శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

భాగవతం యొక్క మహిమ గురించి సూతుడు ఇలా వివరించాడు: "ఏడు రోజులు భాగవతాన్ని శ్రవణం చేయడం యోగాన్ని, ధ్యానం, జ్ఞానాన్ని మించిపోయింది. దాని గొప్పతనం గురించి ఇంకా ఎంత చెప్పాలో! మళ్ళీ మళ్ళీ, ఇది అన్ని సాధనలను అధిగమిస్తుంది." ఈ సమయంలో శౌనకుడు అడిగాడు: "ఈ కథనం ఎంత అద్భుతంగా ఉంది! ఇది జ్ఞానం, ఇతర ధర్మాలను పక్కన పెట్టింది. అన్యోన్యంగా యోగాన్ని, ఇతర మార్గాలను సూచిస్తూ, పరమ శ్రేయస్సుకు దారితీసే భాగవత పురాణం ఎలా కలిగింది?" సూతుడు సమాధానమిచ్చాడు: "కృష్ణుడు, భూమిని వదిలి తన స్వధామానికి వెళ్లాలని నిర్ణయించినప్పుడు, ప్రధాన భక్తులు కలిసినపుడు, ఉద్ధవుడు ఆయనతో మాట్లాడాడు." ఉద్ధవుడు కృష్ణుని కోరాడు: "హే గోవిందా! నీ భక్తుల కోసం పని పూర్తి చేసి నువ్వు వెళ్లిపోతావు. నా హృదయంలోని ఆతురతను విను, నాకు ఓదార్పు ఇవ్వు." "ఇప్పుడు భయంకరమైన కలియుగం వచ్చేసింది. దుష్టులు తిరిగి ఉద్భవిస్తారు. మంచి వారు కూడా వారి సాంగత్యంతో కఠినులవుతారు." "అప్పుడు భూమి, భారంతో నలిగిపోయి, ఆవు రూపంలో ఆశ్రయాన్ని కోరుతుంది. కమల నేత్రుడా, నువ్వు తప్ప మరొక రక్షకుడు కనిపించడంలేదు." "కాబట్టి, భక్తులకు ప్రేమ చూపించి, నువ్వు వెళ్లిపోకూడదు. నువ్వు నిరాకారుడైనా, సాక్షాత్ నువ్వు గుణాలతో కూడిన రూపాన్ని భక్తుల కోసం ధరించావు." "నీరు లేకుండా భక్తులు భూమిపై ఎలా ఉంటారు? నిరాకారాన్ని పూజించడం కష్టమైనది. కాబట్టి, దయచేసి ఏదో మార్గాన్ని ఆలోచించు." ఉద్ధవుని మాటలు విన్న హరి, ప్రభాస ప్రాంతంలో, "నా భక్తులకు సహాయంగా నేను ఏమి చేయాలి?" అని ఆలోచించాడు. తన దివ్య తేజస్సును భాగవతంలో కలిపి, తాను దాచుకుని, శ్రీమద్భాగవతంలోని పవిత్ర సముద్రంలో ప్రవేశించాడు. అందువల్ల, ఈ పదబంధ రూపమైన భాగవతం, హరిదేవుడే స్వయంగా ప్రతిష్ఠించబడింది. దీనిని సేవించడం, వినడం, పారాయణం చేయడం, దృష్టించడంవల్ల పాపాలు నశించిపోతాయి. కాబట్టి, భాగవతాన్ని ఏడు రోజుల పాటు శ్రవణం చేయడం, ఇతర సాధనాలను పక్కన పెట్టి, కలియుగానికి ఉత్తమ ధర్మంగా ప్రకటించబడింది. ఈ ధర్మం కలియుగంలో బాధ, దారిద్ర్యం, దురదృష్టం, పాపాలను తొలగించడానికి, కోపాన్ని, కామాన్ని జయించడానికి ప్రకటించబడింది. లేకపోతే, దేవతలు కూడా వైష్ణవ మాయను విడిచిపెట్టడం చాలా కష్టమైనది. సామాన్య ప్రజలు ఎలా విడిచిపెట్టగలరు? అందుకే, ఏడు రోజుల పారాయణం సూచించబడింది. సూతుడు చెప్పాడు: "ఇలా, మహర్షులు నాగశ్రవణ సభలో ఈ ధర్మాన్ని ప్రకటించినప్పుడు, అద్భుతమైన సంఘటన జరిగింది. శౌనకా! నేను చెప్పే దానిని విను." భక్తి, తన ఇద్దరు యువ కుమారులను చేతిలో పట్టుకుని, హఠాత్తుగా ప్రత్యక్షమైంది. శుద్ధ ప్రేమను తలపిస్తూ, "శ్రీకృష్ణ, గోవింద, హరే, మురారి, నాథ!" అనే నామాలను పలుకుతూ వచ్చింది. ఆ సభలో ఉన్నవారు ఆమెను చూశారు. భాగవతంలో వర్ణించబడిన ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, అందంగా అలంకరించబడి, ఆమె ఎలా వచ్చిందో, ఎక్కడినుంచి వచ్చింది అనే ఆశ్చర్యంతో చూశారు. అప్పుడు కుమారులు చెప్పారు: "ఈమె ఇప్పుడు కథానిక యొక్క సారాంశం నుంచి ఉద్భవించింది." ఈ మాటలు విని, భక్తి తన కుమారులతో కలిసి వినయంగా సనత్కుమారుడిని అడిగింది. భక్తి ఇలా చెప్పింది: "ఈ రోజు, మీ అందరి ద్వారా నేను పోషించబడ్డాను. కలియుగంలో నేను కనుమరుగైపోయాను, కానీ ఈ కథానిక అమృతంతో పునరుజ్జీవించాను. ఇప్పుడు నేను ఎక్కడ నివసించాలి? బ్రాహ్మణులు చెప్పండి." సనత్కుమారుడు సమాధానమిచ్చాడు: "ఓ భక్తి! భక్తుల మధ్య నువ్వు గోవిందుని రూపాలను సృష్టిస్తావు. నువ్వే ప్రేమను నిలుపుతావు. నువ్వే సంసార రోగాన్ని నాశనం చేస్తావు. అందుకే, నువ్వు ఎప్పటికీ, ధృఢ సంకల్పంతో, వైష్ణవుల హృదయాలలో నివసించు." కాబట్టి, కలియుగ దోషాలు నిన్ను చూడలేవు. వాటి శక్తి ప్రపంచంలో పనిచేయదు. మహర్షుల ఆజ్ఞతో, భక్తి హరిదాసుల హృదయాల్లో స్థానం పొందింది. ప్రపంచాల్లో దారిద్ర్యంతో ఉన్నవారు కూడా, వారి హృదయాల్లో శ్రీహరి భక్తి ఉంటే, నిజమైన అదృష్టవంతులు. హరి, తన స్వధామాన్ని విడిచి, ఆ భక్తి బంధంతో వారి హృదయాల్లో ప్రవేశిస్తాడు. ఈ రోజు, భాగవతుడని పిలవబడే వానికి గొప్పతనం గురించి ఇంకా ఎంత చెప్పగలము? అతని స్వరూపం భూమిపై బ్రహ్మమే. అతనిని ఆశ్రయించేవారు, అతని మాటలను చెప్పేవారు, వినేవారు - అందరూ కృష్ణునితో సమానత్వాన్ని పొందుతారు. ఇది మరే ఇతర ధర్మం ఇవ్వదు. సూతుడు చెప్పాడు: "ఆ తర్వాత, వైష్ణవుల హృదయాల్లో అసాధారణమైన భక్తిని చూసి, భక్తులకు మక్కువ కలిగిన ప్రభువు తన స్వధామాన్ని విడిచాడు." ఆయన అడవి పుష్పాల మాలతో అలంకరించబడి, మేఘపు నలుపు వర్ణంతో, పీతాంబరం ధరించి, మాయమయమైన రూపంతో, బంగారు కట్టుతో, ప్రకాశవంతమైన కిరీట, కుండలాలతో కనిపించాడు. మూడు మడిపుల ముద్రతో, అందంగా, కౌస్తుభ రత్నంతో, కోటి మన్మథుల అందంతో, సుగంధి చందనంతో అభిషిక్తుడై ఉన్నాడు. ఆయన పరమ ఆనంద, చైతన్య రూపుడు, మధురమైన వాడు, వేనువుతో, భక్తుల శుద్ధ హృదయాల్లో ప్రవేశించాడు. వైకుంఠంలో నివసించే వైష్ణవులు, ఉద్ధవాది భక్తులు, ఈ కథలు వినడానికి రహస్యరూపాలతో ఇక్కడికి వచ్చారు. ఆ సమయంలో, విజయధ్వని వినిపించింది. రసపూర్ణత అనుభవమైంది. పుష్పచూర్ణ వర్షం మళ్ళీ మళ్ళీ పడింది. శంఖనాదం కూడా వినిపించింది. ఆ సభలో ఉన్నవారు, తమ శరీరం, ఇంటి, ఆత్మను మర్చిపోయారు. వారి తపస్సుని చూసి, నారదుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ మహర్షులారా! ఈ అద్భుతమైన మహిమను నేను ఈ రోజు చూశాను. ఇది ఏడు రోజుల కార్యక్రమం వల్ల కలిగింది. ఇక్కడ ఉన్న అజ్ఞానులు, మోసపూరితులు, జంతువులు, పక్షులు కూడా పాపాల నుండి పూర్తిగా విముక్తులవుతారు." "కాబట్టి, కలియుగంలో మనుష్యులకు మానసిక పవిత్రతను కలిగించేది మరొకటి లేదు. భూమిపై పాపాన్ని నాశనం చేయడంలో ఈ కథలు వినడం మించినది లేదు." "ఏడు రోజుల కథా యజ్ఞం ద్వారా ఎవరు పవిత్రులవుతారు? చెప్పండి. ప్రపంచ శ్రేయస్సు కోసం, దయతో, ఎవరో కొత్త మార్గాన్ని ప్రకటించారా?" కుమారులు సమాధానమిచ్చారు: "సతతంగా పాపాలు చేసే, దుష్టచర్యలకు లోనయ్యే, మార్గభ్రష్టులు, కోపాగ్నిలో కాలిపోయే, వక్రీభావం, కామంలో మునిగిపోయిన మనుష్యులు - కలియుగంలో ఏడు రోజుల యజ్ఞం ద్వారా పవిత్రులవుతారు." "సత్యం లేని, తల్లిదండ్రులను అవమానించే, కామంలో మునిగిపోయిన, ఆశ్రమధర్మం లేని, పకటి, అసూయ, హింసా పరులు - కలియుగంలో ఏడు రోజుల యజ్ఞం ద్వారా పవిత్రులవుతారు." "ఐదు ఘోర పాపాలు చేసే, మోసపూరితులు, రాక్షసుల్లా కఠినులు, బ్రహ్మద్రవ్యాన్ని దోచుకుని, పరస్త్రీగాములు - కలియుగంలో ఏడు రోజుల యజ్ఞం ద్వారా పవిత్రులవుతారు." "శరీరం, వాక్కు, మనసుతో సతతంగా పాపాలు చేసే, మోసపూరితులు, దుర్బుద్ధులు, ఇతరుల సంపదతో జీవించే, అపవిత్రులు, దుష్టబుద్ధులు - కలియుగంలో ఏడు రోజుల యజ్ఞం ద్వారా పవిత్రులవుతారు." "ఇక్కడ, నేను మీకు ఒక పురాతన కథను చెబుతాను. దానిని వినడంవల్ల పాప నాశనం కలుగుతుంది." "తుంగభద్రా నదీ తీరంలో, ఒక అద్భుతమైన నగరం ఉండేది. అక్కడ నాలుగు వర్ణాల ప్రజలు, తమ తమ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, సత్యానికి, సద్గుణాలకు నిబద్ధంగా ఉండేవారు." "ఆ నగరంలో ఆత్మదేవుడు నివసించేవాడు. వేదాలలో సంపూర్ణంగా నిపుణుడు, శృతి, స్మృతి రెండింటిలో ప్రావీణ్యం కలిగి, రెండవ సూర్యుని లాంటి వాడు.