శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

పరమపవిత్రమైన గంగానది తీరంలో, పరిక్షిత్ మహారాజు మూడు అశ్వమేధ యజ్ఞాలను నిర్వహించాడు. అతడు శారద్వతుడు పూరోహితుడిగా ఉండగా, విరివిగా దానాలు ఇచ్చాడు. ఆ యజ్ఞాలలో దేవతలు కూడా ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఒకసారి, పరిక్షిత్ మహారాజు దిక్విజయ యాత్రలో ఉండగా, కాళి అనే వ్యక్తిని పట్టుకున్నాడు. అతడు రాజు వేషంలో ఉన్నా, వాస్తవానికి శూద్రుడు; ఆ సమయంలో, అతడు తన కాలితో ఓ పశువు (గోవు) మరియు ఓ బలాన్ని కొడుతున్నాడు. అప్పుడు శౌనక మహర్షి ఇలా అడిగాడు: "ఆ మహారాజు తన దిక్విజయ సమయంలో కాళిని ఎందుకు పట్టుకున్నాడు? ఆ శూద్రుడు, రాజచిహ్నాలతో ఉన్నవాడు, గోవును కాలితో కొట్టిన వ్యక్తి ఎవరు? ఓ భాగ్యవంతుడా, ఇది కృష్ణుని కథలకు సంబంధించినదైతే, దయచేసి వివరించు." "లేక, శ్రీహరి పాదపద్మాల అమృతాన్ని ఆస్వాదించాలనుకునే భక్తులకు, ఇతర వ్యర్థమైన సంభాషణలు జీవితాన్ని వృథా చేయడమే. మరొకటి అవసరం లేదు." "ఓ మృదువైనవాడా, ఈ లఘు ఆయుష్యులైన మానవులు అమరత్వాన్ని కోరుతారు. శమీక మహర్షి ఆ మృత్యువును ఇక్కడికి ఆహ్వానించాడు. మృత్యువు ఇక్కడ ఉండేంతవరకు, ఎవరూ ప్రాణాలు కోల్పోవు; అందుకే మహర్షులు ఆ ప్రభువును పిలిచారు. శ్రీహరి లీలామృతాన్ని మానవ లోకంలో అందరూ ఆస్వాదించాలి!" "ఈ యుగంలో ప్రజలు మందబుద్ధి, అలసత్వంతో ఉన్నారు; వారి రాత్రులు నిద్రలో, పగలు వ్యర్థమైన పనుల్లో గడుస్తుంది." సూత మహర్షి ఇలా చెప్పాడు: "పరిక్షిత్, కురు దేశంలో నివసిస్తూ, కాళి తన రాజ్యంలో ప్రవేశించాడని అపరిచితమైన వార్త విన్నాడు. ధీరుడు, తన విల్లు తీసుకున్నాడు." "అతడు నల్ల గుళ్ళతో అలంకరించిన, సింహ ధ్వజాన్ని ధరించిన రథంపై ఎక్కాడు. చుట్టూ రథాలు, గుళ్ళు, ఏనుగులు, పాదసేనతో, దిక్కులను జయించేందుకు బయలుదేరాడు." "భద్రాశ్వ, కేతుమాల, భారత, ఉత్తర కురు, కింపురుషాదులను జయించి, వాటి నుండి భయభక్తితో నివాళి (పన్ను) స్వీకరించాడు." "పట్టణాలు, అరణ్యాలు, పవిత్ర నదులు, దేవతలను పోలిన పురుషులు, మనోహరమైన స్త్రీలను జయించాడు." "ధనంజయుడు ఎన్నడూ చూడని అద్భుత దృశ్యాలు, మహత్తర గృహాలు, అప్సరసులను పోలిన స్త్రీలను చూశాడు." "అక్కడ, ఇతర ప్రాంతాల్లోనూ, అతడి మహానుభావ ancestors గౌరవకీర్తి, కృష్ణుని మహిమను తెలిపే స్తుతులు వినిపించాయి." "అతడు తాను అశ్వత్థామన్ అగ్నాస్త్రం నుండి ఎలా రక్షించబడ్డాడో, వృష్ణి–పాండవుల మధ్య ప్రేమ, కేశవుడిపై వారి భక్తిని కూడా విన్నాడు." "ఆ ప్రజలపై అతడు ఎంతో సంతోషంతో, విశాలమైన కళ్ళతో, విరివిగా ధన, వస్త్రాలు, హారాలను ఇచ్చాడు." "విష్ణు పాదపద్మాలకు భక్తుడైన ఈ రాజు, పాండవులకు అనురాగంతో సేవ చేశాడు—రథసారథిగా, స్నేహితుడిగా, సహాయకుడిగా, దూతగా, వీరాసనం పంచుకుంటూ, వారిని అనుసరిస్తూ, స్తుతిస్తూ, నమస్కరిస్తూ, ప్రపంచాన్ని విష్ణు పాదాలకు నమస్కరింపజేశాడు." "అతడు తన పూర్వీకుల నడుము నడుస్తూ, ప్రతిరోజూ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ ఉండగా, సమీపంలో ఒక అద్భుత సంఘటన జరిగింది. వినండి, నేను వివరించబోతున్నాను." "ధర్మం, ఒక్క కాళిపై నడుస్తూ, భూమిని చూశాడు. ఆమె నీడ తగ్గిపోయి, తన కుందేలు వేరు అయిన దూడ కోసం ఏడుస్తున్న గోవులా కనిపించింది. ధర్ముడు ఆమెను ప్రశ్నించాడు." "ధర్ముడు ఇలా అడిగాడు: 'ఓ మృదువైనవాడా, నీకు అంతా బాగానే ఉందా? ఎందుకు నీ ముఖం కాంతిని కోల్పోయి, క్షీణించిపోయింది? నీలోని దుఃఖాన్ని నేను గమనిస్తున్నాను—నీకు దూరమైన బంధువుల కోసం బాధపడుతున్నావా, ఓ తల్లీ?'" "'నీ కోల్పోయిన అవయవం కోసం, నీను దుష్టులు భక్షించబోతున్నందుకు, లేదా దేవతలకు యజ్ఞ భాగాలు దొంగిలించబడినందుకు, లేదా ప్రజలు—ఇంద్రుడు వర్షాన్ని ఇవ్వకపోవడం వల్ల—బాధపడుతున్నందుకు బాధపడుతున్నావా?'" "'సంరక్షణ లేకుండా ఉన్న స్త్రీలు, పిల్లలు, కఠినమైన మానవుల చేతిలో బాధపడుతున్నందుకు, లేదా బ్రాహ్మణ వర్గంలో దేవతా వాక్కు కలుషితమైందుకు, లేదా ధర్మహీనమైన రాజుల వల్ల విలువైన వంశాలు పతనమయ్యందుకు బాధపడుతున్నావా?'" "'కాళి వల్ల బాధపడుతున్న క్షత్రియ వంశాల కోసం, లేదా వారు నాశనం చేసిన రాజ్యాల కోసం, లేదా ఆహారం, త్రాగునీరు, నివాసం, స్నానం కోసం ప్రజలు అటు ఇటు తిరుగుతూ, జీవనోపాధి కోల్పోయినందుకు బాధపడుతున్నావా?'" "'లేదా, ఓ తల్లీ, హరి చేసిన కార్యాలను గుర్తు చేసుకుంటున్నావా? ఆయన నీ భారాన్ని తగ్గించేందుకు అవతరించాడు. కానీ ఇప్పుడు ఆయన వెళ్ళిపోయాడు, నీ విమోచన ఆలస్యం అయింది.'" "'నువ్వు బాధపడుతున్న దుఃఖానికి కారణం ఏమిటో చెప్పు, ఓ భూమీ! దేవతలు పూజించిన నీ సౌభాగ్యం, అత్యంత బలమైన కాలచక్రం నీ నుండి తీసుకుపోయిందా?'" భూమి ఇలా సమాధానమిచ్చింది: "ఓ ధర్మా! నువ్వు అడిగినవన్నీ నీకు తెలిసినవే; నువ్వు ఈ లోకానికి ఆనందాన్ని అందించే నాలుగు పాదాలను నిలబెట్టావు." "'సత్యం, పవిత్రత, కరుణ, క్షమ, త్యాగం, తృప్తి, సూటితనం, శాంతి, ఆత్మనిగ్రహం, తపస్సు, సమతా, సహనం, వితరణ, విద్య—'" "'జ్ఞానం, విరాగ్యం, అధికారం, వీర్యం, ప్రకాశం, బలం, స్మృతి, స్వాతంత్ర్యం, నైపుణ్యం, సౌందర్యం, ధైర్యం, మృదుత్వం—'" "'ధైర్యం, వినయం, సద్భావం, సహనం, ఉత్సాహం, బలం, ఐశ్వర్యం, లోతు, స్థిరత్వం, విశ్వాసం, కీర్తి, గౌరవం, అహంకారహీనత—'" "'ఇవి మరియు ఇతర మహత్తర గుణాలు నిత్యం నీలో ఉంటాయి. మహత్త్వాన్ని కోరేవారు వీటిని నీలోనే వెదుకుతారు; అవి నీలో ఎప్పుడూ తగ్గవు.'" "'అందుకే, శ్రీనివాసుడు, సర్వ గుణాల నిధి, లోకంలో లేనే లేదు; కాళి పాపదృష్టి వల్ల బాధపడుతున్న లోకాన్ని చూసి నేను దుఃఖిస్తున్నాను.'" "'నేను, నువ్వు, ఉత్తమ రాజులు, దేవతలు, పితృదేవతలు, ఋషులు, సద్గుణవంతులు, అన్ని వర్ణాశ్రమాలు—మందరమందరా అందరికీ నేను దుఃఖిస్తున్నాను.'" "'బ్రహ్మ మొదలైన వారు, కేవలం ఆయన ఓ కన్ను చూపు కోసం, కఠిన తపస్సు చేశారు; తాము ఆయనకు పూర్తిగా శరణాగతులు అయ్యారు. అయినా, శ్రీదేవి తన కమలవనాన్ని వదిలి, ఆయన పాదధూళిని ప్రేమతో పూజిస్తుంది; ఆ పాదాలు శుభచిహ్నాలతో అలంకరించబడ్డాయి.'" "'నా మీద ఆ ప్రభువు పాదాల చిహ్నాలు—కమలం, వజ్రం, అంకుళం, ధ్వజం, ఇతర చిహ్నాలు—ప్రతిష్ఠించబడ్డాయి. కానీ, ఆ మహిమను పొందిన నేను, ఆయన దయను పొందలేకపోయాను; చివరికి ఆయన నన్ను వదిలేశాడు, లోకాలు కూడా నన్ను నిరసించాయి.'" "'ఆయన తన స్వశక్తితో భూమి భరించలేని భారాన్ని—శతమంది దుర్జన రాజుల సేనలను—తొలగించాడు. నువ్వు, స్థిరత కోల్పోయినప్పటికీ, మళ్ళీ బలాన్ని పొందావు; ఆయన యదు వంశాన్ని సంతోషపరిచాడు, వారి రూపాలను ధరించాడు.'" "'ఆ పరమాత్ముడి ప్రేమభరిత దృష్టి, చిరునవ్వులు, మధురమైన మాటలు—అవి తేనెగాళ్ళ స్థిరతను కూడా దొంగిలిస్తాయి. ఆయన పాదధూళి, శుభచిహ్నాలతో అలంకరించబడి, నా హృదయాన్ని ఉల్లాసపరచింది. ఆయన నుండి విరహాన్ని ఎవరు భరించగలరు?'" "భూమి, ధర్మం ఈ విధంగా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా, ఆ సమయంలో, పరిక్షిత్ మహారాజు, రాజఋషి, తూర్పు సరస్వతి నదికి చేరుకున్నాడు." "ఓ ప్రభూ, సర్వభూతాల నివాసస్థానం, సర్వకారణం, పరమాత్మా, నీకు నమస్కారం!" "సర్వజ్ఞాన, సర్వబుద్ధి నిధి, నిర్గుణ, నిర్వికారి, పరబ్రహ్మా, నీకు నమస్కారం!" "కాలానికి, కాలాధిపతికి, కాలవిభాగాలకు సాక్షికి, విశ్వరూపుడికి, సర్వనియంత్రకుడికి, సృష్టికర్తకు, కారకుడికి నమస్కారం!" "భూతాలు, ఇంద్రియాలు, ప్రాణం, మనస్సు, బుద్ధి, అంతఃకరణ—all these are your manifestations; you are experienced within, but hidden by identification with the three gunas—such a Self, to You, salutations!" ఈ విధంగా, పరిక్షిత్ మహారాజు, భూమి, ధర్మం, కాళి, కృష్ణుని మహిమ—all these divine stories intertwined, ధర్మాన్ని, భక్తిని, లోకానికి మార్గాన్ని చూపుతూ, భగవత్ కధలు అమృతంగా ప్రవహించాయి.