శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

కుకుద్మిన్ అనే ఎద్దు-రాక్షసుడిని హతమార్చిన అనంతరం, ద్విజులచే స్తుతింపబడుతూ, కృష్ణుడు తన అన్నయ్య బాలరామునితో కలిసి గోకులంలోకి ప్రవేశించాడు. ఆ సమయంలో గోపికలు వీరిద్దరిని దర్శించడమే ఒక పండుగగా అనుభూతిచేసారు. ఆ సమయాన, కృష్ణుడు అరిష్టాసురుడిని అద్భుతమైన కార్యంతో సంహరించగా, దేవతలకూ దర్శనమిచ్చే మహర్షి నారదుడు, ఈ వార్తను కంసునికి తెలియజేయడానికి బయలుదేరాడు. కంసుని వద్దకు వెళ్లి, ‘‘యశోద కుమార్తె, దేవకీ కుమారుడు కృష్ణుడు, అలాగే రోహిణీ కుమారుడు రాముడు— వీరిని భయభీతుడైన వసుదేవుడు నందుని వద్ద భద్రపరిచాడు’’ అని నారదుడు వివరించాడు. వసుదేవుడు తన మిత్రుడు నందుని వద్ద వీరిని అప్పగించాడని, ఇప్పుడు నీ సేవకులను సంహరించిన వారు ఇదే వారు అని చెప్పగా, భోజ రాజు కంసుడు కోపంతో తడబడిపోయాడు. వెంటనే కత్తి తీయగా, నారదుడు అతడిని ఆపాడు. నారదుడు ‘‘ఈ ఇద్దరు నీ మరణానికి కారణమవుతారు’’ అని రహస్యాన్ని వెల్లడించాడు. ఈ మాటలు విని కంసుడు వసుదేవుని, అతని భార్యను ఇనుప సంకెళ్లతో బంధించాడు. ఆ తరువాత నారదుడు వెళ్ళిపోయిన తరువాత, కంసుడు కేశిని పిలిపించి, ‘‘రాముడిని, కేశవునిని వెళ్ళి హతమర్చు; అనంతరం ముష్టిక, చాణూర, శల, తోశల మొదలైన వారిని పంపు’’ అని ఆదేశించాడు. తర్వాత, కంసుడు తన మంత్రులు, గజాధిపతులను పిలిపించి, ‘‘ఇదిగో వీరే చాణూర, ముష్టిక అనే ప్రసిద్ధ మల్లయోధులు’’ అని చెప్పాడు. ‘‘నందుని వ్రజలో ఆనకదుండు‌బి కుమారులు రాముడు, కృష్ణుడు నివసిస్తున్నారు. నా మరణం వారి చేతుల్లోనే జరుగుతుందని శాపించబడి ఉంది. మీరు ఇద్దరూ వారిని ఇక్కడ మల్లయుద్ధంలో సంహరించాలి. అందరూ చూడగలిగేలా మల్లయుద్ధ వేదికలు ఏర్పాటుచేయండి’’ అని ఆజ్ఞాపించాడు. ‘‘ముఖ్యమంత్రీ! కువలయాపీడ అనే ఏనుగును రంగప్రవేశ ద్వారాన పెట్టించండి; అతను నా శత్రువులను అక్కడే సంహరిస్తాడు. పతివ్రతంగా చతుర్దశి నాడు ధనుర్యాగం ప్రారంభించండి; యజ్ఞానికి శుద్ధమైన పశువులను సమర్పించండి’’ అని ఆదేశించాడు. ఇలా అన్ని ఏర్పాట్లు చెప్పి, యదువీరుల్లో అగ్రగణ్యుడైన అక్రూరుని పిలిపించి, అతని చేయిని పట్టుకొని ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఓ దయామయుడా! దయచేసి నాకు మిత్రుడిగా ఉండి సహాయపడు; భోజులు, వృష్ణుల్లో నీవే నాకు శ్రేయోభిలాషి. అందువల్ల నీపై నేను శరణు పొందుతున్నాను. ఇంద్రుడు విష్ణువును ఆశ్రయించినట్లే, నీ సహాయంతో నేను నా లక్ష్యాన్ని సాధించగలను. ‘‘నీవు నందుని వ్రజకు వెళ్ళి, అక్కడ ఉన్న రామకృష్ణులను వెంటనే నా రథంలోకి తీసుకొని రా. దేవతలు వైకుంఠంలో ఉండి నా మరణాన్ని నిర్ణయించారని వినిపిస్తోంది. నందుడు, ఇతర గోపులతో సహా, వారికి తీసుకొచ్చే కానుకలతో కలిపి వారిని ఇక్కడికి రప్పించు. ‘‘వారు ఇక్కడికి రాగానే, కువలయాపీడ అనే ఏనుగుతో వారిని చంపిస్తాను; తప్పించుకుంటే, మల్లయోధుల చేతిలో సంహరింపజేస్తాను. ఆ తరువాత వసుదేవుడు, అతని బంధువులు, వృష్ణులు, భోజులు, దశార్హులు అందరినీ హతమార్చుతాను. ‘‘ఉగ్రసేనుడు, అతని సోదరుడు దేవకుడు, నా శత్రువులందరినీ కూడా సంహరిస్తాను. అప్పుడు ఈ భూమి శత్రువులేని స్వర్గంగా మారుతుంది. జరాసంధుడు నా గురువు, ద్వివిదుడు నా మిత్రుడు. శంబర, నరక, బాణాసురులు నా మిత్రులు; వీరితో కలిసి దేవతలకు మద్దతిచ్చే రాజులను సంహరించి భూమిని ఆనందంగా పాలిస్తాను. ‘‘ఇవి తెలుసుకొని, ఆటలలో ఆనందించే రామకృష్ణులను త్వరగా తీసుకొచ్చి, ధనుర్యాగాన్ని, యదునగర శోభను వారికి చూపించు’’ అని చెప్పాడు. అక్రూరుడు వినయంగా సమాధానం ఇచ్చాడు: ‘‘మహారాజా! మీ ఆజ్ఞా యుక్తమే. శత్రువులను తొలగించటం మీ ధర్మం. విజయం, పరాజయం రెండూ విధిని బట్టి ఉంటాయి; ఫలితానికి కారణం విధే. మనుషులు తాము ఆశించిన దాన్ని సాధించేందుకు ఎంత కష్టపడినా, విధిని దాటి పోవడం సాధ్యం కాదు. అయినా, మీ ఆదేశాన్ని నేను నెరవేర్చుతాను’’ అని అంగీకరించాడు. శుకమహర్షి వివరించాడు: ఇలా అక్రూరునికి ఆదేశాలు ఇచ్చి, మంత్రులను పంపించాక, కంసుడు తన అంతఃపురంలోకి వెళ్లాడు. అక్రూరుడూ తన ఇంటికి చేరాడు. ఇదే సమయంలో, కంసుడు పంపిన కేశి అనే మహాబలశాలి, మనస్సు వేగంతో పరుగెత్తే గుర్రరూప రాక్షసుడు, తన కాళ్లతో భూమిని కంపింపజేసాడు; అతని యెత్తు, అరిచే శబ్దంతో ఆకాశం కంపించిపోయింది. అందరూ భయంతో వణికిపోయారు. అతని పెద్ద పెద్ద కళ్ళు, విపరీతమైన నోరు, విస్తృతమైన మెడ, మేఘంలా నలుపు రంగుతో, దుష్టబుద్ధి కలిగి, కంసునికి సహాయపడాలని నిశ్చయించుకుని నందుని వ్రజకు వచ్చి, అక్కడి ప్రజలను భయపెట్టాడు. ఆ సమయంలో, కేశి అరిచే శబ్దంతో, అతని తోకతో మేఘాలను ఊదివేయడంతో వ్రజం మొత్తం భయంతో వణికిపోయింది. అప్పుడే గోపాలకుల నాయకుడు శ్రీకృష్ణుడు, సింహం గర్జన చేసేలా ఆ రాక్షసుని పిలిచాడు. ఆయన యజ్ఞం నిర్వహిస్తున్న సమయంలో, ఆ గుర్రరాక్షసుడు ఆకాశాన్ని మింగేయాలన్న కోపంతో ముందుకు దూసుకొచ్చి, కమలనయనుడైన కృష్ణుని తన కాళ్లతో తన్నాడు. అతని వేగం భయంకరంగా, భరించరానిదిగా ఉంది. అయితే, అవ్యక్త స్వరూపుడైన కృష్ణుడు, కోపంతో అతన్ని మోసం చేస్తూ, రెండు చేతులతో అతని కాళ్లను పట్టుకొని, గరుడుడు పాము పట్టి విసిరేసినట్లు, అతన్ని వంద ధనుస్సుల దూరం విసిరేశాడు. కేశి మళ్ళీ సొమ్ము తెచ్చుకుని, మరింత కోపంగా, తెరిచిన నోటితో హరివైపు దూసుకొచ్చాడు. కాని, కృష్ణుడు చిరునవ్వుతో తన భుజాన్ని అతని నోట్లో పెట్టాడు—పాము తన బిలంలోకి వెళ్లినట్లు. కృష్ణుని భుజం అతని పళ్లను తాకగానే, వేడి ఇనుపను తాకినట్లుగా పళ్లు విరిగిపడ్డాయి; ఆ భుజం అతని శరీరంలోకి ఇనుప దండంలా విస్తరించి, అతని ఊపిరిని ఆపేసింది. కేశి శరీరం చెమటతో తడిసి, కళ్ళు తిరిగి, ఊపిరాడక, చేతులు, కాళ్ళు ఊగుతూ నేలపై రక్తం వాంతి చేస్తూ ప్రాణాలు విడిచాడు. ఆ రాక్షసుని శరీరం కుంకుడు పండును పోలి ఉండగా, కృష్ణుడు తన భుజాన్ని వెనక్కి తిప్పుకున్నాడు. శత్రువుని అలవోకగా సంహరించినా, ఆయనలో ఆశ్చర్యం, ఆత్మగర్వం ఏమాత్రం లేదు. దేవతలు పుష్పవర్షం కురిపించి ఆయనను స్తుతించారు. ఆ సమయంలో, భక్తుల్లో అగ్రగణ్యుడు, దివ్య ఋషి నారదుడు అక్కడికి వచ్చి, పాపరహితమైన కార్యాలను చేసే కృష్ణునికి రహస్యంగా ఇలా అన్నాడు: ‘‘కృష్ణా! కృష్ణా! ఓ అగాధాత్మా! యోగేశ్వరా! జగన్నాథా! వాసుదేవా! సమస్తులకు ఆధారమైనవాడా! సాత్వతులలో శ్రేష్ఠుడా! ప్రభూ! ‘‘నీవే సమస్త భూతాల ఆత్మ; జ్ఞానులకు ఒకే పరమజ్యోతి; హృదయ గుహలో అంతఃస్థితుడవు; సాక్షిగా ఉన్న మహాపురుషుడవు; నీవే స్వయంగా నీకు ఆధారమైనవాడవు; ప్రారంభంలో, నీ మాయతో గుణాలను సృష్టించావు; వాటితో ఈ లోకాన్ని సృష్టించి, పోషించి, లయముచేస్తావు. ‘‘కాబట్టి, భూమిపై భారంగా ఉన్న రాక్షసులు, పిశాచులు, దురాత్ములను సంహరించేందుకు, సజ్జనులను రక్షించేందుకు నీవు అవతరించావు’’ అని నారదుడు కృష్ణుని మహిమను స్తుతించాడు.