శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

నిత్యం సంక్షేపతః కృత్వా సంధ్యాద్యం స్వం ప్రయత్‍నతః । కథావిఘ్నవిఘాతాయ గణనాథం ప్రపూజయేత్

ప్రతి రోజు తన సంధ్యాదులు సంక్షిప్తంగా, శ్రద్ధగా చేసి, కథలో ఆటంకాలు తొలగించేందుకు గణపతిని పూజించాలి.

పితౄన్ సంతర్ప్య శుద్ధ్యర్థం ప్రాయశ్చిత్తం సమాచరేత్ । మణ్డలం చ ప్రకర్తవ్యం తత్ర స్థాప్యో హరిస్తథా

పితృదేవతలను సంతృప్తిపర్చడం ద్వారా పవిత్రత కోసం ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి. అక్కడ మండలం వేసి, హరిని ప్రతిష్టించాలి.

కృష్ణముద్దిశ్య మంత్రేణ చరేత్ పూజావిధిం క్రమాత్ । ప్రదక్షిణ నమస్కారాన్ పూజాన్తే స్తుతిమాచరేత్

కృష్ణుని కోసం మంత్రంతో పూజావిధిని క్రమంగా చేయాలి. పూజ అనంతరం ప్రదక్షిణ, నమస్కారం చేసి, స్తోత్రాన్ని పఠించాలి.

సంసారసాగరే మగ్నం దీనం మాం కరుణానిధే । కర్మమోహగృహీతాఙ్‌గం మాముద్ధర భవార్ణవాత్

కారుణ్యసముద్రా! నేను సంసారసాగరంలో మునిగి, కర్మమోహంలో బంధించబడి, దయనీయుడనై ఉన్నాను. నన్ను ఈ భవసాగరం నుండి రక్షించు.

శ్రీమద్‌భాగవతస్యాపి తతః పూజా ప్రయత్‍నతః । కర్తవ్యా విధినా ప్రీత్యా ధూపదీపసమన్వితా

తర్వాత, శ్రీమద్భాగవతాన్ని విధిప్రకారం, శ్రద్ధతో, ధూపదీపాలతో కూడిన పూజను శ్రద్ధగా చేయాలి.

తతస్తు శ్రీఫలం ధృత్వా నమస్కారం సమాచరేత్ । స్తుతిః ప్రసన్నచిత్తేన కర్తవ్యా కేవలం తదా

అనంతరం కొబ్బరి పండు చేతిలో పట్టుకుని నమస్కారం చేయాలి. ఆ సమయంలో హర్షభావంతో స్తోత్రాన్ని పఠించాలి.

శ్రీమద్‌భాగవతాఖ్యోఽయం ప్రత్యక్షః కృష్ణ ఏవ హి । స్వీకృతోఽసి మయా నాథ ముక్త్యర్థం భవసాగరే

శ్రీమద్భాగవతం అనే ఈ గ్రంథం మన ముందే కృష్ణుడు స్వయంగా ప్రత్యక్షంగా ఉన్నట్టు ఉంది. ప్రభూ! భవసాగరంలో నుంచి విముక్తి కోసం నేను నిన్ను స్వీకరించాను.

మనోరథో మదీయోఽయం సఫలః సర్వథా త్వయా । నిర్విఘ్నేనైవ కర్తవ్య దాసోఽహం తవ కేశవ

నా కోరికను నీవే పూర్తిగా తీర్చావు. ఎటువంటి అడ్డంకులు లేకుండా ఇది జరగాలి. కేశవా! నేను నీ దాసుడిని.

ఏవం దీనవచః ప్రోచ్య వక్తారం చాథ పూజయేత్ । సమ్భూష్య వస్త్రభూషాభిః పూజాన్తే తం చ సంస్తవేత్

ఇలా వినయంగా మాట్లాడిన తరువాత, ఆ వక్తను గౌరవించి, మంచి వస్త్రాలు, ఆభరణాలు అలంకరించి, పూజ పూర్తయిన తరువాత అతడిని స్తుతించాలి.

శుకరూప ప్రబోధజ్ఞ సర్వశాస్త్రవిశారద । ఏతత్కథాప్రకాశేన మదజ్ఞానం వినాశయ

శూకరరూపుడా! జ్ఞానవంతుడా! అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడా! ఈ కథను చెప్పి నా అజ్ఞానాన్ని తొలగించు.

తదగ్రే నియమః పశ్చాత్ కర్తవ్యః శ్రేయసే ముదా । సప్తరాత్రం యథాశక్త్యా ధారణీయః స ఏవ హి

ఇది పూర్తయిన తరువాత, మన శ్రేయస్సు కోసం ఆనందంగా ఒక నియమాన్ని చేపట్టాలి. తన శక్తికి తగినట్టు ఏడు రాత్రులు దీన్ని పాటించాలి.

వరణం పంచవిప్రాణాం కథాభఙ్‌గనివృత్తయే । కర్తవ్యం తైః హరేర్జాప్యం ద్వాదశాక్షరవిద్యయా

కథ మధ్యలో అంతరాయం కలగకుండా ఉండేందుకు ఐదుగురు బ్రాహ్మణులను ఎంపిక చేయాలి. వారు హరిద్వాదశాక్షరి మంత్రాన్ని జపించాలి.

బ్రాహ్మణాన్ వైష్ణవాన్ చాన్యాన్ తథా కీర్తనకారిణః । నత్వా సంపూజ్య దత్తాజ్ఞః స్వయం ఆసనమావిశేత్

బ్రాహ్మణులు, వైష్ణవులు, కీర్తన చేసే ఇతరులను నమస్కరించి, గౌరవించి, వారికి ఆదేశాలు ఇచ్చిన తరువాత తానే స్వయంగా ఆసనంలో కూర్చోవాలి.

లోకవిత్తధనాగార పుత్రచిన్తాం వ్యుదస్య చ । కథాచిత్తః శుద్ధమతిః స లభేత్ఫలముత్తమమ్

ధనం, సంపద, ఇల్లు, పిల్లల గురించి ఆలోచనలు వదిలిపెట్టి, మనసంతా కథలో నిలిపి, పవిత్రమైన మనసుతో ఉండేవాడు ఉత్తమ ఫలితాన్ని పొందుతాడు.

ఆసూర్యోదయమారభ్య సార్ధత్రిప్రహరాన్తకమ్ । వాచనీయా కథా సమ్యక్ ధీరకణ్ఠం సుధీమతా

సూర్యోదయం మొదలుకొని మూడు అర ప్రహరాల వరకు, ధైర్యంగా, జ్ఞానంతో కూడిన వాక్కుతో కథను సరిగ్గా చదవాలి.

కథావిరామః కర్తవ్యో మధ్యాహ్నే ఘటికాద్వయం । తత్కథామను కార్యం వై కీర్తనం వైష్ణవైస్తదా

మధ్యాహ్నం రెండు ఘడియల పాటు కథను ఆపాలి. ఆ తర్వాత వైష్ణవులు కీర్తన చేయాలి.

మలమూత్రజయార్థం హి లఘ్వాహారః సుఖావహః । హవిష్యాన్నేన కర్తవ్యో హి, ఏకవారం కథార్థినా

శరీర నియంత్రణ కోసం తేలికపాటి, సుఖంగా ఉండే భోజనం చేయాలి. కథ వినదలచినవాడు ఒకసారి మాత్రమే హవిష్యన్నం తినాలి.

ఉపోష్య సప్తరాత్రం వై శక్తిశ్చేత్ శ్రుణుయాత్ తదా । ఘృతపానం పయఃపానం కృత్వా వై శ్రృణుయాత్ సుఖమ్

శక్తి ఉంటే ఏడు రాత్రులు ఉపవాసం ఉండి వినాలి. లేకపోతే నెయ్యి లేదా పాలు తాగి సుఖంగా వినవచ్చు.

ఫలాహారేణ వా భావ్యం ఏకభుక్తేన వా పునః । సుఖసాధ్యం భవేద్ యత్తు కర్తవ్యం శ్రవణాయ తత్

లేకపోతే పండ్లతో ఉండవచ్చు, లేదా ఒక్కసారి మాత్రమే భోజనం చేయవచ్చు. సులభంగా చేయగలిగినదాన్ని కథ వినేందుకు పాటించాలి.

భోజనం తు వరం మన్యే కథాశ్రవణకారకమ్ । నోపవాసో వరః ప్రోక్తః కథావిఘ్నకరో యది

కథ వినేవారికి భోజనం చేయడం మంచిదని నేను భావిస్తున్నాను. ఉపవాసం వల్ల కథలో అంతరాయం వస్తే, అది మంచిది కాదు.

సప్తాహవ్రతినాం పుంసాం నియమాన్ శ్రుణు నారద । విష్ణుదీక్షావిహీనానాం నాధికారః కథాశ్రవే

నారదా! ఏడురోజుల వ్రతాన్ని చేపట్టేవారికి నియమాలు విను. విష్ణు దీక్ష లేనివారికి కథ విని హక్కు లేదు.

బ్రహ్మచర్యమధః సుప్తిః పత్రావల్యాం చ భోజనమ్ । కథాసమాప్తౌ భుక్తిం చ కుర్యాత్ నిత్యం కథావ్రతీ

బ్రహ్మచర్యం పాటించాలి, నేలపై నిద్రించాలి, ఆకులపై భోజనం చేయాలి, కథ పూర్తయిన తరువాతే భోజనం చేయాలి — ఇవన్నీ కథ వ్రతదారుడు ప్రతిరోజూ చేయాలి.

ద్విదలం మధు తైలం చ గరిష్ఠాన్నం తథైవ చ । భావదుష్టం పర్యుషితం జహ్యాత్ నిత్యం కథావ్రతీ

రెండు ముక్కల పప్పులు, తేనె, నూనె, బరువైన ఆహారం, అపవిత్రమైనది, పాతది — ఇవన్నీ కథ వ్రతదారుడు ఎప్పుడూ త్యజించాలి.

కామం క్రోధం మదం మానం మత్సరం లోభమేవ చ । దమ్భ మోహం తథా ద్వేషం దూరయేచ్చ కథావ్రతీ

కామం, కోపం, మదం, అహంకారం, అసూయ, లోభం, దంభం, మోహం, ద్వేషం — ఇవన్నీ కథ వ్రతదారుడు దూరంగా పెట్టాలి.

వేదవైష్ణవవిప్రాణాం గురుగోవ్రతినాం తథా । స్త్రీరాజమహతాం నిన్దాం వర్జయేత్ యః కథావ్రతీ

వేదపండితులు, వైష్ణవులు, బ్రాహ్మణులు, గురువులు, ఆవులు, వ్రతధారులు, స్త్రీలు, రాజులు, మహాత్ములను ఎవ్వరినైనా నిందించకుండా, ఈ కథను పఠించే వ్రతాన్ని అనుసరించేవాడు ఉండాలి.

రజస్వలా అన్త్యజ మ్లేచ్ఛ పతిత వ్రాత్యకైస్తథా । ద్విజద్విడ్ వేదబాహ్యైశ్చ న వదేత్ యః కథావ్రతీ

రజస్వల స్త్రీలు, చండాలులు, విదేశీయులు, పతితులు, వేదబాహ్యులు, ద్విజద్వేషులు, వేదాన్ని తిరస్కరించేవారితో ఈ కథవ్రతిని మాట్లాడకూడదు.

సత్యం శౌచం దయాం మౌనం ఆర్జవం వినయం తథా । ఉదారమానసం తద్వత్ ఏవం కుర్యాత్ కథావ్రతీ

ఈ కథవ్రతిని పాటించేవాడు ఎల్లప్పుడూ సత్యాన్ని, శుద్ధిని, దయను, మౌనాన్ని, సరళతను, వినయాన్ని, ఉదారమనస్సును కలిగి ఉండాలి.

దరిద్రశ్చ క్షయీ రోగీ నిర్భాగ్యః పాపకర్మవాన్ । అనపత్యో మోక్షకామః శ్రుణుయాచ్చ కథామిమామ్

పేదవారు, క్షయరోగులు, అనారోగ్యంతో ఉన్నవారు, దురదృష్టులు, పాపకార్యాలలో నిమగ్నులు, సంతానం లేని వారు, మోక్షాన్ని కోరేవారు ఈ కథను వినాలి.

అపుష్పా కాకవన్ధ్యా చ వన్ధ్యా యా చ మృతార్భకా । స్రవత్ గర్భా చ యా నారీ తయా శ్రావ్యా ప్రయత్‍నతః

పుష్పించని స్త్రీ, పిల్లలు లేని స్త్రీ, వంధ్య, సంతానం మరణించిన స్త్రీ, గర్భస్రావం అయ్యే స్త్రీ — ఇలాంటి వారు శ్రద్ధతో ఈ కథను వినాలి.