శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

నారదుడు కుమారులను దర్శించిన ఆనందంలో, ‘‘ఓ కుమారులారా! మహాదృష్టిగా మీను ఇప్పుడు కలిసాను. దయతో, త్వరగా నాకు ఉపదేశించండి’’ అని ప్రార్థించాడు. ‘‘మీరు యోగంలో నిపుణులు, జ్ఞానులు, ఐదు విధాల నియమాన్ని పాటించే వారు, ప్రాచీన ఋషులకే పూర్వజులు. మీరు ఎల్లప్పుడూ వైకుంఠంలో నివసిస్తూ, హరిని కీర్తించడంలో నిమగ్నులై, ఆయన లీలామృతంలో మునిగిపోయి, ఆయన కథల కోసమే జీవిస్తారు. హరి నామాన్ని నిరంతరం జపించేవారికి, కాలచక్రం వల్ల కలిగే ముదితనం బాధించదు. ఒకప్పుడు మీ కేవలం కోపంతోనే, హరి ద్వారపాలకులు క్షణంలోనే మీ పాదాల వద్ద పడి, మళ్లీ మీ దయవల్ల వారు నగరానికి తిరిగి వెళ్లారు. యోగఫలంగా మీ దర్శనం నాకు లభించింది. నేను నిరాశ్రయుడిని, మీ దయకు పాత్రుణ్ణి, దయచేసి నాకు అనుగ్రహించండి. ఆకాశవాణి ద్వారా చెప్పబడిన ఉపాయాన్ని వివరంగా చెప్పండి. భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్యంతో కూడిన వారికి సుఖం ఎలా కలుగుతుంది? అన్ని వర్గాలలో, ప్రేమతో, శ్రమతో అది ఎలా స్థాపించబడుతుంది? అప్పుడు కుమారులు ఇలా అన్నారు: ‘‘ఓ దివ్య మునీంద్రా! ఆందోళన పడకండి, హృదయంలో ఆనందాన్ని నింపుకోండి. సులభంగా సాధించదగిన ఉపాయం ఇక్కడే ఉంది. నారదా! నీవు మహాభాగ్యవంతుడవు, వైరాగ్యశిరోమణి, శ్రీకృష్ణుని సేవలో ఎల్లప్పుడూ ముందుండేవాడవు, యోగుల్లో సూర్యుడివి. భక్తి స్థాపన నీలో ఎప్పుడూ సహజంగా జరుగుతుండటం ఆశ్చర్యమేమీ కాదు. ప్రపంచంలో అనేక ఋషులు వివిధ మార్గాలను చెప్పారు, అవి కష్టమైనవే, సాధించడానికి శ్రమ అవసరం, ఎక్కువగా స్వర్గఫలమే ఇస్తాయి. కానీ వైకుంఠానికి తీసుకెళ్లే మార్గం రహస్యంగా ఉంచబడింది, దానిని బోధించే గురువు అరుదుగా లభిస్తాడు, అదృష్టవశాత్తే మాత్రమే దానిని పొందగలరు. నీకు ఆకాశవాణి ద్వారా చెప్పబడిన మహోన్నతమైన కార్యాన్ని ఇప్పుడు వివరంగా చెప్పబోతున్నాం. శాంతమైన మనస్సుతో, స్పష్టమైన బుద్ధితో విను. కొందరు హవిస్సులతో యజ్ఞాలు చేస్తారు, మరికొందరు తపస్సుతో, ఇంకొందరు యోగంతో, మరికొందరు అధ్యయనంతో, జ్ఞానంతో—ఇవి అన్నీ కర్మలే. ఇవన్నిటిలో జ్ఞానయజ్ఞమే ఉత్తమమైనది అని మేధావులు చెబుతారు. శుకాది మహర్షులు గానం చేసిన భాగవత కథే అది. దాని ప్రచారంతో భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్యాలకు మహాశక్తి కలుగుతుంది. కష్టాలన్నీ తొలగి, భక్తుడికి సుఖం కలుగుతుంది. భాగవత మార్గధ్వని వినిపించగానే కలియుగ దోషాలన్నీ సింహగర్జనతో పారిపోతున్న నక్కల్లా నశించి పోతాయి. భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్యములు ప్రేమరసంతో ప్రతి ఇంటా, ప్రతి మనిషిలో విహరిస్తాయి. నారదుడు అడిగాడు: ‘‘వేదాలు, వేదాంతం, గీతా పారాయణం జరిగినా, భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్య త్రయం ఎందుకు కలుగదు?’’ అప్పుడు కుమారులు సమాధానమిచ్చారు: ‘‘శ్రీమద్భాగవత పారాయణం వల్ల ఆ తత్త్వజ్ఞానం కలుగుతుంది. ప్రతి శ్లోకంలో, ప్రతి పదంలో వేదార్థం నిగూఢంగా ఉంది. దయచేసి, మీ దయతో, నా సందేహాన్ని తొలగించండి, ఆలస్యం చేయకండి.’’ కుమారులు వివరించారు: ‘‘వేద–ఉపనిషత్తుల సారముగా భాగవత కథ జన్మించింది. అందుకే, ఇది ప్రత్యేకంగా, అత్యుత్తమంగా, తనదైన ఫలరూపాన్ని ధరించింది. వేరుచేసినపుడు మాత్రమే వేరే రుచిని ఆస్వాదించగలిగినట్లే, పూర్తిగా వేరుచేసిన ఫలం అందరికీ రుచిగా ఉంటుంది. పాలను మరిగించి, వెన్నను వేరు చేసినపుడే ఆ వెన్న దైవాలకు ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. చెరకు లోపల నుంచీ చివర వరకు చక్కెర ఉంది గాని, వేరుచేసినపుడే తియ్యగా ఉంటుంది. అలాగే భాగవత కథ కూడా. ఈ భాగవత పురాణం జ్ఞానులు ప్రశంసించేది, భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్య స్థాపనకే వెలువడింది. వేదాలు, వేదాంతాన్ని స్నానంలా అభ్యసించినవారైన, గీత రచయిత అయిన వ్యాసుడికీ ఒకప్పుడు విచారంలో మునిగిపోయి, అజ్ఞాన సాగరంలో తడిసిపోయాడు. అప్పుడే, నీవే నాలుగు శ్లోకాలుగా దీనిని ఉపదేశించావు; వాటిని విని బాదరాయణుడు వెంటనే దుఃఖాన్ని దూరం చేసుకున్నాడు. కాబట్టి, నీవు ఆశ్చర్యపడటానికి కారణం ఏమిటి? శ్రీమద్భాగవతాన్ని వినాలి, అది శోకాన్ని, దుఃఖాన్ని నశింపజేస్తుంది.’’ నారదుడు ఇలా అన్నాడు: ‘‘పవిత్రులు పాడే కథారసంలో మునిగిపోయి, ప్రేమను కలిగించడానికి, దుఃఖాన్ని తొలగించడానికి, శ్రేయస్సును ప్రసాదించడానికి, నేను ఆ దర్శనాన్ని ఆశ్రయించాను. ఎన్నో జన్మల పుణ్యఫలంతో, సద్గురువులను కలుసుకున్నపుడు, వివేకం పుట్టి, అజ్ఞాన–అహంకారాల చీకటి తొలగిపోతుంది.’’ ‘‘శ్రీమద్భాగవత మహిమ’’ అనే మూడవ అధ్యాయాన్ని ప్రారంభిస్తూ, ‘‘సనకాది మహర్షుల వచనంతో భాగవతాన్ని వినే భక్తుడికి తృప్తి కలుగుతుంది; జ్ఞానం, వైరాగ్యాలు పెరుగుతాయి’’ అని చెప్తారు. నారదుడు ఇలా అన్నాడు: ‘‘శుక మహర్షి ఉపదేశాలతో ప్రకాశించే జ్ఞానయజ్ఞాన్ని భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్య స్థాపన కోసం నేను నిర్వహించబోతున్నాను. దానిని ఎక్కడ నిర్వహించాలి? దయచేసి, ఆ స్థలాన్ని చెప్పండి. శుకుని గ్రంథ మహిమను వేదాలు అధ్యయనం చేసినవారు చెప్పాలి. శ్రీమద్భాగవతాన్ని ఎన్ని రోజులలో వినాలి? అక్కడ ఏ విధానాన్ని పాటించాలి? దయచేసి వివరించండి’’ అని అడిగాడు. కుమారులు సమాధానమిచ్చారు: ‘‘నారదా! విను. గంగానది తీరాన ఆనంద అనే స్థలం ఉంది. అక్కడ అనేక ఋషుల గుంపులు, దేవతలు, సిద్ధులు వస్తుంటారు; వివిధ వృక్షాలు, లతలతో అలంకరించబడి, కొత్త మృదువైన ఇసుకతో కప్పబడి ఉంటుంది. అది అందమైన, ప్రశాంతమైన ప్రదేశం; అక్కడ పసుపు కమలాల సువాసన పరచి ఉంటుంది; సమీప జీవుల్లో ద్వేషం ఉండదు. వృద్ధమైన, బలహీనమైన శరీరాన్ని నీ ముందుంచుకొని, ఈ రెండింటినీ (ప్రదేశాన్ని, శరీరాన్ని) పరిగణనలోకి తీసుకొని, అక్కడ భక్తి ప్రవేశిస్తుంది.