మంత్రీ, కువలయాపీడ అనే ఏనుగును పోరాట మైదాన ద్వారానికి తీసుకురా; ఆ ఏనుగు నా శత్రువులను అక్కడ హతమర్చాలి." "చతుర్దశి రోజున ధనుస్సు యాగాన్ని నియమిత విధానంలో ప్రారంభించండి; శుద్ధ జంతువులను సమర్పణకు సిద్ధం చేసి, భూతపతికి నివేదించండి." అంతా చెప్పి, కంసుడు ఆ కార్యనిర్వాహకుడిని పంపించి, యదువులలో శ్రేష్ఠుడైన అక్రూరుని పిలిపించాడు. అతని చేయిని తన చేతిలో పట్టుకుని, "ఓ దయా పరుడు, గౌరవంగా నాకు మిత్రత్వాన్ని స్థాపించు. బోజులు, వృష్ణులు మధ్య నీవు నా మంచి కోరుకునే వాడవు," అని అన్నాడు. "అందుకే, ఓ మృదువైనవాడా, నేను నిన్ను ఆశ్రయించాను. నీవు ముఖ్యమైన పనులను చేయగలవు. ఇంద్రుడు విష్ణునిపై ఆధారపడి తన ప్రయోజనాన్ని పొందినట్టు, నీవు కూడా నాకు సహాయపడాలి." "నందుని వ్రజానికి వెళ్లి, ఆనకదుందుభి కుమారులు అక్కడ ఉన్నారు; వారిని వెంటనే ఈ రథంలో తీసుకురా." "దేవతలు వైకుంఠంలో నివసిస్తూ, నా మరణాన్ని నిర్ణయించారు. నందుని నేతృత్వంలో గోపులతో పాటు, వారి బహుమతులతో కూడి వారిని తీసుకురా." "వారు వచ్చిన తరువాత, నా శత్రువులను కువలయాపీడ ఏనుగుతో హతమర్చిస్తాను; వారు తప్పించుకుంటే, కుస్తీ పటువులు పిడుగుల్లా వారిని చంపుతారు." "వారిని హతమర్చిన తరువాత, బాధపడుతున్న వసుదేవుడిని, ఇతరులను, వారి బంధువులను — వృష్ణులు, బోజులు, దశార్హులను — అంతముచేస్తాను." "ముదుసలి పితా ఉగ్రసేనుడు, సింహాసనం కోరుకునే అతని సోదరుడు దేవకుడు, ఇంకా నాకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న వారందరినీ హతమర్చుతాను." "అప్పుడు, నా మిత్రుడా, ఈ భూమి శత్రువుల నుంచి శుద్ధమవుతుంది. జరాసంధుడు నా గురువు, ద్వివిద నా మిత్రుడు." "శంబర, నరక, బాణ — వీరందరూ నాకు మిత్రులు; వీరితో కలిసి దేవతలకు మద్దతిచ్చే రాజులను నాశనం చేసి, భూమిని ఆనందంగా అనుభవిస్తాను." "ఇది తెలుసుకొని, రాముడు, కృష్ణుడు — ఆటలో మునిగిపోయిన వీరిద్దరిని — బోయి యాగాన్ని చూసేందుకు, యదు నగర వైభవాన్ని దర్శించేందుకు త్వరగా తీసుకురా." అక్రూరుడు నమ్రంగా సమాధానమిచ్చాడు: "రాజా, మీ ఆజ్ఞ యోగ్యమైనది. శత్రువులను తొలగించడం మీ ధర్మం. విజయం, పరాజయం రెండూ విధి ఆధీనమే; ఫలితానికి కారణం విధే." "ప్రజలు తమ కోరిక కోసం ఎంత ప్రయత్నించినా, విధి అడ్డుపడినా, సుఖ దుఃఖాలకు లోనవుతారు. అయినా, మీ ఆజ్ఞను పాటిస్తాను." శుకదేవుడు ఇలా వివరించాడు: అక్రూరుని ఆ విధంగా ఆదేశించి, మంత్రులను పంపించిన తరువాత, కంసుడు తన రాజప్రాసాదంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్రూరుడు కూడా తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. తరువాత, కంసుడు పంపిన కేసి — ఆ గట్టి గుర్రం — మేథస్సు వేగంతో పరుగులు తీస్తూ, తన తడివేతలతో భూమిని కంపింపజేసాడు, ముడిపడిన ముద్దులతో ఆకాశాన్ని కంపింపజేసాడు, భయంకరంగా హీన్చి, అందరినీ భయపెట్టాడు. కేసి, విశాలమైన కళ్ళు, పెద్ద నోరు, భారీ మెడ, మేఘంలా నల్లగా, దుష్ట సంకల్పంతో, కంసునికి సహాయపడాలని వ్రజానికి వచ్చి, నందుని వ్రజాన్ని కంపింపజేశాడు. కృష్ణుని గోపాల గ్రామాన్ని, కేసి హీన్చుతో భయపెట్టాడు; అతని వాలిన తోక వల్ల మేఘాలు త్రిక్కు పడుతున్నాయి. అప్పుడు, గోపాలులకు నాయకుడైన కృష్ణుడు, సింహం గర్జనతో కేసిని పిలిచాడు. కృష్ణుడు యాగం నిర్వహిస్తున్నప్పుడు, కేసి ఆగ్రహంతో, ఆకాశాన్ని మింగేలా దూసుకెళ్లి, పదునైన వేగంతో, పద్మనయనుడైన కృష్ణుని పాదాలతో తన్నాడు. అయితే, అవ్యక్తుడు అయిన కృష్ణుడు, కోపంతో, కేసిని రెండు చేతులతో పట్టుకుని, అతని కాళ్లను పట్టి, అగ్నికి పడిన పాము లాగా, అణచివేసి, వంద ధనుస్సుల దూరానికి విసిరేశాడు. కేసి తిరిగి హుషారుగా లేచి, కోపంతో, తెరిచిన నోరుతో హరిదేవునిపై దూసుకొచ్చాడు. హరి చిరునవ్వుతో, తన భుజాన్ని గుర్రం నోరులో పెట్టాడు; అది పాము తన బిలంలోకి ప్రవేశించినట్టు. కృష్ణుని భుజం కేసి పళ్ళను తాకగానే, అవి వేడి ఇనుప ముక్కలలా విరిగిపడ్డాయి. ఆ భుజం, కేసి శరీరంలో ఇనుప దండలా విస్తరించి, అతని శ్వాసను అడ్డుకొని, చేతులు, కాళ్లు కొట్టుకుంటూ, శరీరం చెమటతో తడిసి, కళ్ళు తిరిగి, రక్తం వాంతి చేస్తూ, ప్రాణం విడిచాడు. ఆ పండు లాంటి శరీరాన్ని వదిలి, కృష్ణుడు తన భుజాన్ని వెనక్కి తీసుకున్నాడు. శత్రువును సులభంగా హతమర్చినా, అతనికి ఆశ్చర్యం, గర్వం లేదు. దేవతలు పుష్ప వర్షంతో కృష్ణునికి ఘనంగా సత్కరించారు. అంతకు తరువాత, భక్తశ్రేష్ఠుడు, దివ్య ఋషి, కృష్ణుని వద్దకు వచ్చి, పవిత్రమైన, రహస్యమైన మాటలు చెప్పాడు: "కృష్ణా, కృష్ణా! ఓ అగాధమైన స్వరూపా, యోగేశ్వరా, జగన్నాధా, వాసుదేవా, సాత్వత శ్రేష్ఠా, ఓ ప్రభూ!" "నీవు సమస్త జీవుల ఆత్మ, జ్ఞానులలో ఒకే వెలుగు, హృదయ గుహలో లుక్కున్న సాక్షి, మహాపురుషుడు, ప్రభువు." "తన స్వరూపంతోనే నీవు ఆధారం; ఆది కాలంలో, నీ మాయ ద్వారా గుణాలను సృష్టించావు; వాటితో ఈ లోకాన్ని సృష్టించు, పోషించు, లయ చేయు." "అందుకే, భూమి భారాన్ని — రాక్షసులు, పీడకరులు, అసురులను — తొలగించేందుకు, సజ్జనులను రక్షించేందుకు నీవు అవతరించావు." "ధన్యంగా, గుర్రం రూపంలో ఉన్న ఈ రాక్షసుడు నీ ఆటలో హతమయ్యాడు; అతని హీన్చు దేవతలను భయపెట్టింది, వారు స్వర్గాన్ని వదిలారు." "రేపు లేదా ఎల్లుండి, ఓ ప్రభూ, నీవు చాణూర, ముష్టిక, ఇతర కుస్తీ పటువులు, ఏనుగు, కంసుని హతమర్చిన దృశ్యాన్ని నేను చూస్తాను." "ఆ తరువాత, శంఖ, యవన, ముర, నరకుడి ఓడిపోవడం, పారిజాత వృక్షాన్ని అపహరించడం, ఇంద్రుని ఓడించడం కూడా." "వీరత్వంతో, ఇతర గుణాలతో గెలుచుకున్న వీరాంగనలతో నీ వివాహాలు, ద్వారకాలో శాపగ్రస్తుడైన నృగుని విమోచన — ఓ జగన్నాధా, ఇవన్నీ నేను దర్శిస్తాను." ఈ విధంగా, భగవంతుని లీలలు, కంసుని కుట్రలు, రాక్షసుల సంహారం, భక్తుల ఆశలు — అన్నీ ఒకే ప్రవాహంగా సాగాయి.