శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఒకప్పుడు, నారదేవునిగా ప్రసిద్ధి చెందిన రాజు, రథచక్రాన్ని ఆయుధంగా ధరించినవాడు, ధర్మాన్ని కాపాడే అధికారం కలిగి ఉండేవాడు. ఓ ప్రియమైనవాడా, అలాంటి రాజును నిర్లక్ష్యం చేస్తే, ఈ లోకమంతా దొంగలతో నిండిపోతుంది. కాపాడేవాడు లేని గొఱ్ఱెల కాపరిలా, లోకం క్షణంలో నాశనం అవుతుంది. ఆ రోజున, మనం రక్షకుడిని కోల్పోయినవారి ధనాన్ని అపహరించేవారు నిరంతరంగా పాపాన్ని చేస్తూ, ఒకరిని ఒకరు హత్య చేస్తూ, శాపాలు పెట్టుకుంటూ, దోపిడీ చేసి, ఆవులు, స్త్రీలు, సంపదను లాక్కుంటున్నారు. అప్పుడు, పురుషులలో ఉన్న మహా ధర్మం క్షీణించిపోతుంది. మూడు వేదాలలో నిక్షిప్తమైన వర్ణాశ్రమ ధర్మాలు కూడా నశించిపోతాయి. ధన, కామాలకు లోనై, కుక్కలు, కోతుల్లా ప్రవర్తిస్తూ, వర్ణమిశ్రమాన్ని కలిగిస్తారు. ఆ రాజు, ధర్మాన్ని కాపాడేవాడు, బ్రిహచ్ఛ్రవుడు అనే మహారాజు, రాజర్షి, నిజమైన భక్తుడు, అశ్వమేధయాగాలు చేసినవాడు. అలాంటి నిర్దోషుడైన రాజుపై, ఒక చిన్న వయస్సు గలవాడు, అవివేకంతో, ఒక అపరాధాన్ని చేశాడు. సర్వాంతర్యామిగా ఉన్న భగవంతుడు, ఆ అపరాధాన్ని క్షమించాలి. పరమేశ్వరుని భక్తులు, దూషణ, మోసపోవడం, శాపాలు, దుర్వాక్యాలు, హింస ఎదురైనా, ప్రతీకారం చేయరు. వారికి శక్తి ఉన్నా కూడా, వారు ప్రతిస్పందించరు. అలా, తన కుమారుడు చేసిన అపరాధానికి, ఆ మహర్షి విచారంతో నిండిపోయాడు. తనపై రాజు చేసిన దోషాన్ని మాత్రం, ఆయన హృదయంలో నిలిపి పెట్టుకోలేదు. ఈ లోకంలో ఉన్న సజ్జనులు, ఇతరుల వల్ల ద్వంద్వములలో పడినా, వారు శోకించరు, సంతోషించరు. వారు స్వాత్మగుణాలపై ఆధారపడి ఉంటారు. మరొకటి, మనిషి పాదాలను కడుగుకోకుండా పడుకోరాదు, తడిగా ఉండరాదు, తల తడి ఉండగా పడుకోరాదు. ఇతరులు ఇచ్చిన భోజనం తినరాదు, నగ్నంగా పడుకోరాదు, ఉదయం లేదా సంధ్యా సమయాలలో పడుకోరాదు. ఎప్పుడూ శుద్ధంగా, పరిశుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, మంగళకరమైన లక్షణాలతో, గోవులను, బ్రాహ్మణులను, లక్ష్మీదేవిని, అచ్యుతుని ఉపవాసానికి ముందు పూజించాలి. స్త్రీలు, వీరత్వం ఉన్నవారు, పుష్పాలు, సుగంధాలు, నైవేద్యాలు, అలంకారాలతో పూజ చేయాలి. స్త్రీ, తన భర్తను పూజించి, ఆయనను తన గర్భంలో ఉన్నట్టుగా ధ్యానం చేయాలి. ఈ విధంగా, సంవత్సరమంతా పుంసవన వ్రతాన్ని భంగం లేకుండా ఆచరించగలిగితే, ఇంద్రునిని ఓడించే కుమారుడు జన్మిస్తాడు. దీతి, మహాశక్తితో, "అలా జరుగనివ్వు" అని అంగీకరించి, కశ్యపుని నుండి గర్భాన్ని స్వీకరించి, వ్రతాన్ని విశ్వాసంతో ఆచరించింది. ఇంద్రుడు, తన మేనత్త దీతి సంకల్పాన్ని తెలుసుకుని, ఆమె ఆశ్రమంలో ఆమెకు సేవచేసేందుకు ముందుకు వచ్చాడు. సమయానికి తగినట్లు, అడవిలోంచి పుష్పాలు, పండ్లు, దర్భ, కుశ, ఆకులు, మొక్కలు, మట్టి, నీళ్ళు తెచ్చేవాడు. ఆమె వ్రతాన్ని ఆచరిస్తుండగా, హరి, ఆ వ్రతాన్ని భంగం చేయాలని సంకల్పించి, మృగ రూపంలో, మాయతో సేవ చేశాడు. అయితే, ఆమె వ్రతంలో ఎలాంటి లోపం కనిపించలేదు. ఇంద్రుడు, తన లక్ష్యాన్ని సాధించేందుకు ఏ మార్గం తీసుకోవాలో తెలియక, ఆందోళనలో పడ్డాడు. ఒక సాయంత్రం, దీతి వ్రతంతో అలసిపోయి, భోజనం చేసి, పాదాలు కడుక్కోకుండా, నీటితో శుద్ధి చేయకుండా, అప్రమత్తత కోల్పోయి నిద్రపోయింది. ఆ సమయంలో, యోగబలంతో, ఇంద్రుడు ఆమె గర్భంలోకి ప్రవేశించాడు. తన వజ్రాయుధంతో, ఆ బంగారు రంగు గర్భాన్ని ఏడు భాగాలుగా చీల్చాడు. ప్రతి భాగం ఏడ్చింది. అప్పుడతడు వారిని, "ఏడు వద్దు, ఏడవకండి" అన్నాడు. వారు చేతులు జోడించి, "ఇంద్రా! మేము నీ సోదరులం, మరుతులు; మమ్మల్ని ఎందుకు చంపుతున్నావు?" అని అడిగారు. కౌశికుడు, "భయపడకండి సోదరులారా, మీరు నాకు ప్రియమైనవారు. మీరు నా సహాయకులు, మరుతుల గణమవుతున్నారు" అని సమాధానమిచ్చాడు. శ్రీనివాసుని కృప వల్ల, దీతి గర్భం మరణించలేదు. వజ్రాయుధంతో పలు మార్లు చీల్చినా, అది నశించలేదు. అలాగే, మీరు ద్రోణుని ఆయుధాన్ని ఎదుర్కొన్నట్టు, అవి బతికిపోయాయి. పరమపురుషుని ఒక్కసారి అయినా భక్తితో ఆరాధిస్తే, సమానత్వాన్ని పొందుతారు. ఇక్కడ దాదాపు ఏడాది పాటు, హరిని దీతి పూజించింది. ఇంద్రుడితో పాటు, ఆ యాభై దేవతలు మరుతులుగా మారారు. వారు తల్లి దోషాన్ని తొలగించుకుని, హరిద్వారా సోమపానం చేసే హక్కును పొందారు. దీతి లేచి, తన కుమారులను అగ్ని వలె ప్రకాశవంతంగా, లక్ష్మీదేవితో కలిసి, ఇంద్రునితో ఆనందంగా ఉన్నట్టు చూశింది. అప్పుడు, ఆమె ఇంద్రునితో ఇలా అంది: "నా బిడ్డా! నేను ఈ దుర్లభమైన, ఆదిత్యులకు భయాన్ని కలిగించే వ్రతాన్ని, కుమారుని కోసం ఆచరించాను. ఒక కుమారుని కోరికతో వ్రతం ఆచరించాను. కానీ ఏడుగురు, ఏడు మల్టిప్లై అయ్యారు. ఇది ఎలా జరిగింది? నీకు తెలిసినట్లయితే నిజం చెప్పు, మోసం చేయకు." ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "తల్లి, నీ సంకల్పాన్ని తెలుసుకుని, నేను దగ్గరికి వచ్చాను. అవకాశాన్ని అందిపుచ్చుకుని, నీ గర్భాన్ని నేను విడగొట్టాను. నా మనసు ధర్మానికి కాక, నా స్వప్రయోజనానికే మొగ్గుచూపింది. నీ గర్భాన్ని ఏడు భాగాలుగా చీల్చాను. వాటిలో ఏడు బిడ్డలు పుట్టారు. ప్రతి ఒక్కదాన్ని మళ్లీ ఏడు భాగాలుగా చేయగా కూడా, ఒక్కటీ నశించలేదు." "ఇలా నా చేత జరిగిన ఈ అద్భుత ఫలితాన్ని చూచి, ఇది పరమపురుషుని ఆరాధన వల్లనే సాధ్యమైందని గ్రహించాను. ఎవరైనా స్వప్రయోజనం లేకుండా భగవంతుణ్ణి ఆరాధిస్తే, వారు నిజమైన జ్ఞానులుగా గుర్తించబడతారు. కేవలం లాభం కోసం ఆరాధించే వారు అలా కాలేరు." "యుక్తివంతుడు ఎవరైనా, పరమాత్మను ఆరాధించవచ్చు గదా, అప్పుడు ఎందుకు భౌతిక గుణాల కలయికను కోరాలి? అది నరకానికి కూడా దారి తీస్తుంది. కనుక తల్లి, నా బాలిష్టమైన, తక్కువ స్థాయి అపరాధాన్ని క్షమించాలి. నీ గర్భం మరలా పుట్టినందుకు అదృష్టమే." శ్రీ శుకదేవుడు ఇలా వివరించాడు: దీతి అనుమతితో, పరిశుద్ధమనసుతో, సంతృప్తితో, ఇంద్రుడు మరుతులతో కలిసి ఆమెకు నమస్కరించి, స్వర్గానికి వెళ్ళిపోయాడు. "ఇలా, మరుతుల జనన కథను నీవు అడిగినది అంతా వివరించాను. ఇంకేమి వినాలని కోరుకుంటున్నావు?" ఈ విధంగా, సూతుడు కథను కొనసాగించాడు: రాజు, లోతుగా విచారంతో, తాను చేయని దోషాన్ని గురించి ఆలోచిస్తూ, "అయ్యో! నిర్దోషుడైన, అంతర్గత శక్తి గల బ్రాహ్మణునిపై, నేను అర్హత లేని వాడిలా, దురాచారం చేసాను," అని బాధపడ్డాడు. "దైవజనుల్ని నిర్లక్ష్యం చేసినందువల్ల, నాకు త్వరలోనే ఒకటి అధికంగా దాటి పోయే, దుర్వినియోగమైన విపత్తు సంభవించనుంది. అది ఎలాగైనా రావచ్చు. అది నా పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా భావించి, ఇకపై అలాంటి పాపం చేయకుండా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను." "ఈ రోజు, కోపంతో ఉన్న బ్రాహ్మణుని అగ్ని, నా రాజ్యాన్ని, శక్తిని, సంపదను భస్మం చేయాలని కోరుకుంటున్నాను. ఇకపై బ్రాహ్మణులు, దేవతలు, గోవుల పట్ల ఎప్పుడూ చెడు ఆలోచనలు రాకూడదు." ఇలా ఆలోచిస్తూ, ఆ మహర్షి కుమారుడు తక్షకుడు అనే పాముతో తన మరణాన్ని శపించాడని విన్నాడు. తనకు ఎక్కువగా అంటుకున్న అనురాగాన్ని విడిపించేందుకు, తక్షకుడు త్వరలో రాబోతున్నాడని భావించి, దాన్ని శుభంగా స్వీకరించాడు.