శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శౌనక మహర్షి మరియు ఇతర ఋషులు సమక్షంలో సూత మహర్షి ఇలా చెప్పారు: "ఈ భాగవత రూపం, పదాలతో తయారైన ఈ గ్రంథం, హరి స్వరూపంగా ప్రత్యక్షమైంది. దీన్ని సేవించడం, వినడం, పఠించడం లేదా దర్శించడం ద్వారా పాపాలు నశిస్తాయి. ఈ భాగవతాన్ని ఏడు రోజులు వినడం, ఇతర అన్ని సాధనలకు మించి ఉన్నది. ఇతర ఉపాయాలను పక్కన పెట్టి, కలియుగంలో ఈ ధర్మాన్ని ప్రకటించారు. కలియుగంలో, ఈ ధర్మాన్ని ప్రకటించడం ద్వారా దుఃఖం, దారిద్ర్యం, దురదృష్టం, పాపం తొలగించబడుతుంది; కామం, కోపం వంటి లోభాలను జయించడానికీ ఇది ఉపకరిస్తుంది. ఇతరంగా, వైష్ణవ మాయను దేవతలే విడిచిపెట్టడం ఎంతో కష్టమైనది; సాధారణ ప్రజలు ఎలా విడిచిపెట్టగలరు? అందుకే, ఈ ఏడు రోజుల పారాయణాన్ని నియమించారు. నాగశ్రవణ సభలో ఋషులు ఈ ధర్మాన్ని వెల్లడించినప్పుడు, అద్భుతమైన సంఘటన జరిగింది. శౌనక మహర్షీ! విను, నేను చెప్పినది. భక్తి దేవి, తన ఇద్దరు యువ కుమారులను చేతిలో పట్టుకుని, స్వచ్ఛమైన ప్రేమరూపంలో, 'శ్రీ కృష్ణ, గోవింద, హరే, మురారి, నాథ' అని పదే పదే ఉచ్చరిస్తూ, ఆ సభలో ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఆమె భాగవతార్థ ఆభరణాలతో అలంకరించబడినవారు, అందమైన వస్త్రాలు ధరించి వచ్చారు. ఋషులు ఆశ్చర్యపడి, ఈమె ఎలా వచ్చారు? ఎక్కడినుంచి వచ్చారు? అని ఆలోచించారు. అప్పుడు కుమారులు మాట్లాడుతూ, "ఈమె ఇప్పుడు కథ యొక్క సారాంశం నుండి ఉద్భవించింది," అని చెప్పారు. ఆ మాటలు విని, భక్తి దేవి తన కుమారులతో కలిసి వినయంగా సనత్కుమారుని అడిగింది. భక్తి దేవి ఇలా చెప్పింది: "కలియుగంలో నేను నశించినాను, మీరు అందరూ ఈ కథామృతంతో నన్ను పోషించారు. ఇప్పుడు నేను ఎక్కడ నివసించాలి? బ్రాహ్మణులు చెప్పండి," అని అడిగింది. "ఓ భక్తీ! భక్తుల మధ్య గోవింద రూపాలను సృష్టించేది నువ్వే. ప్రేమను నిలుపు, సంసార వ్యాధిని నశించు; అందుకే, నువ్వు వైష్ణవుల హృదయాల్లో ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉండు," అని ఋషులు సూచించారు. కలియుగ దోషాలు భక్తిని చూడలేవు, వారి శక్తి లోకంలో ప్రభలించదు; ఋషుల ఆదేశంతో, భక్తి దేవి హరి సేవకుల హృదయాల్లో స్థిరంగా స్థానం చేసుకుంది. లోకాలన్నింటిలో దారిద్ర్యంతో ఉన్నవారు, వారి హృదయాల్లో శ్రీహరి భక్తి ఉంటే, వారు నిజంగా ధన్యులు; ఎందుకంటే హరి తన స్వస్థానాన్ని విడిచిపెట్టినా, భక్తి బంధంతో వారి హృదయాల్లో ప్రవేశిస్తాడు. భాగవతుడు అని పిలవబడే వ్యక్తి మహిమ గురించి మరింత ఏమి చెప్పగలము? భూమిపై బ్రహ్మస్వరూపుడు. అతని శరణు తీసుకున్న వారు, అతని మాటలను చెప్పేవారు, వినేవారు, కృష్ణతో సమానత్వాన్ని పొందుతారు; ఇతర ధర్మాల ద్వారా ఇది సాధ్యం కాదు. సూత మహర్షి ఇలా చెప్పారు: "అప్పుడు, వైష్ణవుల హృదయాల్లో అద్భుతమైన భక్తిని చూసి, భక్తులకు సదా అనురాగం కలిగిన పరమాత్మ, తన స్వస్థానాన్ని విడిచిపెట్టి వచ్చాడు. అతను అడవి పుష్పాల మాలతో అలంకరించబడి, మేఘంలా నీలవర్ణంతో, పీతాంబరధారి, ఆకర్షణీయమైన రూపంతో, బంగారు కట్టుతో ప్రకాశిస్తూ, మెరిసే కిరీటం, కుండలాలతో ఉన్నాడు. మూడు వంకలు వంచిన శరీరంతో, కౌస్తుభ మణితో అలంకరించబడి, కోటి మన్మధుల అందంతో, గంధపు చందనంతో అభిషేకించబడి, మధురంగా, వేణువు పట్టుకుని, పరమానందం, చైతన్య స్వరూపంగా, భక్తుల పవిత్ర హృదయాల్లో ప్రవేశించాడు. వైకుంఠంలో నివసించే ఉత్తమ వైష్ణవులు, ఉద్ధవాదులు, ఈ కథలు వినేందుకు గుప్తరూపాల్లో అక్కడికి వచ్చారు. ఆ సమయంలో, ‘జయ’ అనే నినాదాలు వినిపించాయి, రసపూర్ణత అనుభూతి కలిగింది, పుష్పరేణువులతో వర్షం కురిసింది, శంఖధ్వని కూడా వినిపించింది. ఆ సభలో ఉన్నవారు, తమ శరీరం, ఇల్లు, స్వాన్ని మరచిపోయారు; వారి తపస్సును చూసి, నారదుడు ఇలా అన్నాడు: "ఋషులారా! ఈ అద్భుత మహిమను నేను ఈ రోజు చూశాను; ఏడు రోజుల కార్యక్రమం ద్వారా, అజ్ఞానులు, మోసపూరితులు, జంతువులు, పక్షులు కూడా పాపాల నుంచి పూర్తిగా విముక్తి పొందారు. కలియుగంలో, మనుష్య లోకంలో, మరే ఇతర ఉపాయం మనసును శుద్ధి చేయదు; ఈ కథలు వినడం ద్వారా పాపాలను నశించేది మరే ఇతర మార్గం లేదు. ఈ ఏడు రోజుల కథా యజ్ఞం ద్వారా ఎవరు శుద్ధి అవుతారు? లోకహితాన్ని ఆలోచించే దయతో కూడిన వ్యక్తి కొత్త మార్గాన్ని ప్రకటించారా? కుమారులు ఇలా చెప్పారు: "సదా పాపాలను చేసే, దురాచారంలో నిమగ్నమై, మార్గాన్ని తప్పిపోయిన, కోపాగ్నిలో కాలిపోయిన, వక్రత, కామంతో ఉన్న మనుష్యులు కలియుగంలో ఈ ఏడు రోజుల యజ్ఞం ద్వారా శుద్ధి అవుతారు. సత్యం లేని వారు, తల్లిదండ్రులను అవమానించే వారు, కామంతో మునిగిపోయిన వారు, ఆశ్రమధర్మం లేని వారు, పాపులు, అసూయతో, హింసతో నిండిన వారు కలియుగంలో ఈ యజ్ఞం ద్వారా శుద్ధి అవుతారు. ఐదు మహాపాతకాలు చేసే వారు, మోసపూరితులు, క్రూరత కలిగిన, దయ లేని రాక్షసుల వంటి వారు, బ్రహ్మద్రవ్యాన్ని హరించి, పరస్త్రీగాములు—అవారు కూడా కలియుగంలో ఈ యజ్ఞం ద్వారా శుద్ధి అవుతారు. శరీరం, వాక్కు, మనస్సు ద్వారా సదా పాపాలు చేసే, మోసపూరితులు, దుర్బుద్ధులు, పరధనంతో సంపద పొందిన, అపవిత్రులు, దుష్టబుద్ధులు—అవారు కూడా కలియుగంలో ఈ యజ్ఞం ద్వారా శుద్ధి అవుతారు. ఇప్పుడు నేను మీకు ఒక పురాతన కథను చెప్పబోతున్నాను; దానిని వినడం ద్వారా పాపనాశనం కలుగుతుంది. తుంగభద్ర నది తీరంలో ఒక అద్భుత నగరం ఉండేది; అక్కడ నాలుగు వర్ణాల ప్రజలు, తమ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, సత్యానికి, పుణ్యానికి నిబద్ధులుగా ఉండేవారు. ఆ నగరంలో ఆత్మదేవుడు అనే బ్రాహ్మణుడు నివసించేవాడు; అతను అన్ని వేదాలలో నైపుణ్యం కలిగి, శ్రుతి, స్మృతిలో నిపుణుడు, రెండో సూర్యుడిగా ఉండేవాడు. ఆత్మదేవుడు, భిక్షాటన ద్వారా సంపదను సంపాదించేవాడు; అతని భార్య ధుంధులి, సొంత మాటల్లో స్థిరంగా ఉండే, అందమైన, గొప్ప కుటుంబంలో జన్మించినవారు. ఆమె లోక వ్యాపారాలకు ఎక్కువగా ఆరాధన కలిగి, క్రూరత కలిగి, ఎక్కువగా మాట్లాడే, గృహకార్యాల్లో నైపుణ్యం కలిగి, కంజుషి, గొడవలకు ఆసక్తి కలిగి ఉండేది. ఈ దంపతులు ప్రేమతో కలిసి జీవిస్తూ, సంపదను, కామాన్ని అనుభవించేవారు; అయినా వారి ఇంట్లో, ఇతర విషయాల్లో, ఆనందం కలుగలేదు. తరువాత, సంతానం కోసం ధర్మాన్ని ఆచరించటం మొదలుపెట్టారు; అవసరమైన వారికి, గోవులు, భూమి, బంగారం, వస్త్రాలు దానం చేసారు. తమ సంపదలో సగం ధర్మ మార్గంలో ఖర్చు చేసారు; అయినా, కుమారుడు లేదా కుమార్తె జన్మించలేదు, దాంతో వారు తీవ్రమైన ఆందోళనకు లోనయ్యారు. ఒకసారి, ఆ ద్విజుడు, దుఃఖంతో, తన ఇల్లు విడిచి అడవికి వెళ్లాడు; మధ్యాహ్న సమయంలో, దాహంతో, ఒక చెరువుకు వెళ్లాడు. నీరు తాగి, సంతానం లేని దుఃఖంతో కృశుడై, అక్కడ కూర్చున్నాడు; కొంతసేపటికి, అక్కడ ఒక త్యాగి వచ్చాడు. ఆయనను చూసి, నీరు తాగిన బ్రాహ్మణుడు దగ్గరకు వెళ్లి, పాదాలకు నమస్కరించి, ముందుగా నిలబడి, లోలోపల నిశ్వాసం విడిచాడు. అప్పుడు త్యాగి ఇలా అడిగాడు: "బ్రాహ్మణా! నీవు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీకు ఏది తీవ్రమైన ఆందోళన? నీ దుఃఖానికి కారణం త్వరగా చెప్పు." బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ మునీ! గత పాపాల వల్ల కూడిన దుఃఖాన్ని ఏమి చెప్పగలను? నా పితృదేవతలు చల్లని నీరు బదులుగా వేడినీరు తాగుతున్నారు." ఈ విధంగా, కలియుగంలో భక్తి మహిమ, భాగవత కథా యజ్ఞం, భక్తుల హృదయాల్లో హరి ప్రత్యక్షత, పాపాల నాశనం, కలియుగ ధర్మ విశేషం, ఆత్మదేవుని కథ—all ఈ సంఘటనలు ఋషుల సభలో ప్రత्यक्षమయ్యాయి.