శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

అప్పుడా అరిష్టాసురుడు, గొప్ప రాక్షసబలంగా, భయంకరంగా గర్జిస్తూ, తన గుండ్రని కాళ్లతో భూమిని కొరుకుతూ, తోకను పైకెత్తి ఊపుతూ, కొమ్ముల చివరలతో మట్టిగుట్టలను పైకెత్తి విసిరాడు. అతడు కొంత కొంతగా మలాన్ని విడిచాడు, మూత్రాన్ని వదిలాడు; అతని కళ్ళు ఎర్రగా మెరుస్తూ, ఎప్పుడూ మిట్టమిట్టలాడకుండా ఒకే దిశగా చూస్తున్నాయి. అతని ఉగ్రమైన గర్జనలు, ఆవులు, ప్రజలు అందరినీ భయంతో వణికించాయి. అతని భయంకర రూపాన్ని చూసి, గర్భవతులైన స్త్రీలు భయంతో ముందుగానే గర్భస్రావం చేసుకున్నారు. ఆ రాక్షసుని కొమ్ము పర్వతంలా కనిపించడంతో, మేఘాలు కూడా భయపడి చెల్లచెదురుగా పోయాయి. అతని పదునైన కొమ్ములను చూసి, గోపికలు, గోపాళకులు భయంతో వణికిపోయారు. ఆవులు కూడా భయంతో గోకులాన్ని వదిలి పారిపోయాయి. అందరూ "కృష్ణా! కృష్ణా!" అని ఆర్తిగా పిలుచుకుంటూ, గోవిందుని ఆశ్రయించారు. ఆ సమయంలో గోకులం అంతా భయంతో కంపించిపోతుండగా, స్వయంగా భగవంతుడైన కృష్ణుడు ఆ స్థితిని గమనించాడు. ఆయన అందరినీ ఓదార్చుతూ, "భయపడకండి" అని ధైర్యం చెప్పాడు. ఆ సమయంలో గోపాలు, ఆవులు భయంతో వణుకుతూ చూస్తుండగా, కృష్ణుడు ఆ రాక్షసుని పిలిచి, "ఏ దుష్టుడా! నీవు ఏమి చేస్తున్నావు?" అని ప్రశ్నించాడు. అచ్యుతుడు తన బలమైన చేయితో భూమిని బలంగా తట్టాడు. ఆ శబ్దంతో అరిష్టాసురుడిని రెచ్చగొట్టి, "నీ వంటి దుర్మార్గుల గర్వాన్ని నాశనం చేయడమే నా పని" అని ప్రకటించాడు. ఆ సమయంలో కృష్ణుడు తన మిత్రుడి భుజంపై చేయి వేసుకుని, ఎదురుచూస్తూ నిలిచాడు. అరిష్టాసురుడు కోపంతో తన పాదంతో భూమిని త్రిప్పాడు, తోకను మేఘాలా తిప్పాడు, ఉగ్రంగా కృష్ణుని మీద దూసుకొచ్చాడు. అతడు పదునైన కొమ్ములను ముందుకు ఉంచి, ఎర్రగా మిట్టమిట్టలాడే కళ్ళతో, పక్కచూపు వేస్తూ, ఇంద్రుడు మెరుపుదెబ్బ వదిలినట్లు అచ్యుతుని మీద పరిగెత్తాడు. ఆ సమయంలో భగవంతుడు అతని కొమ్ములను పట్టుకుని, పరిగెత్తి పదహారు అడుగుల దూరం వెనక్కి లాగాడు, అది ఒక ఏనుగు మరొక ఏనుగును వెనక్కి లాగినట్లుండింది. కృష్ణుడు విసిరివేయగానే, అరిష్టాసురుడు మళ్లీ లేచి, చెమటతో తడిసి, ఉగ్రంగా ఊపిరి పీల్చుతూ, మరలా దూసుకొచ్చాడు. అప్పుడతని కొమ్ములను పట్టుకుని, కృష్ణుడు తన పాదంతో అతన్ని నేలకూల్చాడు. తడిసిన వస్త్రాన్ని మలిచినట్లు అతన్ని బలంగా పీడించాడు. తరువాత అతని కొమ్ముతో బలంగా కొట్టి నేలమీద పడవేశాడు. అరిష్టాసురుడు నోటి నుండి రక్తం వాంతి చేసుకుంటూ, మూత్రం, మలం విడిచిపెట్టాడు; అతని కాళ్లు కొట్టుకుంటూ, కళ్ళు తిరుగుతూ, తీవ్రమైన బాధతో నశించిపోయాడు. దేవతలు కృష్ణునిపై పుష్పవర్షం కురిపించి, ఆయనను స్తుతించారు. ఈ విధంగా అరిష్టాసురుడైన కుకుద్మిని సంహరించిన కృష్ణుడు, ద్విజులు స్తుతిస్తూ, బలరామునితో కలిసి గోకులంలో ప్రవేశించాడు. ఆ దృశ్యం గోపికలకు కన్నుల పండుగగా మారింది. కృష్ణుడు అరిష్టాసురుని సంహరించిన అద్భుత కార్యాన్ని చూసిన అనంతరం, దేవతలను దర్శించే మహర్షి నారదుడు, ఈ వార్తను కంసునికి తెలియజేయడానికి వెళ్లాడు. నారదుడు కంసునితో, "యశోదా కుమార్తె, దేవకీ కుమారుడు కృష్ణుడు, రోహిణీ కుమారుడు రాముడు—వీళ్లను భయంతో వసుదేవుడు నందుని వద్ద ఉంచాడు" అని చెప్పాడు. వసుదేవుడు తన మిత్రుడైన నందుని వద్దకు ఆ ఇద్దరినీ అప్పగించాడు; వీళ్ల చేతనే నీ మనుషులు హతమయ్యారు. ఈ వార్త విని, భోజ రాజు కంసుడు కోపంతో తడబడిపోయాడు. వెంటనే కంసుడు పదునైన ఖడ్గాన్ని తీసుకుని, వసుదేవును చంపడానికి యత్నించాడు. కానీ నారదుడు అతన్ని ఆపి, "వీరిద్దరే నీ మరణానికి కారణమవుతారు" అని తెలిపాడు. అంతట కంసుడు వసుదేవుడు, అతని భార్యను ఇనుప గొలుసులతో బంధించాడు. నారదుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, కంసుడు కేశిని పిలిపించి, "రాముని, కేశవుని చంపు; తరువాత ముష్టిక, చాణూర, శల, తోశల తదితరులను పంపు" అని ఆజ్ఞాపించాడు. తర్వాత భోజ రాజు తన మంత్రులను, ఏనుగాల సంరక్షకులను పిలిచి, "వీరే చాణూర, ముష్టిక అనే శక్తివంతమైన మల్లయోధులు. నందుని గోపగ్రామంలో ఆ అనకదుండుభి కుమారులు రామ, కృష్ణులు ఉన్నారు. నా మరణం వారి చేతుల్లోనే జరుగుతుందని ముందే చెప్పబడింది" అని వివరించాడు. "మీరు ఈ ఇద్దరినీ ఇక్కడ మల్లయుద్ధంలో చంపాలి. ప్రజలు, గ్రామస్తులు అందరూ చూడగలిగేలా రంగస్థలాన్ని సిద్ధం చేయండి." "ముఖ్యమంత్రీ! కువలయాపీడ అనే ఏనుగును రంగస్థల ద్వారంలోకి తీసుకురా; అతని చేత నా శత్రువులను చంపించాలి." "పద్నాలుగవ తిథినాడు బాణయాగాన్ని ఆచరించాలి, యజ్ఞానికి పవిత్రమైన పశువులను తెచ్చి, భూతపతికి నైవేద్యంగా సమర్పించాలి." ఇలా ఆదేశాలు ఇచ్చిన తర్వాత, యాదవులలో ప్రఖ్యాతుడైన అక్రూరుని పిలిపించి, అతని చేతిని తన చేతిలో పట్టుకుని ఇలా అన్నాడు: "ఓ మహాశయా! దయతో నాకు మిత్రత్వాన్ని స్థిరపరచు; భోజులు, వృష్ణులు మధ్య నీవే నాకు మిత్రుడవు." "కాబట్టి, ఓ మృదువైనవాడా! నేను నిన్ను ఆశ్రయించాను. నీవు సాధ్యమైన పనులను చేయగలవు. విష్ణువును ఆధారంగా చేసుకుని ఇంద్రుడు ఎలా విజయాన్ని సాధించాడో, అలాగే నిన్ను ఆధారపడుతున్నాను." "నీవు నందుని వ్రజకు వెళ్లి, అనకదుండుభి కుమారులను వెంటనే నా వద్దకు రథంలో తీసుకురా." "దేవతలు వైకుంఠంలో ఉన్నవారు నా మరణాన్ని నిర్ణయించారని అంటున్నారు. నీవు ఆ ఇద్దరిని, నందుని నేతృత్వంలోని గోపాలతో, వారి కానుకలతో కలిసి తీసుకురా." "వారు ఇక్కడికి వచ్చిన తర్వాత, ఆ ఏనుగును వారి మీద విడిచి, వారిని చంపిస్తాను. వారు తప్పించుకుంటే, మల్లయోధుల చేత మళ్లీ చంపిస్తాను." "వారు మరణించిన తర్వాత, వసుదేవుని, అతని బంధువులను, వృష్ణి, భోజ, దాశార్హ వంశస్థులను నాశనం చేస్తాను." "మరి నా తండ్రి ఉగ్రసేనుడు, అతని అన్నయ్య దేవకుడు, నాకే వ్యతిరేకంగా ఉన్న వారందరినీ చంపుతాను." "అప్పుడు ఈ భూమి శత్రువుల నుంచి విముక్తమవుతుంది. జరాసంధుడు నా గురువు, ద్వివిద నా మిత్రుడు." "శంబరాసురుడు, నరకాసురుడు, బాణాసురుడు నాకు మిత్రులు. వీరితో కలిసి దేవతలకు మద్దతు ఇచ్చే రాజులను నాశనం చేసి, భూమిని ఆనందంగా పాలిస్తాను." "ఈ సంగతి తెలుసుకుని, ఆటలలో మునిగిపోయే రామ, కృష్ణులను త్వరగా తీసుకురా. వారు బాణయాగాన్ని, యాదవ నగర వైభవాన్ని చూడాలి." అందుకు అక్రూరుడు వినయంగా ఇలా అన్నాడు: "ఓ రాజా! మీరు ఇచ్చిన ఆదేశం సముచితమే. శత్రువులను నిర్మూలించడం మీ ధర్మం. విజయ పరాజయాలు విధిని బట్టి జరుగుతాయి. ఫలితానికి కారణం విధి మాత్రమే." "ప్రజలు తమ కోరికలను సాధించేందుకు ఎంత ప్రయత్నించినా, విధి అడ్డుపడితే సుఖ, దుఃఖాలను అనుభవించక తప్పదు. అయినా, నేను మీ ఆజ్ఞను పాటిస్తాను." ఇలా అక్రూరునికి ఆదేశాలు ఇచ్చి, మంత్రులను పంపించివేసి, కంసుడు తన అంతఃపురంలోకి వెళ్లిపోయాడు. అక్రూరుడు కూడా తన ఇంటికి చేరాడు. అంతలో, కంసుడు పంపిన కేసి అనే బలమైన, మనస్సు వేగంతో పరుగెత్తే గుర్రరాక్షసుడు, తన కాళ్లతో భూమిని త్రొక్కుతూ, మయూరపు రెక్కలు లాంటి దువ్వెనను ఊపుతూ, ఉగ్రంగా హిన్నెత్తుతూ, ఆ ఊరిని భయపెట్టాడు.