శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

హరి భగవాన్ తన మిత్రుడి భుజంపై చేయి వేసి నిలబడి, ఎదురుగా ఉన్న అరిష్టాసురుడి తాడింపు కోసం క్షణం వేచిచూశాడు. ఆ సమయంలో అరిష్టాసురుడు భయంకరమైన కోపంతో భూమిని తన పాదంతో గోక్కుంటూ, తన తోకను మేఘాలా తుఫాను వలె తిప్పుతూ, ఉగ్రంగా శ్రీకృష్ణుని వైపు దౌడురగా వచ్చాడు. అతని రెండు కొమ్ములు ముందుకు ఉచ్చిపెట్టినవిగా, కన్నులు రక్తవర్ణంగా మండిపోతూ, శ్రీకృష్ణుని పక్కచూపుతో చూసి, ఇంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని విసిరినట్టు, ఆ అరిష్టాసురుడు అచ్యుతునిపై వేగంగా దూసుకొచ్చాడు. ఆ సమయంలో భగవంతుడు అతని కొమ్ములను బలంగా పట్టుకుని, పద్ధెనిమిది అడుగులు వెనక్కి నడిచి, అతన్ని ఏనుగు మరొక ఏనుగును లాగినట్టు లాగిపట్టాడు. అలా భగవంతుడిచేత తిప్పబడిన అరిష్టాసురుడు వెంటనే లేచి, శరీరం మొత్తం చెమటతో తడిసి, ఊపిరాడక కోపంతో ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూ, మరలా దూసుకొచ్చాడు. అప్పుడతని కొమ్ములు పట్టుకుని, కృష్ణుడు అతన్ని తన పాదంతో నేలపై నొక్కి పడగొట్టి, తడిసిన వస్త్రాన్ని మెలిప్పినట్టు అతని శరీరాన్ని బలంగా పిడికిలి చేసి, కొమ్ముతో గాయపరిచాడు. ఆ అరిష్టాసురుడు నేలపై పడిపోయాడు. అతని నోటినుండి రక్తం, మూత్రం, మలము బయలుదేరాయి; కాళ్లు ఊగిపోతూ, కన్నులు తిరుగుతూ, తీవ్రమైన బాధతో అరిష్టాసురుడు మరణించగా, దేవతలు కృష్ణునిపై పుష్ప వర్షం కురిపించి, ఆయనను స్తుతించారు. ఈ విధంగా కుకుద్మి అనే ఎద్దు-రూప రాక్షసుడిని సంహరించిన అనంతరం, ద్విజులు కీర్తించిన శ్రీకృష్ణుడు, తనతో పాటు బలరామునితో కలిసి గోపాలకుల ఊరులోకి ప్రవేశించాడు. ఆ సమయంలో గోపికలకు వారు కన్నుల పండుగగా కనిపించారు. కృష్ణుడు అరిష్టాసురుని సంహరించడాన్ని చూసి, దేవతలను దర్శించే నారద మహర్షి, వెంటనే కంసుని వద్దకు వెళ్లాడు. అతనికి, యశోద కుమార్తె, దేవకీ కుమారుడు కృష్ణుడు, రోహిణీ కుమారుడు రాముడు—ఈ ముగ్గురిని భయపడిన వసుదేవుడు నందుని వద్దకు అప్పగించాడని తెలిపాడు. వసుదేవుడు తన స్నేహితుడు నందుని ఆశ్రయించి, ఆ ఇద్దరిని అప్పగించాడని, వారిచేతనే నీ మనుషులు చంపబడ్డారని నారదుడు వివరించాడు. ఇది విన్న బోజ రాజు కంసుడు, కోపంతో మనస్సు కలవరపడి, పదునైన ఖడ్గాన్ని తీసుకుని వసుదేవుని చంపాలని యత్నించాడు. కానీ నారదుడు అతన్ని నిలిపివేసి, ఆ ఇద్దరు తనే మరణానికి కారణమని వెల్లడించాడు. ఈ సంగతి తెలుసుకున్న కంసుడు, వసుదేవుడు మరియు అతని భార్యను ఇనుప సంకెళ్లతో బంధించాడు. అనంతరం, నారదుడు వెళ్లిపోయిన తరువాత, కంసుడు కేశిని పిలిపించి, అతనితో ఇలా చెప్పాడు: ‘‘వెళ్ళి, రాముడిని, కేశవుడిని చంపు. ఆ తరువాత ముష్టిక, చాణూర, శల, తోశల మొదలైనవారిని పంపించు.’’ తర్వాత తన మంత్రులను, ఏనుగుల సంచాలకులను పిలిపించి, ‘‘ఇవ్వాళ మీరందరూ వినండి. ఇవే శక్తివంతమైన మల్లయోధులు—చాణూరుడు, ముష్టికుడు. నందుని వ్రజలో అనకదుండు కుమారులు రాముడు, కృష్ణుడు నివసిస్తున్నారు. వారి చేతులలోనే నా మరణం నిర్ణయించబడింది’’ అని అన్నాడు. ‘‘మీరు ఇద్దరూ వారిని మల్లయుద్ధంలో చంపాలి. ప్రజలు, గ్రామస్తులు అందరూ వీరి పోరాటాన్ని చూడగలిగేలా అనేక వేదికలను, మల్లయుద్ధ మందపాలను సిద్ధం చేయండి. ప్రథాన మంత్రీ! కువలయాపీడ అనే ఏనుగును అరణ్య ద్వారంలోకి తీసుకొచ్చి, అక్కడే నా శత్రువులను చంపించండి. చతుర్దశి రోజున ధనుర్యాగాన్ని నియమ నిబంధనలతో ప్రారంభించండి. శుద్ధమైన పశువులను యజ్ఞార్ధంగా సమర్పించండి.’’ ఇలా ఆదేశించిన తరువాత, యాదవులలో శ్రేష్ఠుడైన అక్రూరుని పిలిపించి, అతని చేయి పట్టుకుని ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఓ మహాశయా! దయచేసి, గౌరవార్థంగా నాతో స్నేహాన్ని కలిగి ఉండు. బోజులు, వృష్ణులు మధ్య నీవు నాకు మించిన మిత్రుడు లేవు. అందువల్ల, నీపై నేను ఆధారపడి ఉన్నాను. ఇంద్రుడు విష్ణువును ఆశ్రయించినట్టు, నేను నీను ఆశ్రయించాను.’’ ‘‘నీవు నందుని వ్రజకు వెళ్ళి, అనకదుండు కుమారులు ఇద్దరిని వెంటనే ఈ రథంలో తీసుకొచ్చి ఇక్కడికి రప్పించు. దేవతలు వైకుంఠంలో ఉండి నా మరణాన్ని నిర్ణయించారని అంటున్నారు. కాబట్టి ఆ ఇద్దరిని, నందుని నాయకత్వంలోని గోపులతో వారి కానుకలతో కలిపి రప్పించు. వారు ఇక్కడికి రాగానే, నేను ఆ ఇద్దరిని మరణానికి సమానమైన ఏనుగుతో చంపిస్తాను. వారు తప్పించుకుంటే, మల్లయోధులచేత, మేఘాలా ఉక్కిరిబిక్కిరిగా చంపిస్తాను.’’ ‘‘ఆ ఇద్దరు చనిపోయిన తరువాత, వసుదేవుడు మరియు అతని బంధువులను నాశనం చేస్తాను. వృష్ణులు, బోజులు, దాశార్హులు—వారందరినీ హతమాడతాను. నా పిత మహారాజు ఉగ్రసేనుడు, అతని అన్నయ్య దేవకుడు, నాకు వ్యతిరేకంగా ఉన్నవారందరినీ చంపుతాను. అప్పుడు ఈ భూమి దుర్జనుల నుండి శుద్ధమవుతుంది. జరాసంధుడు నా గురువు; ద్వివిద నా స్నేహితుడు. శంభరుడు, నరకుడు, బాణుడు నాకిష్టమైన మిత్రులు. వారితో కలిసి దేవతలకు మిత్రులైన రాజులను నాశనం చేసి, భూమిని అనుభవిస్తాను.’’ ‘‘ఈ విషయం తెలుసుకొని, క్రీడలో మునిగిపోయే రాముడు, కృష్ణుడు ఈ ధనుర్యాగాన్ని చూడటానికి, యాదవ నగర వైభవాన్ని దర్శించడానికి వారిని వెంటనే తీసుకొచ్చి పెట్టు’’ అని ఆదేశించాడు. అక్రూరుడు వినయంగా ఇలా అన్నాడు: ‘‘మహారాజా! మీ ఆదేశం యుక్తమే. శత్రువులను తొలగించడం మీ ధర్మం. విజయం, పరాజయం రెండూ విధిపై ఆధారపడి ఉంటాయి. ఫలితానికి కారణం విధే. మనుషులు తమ కోరికల కోసం ఎంత ప్రయత్నించినా, విధి అడ్డుపడుతుంది. అయినా, మీ ఆజ్ఞను నేను పాటిస్తాను.’’ ఇలా అక్రూరునికి వివరంగా ఆదేశాలు ఇచ్చిన కంసుడు, తన మంత్రులను పంపించి, తన అంతఃపురంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్రూరుడు కూడా తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. అప్పుడే కంసునిచేత పంపబడిన కేశి అనే మహాఘటకుడు, మనస్సు వేగంతో పరిగెత్తే గుర్రం, తన పాదాలతో భూమిని ఢమరిలా కొట్టుతూ, తన జుట్టుతో ఆకాశాన్ని కంపింపజేస్తూ, భయంకరమైన కిక్కిరిసిన అరుపుతో అందరినీ భయపెట్టాడు. విశాలమైన కన్నులు, విపరీతమైన నోరు, పెద్ద మెడ, మహా మేఘంలా నల్లని శరీరం; దుష్టబుద్ధితో, కంసుడికి సహాయం చేయాలనే ఉద్దేశంతో, నందుని వ్రజను చేరి దాన్ని కంపింపజేశాడు. అతని గుర్రపు అరుపుతో, తోకతో మేఘాలను తిప్పుతూ, కేశి కృష్ణుని స్వగోపాల గ్రామాన్ని భయపెట్టాడు. ఆ సమయంలో, గోపాలకుల నాయకుడైన భగవంతుడు, సింహం గర్జించినట్టు గర్జిస్తూ, అతనిని పిలిచాడు. కేశి, కృష్ణుడు యజ్ఞంలో పాల్గొనుతున్నప్పుడు ఎదురుగా వచ్చి, ఆకాశాన్ని మింగినట్టు ఉగ్రంగా ముందుకు దూసుకెళ్లి, పద్మనేత్రుడైన కృష్ణుని తన పాదాలతో బలంగా తన్నాడు. అతని వేగాన్ని ఎవరూ తట్టుకోలేరు. అయితే, అవ్యక్త స్వరూపుడైన భగవంతుడు, కోపంతో అతన్ని మోసం చేస్తూ, రెండు చేతులతో అతన్ని పట్టుకుని, అతని కాళ్లతో తిప్పి, గర్వంతో అతన్ని వంద ధనుస్సుల దూరం దూరంగా విసిరేశాడు. అది గరుడుడు పాము పట్టి విసిరినట్టే. కేశి మళ్లీ స్మృతి పొందిన వెంటనే, కోపంతో లేచి, నోటిని విప్పి, ఉగ్రంగా హరి వైపు దూసుకొచ్చాడు. హరి చిరునవ్వుతో తన భుజాన్ని అతని నోట్లో సర్పం బిలంలోకి వెళ్లినట్టు ప్రవేశపెట్టాడు. భగవంతుని భుజం అతని పళ్లను తాకగానే, వేడైన ఇనుపం పళ్లను పగలగొట్టినట్టు అవి విరిగిపడ్డాయి. ఆ శక్తివంతుడైన భుజం కేశి శరీరంలో ఇనుప రాడిలా విస్తరించిపోయింది. కృష్ణుని భుజం అతని లోపల విస్తరించడంతో, శ్వాస ఆగిపోయి, అవయవాలు ఊగిపోతూ, చెమటతో తడిసి, కళ్ళు తిరుగుతూ, కేశి రక్తాన్ని వాంతి చేస్తూ, ప్రాణం విడిచాడు.