శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

దితి, తన కోరికను సాధించేందుకు, భర్తను పూజించాల్సిన విధిని పాటించడమవల్ల సంతానాన్ని పొందగలదని ఋషులు చెప్పారు. స్త్రీలు, ధైర్యవంతులు పూలమాలలు, సుగంధద్రవ్యాలు, నైవేద్యాలు, అలంకారాలతో పూజ చేయాలి. భర్తను పూజించి, అతడిని తన గర్భంలో నివసించేవాడిగా ధ్యానించాలి. ఈ పుంసవన వ్రతాన్ని ఏకాగ్రతతో సంవత్సరం పాటు నిర్విరామంగా ఆచరిస్తే, ఇంద్రుడిని జయించే కుమారుడు జన్మిస్తాడని చెప్పారు. దితి, దృఢ సంకల్పంతో, కశ్యపుడి వలన గర్భాన్ని పొందింది. నమ్మకంగా వ్రతాన్ని ఆచరించసాగింది. ఆమె సంకల్పాన్ని గ్రహించిన ఇంద్రుడు, తన మేనత్త అయిన దితిని ఆశ్రమంలో సేవించసాగాడు. అడవిలోనుంచి పూలు, పండ్లు, దర్భ, కుశ, ఆకులు, మొక్కజొన్న, మట్టి, నీళ్లు తగిన సమయాల్లో తెచ్చిపెట్టేవాడు. దితి వ్రతాన్ని పాటిస్తున్న సమయంలో, హరిదేవుడు ఆ వ్రతాన్ని భంగం చేయాలని ఆకాంక్షించి, మృగమరుపులో సేవలో వక్రంగా ప్రవర్తించాడు. అయినా, దితి వ్రతంలో ఎలాంటి లోపం కనిపించలేదు. ఇంద్రుడు, తన లక్ష్యం ఎలా సాధించాలా అని తీవ్ర ఆందోళనకు లోనయ్యాడు. ఒక సాయంత్రం, వ్రత క్షీణతతో అలసిపోయి, భోజనం చేసిన తర్వాత పాదాలు కడగకుండా, నీటితో శుద్ధి చేయకుండా, దితి నిద్రించిపోయింది. ఆ సమయాన్ని ఉపయోగించుకుని, యోగబలంతో ఇంద్రుడు ఆమె గర్భంలో ప్రవేశించాడు. తన వజ్రాయుధంతో, గోధుమవర్ణపు గర్భాన్ని ఏడు భాగాలుగా విభజించాడు. ప్రతి భాగం ఏడుపు పెట్టగా, "ఏడవకండి" అని వారిని నచ్చజేశాడు. విభజించబడుతూ, ఆ భాగాలన్నీ చేతులు జోడించి, "ఇంద్రా, మేము నీ అన్నదమ్ములం, మరుతులు, మమ్మల్ని ఎందుకు హింసిస్తున్నావు?" అని అడిగారు. ఇంద్రుడు, "భయపడకండి, మీరంతా నాకు ప్రియమైన అన్నదమ్ములే. మీరు నా సహాయకులైనా మరుతులుగా ఉంటారు," అని సమాధానమిచ్చాడు. శ్రీనివాసుడి కృప వల్ల, దితి గర్భం నశించలేదు. వజ్రాయుధంతో పలు సార్లు హింసించినా, అది మృతిపాలుకాలేదు. ప్రాథమిక పురుషుణ్ని ఒక్కసారి పూజించినా సమానత్వాన్ని పొందుతారు. దితి సంవత్సరంపాటు హరిదేవుని పూజించింది. ఇంద్రుడితో పాటు, మరో యాభై దేవతలు మరుతులుగా మారారు. తల్లిదండ్రుల పాపాన్ని తొలగించుకుని, హరి అనుగ్రహంతో సోమపానం చేయగలిగారు. దితి లేచి చూసినప్పుడు, తన కుమారులు అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, దేవతల మధ్య ఇంద్రుడితో కలిసి ఆనందంగా ఉన్నారు. ఆమె ఇంద్రునితో, "నా పిల్లా, ఇంద్రులకు భయాన్ని కలిగించే మహావ్రతాన్ని నేను చేస్తున్నాను. ఒక కుమారుని కోరికతో వ్రతం ఆచరించాను. కానీ ఏడుగురు కుమారులు, వారిలో ప్రతి ఒక్కరు మళ్లీ ఏడుగురయ్యారు. ఇది ఎలా జరిగింది? నిజం చెప్పు," అని ప్రశ్నించింది. ఇంద్రుడు, "తల్లి, నీ సంకల్పాన్ని గ్రహించి నేను దగ్గరికి వచ్చాను. అవకాశం చూసి, నీ గర్భాన్ని ఏడు భాగాలుగా విభజించాను. ప్రతి భాగాన్ని మళ్లీ ఏడుగా విభజించాను. అయినా ఎవ్వరూ నశించలేదు. ఇది నా చేత జరిగిన అద్భుతం. ఇది పరమపురుషుని పూజ వల్లే సాధ్యమైంది," అన్నాడు. "ఏదీ ఆశించకుండా భగవంతుడిని పూజించేవారు నిజంగా జ్ఞానులు. స్వార్థాన్ని మాత్రమే కోరేవారు అలా కారు. ఈ లోకగుణాలకు లోనై, నరకానికి దారితీసే విషయాలకు ఆసక్తి చూపడం కన్నా, ఆత్మను ప్రసాదించే పరమేశ్వరుని పూజ చేయడం మేలు. అందుకే, తల్లి, నా చిన్నతన, అజ్ఞానంతో చేసిన ఈ పెద్ద అపరాధాన్ని క్షమించు. అదృష్టవశాత్తూ నీ గర్భం మరల పుట్టింది." శ్రీశుకుడు ఇలా వివరించాడు: దితి అనుమతితో, పవిత్రహృదయుడైన ఇంద్రుడు మరుతులతో కలిసి ఆమెకు నమస్కరించి స్వర్గానికి తిరిగిపోయాడు. ఇలా మరుతుల జననం గురించి అడిగినవన్నీ వివరించాను; ఇంకేమి చెప్పాలి? ఇదంతా జరిగిన తర్వాత, రాజు (పరిక్షిత్), తాను చేయని దోషకర్మను గురించి లోతుగా ఆలోచించాడు. "అయ్యో! నిష్పాపుడైన, గుప్తశక్తిగల బ్రాహ్మణునికి తగని పని చేశాను," అని విచారించాడు. "దేవతలను అవమానించడమేనా కారణంగా, నాకు దుర్గమమైన పెద్ద అపాయం త్వరలో సంభవించబోతుంది. అది ఎలాగైనా వచ్చి నా పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా మారాలి, తద్వారా మళ్లీ ఇలా చేయను." "ఈరోజే, ఆ కోపగ్నిలో నుండి పుట్టిన బ్రాహ్మణుడి శాపం వల్ల, తక్షకుడు నా రాజ్యం, శక్తి, సంపదను నాశనం చేయాలి. ఇకపై బ్రాహ్మణులు, దేవతలు, గోవులకు ఏ దురాలోచన కలగకూడదు." ఇలా ఆలోచిస్తూ, తక్షకుడు తన మరణాన్ని నిర్ణయించాడని విన్నాడు. అతడు దీనిని శుభంగా భావించాడు, ఎందుకంటే తక్షకుడు తనలోని మమకారాన్ని విడిచిపెట్టేలా చేస్తాడు. అతడు లోకాన్ని, పరలోకాన్ని కూడా త్యజించి, వాటి వ్యర్థతను గ్రహించి, కృష్ణపాదసేవకు సమర్పించుకోవాలని నిర్ణయించుకుని, అమృతనదీ తీరంలో ఉపవాసదీక్షకు కూర్చున్నాడు. ఆ నది, కృష్ణుని పాదధూళితో కలిసిన నీటితో గంగకన్నా పవిత్రంగా, లోకాలకు, లోకపాలకులకు పవిత్రతను ప్రసాదిస్తుంది. మరణాన్ని ఎదుర్కొంటున్నవాడు, ఆమెను సేవించకుండా ఉండడెవరు? ఇలా పాండవుని కుమారుడు, విష్ణుపాదతీరం వద్ద ఉపవాసదీక్షతో, ముకుందుని పాదారవిందాల్లో ధ్యానం స్థిరపర్చాడు. మమకారాలన్నీ విడిచిపెట్టి, మునివృత్తిగా ఉపవాసాన్ని ఆచరించాడు. ఆ సమయంలో, లోకాన్ని పవిత్రం చేసే గొప్ప మహర్షులు, వారి శిష్యులతో అక్కడికి చేరుకున్నారు. వారు తీర్థయాత్ర పేరుతో వచ్చినా, నిజానికి ధర్మవంతులు తమతో తామే తీర్థాలను పవిత్రం చేస్తారు. అత్రి, వశిష్ఠ, చ్యవన, శరద్వాన్, అరిష్టనేమి, భృగు, అంగిర, పరాశర, గాధిపుత్రుడు, రామ, ఉతథ్య, ఇంద్రప్రమద, ఎధ్మవాహ, మేధాతిథి, దేవల, ఆర్ష్టిషేణ, భారద్వాజ, గౌతమ, పిప్పలాద, మైత్రేయ, ఔర్వ, కవష, కుంభయోని, ద్వైపాయన, నారదుడు తదితరులు, దేవర్షులు, బ్రహ్మర్షులు, రాజర్షులు, అరుణుడు మరియు ఇతరులు అక్కడికి వచ్చారు. రాజు, ఆ మహర్షులను గౌరవించి, నమస్కరించి, వారికి సత్కారం చేశాడు. వారు సుఖంగా కూర్చున్న తర్వాత, రాజు చేతులు జోడించి, నిర్మలమైన హృదయంతో, తన సంకల్పాన్ని నెరవేర్చేందుకు ముందుకు వచ్చాడు. "మహర్షులారా! మేము రాజులలో అదృష్టవంతులం, ఎందుకంటే మీరు మాకిష్టంగా వచ్చారు. రాజవంశం బ్రాహ్మణ పాదసేవను నిర్లక్ష్యం చేయడం వల్ల పరాభవానికి గురైంది—ఇది ఎంత దోషకరం! నా మనసు గృహస్థ ధర్మంలో మునిగిపోవడంతో, పరమేశ్వరుడు ద్విజుల వచనాల ద్వారా నాకు విరక్తిని కలిగించాడు. బంధం వెంటనే భయాన్ని కలిగిస్తుంది," అని రాజు చెప్పాడు.