శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

రాజులు ప్రజలకు రక్షకులై ఉండాల్సిన సమయంలో, వారు తమ అధికారం దుర్వినియోగం చేయడాన్ని చూసి, ఒక యువ ముని మనసు బాధతో నిండిపోయింది. ‘‘హాయ్! రాజులు యజ్ఞంలో సమర్పించిన హవిస్సులను తినే ఆతివ్రుక్తుల్లా వ్యవహరిస్తున్నారు. యజమానునిపై సేవకులు చేసిన అపరాధం, ద్వారపాలకులు లేదా కుక్కలు తన యజమానిని అవమానపర్చినట్లుగా ఉంది,’’ అని ఆలోచించాడు. ‘‘యుద్ధవీరుడైన రాజు క్షత్రియుడే అయినప్పటికీ, బ్రాహ్మణులు అతన్ని ఇంటి కాపలాదారుగా నియమించారు. అలాంటప్పుడు, ఆ ద్వారపాలకుడు ఇంటి ఆహారాన్ని ఎలా తినగలడు?’’ అని ప్రశ్నించాడు. ‘‘కృష్ణుడు, ధర్మమార్గం తప్పిపోయినవారికి మార్గదర్శకుడు, ఇక లేడు. ఇప్పుడు ధర్మమార్గాన్ని ధ్వంసం చేసినవారిని శిక్షించటం నా బాధ్యత. నా శక్తిని చూడండి!’’ అని ఉత్సాహంగా చెప్పాడు. ఈ మాటలు చెప్పిన తరువాత, ఆ యువ ముని కళ్ళు కోపంతో ఎర్రగా మారాయి. తన మిత్రుల మధ్యలో, కౌశికీ నదిలో స్నానం చేసి పవిత్రుడై, తన మాటలే వజ్రాయుధంలా విడుదల చేశాడు. ‘‘ధర్మసీమను దాటి వచ్చిన తక్షకుడు, నా ప్రేరణతో, ఏడవ రోజు ఈ వంశనాశకుని కాటు వేస్తాడు,’’ అని శపథం చేశాడు. తర్వాత, ఆ బాలుడు ఆశ్రమానికి చేరుకొని, తన తండ్రి మెడలో పాము మృతదేహాన్ని చూసి తీవ్ర విషాదంలో మునిగిపోయాడు. ‘‘ఓ ఆంగిరస వంశీయ బ్రాహ్మణా!’’ అని విలపిస్తూ, తన తండ్రిని చూసి గట్టిగా ఏడవసాగాడు. తన కుమారుని విలాపాన్ని విన్న సAGE, మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి, భుజంపై మృతపామును చూశాడు. ఆ పామును తొలగించి, ‘‘బాలా! నీవెందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీకు ఎవరు అన్యాయం చేశారు?’’ అని అడిగాడు. బాలుడు జరిగినదంతా వివరించగా, బ్రాహ్మణుడు రాజును అనవసరంగా శపించిన విషయాన్ని తెలుసుకున్నాడు. తన కుమారునిపై ఆనందపడలేదు. ‘‘ఓ బాలా! నీవు చిన్న తప్పు చేసినా, చాలా పెద్ద శిక్ష విధించావు. ఎంతటి విపత్తును నేడు కలిగించావో తెలుసా! రాజుని నీవు తీర్పు చెప్పకూడదు. ఎందుకంటే అతని అపరాజిత శక్తివల్ల ప్రజలు అన్ని వైపులా సుఖసంపదలు అనుభవిస్తున్నారు,’’ అని తన కుమారుని బుద్ధి చెప్పాడు. ‘‘నరదేవుడైన రాజును నిర్లక్ష్యం చేస్తే, ప్రపంచం దొంగల చేతిలో పడిపోతుంది. రక్షణ లేకుండా, గొర్రెలు మేకలవలె, ఒక క్షణంలో నాశనం అవుతుంది. నేడు పాపం అంతరాయంలేకుండా మన మీదకు వస్తోంది. రక్షణ కోల్పోయిన వారి సంపదను దోచుకుంటున్నారు, పరస్పరం హత్యలు, శపనాలు, దోపిడీలు, పశువులు, స్త్రీలు, ధనం లూటీ చేస్తున్నారు. అప్పుడు ధర్మం నశించిపోతుంది. వర్ణాశ్రమ ధర్మాలు, మూడు వేదాల పునాది మీద నిలిచినవి కూడా క్షీణిస్తాయి. ధనం, అనుభవంలో మునిగిపోయినవారు, కుక్కలు, కోతుల్లా, వర్ణసంకరాన్ని కలిగిస్తారు.’’ ‘‘ఈ రాజు ధర్మరక్షకుడు, మహాబలుడు, బ్రహచ్ఛ్రవ అనే చక్రవర్తి, రాజర్షి, భక్తుడు, అశ్వమేధయాగాలు చేసినవాడు. అమాయకుడైన రాజుపై, అజ్ఞానంతో కూడిన బాలుడు పాపం చేశాడు. పరమాత్మ అయిన భగవంతుడు ఈ అపరాధాన్ని క్షమించాలి. భక్తులు అవమానించబడినా, మోసపోయినా, శపించబడినా, హింసించబడినా, హతమయ్యినా—even if they have the power—they retaliate not. ఈ విధంగా, తన కుమారుని అపరాధం వల్ల ఆ మహర్షి మనసు బాధతో నిండిపోయింది. రాజు తనను అవమానించినా, ఆ అపరాధాన్ని పట్టించుకోలేదు. ప్రపంచంలో సద్గుణులు ఇతరుల చేత ద్వంద్వాలలో పడినా, వారు దుఃఖించరు, ఆనందపడరు; ఎందుకంటే వారు స్వగుణాలపై ఆధారపడి ఉంటారు. నిద్రకు ముందు కాలుకలును కడగాలి; తడిగా లేకుండాలి; తల తడిగా ఉండకూడదు; ఇతరులు ఇచ్చిన ఆహారం తినకూడదు; నగ్నంగా పడుకోకూడదు; ఉదయం, సాయంత్రం సమయాల్లో పడుకోకూడదు. ఎల్లప్పుడూ పరిశుభ్రంగా, స్వచ్ఛమైన వస్త్రాలు ధరించి, కౌలు, బ్రాహ్మణులు, లక్ష్మీదేవి, అచ్యుతుడిని ఉపాహారానికి ముందు పూజించాలి. స్త్రీలు, పరాక్రమవంతులు పుష్పాలు, సుగంధాలు, నైవేద్యాలు, ఆభరణాలతో పూజ చేయాలి. భార్య భర్తను పూజించి, అతడిని తన గర్భంలో వాసిస్తాడని ధ్యానించాలి. ఈ పుంసవన వ్రతాన్ని సంవత్సరం పాటు నిరంతరంగా ఆచరిస్తే, ఇంద్రుడిని జయించే కుమారుడు జన్మిస్తాడు. దితి, ‘‘అలాగే జరుగుగాక’’ అని అంగీకరించి, కశ్యపుని వలన గర్భాన్ని అందుకుని, ఆ వ్రతాన్ని భక్తితో ఆచరించసాగింది. దితి తన ఆశ్రమంలో ఉండగా, ఆమె ఉద్దేశాన్ని తెలిసిన ఇంద్రుడు, ఆమెకు సేవచేసే దాసుడిలా ఉండేవాడు. అడవిలో నుంచి పూలు, పండ్లు, దర్భ, కుశ, ఆకులు, మొగ్గలు, మట్టి, నీటిని సమయానికి తేవడం అతని పని అయ్యింది. దితి వ్రతాన్ని ఆచరిస్తుండగా, హరి (ఇంద్రుడు) దానిని భంగం చేయాలని ఆశించి, మాయతో ఆమెకు సేవచేశాడు. అయినా, ఆమె వ్రతంలో లోపాన్ని కనుగొనలేకపోయాడు. ఇంద్రుడు, ‘‘ఇక్కడ నా ఉద్దేశం ఎలా నెరవేర్చగలను?’’ అని ఆందోళనలో పడ్డాడు. ఒక సాయంత్రం, వ్రతం వల్ల అలసిపోయి, భోజనం చేసిన తర్వాత కాలుకలును కడగక, నీటితో శుద్ధి చేయక, దితి దురదృష్టవశాత్తు నిద్రించిపోయింది. ఆ అవకాశాన్ని వినియోగించుకుని, యోగబలంతో ఇంద్రుడు ఆమె గర్భంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ తన వజ్రాయుధంతో ఆ బంగారు వర్ణపు గర్భాన్ని ఏడుగా విభజించాడు. ప్రతి భాగం ఏడుస్తూ ఉండగా, ‘‘ఏడు ఏడవకూడదు’’ అని చెప్పాడు. వారు ఏడుగా విభజించబడుతున్నప్పుడు, చేతులు జోడించి, ‘‘ఇంద్రా! మేము నీ సోదరులం, మరుత్ గణం, మమ్మల్ని ఎందుకు చంపుతున్నావు?’’ అని అడిగారు. ఇంద్రుడు, ‘‘నాకు భయపడకండి, సోదరులారా! మీరు నాకు ప్రియులు. మీరు నా సహాయకులు, మరుత్ గణం, నాకే అంకితులై ఉన్నారు,’’ అని సమాధానం ఇచ్చాడు. శ్రీనివాసుని కృపవల్ల, దితి గర్భం చనిపోలేదు; వజ్రాయుధంతో ఎన్నిసార్లు తాకినా, ద్రోణుని ఆయుధాన్ని మీరు ఎలా తట్టుకుని బ్రతికారో, అలాగే బ్రతికింది. ప్రాథమిక పురుషుడైన భగవంతుడిని ఒక్కసారైనా పూజిస్తే సమానత్వాన్ని పొందుతారు; దితి దాదాపు సంవత్సరం పాటు హరిని పూజించింది. ఇంద్రుడితో పాటు, ఆ యాభై దేవతలు మరుత్ గణంగా మారారు. తల్లి చేసిన దోషాన్ని తొలగించి, హరియే వారికి సోమపానం చేసే హక్కును ఇచ్చాడు. దితి లేచి, తన కుమారులను అగ్నిలా ప్రకాశంగా, దేవతలతో, ఇంద్రుడితో కలసి ఆనందంగా ఉన్నవారిని చూసింది. ఆమె ఇంద్రునితో, ‘‘నా బిడ్డా! ఈ అత్యంత కఠినమైన వ్రతాన్ని, ఆదిత్యులకు భయాన్ని కలిగించాలనే ఉద్దేశంతో, కుమారుడిని పొందాలనే ఆశతో ఆచరించాను. ఒక్క కుమారుడిని కోరాను, కానీ ఏడుగురు, వారు మళ్ళీ ఏడుగా విడిపోయారు—ఇది ఎలా జరిగింది? నీవు తెలిసినట్లయితే, నిజం చెప్పు, మమ్మల్ని మోసం చేయకురా!’’ అని అడిగింది. ఇంద్రుడు సమాధానమిచ్చాడు: ‘‘తల్లి! నీ ఉద్దేశాన్ని గ్రహించి, నేను దగ్గరికి వచ్చాను. అవకాశం చూసి, నీ గర్భాన్ని ఏడుగా విభజించాను. నా మనసు ధర్మంలో కాకుండా, నా స్వప్రయోజనంలో ఉండింది. నీ గర్భాన్ని ఏడుగా విభజించాను, వాటినుండి ఏడుగురు పుట్టారు. వారిని మళ్ళీ ఏడుగా విభజించాను. అయినా, ఎవ్వరూ చనిపోలేదు.