శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఒకప్పుడు, అమాయక రాజుపై చిన్న వయసు, పరిపక్వత లేని బాలుడు చేసిన పాపం గురించి, అందరూ ఆందోళనకు గురయ్యారు. అటువంటి దుర్మార్గాన్ని చేసినందుకు, ఆ పరమాత్మ, సమస్త జీవులకు ఆత్మ అయిన భగవంతుడు, ఈ తప్పును క్షమించాలని ప్రార్థించారు. భగవంతుని భక్తులు, ఎంతటి అవమానాలు, మోసాలు, శాపాలు, దుర్వాక్యాలు, హింసలు ఎదురైనా—even వారికి ప్రతీకారం చేసే శక్తి ఉన్నా—ఎప్పుడూ భగవంతునిపై ప్రతీకారం చూపరు. ఈ విధంగా, తన కుమారుడు చేసిన దోషం వల్ల, మహర్షి కశ్యపుడు విచారంతో నిండిపోయాడు. తనపై రాజు చేసిన అన్యాయం గురించి, ఆయన ఎక్కువగా ఆలోచించలేదు. ఈ లోకంలో, సత్పురుషులు తరచుగా ఇతరుల వల్ల ద్వంద్వ స్థితిలో పడతారు; అయినా, వారు దుఃఖించరు, ఆనందపడరు, ఎందుకంటే వారి ఆధారం స్వీయ గుణాలపై ఉంటుంది. ఇప్పుడు, పుంసవన వ్రతాన్ని ఆచరించేటప్పుడు, కొన్ని నియమాలు పాటించాలి: పాదాలు కడగకుండా పడుకోకూడదు, తడిన పాదాలతో, తడిన తలతో పడుకోకూడదు; ఇతరులు ఇచ్చిన ఆహారం తినకూడదు; నగ్నంగా పడుకోకూడదు; ఉదయం, సాయంత్రం సమయాల్లో పడుకోకూడదు. సदैవ పవిత్రంగా, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, అన్ని శుభలక్షణాలతో, ఒకరు గోవులను, బ్రాహ్మణులను, లక్ష్మిని, మరియు అచలమైన భగవంతుని ఉపవాసానికి ముందు పూజించాలి. మహిళలు మరియు ధైర్యవంతులు పూలమాలలు, సుగంధాలు, నైవేద్యాలు, ఆభరణాలతో పూజ చేయాలి; భార్య, తన భర్తను పూజించి, ఆయనను తన గర్భంలో నివసిస్తున్నట్టు ధ్యానం చేయాలి. ఒక సంవత్సరం పాటు ఈ పుంసవన వ్రతాన్ని నిష్క్రమంగా ఆచరిస్తే, ఇంద్రుని కూడా జయించే కుమారుడు జన్మిస్తాడని కశ్యపుడు తెలిపాడు. దితి, ఆ వ్రతాన్ని ఆమోదించి, "అవును" అని చెప్పి, కశ్యపుని నుండి శుక్లాన్ని స్వీకరించి, నమ్మకంగా వ్రతాన్ని ఆచరించింది. ఇంద్రుడు, తన మాతామహి దితి ఉద్దేశాన్ని తెలుసుకొని, ఆమె ఆశ్రమంలో నివసిస్తున్న దితిని ఎంతో శ్రద్ధతో సేవించాడు. అతను అడవిలో నుండి పూలు, పండ్లు, పావిత్ర్యమైన దర్భలు, కుశా, ఆకులు, మొక్కలు, మట్టి, నీరు — అవసరమైన సమయాల్లో — తీసుకొచ్చి అందించేవాడు. దితి వ్రతాన్ని ఆచరిస్తున్నప్పుడు, హరి, ఆ వ్రతాన్ని భంగం చేయాలని సంకల్పించి, మృగాన్ని మృగంగా సేవించినట్టు, ఆమెను కొద్దిగా వక్రంగా సేవించాడు. కానీ, దితి వ్రతంలో ఎలాంటి లోపాన్ని ఇంద్రుడు కనుగొనలేకపోయాడు; ఆమె పూర్తిగా వ్రతంలో నిమగ్నమై ఉండడంతో, ఇంద్రుడు తీవ్ర ఆందోళనకు గురయ్యాడు — "నేను నా లక్ష్యాన్ని ఎలా సాధించాలి?" అని ఆలోచించాడు. ఒక సాయంత్రం, వ్రతం వల్ల అలసిపోయి, భోజనం చేసిన తరువాత, పాదాలు కడగకుండా, నీటితో శుభ్రం చేయకుండా, దితి విధి వల్ల గందరగోళంలో పడుకొని నిద్రపోయింది. ఆ అవకాశాన్ని అందుకుని, యోగశక్తితో ఇంద్రుడు, ఆమె నిద్రలో ఉన్నప్పుడు ఆమె గర్భంలో ప్రవేశించాడు. తన వజ్రాయుధంతో, బంగారు వర్ణం గల గర్భాన్ని ఏడుగా విభజించాడు; ప్రతి భాగం ఏడ్చినప్పుడు, "ఏడవకండి," అని వారిని నిశ్చయంగా చెప్పాడు. వారు విభజించబడుతున్నప్పుడు, అందరూ చేతులు జోడించి, "ఇంద్రా, నీవు మమ్మల్ని, నీ సోదరులను, మరుతులను ఎందుకు చంపాలని కోరుకుంటున్నావు?" అని అడిగారు. కౌశికుడు (ఇంద్రుడు) స్పందించాడు: "భయపడకండి, సోదరులారా; మీరు నాకు అత్యంత ప్రీతికరులు. మీరు నా సహాయకులు, మరుతుల సమూహం, నాకు మాత్రమే అంకితమైనవారు." దితి యొక్క గర్భం, శ్రీనివాసుని దయవల్ల, చనిపోలేదు; వజ్రాయుధంతో ఎంతగా కొట్టినా, మీరు ద్రోణుని ఆయుధం నుంచి బతికినట్టు, అది కూడా బతికింది. ప్రధాన పురుషుని ఒక్కసారి పూజించినా, సమానత్వాన్ని పొందుతారు; దితి, సంవత్సరానికి దగ్గరగా, హరిని పూజించింది. ఇంద్రునితో పాటు, ఆ యాభై దేవతలు మరుతులుగా మారారు; తల్లి దోషాన్ని తొలగించి, హరి వారిని సోమపానం చేసేవారిగా చేశాడు. దితి లేచి, తన కుమారులను అగ్నిలా ప్రకాశవంతంగా, దేవతతో, ఇంద్రునితో కలిసి ఆనందంగా చూసింది. ఆమె ఇంద్రునితో ఇలా చెప్పింది: "నా బిడ్డా, నేను ఈ అత్యంత కఠినమైన వ్రతాన్ని ఆచరించాను; ఇది ఆదిత్యులకు భయాన్ని కలిగిస్తుంది; కుమారుడిని పొందాలని కోరుకున్నాను." "ఒక కుమారుడిని ఆశించాను, కానీ ఏడుగురు ఏడుగా మారారు — ఇది ఎలా జరిగింది? నీవు తెలుసుకుంటే, నిజంగా చెప్పు, మోసం చేయకూడదు." ఇంద్రుడు ఇలా చెప్పాడు: "తల్లి, నీవు ఏం కోరుకున్నావో తెలుసుకొని, నేను దగ్గరికి వచ్చాను. అవకాశాన్ని అందుకుని, నీ గర్భాన్ని విభజించాను; నా మనస్సు నా లక్ష్యంపై, ధర్మంపై కాదు." "నీ గర్భాన్ని నేను ఏడుగా విభజించాను; వాటిలో నుంచి ఏడుగురు బాలురు పుట్టారు. ప్రతి ఒక్కరు మరలా ఏడుగా విభజించబడ్డారు; కానీ ఎవ్వరూ చనిపోలేదు." "తర్వాత, నేను చేసిన ఈ ఆశ్చర్యకరమైన ఫలితాన్ని చూసి, ఇది పరమ పురుషుని పూజ వల్ల వచ్చిన విజయమని గ్రహించాను." "ఎవరూ ఏమీ ఆశించకుండా భగవంతుని పూజిస్తే, వారు నిజమైన జ్ఞానులు; మరిన్ని లాభాలు కోరనివారు మాత్రమే కాదు. కానీ, స్వలాభాన్ని మాత్రమే కోరేవారు అలా కాదు." "ఎవరూ, జ్ఞాని, భగవంతుని పూజను వదిలి, భౌతిక గుణాలకు చేరడానికి, అది నరకానికి కూడా దారితీస్తుంది, ఎందుకు కోరుకుంటారు? భగవంతుడు ఆత్మను ప్రసాదించేవాడు, జగన్నాధుడు, మన ఆత్మ!" "అందుకు, తల్లి, నేను చేసిన ఈ దోషాన్ని, నా బాలిష్టతను, నీ క్షమించాలి. అదృష్టవశాత్తు, నీ గర్భం మరలా మృత్యువునుంచి బయలుదేరింది." శ్రీ శుకదేవుడు ఇలా చెప్పాడు: దితి అనుమతినిచ్చిన తర్వాత, పవిత్ర హృదయంతో, సంతృప్తితో, ఇంద్రుడు మరుతులతో కలిసి ఆమెకు నమస్కరించి, స్వర్గానికి వెళ్లాడు. "ఇలా, మీరడిగిన విషయాన్ని నేను వివరించాను — మరుతుల పవిత్ర జననం. ఇంకేమి చెప్పాలనుకుంటున్నారు?" ఇప్పుడు, సూతుడు కథను కొనసాగించాడు: ఆ రాజు, తీవ్రంగా బాధపడి, తాను చేసిన దుర్మార్గాన్ని, తాను చేయకపోయినా, "అయ్యో, నేను నిర్దోష బ్రాహ్మణునిపై, దాచిన శక్తి గలవాడిపై, అనర్హంగా ప్రవర్తించాను" అని ఆలోచించాడు. "దైవీయులకు నేను నిర్లక్ష్యం చూపినందుకు, త్వరలోనే అధికంగా అధిగమించలేని గొప్ప విపత్తు నన్ను కట్టడించనుంది. అది వచ్చినా వచ్చినట్టు తీసుకుంటాను; నా పాపానికి పరిహారం కావాలి, ఇకపై ఇలాంటి దుష్ట ఆలోచనలు బ్రాహ్మణులు, దేవతలు, గోవులపై కలగకూడదు." "ఈ రోజు, కోపంతో ఉన్న బ్రాహ్మణుని అగ్నికి, నా రాజ్యం, శక్తి, ధనాన్ని తినిపించాలి; నేను ఇకపై అలాంటి పాప ఆలోచనలను కలిగించకూడదు." ఇలా ఆలోచిస్తూ, ఆయన ఋషిపుత్రుడు తనపై తక్షకుడు అనే శాపాన్ని విధించినట్టు విన్నాడు. ఆయన దాన్ని శ్రేయస్కరంగా భావించాడు, ఎందుకంటే తక్షకుడు త్వరలో తనకు అనాసక్తిని కలిగిస్తాడు. తర్వాత, ఈ లోకాన్ని, పరలోకాన్ని, వాటి విలువను ముందుగానే తేల్చి, వాటిని త్యజించి, కృష్ణుని పాదాలను సేవించాలనే సంకల్పంతో, అమృత నదీ తీరంలో ఉపవాస దీక్షకు కూర్చున్నాడు. ఆ నది, కృష్ణుని పాదధూళితో కలిసిన నీరు కలిగిన గంగా కన్నా పవిత్రంగా, సమస్త లోకాలను, వారి పాలకులను పవిత్రం చేస్తుంది—మరణాన్ని ఎదుర్కొంటున్నవారు, ఆమెను సేవించకుండా ఎలా ఉంటారు? ఇలా, పాండవుని కుమారుడు, ఉపవాస దీక్షను స్వీకరించి, విష్ణుపద నదీ తీరంలో, తన మనస్సును ముకుందుని పాదాలపై స్థిరంగా పెట్టి, మునివంటి సంకల్పంతో, అన్ని బంధనాల నుండి విముక్తుడై, ఉపవాసానికి కూర్చున్నాడు. ఆ సమయంలో, ప్రపంచాన్ని పవిత్రం చేసే గొప్ప మునులు, తమ శిష్యులతో కలిసి, అక్కడికి వచ్చారు; వారు ఎక్కువగా తీర్థయాత్ర పేరుతో వచ్చినా, సత్పురుషులే తీర్థాలను పవిత్రం చేస్తారు.